دوران جنگ سرد شاهد خلق فناوری های ارزشمند بود
که مهندسی، فیزیک و اکتشافات فضایی را پیش برد
به ارتفاعات جدید، اما به چه قیمتی؟
ما اغلب هدف ثانویه را هدف نظامی می‌دانیم،
زمانی که واقعاً هدف اصلی نظامی بود.
همانطور که ملت ها به طرز ناراحت کننده ای متوجه می شوند که در این میان هستند
از نوع جدیدی از درگیری، نیاز به نگه داشتن چشم هوشیار
در آسمان به طور فزاینده ای آشکار می شود.
اهمیت رادار کلیدی است زیرا شما از این طریق می دانید
هنگامی که یک هواپیما یا موشک ورودی به قلمرو شما وجود دارد .
جاسوسانی که بر فراز حریم هوایی دشمن به پرواز در می آیند یا به آنها مأموریت داده می شود
برخی از مهمترین و خطرناک ترین مشاغل.
اتحاد جماهیر شوروی به شدت از حریم هوایی خود دفاع کرد
و سعی می کند هر هواپیمایی را ساقط کند
که وارد اتحاد جماهیر شوروی شد.
اما فعالیت‌های شنل و خنجر روی زمین هنوز به پایان نرسیده است.
آیا این یک نوآوری شوروی بود که آنها در طول سالها روی آن کار کرده بودند
یا این از جاسوسی بود؟
پس از جنگ جهانی دوم، ابرقدرت های در حال ظهور ایستاده اند
در آستانه نابودی کامل در حالی که جاسوسان برای کنترل تلاش می کنند
تمام ملت ها در سایه
با عمیق تر شدن جنگ سرد، پارانویا همچنان ادامه دارد.
در دنیای ماموران دوگانه،
سلول های خوابیده و شبکه های پوششی، اعتماد غیرممکن است
و تهدیدها همه جا هستند.
دهه های اولیه جنگ سرد است
و شرق و غرب خود را در بن بست می بینند
با سرنوشت مردم خود و شاید جهان
آویزان در تعادل
در عرض یک دهه، کل تهدید نظامی
به طرز باورنکردنی تغییر می کند
ریسک‌ها بسیار بالاتر و بسیار خطرناک‌تر شده‌اند.
همه نشسته اند و فکر می کنند، باشه،
بنابراین، مرحله بعدی در حال حاضر چیست؟
برای اتحاد جماهیر شوروی، همه چیز مربوط به بقای روسیه است.
پس از تحمل تهاجمات فاجعه بار در طول قرن ها،
گسترش ژئوپلیتیکی به هر وسیله ای تنها راه اجتناب است
دوباره زنده کردن گذشته
اما پس از جنگ جهانی دوم، تلفات مضحک
واقعاً کمی از کشور شوروی بیرون بیاورید،
هم از نظر نیروی انسانی و هم از نظر اقتصادی.
بیش از 20 میلیون مرگ
موضع روسیه
این بود که جنگ جهانی دوم با لجاجت انگلیس پیروز شد،
پول آمریکا و خون شوروی،
و این جایی بود که پرده آهنین قوی می شود.
با ارزش ترین ارز در دوران جنگ سرد
قدرت آتش نیست، بلکه اطلاعات است.
بسیاری از اطلاعاتی که در این زمان در حال انجام است
در مورد تلاش برای شناسایی واقعاً توانایی های نظامی است
از دیگر.
بنابراین، تا اینجا، شوراها متخصص هستند
در استخراج اطلاعات از دشمنان خود از طریق جاسوسی.
بنابراین، ایالات متحده و بریتانیا،
اگرچه آنها جاسوسانی داشتند که در اتحاد جماهیر شوروی فعالیت می کردند،
چیزی شبیه به شبکه های ماموران اطلاعاتی انسانی نداشت
که در خانه بر علیه آنها اجرا می شد .
آمریکایی ها در بازی جاسوسی نسبتاً جدید هستند
و متوجه یک مشکل رو به رشد هستند -
نفوذ به پرده آهنین برای جمع آوری اطلاعات فوق العاده دشوار است.
این یک جامعه بسیار بسته و به شدت تحت نظارت است
جایی که مردم خودشان هوشیار هستند.
این امر کار جاسوسان را در مسکو بسیار دشوار می کرد
یا در جای دیگر اتحاد جماهیر شوروی.
ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی باید روش های جدید شناسایی را توسعه دهند
برای ماندن در اوج
در مسابقه جاسوسی جنگ سرد،
ایالات متحده بسیار جلوتر از اتحاد جماهیر شوروی بود
وقتی نوبت به علم و فناوری می رسید،
و به ویژه در مواردی مانند شناسایی هوایی.
هر دو طرف تلاش خواهند کرد تا یکدیگر را به طور علنی تقویت کنند
در حالی که بزرگترین شاهکارهای تکنولوژیکی خود را حفظ می کنند
نزدیک به جلیقه
فناوری در این مرحله بسیار سریع در حال حرکت است.
این واقعاً دائماً یک بازی تسخیر است.
نتایج این مرحله از جنگ حاصل خواهد شد
در پیشرفت های علمی و مهندسی
اما برای مخالفان، این دستاوردها گسترش خواهد یافت
ترس بیشتر از شادی
در آغاز جنگ سرد، نیروهای متفقین تبدیل به دشمن شدند
زمانی که اتحاد جماهیر شوروی مأموریت های جاسوسی را علیه غرب آغاز کرد.
هدف؟
دسترسی به اطلاعات فوق سری در مورد سلاح های هسته ای.
علیرغم تلاش های فراوان برای حفاظت از اسرار ملی،
آزمایشگاه های ایالات متحده توسط حلقه های جاسوسی بسیار ماهر شوروی نفوذ کرده بودند .
اکنون فرمول ها و نقشه ها در دست دانشمندان شوروی بود.
زمین بازی اتمی هموار شده بود.
چه اتفاقی می افتد زمانی که شما دو ملت دارید که این را دارند
در حال حاضر سلاح فوق العاده مرگبار
که چند سال قبل کاملا یک رویا بود؟
آیا این چیزی است
که قرار است جهان را به یک زمین بایر هسته ای تبدیل کند؟
اکنون که ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی به سلاح هسته ای مسلح شده اند،
خطرات به طرز خطرناکی بالاست.
تنها عامل بازدارنده برای فشار دادن دکمه
ترس از توانایی مخالفان است
ویرانی برابر یا بیشتر
که منجر به تخریب مطمئن متقابل می شود .
هر دو طرف آنقدر قدرتمند بودند که اگر قرار بود یک طرف تلاش کند
برای از بین بردن دیگری، می توان آنها را تضمین یا تضمین کرد
که خودشان نابود شوند.
من معتقدم که این بن بست چیزی است که واقعاً جنگ سرد را سرد نگه داشته است.
هدف جاسوسی بین المللی از فرمول های دزدی تغییر می کند
برای مراقبت از پشت خطوط دشمن
و پیش بینی حملات احتمالی
دانستن اینکه کجا اسلحه هست، کجا هواپیما هست،
جایی که امکانات دیگری در قلمرو دشمن وجود دارد .
هم ایالات متحده و هم اتحاد جماهیر شوروی
در وضعیت آمادگی دائمی هستند .
تلاش ها بیشتر به سمت نظارت است.
بهترین راه برای انجام این کار از بالا است.
آمریکایی ها می دانند استعداد آنها در مهندسی هواپیما بی نظیر است،
بنابراین منابع قیف می شوند
برای توسعه یک بمب افکن جدید دوربرد، مادون صوت، با موتور جت B-52
و رنجر کوتاهتر B-47.
شوروی ها مشغول رصد آسمان از پایین هستند،
حصول اطمینان از هر چیزی که آنها فضای هوایی شوروی را در نظر می گیرند،
از جمله برخی از مکان‌هایی که می‌خواهند باشند، روشن باقی می‌مانند.
چیزی که در مورد اتحاد جماهیر شوروی وجود دارد این است که بسیار گسترده است.
آنها در طول جنگ جهانی دوم همه نوع قلمرو جمع کردند ،
و بنابراین مرزهای آنها گسترش یافت.
که آنها را در برابر حملات کاملاً آسیب پذیر می کند.
آمریکایی‌ها از نظر تعداد شرکا مزیت بزرگی دارند
که آنها شرکای منطقه ای دارند که در واقع،
که به آنها اجازه می دهد تا اتحاد جماهیر شوروی را محصور کنند.
ترکیه، کشوری که مدت هاست اقدام کرده است
مثل پلی بین شرق و غرب
این همچنین خانه یک نوار کلیدی زمین است
شوروی برای مدتی طولانی امیدوار بود که مالک شود.
با وجود اینکه ترکیه خانه یک لانه است
جاسوسان آلمانی در طول جنگ جهانی دوم،
بی طرفی این کشور در طول جنگ، دسترسی آلمان را مسدود کرد
به خاورمیانه،
کمک به متحدان بدون تبدیل شدن به جنگجویان فعال.
با این حال، تنش های از قبل موجود بین اتحاد جماهیر شوروی و ترکیه
زمانی تشدید می شوند که کنترل ترکیه به دست آید
از دو آبراه مهم بین المللی در شمال غربی
معروف به تنگه ترکیه
تنگه ها ارتباط مهمی را ارائه می دهند
بین دریای اژه و مدیترانه تا دریای سیاه.
من تصور می کنم برای ترکیه رقصی تقریباً ظریف است
از اتحاد خود با ابرقدرت همسایه
با آگاهی از اینکه دارایی های ارزشمندی از نظر ژئوپلیتیکی دارید.
تنش ها در مناطق زمانی افزایش می یابد که ترکیه از ایجاد آن خودداری می کند
کنترل نظامی مشترک گذرگاه
این اولین بار نیست که روابط روسیه با متحدان خود دارد
فاسد شده اند و آخرین نخواهد بود.
ژاپن - کشوری به طور قابل توجهی کوچکتر.
این کشور جزیره ای از لحاظ تاریخی رابطه رقابتی داشته است
با اتحاد جماهیر شوروی با درگیری های سیاسی که قدمت آن به گذشته باز می گردد
به رقابت امپراتوری ژاپن و شوروی
برای تسلط بر شمال شرق آسیا
در جنگ جهانی دوم،
اتحاد جماهیر شوروی جاسوسانی را برای جمع آوری اطلاعات در ژاپن مستقر کرد
درباره فعالیت های دولت های ژاپن و آلمان.
یکی از آن جاسوسان مردی به نام ریچارد سورج بود.
روزنامه نگار آلمانی و افسر اطلاعات نظامی شوروی.
سورگ به عنوان مسئول مطبوعاتی در سفارت آلمان فرستاده شد
در توکیو، جایی که او رهبری یک حلقه موفق جاسوسی شوروی را بر عهده داشت.
او مسئول جمع آوری اطلاعات ارزشمند بود،
از جمله جزئیات زمان حمله آدولف هیتلر
اتحاد جماهیر شوروی
و برنامه های ژاپن برای بی طرف ماندن در درگیری.
پوشش او در نهایت منفجر شد.
او شکنجه شد، مجبور شد به جاسوسی اعتراف کند، محاکمه و به دار آویخته شد.
استالین از مداخله خودداری کرد.
این رابطه جنجالی تا جنگ سرد ادامه دارد
همانطور که ژاپن نقش متمایز با متحدان غربی را ایفا می کند
و دشمنان کمونیست
جنگ سرد واقعاً همه این کشورها را فرا گرفت.
وقتی به توکیو در ژاپن نگاه می کنید،
هیچ گزینه ای برای بی طرف ماندن وجود ندارد .
آیا ما یک قدرت خارجی و کنترل همسایه خود را تحمل می کنیم؟
که به معنای گسترش تقریباً قطعی سرزمینی است،
یا آیا ما آن را از یک قدرت خارجی که به نوعی دور است تحمل می کنیم؟
پذیرش پایگاه های نظامی یا پذیرش پشتیبانی از هر یک
سپس ما را در تضاد با ابرقدرت دیگر قرار خواهد داد.
در طول جنگ سرد، ژاپن و ترکیه هر دو خط کشی می کنند
وقتی صحبت از اتحاد جماهیر شوروی به میان می آید.
آنها برای کمک به ایالات متحده مراجعه می کنند.
هر دو پشتیبانی ارائه می شود
از طریق برنامه کمک دفاعی متقابل ،
برنامه ای که توسط ایالات متحده ایجاد شده است
در اواخر دهه 1940 برای ارائه کمک های نظامی و اقتصادی
به متحدان خود در مواجهه با تهدید فزاینده اتحاد جماهیر شوروی.
گسترش شوروی پس از جنگ جهانی دوم بسیار زیاد بود
اون حس نداشتن قدرت
و این احساس که آنها یک ملت برتر هستند به آن پیوند دارد.
آنها می توانند این کشورهای کوچکتر را تصاحب کنند .
MDAP تدارکات و خدمات را در اختیار ترکیه و ژاپن قرار می دهد
برای تقویت دفاعی خود
هر دو کشور در مهار گسترش شوروی نقش دارند
در مناطق مربوطه خود
عملیات نظامی آمریکا برقرار است
در ژاپن، ترکیه و پاکستان،
نه تنها برای محافظت از آنها در برابر سبقت گرفتن،
بلکه برای ایجاد جای پا در نزدیکی بیشتر به دشمن خود.
بسیاری از آن‌ها از سیگنال‌های هوشمند بیرون می‌آیند
زیرا آنها به پست های شنیداری نزدیک به اتحاد جماهیر شوروی نیاز دارند.
بنابراین، اگر نمی توانید به داخل اتحاد جماهیر شوروی بروید،
شما می خواهید اطلاعات بیشتری کسب کنید
که از اتحاد جماهیر شوروی بیرون می آید،
و این شامل سیگنال های الکتریکی آنها می شود.
بنابراین، هنگامی که آنها سیگنال های رادیویی را ارسال می کنند،
وقتی آنها در حال انجام آزمایش های موشکی هستند،
وقتی به تله متری موشک ها نگاه می کنید
یا ارتباطات با هواپیماها،
غرب می تواند از پست های شنیداری استفاده کند
در نقاط مختلف جهان
همین پایگاه ها به آنها اجازه می دهد تا اتحاد جماهیر شوروی را محاصره کنند
با اسلحه به سر
و نشان دهنده یک تهدید نظامی قابل توجه است
که شوروی واقعاً نمی تواند با آن برابری کند.
با وجود به دست آوردن متحدان و زمین،
ایالات متحده هنوز برای پرواز به حریم هوایی شوروی مردد است.
شوروی با خلبانان آمریکایی که در بالای سرشان در حال پرواز بودند چه می کردند؟
فناوری آنها چقدر پیشرفت کرده است
و چقدر می توانستند پرواز کنند؟
آمریکا می تواند از یک چیز مطمئن باشد
این است که شوروی دارای فناوری های راداری است
که در جنگ جهانی دوم به دست آورده بودند .
زمانی که ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی هنوز متحد بودند
در مبارزه با آلمان نازی،
شوروی ها توانستند دسترسی پیدا کنند
به فناوری پیشرفته غربی،
از جمله سیستم های راداری از طریق پروژه های نظامی مشترک،
تبادلات فنی و جمع آوری اطلاعات
این به اشتراک گذاری اطلاعات
در طول جنگ سرد برای ایالات متحده نتیجه معکوس خواهد داشت
اکنون که اتحاد جماهیر شوروی توانست بیشتر پیشروی کند
همان سیستم های راداری که برای شناسایی هواپیماهای آمریکایی استفاده می شود.
اتحاد جماهیر شوروی این همه پول می ریخت
به فناوری نظامی
اهمیت رادار کلیدی است
زیرا اینگونه می دانید که هواپیمای ورودی وجود دارد
یا موشک به قلمرو شما.
تا سال 1951، استالین تحت فشار قرار می گیرد تا از او محافظت کند
مرزهای شمالی و شرقی
او دستور ساخت یک رهگیر دوربرد را می دهد
قادر به مقابله با حملات احتمالی است.
نتیجه یک جنگنده جت دو موتوره دو سرعته به نام Yak-120 است.
پیشینیان آن فقط خشن تر هستند.
Yak-25M یک رهگیر باورنکردنی در همه شرایط آب و هوایی است
با محدوده ای چشمگیر
Yak-25RV دارای سقف ارتفاعی چشمگیر است
برای انجام ماموریت های جاسوسی شناسایی در ارتفاع بالا
در طول جنگ سرد
هر دو در به دام انداختن خلبانان آمریکایی موفق خواهند بود .
این هواپیماهای رهگیر نقش بسیار مهمی دارند
در طول دهه 1950 به دلیل تهدید اولیه
اگر تسلیحات هسته ای توسط هواپیما از دشمن پرتاب می شد.
و بنابراین شما نیاز به ایجاد رهگیرها داشتید
تا بتوان از آن بمب افکن ها جلوگیری کرد
از دسترسی به قلمرو شما
استالین عمیقاً نگران هرگونه نفوذ به حریم هوایی شوروی بود
واقعاً توسط هواپیماهای آمریکایی یا هر هواپیمای دیگری.
و بنابراین اتحاد جماهیر شوروی به شدت از حریم هوایی خود دفاع کرد
و سعی می کند هر هواپیمایی را ساقط کند
که وارد اتحاد جماهیر شوروی شد.
در دهه 1950، پدافند هوایی شوروی
به طور تهاجمی به هواپیماهای متخلف حمله می کنند ،
اما خطر آتش شوروی فراتر از مرزهای روشن آنها است
به نظر می رسد که حتی آنهایی که در حریم هوایی ژاپن هستند نیز در معرض خطر هستند.
در 13 ژوئن 1952،
خلبان آمریکایی سرگرد سام بوش و خدمه اش
از پایگاه هوایی یوکوتا در هونشو، ژاپن بلند شوید .
ماموریت آنها؟
بررسی فعالیت کشتیرانی در دریای ژاپن.
سه ساعت بعد، تماس قطع می شود.
هواپیما هرگز به پایگاه باز نمی گردد.
در آن پنجره سه ساعته چه اتفاقی برای خدمه افتاد ؟
در حالی که هیچ بازمانده یا لاشه ای پیدا نشد،
این رویداد در هاله ای از رمز و راز باقی می ماند
تا اینکه یک یادداشت افشاگرانه در سال 1993 منتشر شد.
تا 40 سال بعد نبود
که اسناد آرشیوی در اتحاد جماهیر شوروی فاش شد
استالین می دانست که اتحاد جماهیر شوروی این هواپیما را ساقط کرده است.
ایالات متحده اکنون هواپیمای فعلی خود، بوئینگ RB-47 را می شناسد.
نمی توانند از رادار کنونی شوروی فرار کنند یا بر آخرین هواپیماهای خود مانور دهند،
Yak-25RV یا MiG-17.
برای دسترسی به بالای خطوط دشمن،
آنها باید چیزی را توسعه دهند که بتواند.
در سال 1954، ایالات متحده یک برنامه مخفی سیا را تصویب کرد
برای ساخت یک هواپیمای شناسایی با هدف ویژه در ارتفاع بالا -
اسم رمز آکواتون
پروژه آکواتون واقعا امضای سیا است.
این یک آژانس کاملاً جدید است که در سال 1947 ایجاد شد،
و اختیارات زیادی به آن داده شده است.
بنابراین، قدرت خود را نشان می دهد،
سیا، با برکت دولت آیزنهاور،
می تواند به شرکت ها برود،
به خصوص لاکهید، و بگویید: "می توانید چیزی بسازید؟"
و البته آنها می گویند: "حتما.
"چه مقدار پول می خواهید به آن بدهید؟"
و آنها یک اتحادیه بسیار دنج تشکیل می دهند،
که در واقع به این گام اول تبدیل می شود
در مجتمع صنعتی نظامی
این آغاز یک رابطه بسیار بسیار نزدیک است
بین اطلاعات ایالات متحده، که عمدتا توسط سیا نمایندگی می شود، و شرکت های بزرگ.
یک تیم مخفی از بخش فوق سری Lockheed Skunk Works
کار بر روی هواپیما را آغاز می کند
با استقامت برای پرواز بر فراز اتحاد جماهیر شوروی.
این یک هواپیمای مخفی و بازی‌ساز را به وجود می‌آورد
که تبدیل به افسانه، U-2 خواهد شد.
مردی که همه چیز را به عهده دارد، گروهبان کلی جانسون است.
برد بسیار زیادی دارد.
در ارتفاع بسیار بالا پرواز می کند
تقریبا به فضای بیرونی
درست در لبه است.
خلبان باید تقریباً مانند لباس فضایی بپوشد،
یک لباس تحت فشار
فراتر از قابلیت هدف گیری
سیستم های ضد هوایی در اتحاد جماهیر شوروی،
در ابتدا تقریباً فراتر از توانایی تشخیص است.
همچنین به دوربینی مجهز است که قابلیت وضوح بالایی دارد
برای عکاسی هوایی
دلیلش این بود که هدف هواپیما حمله نبود.
برای جمع آوری اطلاعات بود.
هیچ تسلیحاتی نداشت.
این هواپیما صرفا یک هواپیمای شناسایی بود.
هدف نهایی U-2 عکاسی از پایگاه های نظامی شوروی است
بنابراین ایالات متحده می تواند زرادخانه های دشمنان خود را پیگیری کند.
آنها در گذشته توسط دشمنان خود غافلگیر شده اند
در حمله به پرل هاربر
این بار آنها آماده می شدند.
برای آمریکایی ها ترس از ناشناخته وجود داشت.
آنها می دانند که سلاح هسته ای وجود دارد ،
اما آنها نمی دانند چه تعداد.
آیا آنها همانطور که خروشچف ادعا می کرد موشک های زیادی داشتند؟
یا نه؟
بنابراین، این امکان را به ایالات متحده داد که واقعاً نوعی نظرسنجی را انجام دهد
اتحاد جماهیر شوروی در فاصله ای امن
و همچنین سعی کنید نقشه برداری کنید
جایی که سیلوهای موشکی آنها واقعاً در آنجا قرار داشتند.
شما همچنین همزمان سعی می کنید به حرف شوروی گوش دهید،
تلاش برای درک اینکه آنها چگونه تقلا می کنند، چگونه پاسخ می دهند.
بنابراین، U-2 بسیار پیچیده است.
در دهه 1950، ادوین لند از شرکت پولاروید
و جیمز بیکر از هاروارد
در یک پروژه ویژه برای توسعه یک لنز دوربین همکاری کنید
قادر به گرفتن عکس های استریوسکوپی برای ماموریت های بازیابی.
دوربین های مدل Hycon
اولین سیستم های نظارت نوری در ارتفاع بالا هستند.
آنها ایالات متحده را قادر می سازند تا نقاط داغ جهانی را با جزئیات شگفت انگیز مشاهده کند.
کمک به حفظ تعادل نظامی در جنگ سرد.
این نشان دهنده لبه برش ظرفیت فناوری ایالات متحده است.
همه آن تحقیق و توسعه - تحقیق و توسعه - که در مورد آنها صحبت می کنیم
در اقتصاد شرکت آزاد بسیار بهتر پشتیبانی می شود .
این انگیزه ها واقعاً در یک دولت سوسیالیستی وجود ندارند .
در ژوئیه 1955 در نشست ژنو،
رئیس جمهور آیزنهاور معاهده آسمان های باز را پیشنهاد کرد
اجازه دادن به کشورها برای انجام پروازهای بیش از حد از یکدیگر
انجام بازرسی های هوایی متقابل از تاسیسات هسته ای.
این پیشنهاد کاملاً توسط نیکیتا خروشچف، رهبر شوروی رد شد .
و البته، خروشچف نگران نیست
در مورد آمریکایی ها که متوجه می شوند
که او این سیستم موشکی قوی را دارد.
او نگران است که آمریکایی ها متوجه این موضوع شوند
که او هیچ سیستم موشکی قوی ندارد.
او دروغ گفته است.
بدون وجود معاهده آسمان های باز،
سرمایه گذاری در برنامه هواپیمای جاسوسی U-2 بیش از هر زمان دیگری مهم است.
آلمان
از لحاظ تاریخی، این کشور تهدیدی بزرگ برای همسایگان روسی خود بود.
در طول جنگ سرد، این کشور به دو ایالت جداگانه تقسیم شده است.
جمهوری فدرال آلمان در غرب،
و جمهوری دموکراتیک آلمان در شرق.
این تقسیم توسط قدرت های متفقین توافق شد ،
از جمله ایالات متحده، بریتانیا، فرانسه،
و اتحاد جماهیر شوروی
در سال 1949 از طریق ابزارهای سیاسی و نظامی،
جوزف استالین کنترل آلمان شرقی را به دست آورد.
تبدیل آن به منطقه شوروی و کشور کمونیستی.
در آگوست 1955، U-2 سرانجام آماده پرواز شد
و قادر به رسیدن به سقف 70000 فوت،
ارتفاعی که باید دور از دسترس شوروی باشد.
U-2 از آلمان غربی خارج می شود
توسط خلبان نیروی هوایی هروی استاکمن پرواز کرد.
مقامات آمریکایی در انتظار نفس خود را حبس می کنند
همانطور که U-2 از یک فرودگاه اتحاد جماهیر شوروی عکس می گیرد
در جنوب غربی لنینگراد.
خوب، می توانید نوع اضطراب را تصور کنید
این احتمالاً در ذهن آن خلبانان می گذرد.
آنها بر فراز قلمرو دشمن پرواز می کنند
جایی که می دانند افراد دیگر به ضرب گلوله کشته شده اند.
مخابره های رادیویی رهگیری شده به مقامات آمریکایی هشدار می دهد
که رهگیرهای شوروی در هوا هستند و به U-2 نزدیک می شوند.
آنها از اینکه می آموزند شوروی قادر است شوکه شده اند
به طور متناوب آنها را حتی در 70000 فوت ردیابی کنید .
بنابراین، در حالی که آمریکایی ها در حال توسعه هواپیمای جاسوسی U-2 خود هستند،
شوروی ها در حال توسعه قابلیت های راداری خود هستند.
آنها در حال توسعه فناوری موشکی، دفاع موشکی خود هستند.
با این حال، میگ 17 و موشک های زمین به هوای شوروی
نمی تواند به ارتفاع چشمگیر U-2 برسد .
تصور می‌کنم که شوروی بسیار آسیب‌پذیر است
در آن زمان که به طور ناگهانی اکنون ایالات متحده
این قابلیت را دارد که شما را در فاصله ایمن مشاهده کند
و شما نمی توانید کاری در مورد آن انجام دهید.
در طول دوره چهار ساله بیش از پرواز،
هواپیماهای U-2 از آلمان، ژاپن، پاکستان و
ترکیه و آلاسکا
با مشاهده مداوم اطلاعات بیشتری به دست می آورید
در مورد آنچه اساسا برای شوروی عادی است
به طوری که شما شروع به درک آنچه که عادی نیست
و سپس چه چیزی می تواند به طور بالقوه اولین ضربه ای باشد که به سمت شما می آید.
این سوال مطرح شد که " اگر این کشف شد چه کنیم؟
«چگونه خودمان را بپوشانیم
زمانی که ما در حال انجام کاری غیر دیپلماتیک هستیم؟
طبق قوانین بین المللی غیرقانونی بود ، بنابراین باید مخفیانه انجام می شد.
باید قابلیت انکار قابل قبولی داشت
تا رئیس جمهور بتواند بگوید
"نه، این چیزی نیست که من اجازه داده بودم."
بنابراین، پس زمینه برای همه این پروازهای U-2 بسیار اساسی است.
شما می خواهید بگویید که آنها هواپیماهای گمراه هستند
که واقعاً برای آزمایش جو آنجا هستند .
آنها هواپیماهای هواشناسی هستند.
اکنون، شوروی برای یک لحظه هم آن را نمی‌خرد.
این واقعاً مهم است.
بنابراین، این برای پوشش است و برای مصرف بین المللی،
برای مصرف مردم آمریکا
اما مسکو احمق نیست.
همه در مسکو می دانند که این هواپیماهای جاسوسی هستند.
ناامیدی برای آنها
این است که آنها توانایی فنی برای دریافت آنها را ندارند .
و بنابراین شوروی، از این واقعیت خجالت زده است
که آمریکایی ها بتوانند بر فراز کشورشان پرواز کنند،
در مورد پروازهای بالای U-2 چیزی نگویید
زیرا این تنها ضعف خود را آشکار می کند.
و در عوض، آنها شروع به فکر کردن در مورد راه ها می کنند
آنها می توانند به تنهایی با این هواپیماها مقابله کنند .
با دانستن اینکه این پروازها در حال انجام است و قادر به توقف آنها نیستیم،
کرملین خشمگین است
خشم آنها در سال 1956 با پرواز مستقیم یک هواپیمای U-2 بر فراز مسکو افزایش یافت.
خلبان کارمین ویتو از ایستگاه خود در ویسبادن در آلمان غربی حرکت می کند
و از طریق یک شبکه اوج می گیرد
پدافند هوایی جدید ساخته شده که شهر را فرا گرفته است.
این دوربین تصاویری باورنکردنی از کارخانه ساخت بدنه فیلی تولید کرد
جایی که شوروی در حال ساخت اولین جت بمب افکن خود، Bison بود،
یک زرادخانه بمب افکن در رامنسکویه، یک کارخانه موتور موشک در خیمکی،
و یک کارخانه موشک در کالینینگراد.
حتی زمانی که در این ارتفاعات بسیار بالا پرواز می کرد ،
دوربین آن می تواند با چنین وضوح قابل توجهی عکس بگیرد
که تحلیلگران بتوانند ببینند که واقعاً در زمین چه اتفاقی می افتد.
آنها در واقع می توانستند تعداد و نوع هواپیما را بشمارند
در فرودگاه ها دیدند.
آنها می توانستند ساختمان سایت های پرتاب موشک را ببینند.
این یک تکه فناوری باورنکردنی بود.
اما زمانی که به نظر می رسید آمریکا دست بالا را دارد،
شوروی آنها و کل جهان را شوکه خواهد کرد.
در 4 اکتبر 1957، شوروی اسپوتنیک را راه اندازی کرد.
اولین ماهواره مصنوعی جهان
و اولین جسم ساخته دست بشر که در مدار زمین قرار گرفت.
این یک شوک برای قدرت های غربی است
زیرا ظاهراً از ناکجاآباد می آید.
ممکن است طیفی از احساسات را در افراد ایجاد کرده باشد.
برخی از مردم ممکن است به آنچه که واقعی بودن آن را می‌دانستند شک کرده باشند.
"آیا این واقعا اتفاق می افتاد؟"
و من فکر می کنم برای دیگران ممکن است یک حس تعجب و شوک بوده باشد
که اتحاد جماهیر شوروی توانست این کار را انجام دهد.
و مهمتر از آن، آن را جلوی آمریکایی ها بکشید.
و البته روس ها به آن فوق العاده افتخار می کنند
و بسیار، بسیار خوشحال، و آمریکایی ها ویران شده اند.
این برای نظارت از یک طرف چه معنایی دارد ؟
این برای تسلیحات نظامی از سوی دیگر چه معنایی دارد ؟
زیرا این فناوری موشکی است.
ارسال ماهواره پیامدهای ژئوپلیتیکی عظیمی داشت
برای جنگ سرد
این واقعیت که اتحاد جماهیر شوروی می تواند یک ماهواره به فضا بفرستد
به این معنی بود که از نظر فناوری مورد نیاز بسیار فاصله داشت
برای ارسال موشک های بالستیک به فضا،
موشک‌هایی که می‌توانند کلاهک‌های هسته‌ای را در فواصل بسیار زیاد شلیک کنند
سرتاسر جهان.
به این معنی بود که به زودی ایالات متحده
در برد تسلیحات اتمی شوروی قرار خواهد گرفت.
(آژیر ناله می کند)
جایی که ممکن است ساعت ها آگاهی داشته باشید
که یک بمب افکن روسی با موشک هسته ای به سمت شما حرکت کرده است،
شما شروع به ورود به قلمرو می کنید
جایی که اکنون دقیقه دارید.
در سال 1954، شوروی می خواست یک موشک بین قاره ای بسازد
قادر به حمل یک بمب هیدروژنی به هر نقطه از این سیاره است.
برای انجام این کار، آنها باید بسازند
چیزی که می تواند بیشتر، سریعتر سفر کند،
و بیش از هر زمان دیگری نیرو را تحمل کند.
طراحی R-7 بر اساس موشک V-2 بود.
سلاحی که در جنگ جهانی دوم استفاده شد.
تنها مردم دنیا با دانش و تجربه
دانشمندان سابق آلمان نازی برای ساخت چنین دستگاهی تلاش کردند .
در پایان جنگ جهانی دوم، شوروی درگیری رخ داد
و آمریکایی ها و انگلیسی ها
برای جمع آوری هر یک از دانشمندان نازی
که در طول جنگ بر روی پروژه های فناوری بسیار پیشرفته کار می کردند .
آمریکایی ها متوجه شدند که باید شروعی جهشی داشته باشند
در مورد فناوری موشک
قبل از پایان جنگ جهانی دوم در سال 1945،
رئیس جمهور ایالات متحده هری اس ترومن مجوز یک برنامه مخفی را صادر کرد
به نام عملیات گیره کاغذ.
تا اواخر دهه 1950، بیش از 1500 دانشمند، مهندس آلمانی،
و تکنسین ها،
که بسیاری از آنها عضو حزب نازی بودند ،
برای استخدام به آمریکا آورده شدند
در برنامه های تحقیقاتی نظامی و غیرنظامی
آنها با آن دانشمندان معامله کردند .
آنها به خاطر کاری که انجام دادند، مجازات نمی شدند
در جنگ جهانی دوم در ازای ارائه کمک
تا آمریکایی ها فناوری خود را توسعه دهند.
یکی از این دانشمندان ورنر فون براون بود.
فون براون یک مهندس و دانشمند آلمانی است
که در طول جنگ جهانی دوم به توسعه موشک V-2 کمک کرد.
او به آژانس موشک های بالستیک ارتش آمریکا آورده شده است،
جایی که او در چندین دستاورد ایالات متحده نقش داشت
در طول مسابقه فضایی
او به توسعه موشک Redstone کمک کرد،
که برای پرتاب اولین ماهواره آمریکایی Explorer 1 در سال 1958 استفاده شد
و بعدها توسعه موشک Saturn V
برای فرستادن فضانوردان آپولو به ماه استفاده می شود.
روشی که با دانشمندان رفتار می شود یا به خدمت گرفته می شود
در واقع واقعاً منعکس کننده ایدئولوژی جنگ سرد است.
خب، روش شوروی بسیار وحشیانه تر و زورمندانه تر است
با تهدید زیاد
در سال 1946 بیش از 2500 دانشمند و مهندس آلمان نازی سابق
به همراه 4000 نفر از اعضای خانواده منتقل شدند
توسط ارتش شوروی به روسیه در یک ماموریت مشترک
با وزارت امور داخله
راه اندازی اسپوتنیک ترس های دیرینه را تشدید می کند
آمریکا در زمینه فناوری موشک های بالستیک از اتحاد جماهیر شوروی عقب مانده است.
بلافاصله مورد توجه عموم بین المللی قرار می گیرد
در مورد اینکه چگونه آمریکایی ها به طور ضرب المثلی توپ را رها کرده اند،
چگونه آنها اکنون در فناوری از روس ها عقب هستند.
این درست نیست، اما عموم مردم نسبت به آن وسواس پیدا می کنند،
به ویژه در ایالات متحده
این ترس واقعی و احساس ناامیدی وجود داشت
که به نوعی ایالات متحده و مردمش ناامید شده اند،
که علم و فناوری و یادگیری در ایالات متحده است
در مقایسه به نوعی رنگ پریده بود
به آنچه در اتحاد جماهیر شوروی اتفاق می افتاد.
بنابراین، منجر به جستجوی روحی زیادی در ایالات متحده شد.
چگونه ایالات متحده می تواند بهتر عمل کند؟
حرکت جسورانه اتحاد جماهیر شوروی هر دو کشور را آغاز کرد
به یک رقابت بسیار عمومی
برای اثبات برتری تکنولوژیک خود
با توسعه ماهواره های مصنوعی، کاوشگرهای فضایی بدون سرنشین،
و در نهایت، پرواز فضایی انسان.
ترس مشترک ملتی بود که بر فضا مسلط بود
می تواند بر زمین مسلط شود
رئیس جمهور آیزنهاور در ایالات متحده تحت فشار واقعی است
تا نشان دهد که ایالات متحده می تواند عقب نشینی کند
به این دستاوردهایی که اتحاد جماهیر شوروی در فضا به دست آورده است.
و بنابراین او ایجاد ناسا را ​​اعلام می کند.
در ژوئیه 1958، رئیس جمهور آیزنهاور امضا کرد
قانون ملی هوانوردی و فضایی، ایجاد آژانس.
این نه تنها اکتشافات فضایی بیشتر را تسهیل می کند،
اما این یک بهانه مفید است
برای فعالیت های هوایی مشکوک در آینده
افرادی که پیش از آن روی برنامه موشک کار می کردند
برای پول گدایی می کرد، اما پس از اسپوتنیک،
به هر اندازه که می خواستند به آنها بودجه داده شد .
زمانی که این فناوری ها در حال توسعه هستند،
ما اغلب هدف ثانویه را هدف نظامی می‌دانیم،
زمانی که واقعاً هدف اصلی نظامی بود.
هدف ثانویه هدف غیرنظامی بود
زیرا این واقعاً چیزی است که خلقت را هدایت می کند
از بسیاری از این فناوری ها -
در حال یافتن راه هایی برای حمله موثرتر به شخص دیگری است،
مخرب تر و سریع تر.
و پس از آن، البته در مورد غرور ملی است،
و این بخشی از بازی جنگ سرد است، درست است؟
شما در حال تلاش برای به دست آوردن قلب و ذهن به عنوان بیان می گوید.
بنابراین، شما می خواهید سرسخت و قوی به نظر برسید.
شما می خواهید در چیزی اولین و بهترین باشید.
و بنابراین چه نمایش بهتری می توانید داشته باشید
از اینکه اولین کسی باشید که به ماه می رود؟
این باید یک دوره زمانی باورنکردنی بوده باشد ،
از هیجان، از هدف.
و به یاد داشته باشید، این در جریان جنبش حقوق مدنی است.
بنابراین، کل مسابقه فضایی و هیجان عمومی
زیرا این چیزی بود که متحد کننده بود.
مبارزه برای تسلط بر فضا، جهان را مجذوب خود می کند
در حالی که ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی در حال کامل شدن هستند
فناوری موشکی و موشکی آنها.
پاکستان - کشوری که بین نیروهای شوروی و ایالات متحده گرفتار شده است
با تغییر جو ژئوپلیتیکی تغییر می کند.
در 1 می 1960، خلبان آمریکایی فرانسیس گری پاورز
ماموریت جاسوسی U-2 را برای عکاسی انجام داد
برنامه توسعه مخفیانه ICBM شوروی.
پاورز از شمال پاکستان خارج می شود
و به سمت اتحاد جماهیر شوروی می رود.
با وجود اعتقاد به موشک های شوروی
نمی توان به ارتفاعات کروز U-2 دست یافت،
او بر فراز کوه های اورال به ضرب گلوله کشته می شود.
هر بار که طرف مقابل یک مزیت تکنولوژیکی به دست آورد،
باعث نگرانی دشمن می شود.
و بنابراین پاسخ شوروی به U-2 این بود،
ما باید راهی برای مقابله با این تهدید بیابیم.»
بنابراین، اتحاد جماهیر شوروی آغاز شد
یک پروژه تحقیق و توسعه بسیار سریع
برای موشک های زمین به هوا بهتر - یا SAM.
در 1 می، آن سلاح همان چیزی است که بر روی هواپیمای جاسوسی U-2 قفل می شود.
اولین موشک در نزدیکی هواپیما منفجر شد،
آن را مجبور به سقوط به ارتفاع پایین تر می کند.
دومی ضربه مستقیم است.
این گواه غیرقابل برگشتی است که نشان می دهد شوروی سرانجام به آن رسیده است
به فناوری U-2، اما چگونه؟
آیا این یک نوآوری شوروی بود که آنها روی آن کار کرده بودند
در طول سال ها؟
آیا این از دانشمندان آلمانی بود؟
یا این از جاسوسی بود
و درک چگونگی عملکرد هواپیمای U-2؟
در سال 1958، یک منبع سازمان سیا که در اتحاد جماهیر شوروی کار می کرد فاش کرد
که استخبارات شوروی اطلاعات حیاتی به دست آورده بود
در هواپیمای فوق سری آمریکایی
سیا چگونه از این درز اطلاعات حیاتی مطلع شد؟
و خبرچین کی بود؟
در سال 1953، یک افسر GRU به نام پیوتر سمیونوویچ پوپوف
در وین مستقر بود.
به دلیل خشم عمیق از رفتار دولت شوروی با دهقانان،
وفاداری پوپوف تغییر می کند
و او فرصتی را برای شروع کار برای طرف مقابل می بیند.
تا نیت خود را مشخص کند،
پوپوف یادداشتی را داخل ماشین پارک شده می زند
یک دیپلمات آمریکایی که می‌خواند:
نامه به رهبر پایگاه سیا در وین ارسال می شود.
در نامه،
پوپوف جزئیات دیدار با سیا را تشریح کرد.
این یک کابوس برای هر افسر میز در سفارت است
وقتی یک پسر وارد می شود و می گوید: "می خواهم برای شما جاسوسی کنم."
"اووو! شما می خواهید برای من جاسوسی کنید یا می خواهید از داخل علیه ما جاسوسی کنید؟"
این کمی گیرا-22 است زیرا از یک نظر
شما در مورد آن بسیار نگران هستید زیرا ممکن است یک ترفند باشد.
بنابراین، این یک تلاش مخاطره آمیز است، اما همچنین یک تلاش است
که واقعا نمی توانید آن را رد کنید.
در واقع باید سرگرم شوید
که شاید آنها واقعاً می خواهند به ما کمک کنند.
چگونه می توانید به کسی که در ابتدا جاسوس است اعتماد کنید؟
و سپس خدمات خود را به عنوان یک عامل دوگانه ارائه می دهد؟
این به طور ذاتی غیرقابل اعتماد است، اینطور نیست؟
بنابراین، کاری که آنها با پوپوف انجام می دهند اساساً آزمایش دسترسی او است.
آزمودن دانش خود،
به او وظایف کوچکی بدهید تا ببیند آیا آنها را کامل می کند یا خیر.
و اگر او یک کار کوچک را انجام دهد، شما یک کار کمی بزرگتر به او می دهید.
و اگر بتواند به طور مداوم این وظایف را تکمیل کند،
او شروع می کند به اثبات جدی بودنش،
مجموعه اطلاعاتش خوبه
اگر می توانید آن را ارزیابی و تأیید کنید، آن را تأیید کنید،
شما بیشتر به او بدهید
پوپوف مورد بررسی قرار می گیرد و اولین افسر GRU می شود
تا خدمات خود را به سیا ارائه دهد.
او نقش یک مامور دوگانه را بر عهده می گیرد
همچنان به عنوان یک افسر GRU ظاهر می شود در حالی که اطلاعات خود را به سیا فاش می کند.
اگر اشتباه نکنم او بالاترین مقام GRU است
همیشه برای آمریکایی ها کار کند.
و به عنوان یک فرد اطلاعاتی نظامی ،
او از همه نوع اطلاعات آگاه بود .
بنابراین، او یک دارایی واقعا مهم است.
سرپرست پوپوف افسر سیا جورج کیسوالتر است.
یک افسر روسی زبان سیا در وین.
این جفت اطلاعات را از طریق پیک های شخص ثالث ارسال می کند.
هنگام انتقال اسناد، پوپوف و پیک می پوشیدند
یک جفت سرآستین طلایی مشخص برای شناسایی خود.
هر بار اسناد و سرآستین
راه خود را به Kisevalter برمی‌گردانند
چه کسی اطلاعات را رمزگشایی می کند.
در سال 1955، شوروی پوپوف را به برلین شرقی فرستاد
با ماموران غیرقانونی خود که به غرب فرستاده می شوند همکاری کنند .
پوپوف در آنجا صدای یک افسر ارشد KGB را می شنود
مباهات به داشتن جزئیات فنی کامل
در هواپیمای جاسوسی لاکهید U-2 آمریکا.
در سال 1958، پوپوف این پیام را به Kisevalter منتقل کرد.
ما می دانیم که پوپوف هزینه این کار را می پردازد.
او به خطر افتاده و اعدام شده است.
اکنون مشخص است که اتحاد جماهیر شوروی دسترسی دارد
به سطح فوق العاده ای از جزئیات در مورد U-2 و نحوه عملکرد آن.
اما آنها این اطلاعات را از کجا به دست آورده اند؟
مردم استدلال کرده اند که درز در ارتش ایالات متحده وجود دارد،
از جمله خود برنامه U-2،
که ممکن است روس ها را هدایت کرده باشد
برای بهبود چشمگیر و سریع توانایی خود،
هم رادار و هم سیستم های پدافند زمین به هوای آنها.
فرض کنید پاورز مرده است
و با امید به حفظ محرمانه بودن برنامه U-2،
رئیس جمهور آیزنهاور از داستان جلد استفاده می کند
که U-2 در حال انجام پروازهای معمول آب و هوایی بوده است
هنگامی که یک نقص باعث شد آن را به حریم هوایی شوروی سوق دهد.
اگرچه دوربین ها و اطلاعات حساس در U-2
قرار بود نابود شود
اگر هواپیما سقوط کرد یا سرنگون شد،
بسیاری از فناوری ها و قدرت ها در واقع از سقوط جان سالم به در بردند.
به خلبان یک دستگاه انتحاری داده شد.
اگر به طور تصادفی به او شلیک شود، باید خود را بکشد.
وقتی هواپیما ساقط می شود،
او با موفقیت از هواپیما خارج می شود،
اما این امتیاز را رد می کند
خودکشی برای ایالات متحده،
که ایالات متحده نمی داند.
پاورز به تصرف روس ها درآمد
و سیستم دوربین هوایی او ، عمدتاً دست نخورده، بازیابی شده است.
این ثابت می کند که داستان بررسی هواشناسی یک سرپوش است.
این البته برای آمریکایی ها یک فاجعه است
زیرا هواپیما و خلبان نیز قرار است متلاشی شود.
او قرار است مرده باشد، هیچ مدرکی نگذارید.
انکار قابل قبولی وجود دارد.
آمریکایی ها می دانند هواپیما مفقود است و البته وحشت می کنند.
در نروژ نمایش داده نمی شود
و شروع می کنند به گفتن " در مورد این هواپیما چه کنیم؟"
و روسها با زیرکی این را مخفی نگه می دارند که قدرت دارند.
و بنابراین هنگامی که Powers در 24، 48 ساعت آینده در هیچ کجا ظاهر نمی شود ،
آمریکایی ها یا فکر می کنند که او در تصادف مرده است
یا کاری را که قرار بود انجام دهد - خودکشی کرد.
و بنابراین اکنون آنها این داستان را منتشر می کنند
که مشکلی در سیستم اکسیژن وجود دارد،
و اینکه در عملیات آب و هوا در ترکیه دچار سردرگمی شد
و از مرز ترکیه عبور کرد و در روسیه سقوط کرد.
و سپس روز بعد، روس‌ها قدرت‌ها را بیرون کردند.
او اینجاست، «خلبان هواپیمای هواشناسی» شما.
«و به هر حال، این دوربین و تمام فیلم‌هایی است که او گرفته است
"از تاسیسات نظامی ما."
ناگهان آمریکایی ها رو در رو شدند
با واقعیتی که سال ها از آن می ترسیدند -
که گرفتار شوند
حالا چطور با این موضوع برخورد دیپلماتیک می کنند ؟
آیزنهاور مجبور به اعتراف می شود
که ایالات متحده در حال انجام مأموریت های جاسوسی بر فراز اتحاد جماهیر شوروی بود
برای چندین سال.
زمان بندی بدتر از این نمی توانست باشد.
منجر به سقوط،
روندی به نام تنش زدایی وجود داشت،
که مذاکرات بین ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی بود.
هم آیزنهاور و هم خروشچف
قرار است در اجلاس پاریس شرکت کنند
در مورد کاهش تنش بین دو کشور خود گفتگو کنند.
بنابراین، همه اینها در خط است،
و این چیزی است که قسمت U-2 را بسیار مهم می کند
زیرا اکنون روس ها با آن روبرو هستند
یک معضل واقعا بزرگ
"آیا ما این را برای جهان آشکار می کنیم؟
"که ما یک خلبان آمریکایی و یک هواپیمای جاسوسی را دستگیر کرده ایم،
"در این صورت ما از همه این فرصت ها دور می شویم.
ما از پایان احتمالی جنگ سرد دور می شویم.»
خروشچف، فکر می‌کنم او تا حدودی از آن رنج می‌برد،
اما او در نهایت تصمیم می گیرد آمریکایی ها را بیرون کند
و با آن بسیار عمومی شود.
به تنش زدایی پایان می دهد، به مذاکره پایان می دهد.
و برای خروشچف، او مسیر سختی را در پیش می گیرد.
او به یک تندرو تبدیل می شود
زیرا او باید نگران رژیم خودش باشد.
علاوه بر این، شهروندان ایالات متحده اکنون آگاه هستند
که دولت آنها کاملاً صریح نبوده است
در مورد فعالیت های خود در کشورهای خارجی
این اولین نوع قطع ارتباط با عموم مردم آمریکا بود
که یک رئیس جمهور واقعاً می تواند یک دروغ آشکار را از این طریق بگوید.
آنها همیشه خود را در حالت دفاعی نشان می دادند.
ما در حال مهار کمونیسم هستیم. ما متجاوزان اینجا نیستیم.
آمریکایی ها باید تعجب می کردند
آیا ایالات متحده در این جنگ سرد کاملاً بی گناه بوده است؟
یا اینکه اتحاد جماهیر شوروی را تحریک می کرد
حداقل بعضی اوقات
مهندسان روسی نسخه U-2 خود را مهندسی معکوس کردند.
معروف به Beriev S-13، با استفاده از قطعات هواپیمای فوق سری.
بقایای آن در نهایت در موزه ای در مسکو قرار می گیرد
به عنوان دلیلی بر فریب عمومی
حادثه U-2 باعث انگشت نشان دادن زیادی شد
بین اتحاد جماهیر شوروی و ایالات متحده
همانطور که هر دو یکدیگر را به خاطر اولین جاسوسی سرزنش می کردند.
شوروی می توانست به لاشه هواپیمای U-2 اشاره کند
و دوربین و گری پاورز،
اما ایالات متحده می تواند به چیزی نیز اشاره کند.
در روز چهارم از نشست های شورای امنیت سازمان ملل
که توسط اتحاد جماهیر شوروی در مورد حادثه U-2 تشکیل شد،
هنری کابوت لاج جونیور سفیر ایالات متحده آمریکا
ماکت چوبی یک مهر آمریکایی را ارائه می دهد،
با ادعای این که این یک وسیله حشره کش است که توسط جاسوسان شوروی استفاده می شود
برای استراق سمع مکالمات
در اقامتگاه مسکو سفیر ایالات متحده در اتحاد جماهیر شوروی.
تلاش ایالات متحده برای استفاده از این به عنوان یک دفاع
به دلیل پروازهای غیرقانونی آنها از اتحاد جماهیر شوروی.
آمریکایی ها اکنون می توانند برگردند و از مهر استفاده کنند
به عنوان نمونه ای از نیرنگ و دوگانگی شوروی
و اقدامات مخفیانه و مخفیانه علیه آمریکایی ها با نیت خوب.
در سال 1945 در حالی که جنگ جهانی دوم رو به پایان است،
دانش آموزان مدرسه ولادیمیر لنین
سازمان پیشگام همه اتحادیه
مهر را به سفیر جدید ایالات متحده تقدیم کنید،
W Averell Harriman، به عنوان یک هدیه دوستی
ظاهراً برای بزرگداشت موفقیت در برابر آلمان نازی.
این یک مراسم است.
این به معنای حسن نیت فرهنگ است.
چرا لزوماً مشکوک هستید که مملو از دستگاه شنود است؟
شما احتمالا باید، اما آنها این کار را نمی کنند.
در اینجا اسب تروا اساسی است .
این هدیه ای است که دشمن شما داده است و آن چیزی نیست که شما فکر می کنید.
این دستگاه شنود مخفی توسط Leon Theremin ساخته شده است.
لئون ترمین مخترع روسی الاصل است که در سراسر جهان شناخته شده است
به خاطر اختراع یک ساز موسیقی
ترمین که بدون دست زدن قابل پخش است .
در سال 1939، با افزایش تهدید نازی ها ،
ترمین تصمیم می گیرد خانه خود را در ایالات متحده ترک کند تا به روسیه بازگردد.
به محض ورود، او را به عنوان یک خائن متهم می کنند
و در نظام گولاگ کشور به کار شاقه محکوم شد .
کمتر از یک سال بعد او را به مسکو می آورند
برای کار در شاراشک،
یکی از چندین آزمایشگاه مخفی تحقیق و توسعه شوروی.
در آنجا او یک دستگاه شنود مخفی ایجاد می کند
که جهان را متحیر می کند و تحت تاثیر قرار می دهد.
چه چیز مبتکرانه ای در مورد این دستگاه شنود خاص بود
این بود که بی سیم بود
کاملاً در مهر و موم ساخته شده بود.
مبدل به دکور،
روی دیوار اتاق کار سفیر آویزان است
به مدت پنج سال قبل از اینکه به طور تصادفی شناسایی شود .
و سپس آمریکایی ها این کشف را در جیب عقب خود نگه داشتند،
آماده استفاده از آن در صورت نیاز است.
پاورز در 19 اوت 1960 به اتهام جاسوسی محکوم شد
و ممکن است با مرگ روبرو شود.
در عوض، پاورز یک تراشه چانه زنی مفید را نشان می دهد
و به زندان محکوم می شود.
در حالی که قدرت در اختیار شوروی است،
یک مامور ناراضی KGB تصمیم می گیرد که فرار کند
و در ازای امنیت او اطلاعاتی را به سیا ارائه می کند .
بخشی از معامله او شامل کنار گذاشتن شریک سابقش است،
جاسوس سطح بالا رودولف آبل.
کار هابیل برای کمک به اتحاد جماهیر شوروی در ساخت سلاح های اتمی خود حیاتی است.
هابیل هرگونه اقدام جاسوسی را حتی پس از دستگیری انکار می کند.
اما شواهد بدی در اتاق هتل او پیدا شد
سوء ظن آمریکا را ثابت می کند.
شوروی ها عامل خود را می خواهند
و توافق کنند که برای بازگشت او معامله ای انجام دهند .
در 10 فوریه 1962، در پل گلینیک
بین پوتسدام و برلین غربی، آبل با پاورز مبادله می شود
در اولین مبادله جاسوسی ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی در دوران جنگ سرد.
روز قبل از محکومیت پاورز،
ایالات متحده CORONA 14 KH-19 یا Keyhole-1 را پرتاب کرد.
اولین ماهواره جاسوسی موفق ایالات متحده به عنوان بخشی از برنامه CORONA.
این یک پیشرفت قابل توجه در قابلیت های شناسایی ایالات متحده است.
بنابراین، اکنون نگرانی ما در مورد سرنگونی هواپیما از بین رفته است
یا جاسوسان در حال کشف
در عوض یک لنز جاسوسی از بالای زمین به پایین نگاه می کند.
و همین جا می بینیم که فناوری چقدر سریع در حال تغییر است
و به طور نمادین چگونه یک فصل از جاسوسی و نظارت به پایان می رسد
و چگونه فصل دیگری شروع می شود.
دوربین ماهواره Keyhole تصاویری از زمین در زیر می گیرد.
ضبط آنها بر روی فیلمی که در یک کپسول ورودی مجدد قرار دارد .
برنامه CORONA به طور جمعی بیش از 64 فرودگاه شوروی را شناسایی می کند.
این ثابت می کند که شوروی مستقر شده بود
فقط تعداد انگشت شماری موشک بالستیک قاره پیما.
اخبار شگفت‌انگیز شکاف موشکی را که زمانی نگران می‌شد، رد می‌کند.
آنها توانستند بسیاری از ترس های خود را کاهش دهند.
در زمان پرواز موفقیت آمیز اولین CORONA در اوت 1960،
شوروی قبلاً در حال طراحی ماهواره جاسوسی خود بود،
ماهواره های زنیت، برای پرواز بر فراز ایالات متحده.
زمانی که آمریکایی ها این توانایی را برای جاسوسی از طریق ماهواره ها توسعه دادند،
شوروی ها نیز باید با آن مطابقت کنند.
ماهواره های شوروی توانستند تصاویر قابل توجهی ارائه دهند
از سطح زمین،
و شوروی ها وظیفه داشتند از شهرها عکس بگیرند.
اتحاد جماهیر شوروی بیش از 2000 شهر را در سراسر جهان نقشه برداری می کرد
با استفاده از تصاویر ماهواره ای
و این شامل 120 شهر در ایالات متحده بود.
نقشه های ایجاد شده همچنان مفید هستند
حتی پس از پایان جنگ سرد .
سالها پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی ،
آمریکا، روسیه و 22 کشور دیگر معاهده آسمان های باز را امضا کردند.
امکان رصد هوایی متقابل را فراهم می کند .
این معاهده به طور نمادین نوعی صلح را نوید می دهد،
نوعی همکاری
از زمان امضای قرارداد، هر دو کشور یکدیگر را متهم کرده اند
نقض مفاد معاهده،
منجر به گشودن آن می شود.
پس از چندین تخلف ادعایی در سال 2020،
دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا خروج از این پیمان را اعلام کرد
ممنوعیت پروازهای روسیه بر فراز آمریکا
سال بعد، روسیه نیز از این روش پیروی کرد.
با استناد به ناتوانی کشورهای عضو
تضمین کند که اطلاعات با ایالات متحده به اشتراک گذاشته نخواهد شد.
بنابراین، با عقب نشینی ایالات متحده و روسیه
از توافقنامه آسمان های باز،
ما در حال بازگشت به ذهنیت جنگ سرد هستیم
جایی که در مورد پروازهای بیش از حد توافق وجود ندارد ،
و ما می بینیم که کشورها به مراتب از حریم هوایی خود محافظت می کنند.
تصمیم برای خروج از معاهده آسمان های باز
نگرانی ها و سوالاتی را در مورد اینکه این می تواند به چه معنا باشد، مطرح می کند
برای امنیت جهانی در آینده
آیا چنین پیمانی حتی مربوط است
در زمان پهپادهای نظارتی پیشرفته ؟
اکنون با فناوری ماهواره ای،
همه چیز در سراسر جهان یک آسمان باز است .
جایی که به معنای چیزی است البته زمینه بزرگتر است.
یعنی دارید با هم صحبت می کنید.
یعنی دیپلماسی.
این بدان معناست که شما به طور جدی نگران تنش ها هستید
که می تواند همه ما را به آرماگدون برساند.