در یک جنگ سرد،
هیچ مخزن نورد وجود ندارد
یا انبوهی از سربازان که به سمت دشمن حرکت می کنند.
در عوض، جاسوسان سلاح انتخابی هستند.
اما میدان جنگ به همان اندازه خطرناک است.
زیرا اینطور نیست که شما شناسایی شوید.
قرار است کسی به شما خیانت کند که حتی ممکن است ندانید.
مردم به جرم جاسوسی به قتل می رسند .
پس از سالها افزایش تنش بین دو ابرقدرت جهان،
موضع گیری سیاسی و ترس از حمله قریب الوقوع
تهدید کرد که جنگ سرد را داغ خواهد کرد.
این یک حرکت واقعا جسورانه از طرف خروشچف است،
کندی جوان بود و چیزهای زیادی برای اثبات داشت.
وجود این سلاح های آشکارا تهاجمی
کشتار جمعی ناگهانی
یک تهدید آشکار است
برای صلح و امنیت همه آمریکایی ها.
ناگهان خیلی سریع تشدید می شود،
جایی که دو طرف یکدیگر را تهدید می کنند.
تعادل بین صلح و جنگ در اینجا واقعاً به چند دقیقه کاهش یافت.
در این بازی مرگبار مرغ،
سرنوشت جهان در خطر است.
پس از جنگ جهانی دوم،
ابرقدرت های نوظهور در آستانه نابودی مطلق ایستاده اند،
در حالی که جاسوس ها برای کنترل کل ملت ها در سایه کار می کنند.
با عمیق تر شدن جنگ سرد، پارانویا ادامه می یابد،
در دنیایی از ماموران دوگانه، سلول های خوابیده و شبکه های مخفی.
اعتماد غیرممکن است و تهدیدها همه جا هستند.
در 12 آگوست 1960،
مردی روسی به دو دانشجوی جوان آمریکایی نزدیک می شود
در حال بازگشت به هتل خود در مسکو.
او این هوش را داشت
که فکر می کرد مهم است با غرب در میان بگذارد.
اما او نمی توانست به سادگی وارد سفارت ایالات متحده شود
برای به اشتراک گذاشتن این اطلاعات
او نیاز داشت که با روش دیگری ارتباط برقرار کند.
یکی از آمریکایی ها که کنجکاو شده بود، پاکت نامه ای را از آن مرد می پذیرد.
پس گفت: لطفا این را به اطلاعات منتقل کنید.
و این یک ریسک بزرگ بود
زیرا، می دانید، دانش آموزان می توانستند با آن هر کاری انجام دهند.
دانشجو نامه را به سفارت آمریکا می آورد.
سپس به سیا راه می یابد.
یکی از نکات مربوط به جنگ سرد
این است که همیشه در مورد حفظ کنترل در یک موقعیت بسیار آشفته است.
پویایی به سرعت در حال تغییر است، علم به سرعت در حال تغییر است،
و اساساً کل وضعیت بسیار غیر قابل کنترل است.
پس از مسابقه برای دستیابی به قدرت اتمی،
نیاز به نفوذ به اسرار هسته ای دشمنانشان
به فشار بر ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی ادامه می دهد
به پیشرفت های بزرگ فناوری
هر یک از طرفین باید بداند طرف مقابل چه می کند.
اما تمرکز تغییر کرده است.
در آغاز جنگ سرد،
اتحاد جماهیر شوروی نسبتاً سریع سلاح اتمی را توسعه داد.
آنچه با ادامه جنگ سرد تغییر می کند این است که هر طرف چند سلاح دارد
و نحوه استفاده و زمان استفاده از آنها،
در صورت بروز بحران
هر حریف جاسوسان بسیار ماهری را به کار می گیرد تا آرنج را با نخبگان بمالند
و سعی کنید مهندسان، کارگزاران و سیاستمداران را به سمت خود سوق دهید.
چه کسی قابل اعتماد است و چه کسی روی آورده است.
پس از پیروزی مشترک آنها بر آلمان نازی در جنگ جهانی دوم،
رابطه بین نیروهای متفقین و اتحاد جماهیر شوروی
شروع به تغییر می کند
در پایان جنگ جهانی دوم،
اتحاد بین دو ملت واقعاً در حال فروپاشی است.
اما نشانه هایی از این شکاف حتی قبل از تابستان 1945 نیز وجود داشت .
ایالات متحده مدتها نگران کمونیسم شوروی بود
و حکومت ظالمانه جوزف استالین.
آنچه که شوراها اساساً با ارزش‌های سرمایه‌داری مخالف بودند
که در غرب دموکراتیک بیداد می کرد .
هنگامی که دشمن متقابل آنها خنثی شد،
نیاز به حفظ توهم اعتماد از بین رفته بود.
اتحاد جماهیر شوروی و ایالات متحده شیفته بازی جاسوسی در مقابل جاسوسی شدند
از گربه و موش
در طول جنگ سرد،
اداره اطلاعات اصلی شوروی یا GRU،
عواملی را تعیین کرده است
برای جمع آوری اطلاعات در مورد زندگی آمریکایی و دارایی های نظامی آن.
آمریکا هم همین کار را می کند،
اما زمان بسیار دشوارتری نسبت به حریف خود دارد.
در شهرهای نسبتا آزاد غرب،
این امکان برای مقامات اطلاعاتی شوروی وجود دارد که آمریکایی ها را زیر نظر بگیرند
و به دنبال الگوهایی در زندگی خود باشند
که آنها را به ویژه در برابر استخدام آسیب پذیر می کند.
این در مورد اتحاد جماهیر شوروی صادق نیست.
آنها بیشتر به افسران شوروی که نزد آنها می آمدند متکی بودند.
نامه مرموز از اولگ پنکوفسکی بود،
یک افسر ارشد GRU
می تواند مستقیماً وارد اتاق هایی شود که پرونده های نظامی شوروی در آنجا نگهداری می شود
و از مکالمات در مورد برنامه های مخفیانه آگاه است.
در این نامه آمده است:
"من مواد بسیار مهمی در اختیار دارم
"در مورد بسیاری از موضوعات با علاقه و اهمیت فوق العاده زیاد
"به دولت شما.
"من می خواهم این مواد را به شما منتقل کنم."
برای اثبات مقاصد خود، بسته نیز حاوی
هویت 60 افسر بلندپایه اطلاعات استراتژیک
در سراسر جهان ارسال شده است.
چه چیزی باعث می‌شود که چنین افسر سطح بالایی به سادگی از خدمت خارج نشود،
اما به عنوان یک عامل مضاعف همه چیز را به خطر بیندازیم ؟
خطر برای آن افراد بسیار واقعی بود.
کسی که در حال جاسوسی علیه ملت خودش دستگیر شود
مطمئناً خطر حبس ابد یا مرگ بالقوه را در پی دارد.
پنکوفسکی شروع به بی اعتمادی به رهبری شوروی کرد.
پیشنهاداتی وجود دارد که او شخصاً ناامید شده است
با رد شدن برای ترفیع، که مشوق او شد.
اما فکر می کنم گفتن آن امن تر است
که ایمانش را به نظام شوروی از دست داد .
پنکوفسکی بر این باور است که مردمش شایسته بهتر از رهبران هستند
مانند نیکیتا خروشچف که آنها را به قحطی و ستم کشانده است.
به پنکوفسکی،
خیانت به دولت او راهی برای نجات کشورش است.
بسیاری از اسرار در هر دو طرف نگهداری می شود
نگران گسترش سلاح های هسته ای است.
در لحظه ای که روس ها اولین بمب اتمی خود را منفجر کردند،
آمریکایی ها فوراً می روند،
"خب، حالا ما یک بمب هیدروژنی می سازیم ."
فقط همینجوری میشه
پینگ پونگ.
در اوایل دهه 1960،
ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی هر یک زرادخانه قابل توجهی ساخته اند
سلاح های هسته ای کوتاه، متوسط ​​و میان برد،
و هر دو طرف ICBMهای دوربرد را با موفقیت راه اندازی کرده اند.
موشک های بالستیک قاره پیما می توانند هزاران کیلومتر را طی کنند،
بنابراین آنها در واقع از زمین پرتاب می شوند.
آنها بیشتر وقت خود را در فضا می گذرانند
قبل از اینکه به هدف خود بیایند
و یک ICBM از روسیه به ایالات متحده راه اندازی شود
می تواند 20 دقیقه باشد.
در اوایل دهه 1960،
ایالات متحده در تولید موشک پیشتاز اتحاد جماهیر شوروی است.
اما این یک واقعیت شناخته شده در میان آمریکایی های متوسط ​​نیست .
نیکیتا خروشچف نخست وزیر شوروی
از این کمبود دانش به نفع خود استفاده می کند.
خروشچف از این حس بی‌نظیری که داشت استفاده کرد
که در آن او ایالات متحده را به چالش خواهد کشید،
باعث می شود به نظر برسد که اتحاد جماهیر شوروی این عظمت را داشته است،
شاید حتی برتری قاطع سلاح های هسته ای.
او به دنیا گفت که آنها موشک هایی مانند سوسیس تولید می کنند،
که مسخره است
اما این نقل قول او بود.
در واقع، زرادخانه ICBM آمریکا
بیش از 4 به 1 از شوروی ها بیشتر بود .
اما به نظر می رسد که ترفند خروشچف نتیجه مطلوب را دارد
بر جمعیت آمریکا
آنچه در روانشناسی ایالات متحده تکامل می یابد
این ایده است که ما شکاف موشکی داریم
و اینکه ما در حال تعقیب روس ها هستیم.
این روش استفاده از تبلیغات برای انحراف و سردرگمی دشمن است
در طول جنگ سرد به طور مداوم به کار گرفته شده است .
اینها همه تاکتیک هایی است که دولت ها از آن استفاده می کنند
خود را به عنوان ابزاری معتبر برای انتقام نشان دهند ،
باید نوعی تهاجم سر راه آنها قرار گیرد.
آمریکایی ها ممکن است به برخی اطلاعات نادرست و نادرست مشکوک شده باشند،
اما خطر نامیدن آن بلوف به معنای عواقب وحشتناکی است
باید اشتباه می کردند
کسی که بر این استراتژی تسلط دارد نیکیتا خروشچف است.
او در جنگ قدرت سیاسی پیروز ظاهر شده بود
پس از مرگ ژوزف استالین،
و شروع به ایجاد تغییراتی کرد.
پس از مرگ استالین در سال 1953،
اتحاد جماهیر شوروی دوره استالین زدایی را پشت سر گذاشت.
زمانی یک وفادار به استالین،
خروشچف سخنرانی مخفیانه معروف خود را در سال 1956 ایراد می کند.
انتقاد از حکومت خشن رهبر سابق
و شروع فرآیند
کم کردن سرکوب جامعه شوروی.
با این حال، نخست وزیر مصمم است
برای حفظ ظاهر قدرتمند اتحاد جماهیر شوروی
و اجازه نخواهد داد که غرب آنها را در موقعیتی آسیب پذیر قرار دهد.
ایالات متحده از اتحاد جماهیر شوروی پیشرفته تر می شد
از نظر سلاح های هسته ای، از نظر علم و فناوری،
از نظر قدرت
و خروشچف می خواست اتحاد جماهیر شوروی را به جلو سوق دهد.
رمز موفقیت تبلیغات خروشچف
این است که اسرار شوروی مخفی نگه داشته می شود،
اما عوامل دوگانه ای مانند اولگ پنکوفسکی سخت در حال باز کردن آنها هستند.
او باید وارد دفاتری شود که این اطلاعات در آن موجود است،
از آن عکس بگیرید و سپس آن فیلم را بگیرید
این تصاویر از این هوش حساس
به شخص دیگری تا بتواند مسکو را ترک کند.
آمریکایی‌ها احساس می‌کردند که او کمی بیش از حد گرم است که نمی‌توان آن را تحمل کرد،
بنابراین آنها در نهایت از طریق کانال های بریتانیا رفتند.
MI6 این مرد بریتانیایی، گرویل وین را استخدام می کند،
که اغلب برای تجارت به روسیه سفر می کند.
او یک موجود شناخته شده برای روس ها است.
آنها فرض می کنند که او گهگاه مورد بررسی قرار می گیرد.
او یک غیرنظامی بود که هیچ تجربه ای در دنیای اطلاعات نداشت
و در واقع مقدار قابل توجهی برای از دست دادن داشت.
وین قبلاً برای مأموریت دیگری برای نفوذ استخدام شده بود
کمیته دولتی علم و فناوری شوروی،
یک سازمان پوششی برای عوامل KGB و GRU
جاسوسی از فناوری غربی
پنکوفسکی یکی از اعضای این کمیته بود.
این بهانه خوبی برای تعاملات زیاد بود
که معمولاً باعث ایجاد سوء ظن از سوی KGB می شود.
پنکوفسکی متخصص نیروهای موشکی شوروی است.
او از موقعیت خود برای عکاسی از هزاران سند فوق سری استفاده می کند
با دوربین مینیاتوری
بسیاری از اینها طرح و نقشه موشکی هستند.
برد عملیاتی آنها چقدر است؟
چه مدت طول می کشد تا به اهداف خود ضربه بزنند؟
چه نوع سیستم سوخت رسانی دارند؟
همه اطلاعات واقعا حیاتی
که به آمریکایی ها اجازه می دهد دفاعی را آماده کنند.
اطلاعاتی که پنکوفسکی ارائه کرد در نهایت تایید می کند
که آنها قدرت موشکی روسیه را بیش از حد برآورد می کنند.
خروشچف مدعی است که موشک هایش بسیار پیشرفته هستند
آنها می توانند، نقل قول، "یک مگس در فضا ضربه بزنید."
هنگامی که طبق گزارش پانکوفسکی، آنها نقل می کنند،
"نمی‌توانستم با بالالایکا به پشت یک گاو نر بزنم."
در حالی که آنها فقط تعداد انگشت شماری ICBM دارند،
اتحاد جماهیر شوروی دارد
صدها موشک میان برد و میان برد.
ایالات متحده همچنین دارای زرادخانه قابل توجهی از این موشک ها است.
و آنها یک مزیت متمایز دارند.
اتحاد جماهیر شوروی همچنان بسیار انزواطلب است،
بنابراین موشک های آن در داخل اتحاد جماهیر شوروی است
یا در داخل بلوک شرق.
موشک های شوروی اساسا نمی توانست به ایالات متحده برسد،
به استثنای آلاسکا
اما موشک های آمریکایی در جاهایی مثل ترکیه بودند،
درست در مرز اتحاد جماهیر شوروی.
در سال 1961،
ایالات متحده موشک های PGM 19 مشتری خود را در ایتالیا و ترکیه نصب می کند.
موشک های مشتری ICBM نیستند.
آنها موشک‌های کوتاه‌بردی هستند
که می تواند از کشور همسایه اخراج شود.
و چون ترکیه بسیار نزدیک است،
آنها می توانند اهداف زیادی را در داخل اتحاد جماهیر شوروی هدف قرار دهند.
در حالی که یک ICBM شوروی 20 دقیقه طول می کشد تا به واشنگتن برسد،
موشک های آمریکایی اکنون فقط 10 دقیقه به مسکو پرواز می کنند.
شوروی ها احساس می کنند که آمریکایی ها
با سلاح های هسته ای وارد حوزه نفوذ خود شده اند،
و این برای آنها مانند اهانت است.
هنوز غافل از اینکه نشتی در سیستم ظاهراً هوابند آنها وجود دارد،
شوروی متوجه شد
آنها باید موشک های خود را در محدوده ایالات متحده حرکت دهند.
اما کجا؟
چند سال قبل، انقلابی در کوبا رخ داد،
که یکی از نزدیک ترین کشورها به آمریکاست.
این تنها آغاز است.
آخرین نبرد در پایتخت انجام خواهد شد.
می توانید مطمئن باشید.
کوبا بزرگترین جزیره در دریای کارائیب است
در کمتر از 150 کیلومتری ایالات متحده واقع شده است.
فیدل کاسترو انقلابی از سال 1953 تا 1959 رهبری ارتش چریکی را بر عهده داشت
در سرنگونی دیکتاتور مورد حمایت ایالات متحده، فولخنسیو باتیستا.
وقتی کاسترو به قدرت رسید،
در ابتدا، او به سراغ آمریکایی ها می رود،
اما به او بی اعتمادند.
آمریکایی ها در آن زمان به انقلاب های ملی گرایانه نگاه می کردند
به عنوان افراد بالقوه کمونیست،
و واقعاً از حمایت او خودداری کردند
و در واقع شروع به سفت کردن پیچ های تجاری کرد
وقتی صحبت از شکر می شود که صادرات عمده ای برای کوبا است.
و بنابراین او به اتحاد جماهیر شوروی روی می آورد.
و در آن نقطه است
سپس حمایت خود را از کمونیسم اعلام می کند .
ایالات متحده طرحی برای سرنگونی رژیم جدید ارائه می کند
قبل از اینکه کشش بیشتری پیدا کند.
کندی در ژانویه 1961 رئیس جمهور شد.
جدید و بی تجربه بود
او جوان بود و چیزهای زیادی برای اثبات داشت.
پرزیدنت کندی طرح استفاده از گروهی از تبعیدیان کوبایی را تصویب کرد.
توسط سازمان سیا آموزش دیده و تامین مالی شده است،
برای حمله به کوبا از طریق خلیج خوک ها.
امید این بود که این الهام بخش مردم محلی باشد
برای برخاستن و سرنگونی کاسترو.
و همه چیز فقط خراب می شود.
تبعیدیان این نقشه را در 27 فروردین 1340 اجرا کردند.
اما این ماموریت به سرعت توسط ارتش کوبا درهم شکسته می شود.
من فکر می کنم بزرگترین دست کم گرفتن آمریکایی ها در اینجا بود
فرض بر این بود که کاسترو از حمایت محلی برخوردار نیست،
که کوبایی ها فقط منتظر آمریکایی ها بودند
تا بیاید و آنها را آزاد کند.
و اینطور نبود.
این شکست لکه‌ای بر دولت کندی می‌گذارد.
آمریکا به عنوان یک ابرقدرت در حال رشد است،
و تسلط آن در روابط بین الملل
ممکن است شروع به مالیدن افراد به روشی اشتباه کرده باشد.
بنابراین، بسیاری از کشورهای دیگر به نوعی ریشه یابی افراد ضعیف دارند.
ما در کشور خود انقلاب سوسیالیستی کرده ایم .
کاسترو پس از خلیج خوک ها کاملا متقاعد شده است
که ایالات متحده قصد دارد تهاجم دوم را امتحان کند،
و این بار آشکار خواهد شد.
بنابراین کوبایی ها و کاسترو در حال حاضر
بسیار به دنبال متحدی برای محافظت از آنها هستند.
شوروی ها به شدت به دنبال متحد هستند
به آنها کمک کند تا در برابر ایالات متحده برتری پیدا کنند .
مذاکرات بین اتحاد جماهیر شوروی و کوبا
برای هر دو طرف امیدوار کننده است.
کاسترو درخواست اسلحه و سرباز شوروی می کند
برای تقویت دفاع خود،
اما خروشچف آنت را بالا می برد.
به صورت یکجانبه، بدون مشورت با دفتر سیاسی،
او با استقرار موشک های بالستیک در کوبا موافقت کرد.
خروشچف نصب را پیشنهاد می کند
برد متوسط ​​R-12 و برد متوسط ​​R-14
موشک های بالستیک در کوبا
دامنه آنها ممکن است متوسط ​​به نظر برسد، زیاد نیست،
اما آنها می توانند تا خلیج هادسون بروند،
بنابراین می تواند تقریباً تمام قاره ایالات متحده را پوشش دهد.
و این واقعاً توازن قوا را بسیار برابر می کند
در چشم شوروی
اگر آمریکا بفهمد که موشک در حال حمل و نقل است
خیلی نزدیک به سواحلشان
می تواند به عنوان یک عمل پرخاشگرانه دیده شود
و قبل از اینکه شوروی آماده شود پاسخی را آغاز کند .
اما با توجه به نظارت دقیق ایالات متحده بر محموله های ورودی به کوبا،
چگونه خروشچف می تواند به چنین کلاهک های عظیمی دست یابد؟
به کشور شناسایی نشده است؟
راهی که شوروی ها نقشه خود را طراحی کردند
این بود که همه را در عملیات دخیل نگه داشت
کاملا در تاریکی
در سال 1962، اتحاد جماهیر شوروی عملیات آنادیر را آغاز کرد.
برنامه تحویل موشک هاست
و یک بخش از پیاده نظام مکانیزه به کوبا از طریق کشتی،
تحت عنوان ارسال کمک های کشاورزی.
اسم رمز آنادیر، نام شهری در شمال دور روسیه،
برای گیج کردن اطلاعات آمریکا انتخاب شده است.
حتی شرکت کنندگان دقیقا نمی دانستند که به کجا می روند.
آنها برای افرادی که به کوبا می رفتند وسایل زمستانی صادر می کردند
سعی کنید آنها را باور کنند
که آنها به سمت آب و هوای شمالی می روند.
فقط تعداد انگشت شماری از افسران ارشد شوروی آگاه هستند
از آنچه واقعاً اتفاق می افتد،
85 کشتی از هشت بندر شوروی حرکت می کنند.
اولین کشتی به مقصد کوبا
در 10 ژوئیه 1962 به جزیره می رسد .
ترافیک زیادی بین اتحاد جماهیر شوروی و کوبا وجود دارد.
آنها اکنون شرکای تجاری هستند، بنابراین این به خودی خود غیرعادی نیست.
برای حفظ توهم ارائه کمک های کشاورزی،
سربازان شوروی طوری لباس می پوشند که شبیه کارگران مزرعه باشند.
خود موشک ها پنهان شده اند
به عنوان تجهیزات کشاورزی
موفقیت عملیات آنادیر
ناخواسته توسط خود آمریکایی ها کمک می شود.
توقف در پروازهای نظارتی U-2 بر فراز کوبا
درست در زمانی که موشک های شوروی در حال نصب هستند.
بنابراین ایالات متحده پروازهای منظم U-2 را بر فراز کوبا انجام می داد
برای نظارت بر تحولات،
اما برخی از پروازهای U-2 در آن سوی جهان
مشکلاتی داشت
و ایالات متحده تصمیم گرفته بود
زمان توقف پروازهای U-2 بر فراز کوبا بود.
و این به شوروی ها فرصت می دهد تا جلوتر حرکت کنند
با پروژه خود در جزیره
اولگ پنکوفسکی به تکمیل این شکاف عکس کمک خواهد کرد
با اطلاعاتی که از پشت پرده آهنی جمع آوری می کند.
پنکوفسکی یک جاسوس بسیار پرکار بود.
او هزاران سند ارائه کرد،
از جمله نقشه های کلیدی و عکس هایی که او گرفته بود.
بنابراین این هوشمندی برای غرب بسیار ارزشمند بود.
وقتی گرویل وین نمی تواند با پنکوفسکی ملاقات کند،
اطلاعات در عوض از طریق عملیات دور منتقل می شود.
این شامل یک ملاقات مخفیانه در پارک مسکو با جانت چیشولم است،
همسر یک افسر اطلاعاتی بریتانیا.
پنکوفسکی به چیشولم نزدیک می شود و او فرزندش را در کالسکه هل می دهد
و یک جعبه کوچک آب نبات برای بچه ها به او می دهد.
آب نبات در واقع رول هایی از فیلم یا اسناد مخفی است.
بنابراین برای هر کسی که تماشا می کند،
به نظر می رسد که او به تازگی با یک کودک در پارک روبرو شده است،
وقتی واقعاً کاری که او انجام داده انتقال هوش است
ماهیت بسیار طبقه بندی شده و مهمی دارد.
حتی بدون عکس های روی پرواز،
آمریکا نسبت به روابط شوروی و کوبا مشکوک شده است.
پروازهای U-2 بر فراز کوبا از اواسط اکتبر از سر گرفته می شود.
ثابت شده است که U-2 بخش بسیار مهمی است
از عملیات جمع آوری اطلاعات آمریکا
توانایی های چشمگیر شناسایی عکس آن
به ایالات متحده اجازه می دهد تا کشورهای خارجی را بررسی کند
که جاسوسان آمریکایی نمی توانند به آن نفوذ کنند.
سیا دو خلبان را انتخاب می کند،
سرگرد رودولف اندرسون جونیور و سرگرد ریچارد اس هیسر،
برای انجام یک سری پروازهای شناسایی مخفی بر فراز کوبا.
U-2s مجهز به دوربین Hikone مدل 73 B است.
قادر به شناسایی اجسام کمتر از یک متر است
از ارتفاع 18 کیلومتری
و این عکس های گرفته شده توسط U-2 است که نشان می دهد که شوروی
چیزی بسیار مهم در کوبا می سازند .
در 14 اکتبر، هیسر و اندرسون از یک مأموریت بازگشتند
با تصاویر تاسیسات ناشناخته در حال ساخت.
روز بعد،
مرکز ملی تفسیر عکاسی سیا
عکس های U-2 را بررسی می کند
و آنچه را که به عنوان محدوده متوسط ​​تفسیر می کنند را مشخص می کند
سایت های موشک بالستیک در نزدیکی سن کریستوبال
اما برای این که مطمئن شویم نیاز به یک هوش بیشتر است.
این اطلاعات پنکوفسکی است که به پیوند همه اینها کمک می کند.
پنکوفسکی اطلاعاتی ارائه کرده بود
در مورد چگونگی ساخت سایت های موشکی اتحاد جماهیر شوروی .
یکی از اطلاعات
الگوی جایی بود که شما سوخت‌رسان‌های خود را دارید،
یا پرتابگرهای خود را دارید، جایی که موشک ها را در آن قرار می دهید.
و این یک آرایش نظامی استاندارد اولیه بود .
اطلاعات پنکوفسکی تایید می کند
آنچه در عکس های U-2 نشان داده شده بود .
این دقیقاً همان چیزی است که ایالات متحده از آن می ترسید.
آمریکایی ها عادت کرده اند مسکو را در دید خود داشته باشند.
آنها به داشتن واشنگتن در مناظر شوروی عادت ندارند .
از دیدگاه آمریکایی ها ، این یک اعلان جنگ است.
پرزیدنت کندی در جریان وضعیت کوبا قرار گرفت
در 16 اکتبر،
و بلافاصله گروهی از مشاوران را تشکیل می دهد،
کمیته اجرایی شورای امنیت ملی
یا ExComm.
پرزیدنت کندی ExComm را تشکیل داد
به منظور مشاهده تمام طیف گزینه ها،
از مذاکرات در سازمان ملل
در واقع جنگ.
کمیته متشکل از JFK و 12 مرد دیگر،
از جمله معاون رئیس جمهور لیندون جانسون،
رابرت مک نامارا، وزیر دفاع،
جان مک کان رئیس سیا،
و دادستان کل رابرت کندی.
رئیس جمهور و مشاورانش
با خطرات سلاح های هسته ای شوروی دست و پنجه نرم خواهد کرد
درست در سواحل ایالات متحده
در حالی که شوروی در حال آماده سازی سایت های موشکی خود است،
مامور دوگانه پنکوفسکی همچنان از موقعیت خود در GRU استفاده می کند
برای جمع آوری اطلاعات در مورد عملیات خود در کوبا.
روس ها این ادب را با شما انجام نمی دهند
موشک های بسته بندی که روی آن نوشته شده «موشک».
و این جایی است که واقعاً اطلاعات فنی است
در مورد اینکه موشک‌های روسی چگونه به نظر می‌رسند ، ابزاری است.
پنکوفسکی به تحلیلگران عکاسی ایالات متحده ارائه می دهد
با صدها عکس مربوط به موشک های شوروی،
از جمله تصاویر گرفته شده در رژه اول ماه مه شوروی
و کتابچه راهنمای میدانی فوق سری
وقتی همه اینها را کنار هم گذاشتند،
سپس دولت کندی اکنون شروع به درک می کند
دامنه و فوریت این تهدید.
تیم با یک دفترچه راهنما مواجه می شود
برای موشک بالستیک میان برد R-12 شوروی .
آنها متوجه می شوند که این همان موشکی است که در عکس های U-2 دیده می شود،
یعنی شوروی در خاک کوبا موشک داشت
که می تواند به ایالات متحده ضربه بزند
در هر نقطه ای بین دالاس و واشنگتن.
و همچنین، آنها می توانند بگویند که آن سایت های موشکی
کاملا آماده نبودند
و این اطلاعات را به رئیس جمهور کندی داد
احساس می کند که چقدر زمان برای حل آن بحران دارد.
در 18 اکتبر،
کندی با آناتولی دوبرینین سفیر شوروی دیدار کرد
و آندری گرومیکو وزیر امور خارجه شوروی .
نه شوروی و نه کندی اشاره ای به موشک های کوبا نمی کنند.
در عوض، گرومیکو اصرار دارد
هر گونه کمک نظامی شوروی به هاوانا
فقط برای توانایی های دفاعی کوبا است.
رئیس جمهور باید به این فکر کند که آیا موشک هایی که آنها دیده اند یا خیر
هنوز عملیاتی نشده اند،
و بنابراین به عنوان یک بازدارنده موثر نیست ، یا بدتر،
آیا ممکن است یک حمله غافلگیرکننده در افق باشد؟
عصر بخیر همشهریانم
این دولت...
در غروب 22 اکتبر، کندی یک سخنرانی تلویزیونی ایراد می کند
اطلاع رسانی به مردم آمریکا
درباره حضور موشک در کوبا.
..در جزیره کوبا
این سیاست این ملت خواهد بود
در نظر گرفتن هرگونه موشک هسته ای که از کوبا پرتاب شود
علیه هر ملتی در نیمکره غربی
به عنوان حمله اتحاد جماهیر شوروی به ایالات متحده،
مستلزم پاسخ تلافی جویانه کامل اتحاد جماهیر شوروی است.
در طول سخنرانی، کندی همچنین محاصره کوبا را اعلام کرد.
آن را قرنطینه می نامد تا از حالت جنگی جلوگیری کند.
همه کشتی ها از هر نوعی که به مقصد کوبا حرکت می کنند،
از هر کشور یا بندری،
جایی که آنها حاوی محموله ای از سلاح های تهاجمی هستند،
به عقب برگردانده شود
با اجرایی شدن محاصره،
زیردریایی های شوروی به سمت خط قرنطینه حرکت می کنند.
هرچه نزدیکتر شوند و می توانند جرقه یک درگیری بین المللی را برانگیزند.
معلوم نیست چه اتفاقی قرار است بیفتد.
آیا کشتی‌های روسی به زور از آنجا عبور خواهند کرد؟
آیا کشتی های آمریکایی شلیک خواهند کرد؟
قطعنامه ما درخواست فوری خواهد داشت...
در سخنرانی خود،
کندی از شوروی می خواهد
موشک‌های موجود در کوبا را خارج کنید.
در 24 اکتبر، خروشچف پاسخ می دهد.
او این ادعا را تکرار می کند
که موشک ها فقط برای اهداف دفاعی در نظر گرفته شده اند،
و درخواست کندی برای حذف آنها را رد می کند.
در حالی که هوش شما می تواند توانایی های نظامی را به شما بگوید،
نمی تواند به شما در مورد نیت ها بگوید.
برای آمریکایی ها،
آنها به این سلاح ها به عنوان سلاح های تهاجمی نگاه می کنند،
در حالی که کوبا این موضوع را تدافعی می داند
برای محافظت از آنها در برابر ایالات متحده.
درست همان طور که روسیه موشک های ترکیه را تهاجمی می داند
و ایالات متحده آنها را دفاعی می داند.
خروشچف محاصره را یک اقدام تجاوزکارانه می نامد.
و به کندی اطلاع می دهد
که او به کشتی های شوروی دستور داده است که آن را نادیده بگیرند.
با این حال، اکثر کشتی های شوروی دور می شوند و به اروپا برمی گردند.
تعداد معدودی که محاصره را به چالش می کشند
مشخص شد که هیچ محموله ای را حمل نمی کنند.
این بحران فقط مربوط به ایالات متحده نیست
و اتحاد جماهیر شوروی
البته در کوبا در حال وقوع است.
با به بن بست رسیدن شوروی و ایالات متحده ،
فیدل کاسترو به خروشچف می گوید
اگر آمریکایی ها به خاک کوبا حمله کنند،
چاره ای جز پاسخ دادن نخواهد بود
با انجام اولین حمله هسته ای.
خروشچف کاملاً نگران شد.
او می دانست که تنها دلیل داشتن سلاح هسته ای است
تهدید کردن است
در واقع نمی توانید از آنها استفاده کنید.
در 26 اکتبر، خروشچف توافقی را برای حذف موشک های شوروی پیشنهاد کرد
در ازای وعده عدم حمله آمریکا به کوبا.
اما روز بعد، واشنگتن درخواست جدیدی دریافت می کند.
و خروشچف اساساً چه چیزی را درخواست می کند؟
موشک ها را از ترکیه خارج کنید.
پرزیدنت کندی و ExComm
در حال بحث در مورد چگونگی پاسخ به این شرایط جدید هستند
وقتی اخبار ناراحت کننده دریافت می کنند .
همانطور که به نظر می رسد این بحران به سمت حل شدن پیش می رود،
ایالات متحده خبری دریافت می کند که یکی از هواپیماهای U-2 خود،
کاپیتان توسط سرگرد رودولف اندرسون
در واقع بر فراز کوبا سرنگون شده است .
تنش ها به اوج خود رسیده است.
ایالات متحده می تواند با نیروی نظامی پاسخ دهد،
آشکار کردن پیشرفتی که کرده اند
و سوق دادن هر دو کشور به جنگ،
یا انتخاب کنید که با توافق پیش بروید .
کندی متوجه می شود که این یک تحریک هدفمند نیست .
این در واقع تصمیمی است که توسط فرماندهان کوبا گرفته شده است.
و بنابراین آمریکایی ها موافقت کردند که از این موضوع عبور کنند
و به سمت حل بحران موشکی کوبا حرکت کنیم.
13 روز پس از شروع بن بست،
احتمالاً نزدیکترین جنگی که جهان تا به حال به جنگ هسته ای رسیده است،
توافق حاصل می شود.
در 28 اکتبر 1962، خروشچف بیانیه ای عمومی صادر کرد
که موشک های شوروی برچیده و حذف خواهند شد
در ازای تعهد آمریکا برای دور ماندن از کوبا.
اما یک معامله جانبی مخفی برای مردم فاش نشد.
شب قبل،
رابرت کندی مخفیانه با سفیر شوروی دیدار کرده بود
و توافق کردند
برای خارج کردن موشک های آمریکایی از ترکیه
برای ایالات متحده بسیار مهم بود
به نظر نمی رسد که آنها موشک ها را از ترکیه خارج می کنند
در نتیجه روس ها موشک ها را از کوبا خارج کردند.
این همه در مورد روس های بد بود.
بنابراین اطلاعات نادرست، اطلاعات نادرست ادامه دارد
به طوری که حتی اقدامات نظامی
خروج موشک از ترکیه یا کوبا
باید به شیوه خاصی روایت یا ارائه شود تا از آن حمایت شود،
هر داستان غالبی که کشورها دارند.
در حالی که جهان به اقدامات کندی نگاه مثبت داشت،
شهرت خروشچف چندان خوب نبود.
این اقدام خروشچف بیش از حد بود و او هزینه کرد.
او از قدرت برکنار شد.
اما این کوبا است که بیشترین ضرر را می‌دهد.
در چشمان آنها اکنون به نظر می رسیدند
هم ایالات متحده و هم اتحاد جماهیر شوروی
آنها را رها کرده بود،
و بنابراین آنها اکنون اساساً به حال خود رها شده بودند.
در حالی که هر دو ملت نفس راحتی کشیدند،
این را نمی توان در مورد جاسوسان گفت
که به ایالات متحده کمک کرد تا از بحران جان سالم به در ببرد.
البته روس ها به آنها علاقه دارند.
در 29 اکتبر 1962،
گرویل وین به بوداپست تحت اشغال شوروی سفر می کند.
به او توصیه شد که نرود، اما به هر حال رفت،
در اوج این تنش بین ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی،
و آشکارا منجر به دستگیری و دستگیری او توسط مقامات شوروی می شود.
وین زندانی و سپس مبادله خواهد شد ،
اما برای پنکوفسکی، این پایان راه است.
پنکوفسکی چند روز قبل در اوج بحران دستگیر شده بود .
زمانی که شوروی متوجه شد
اطلاعات طبقه بندی شده به غرب درز کرده بود.
افسران اطلاعاتی روسیه به آپارتمان او یورش بردند
و یک دوربین Minox کشف کرد
که برای عکاسی از اسناد محرمانه استفاده شده بود .
اتحاد جماهیر شوروی نمونه ای از پنکوفسکی می سازد.
او در یک محاکمه نمایشی می رود که در آن جنایاتش علنی می شود،
و سپس او را به عنوان نمادی از آنچه برای دیگران رخ خواهد داد اعدام می کنند
که به اتحاد جماهیر شوروی خیانت می کند.
اما شوروی ها چگونه می دانستند که پنکوفسکی و وین مسئول هستند؟
اتحاد جماهیر شوروی ماموران دوگانه خود را داشت که در ایالات متحده کار می کردند.
از جمله ویلیام والن،
دستیار فرماندهان ارشد نظامی پنتاگون ،
و جک دانلپ، کارمند آژانس امنیت ملی.
هر دو مخفیانه برای KGB کار می کنند
و شوروی را در مورد پنکوفسکی آگاه کرده بود
قبل از شروع بحران موشکی کوبا .
بنابراین شما یک نماینده دوگانه دارید
خیانت شدن توسط یک عامل دوگانه دیگر که برای طرف دیگری کار می کند.
این فقط نشان می دهد که این نوع دنیای هوش واقعاً چقدر آشفته است.
با عوامل دوگانه ای که در شرق و غرب کار می کنند،
دشوار است که بدانیم به چه کسی اعتماد کنیم.
این یک چالش است.
فقط این ناباوری ذاتی وجود دارد
یک افسر اطلاعاتی که برای خدمت به ملت خود ثبت نام کرده است
با کمال میل از آنجا عبور خواهد کرد
و اطلاعات را در اختیار طرف مقابل قرار دهد.
و بنابراین شما باید این روند را طی کنید
بررسی انگیزه های آنها، ارزیابی روانشناسی آنها،
و همچنین اطلاعاتی که آنها ارائه می کنند
برای تعیین اینکه آیا این واقعی است،
یا این چیزی است که علیه من انجام می شود؟
انگیزه های فراریان و عوامل دوگانه
همیشه واضح نیستند
ما در مورد انگیزه های کلاسیک صحبت می کنیم
پول، ایدئولوژی، اجبار و نفس،
اما بسیار پیچیده تر از این است.
و وظیفه افسر پرونده درک کردن است
آن انگیزه‌ها و چگونگی استفاده از آنها را بیابید.
برخی از بهترین داوطلبانی که وارد شده اند،
افرادی مانند پنکوفسکی توسط ایدئولوژی هدایت شده اند.
ایدئولوژی همچنین محرک اصلی عامل دوگانه دیگری خواهد بود.
یکی از منابع مهم اطلاعات
درباره جاسوسان شوروی فعال در ایالات متحده
یکی دیگر از افسران GRU شوروی به نام دیمیتری پولیاکوف بود.
پس از خدمت در جنگ جهانی دوم،
پولیاکوف توسط GRU استخدام می شود و به سرعت در رتبه های بالاتر می رود.
او ادعا می کند که به شدت به اتحاد جماهیر شوروی وفادار است،
اما از فساد رهبران شوروی منزجر شده است .
پولیاکوف چندین سال را در دهه 1950 و 1960 گذراند
به هیئت نظامی شوروی منصوب شد
در سازمان ملل در شهر نیویورک.
زمانی که او در ایالات متحده بود،
او با FBI تماس گرفت تا به آنها اطلاع دهد که اطلاعاتی برای آنها دارد.
در نوامبر 1961، نیمه شب در مرکز شهر منهتن،
پولیاکوف با جان مابی مامور اف بی آی ملاقات می کند.
او خدمات خود را به عنوان خبرچین ارائه می دهد.
مابی برای اثبات خود از پولیاکوف می پرسد
از نام شش رمزنگار شوروی صرف نظر کرد
در مقر GRU در واشنگتن.
پولیاکوف موافق است.
پولیاکوف کار خود را با FBI آغاز می کند
تحت عملیات خواستگاری،
ماموریتی برای شناسایی جاسوسان شوروی که در داخل ایالات متحده کار می کنند.
به او اسم رمز Top Hat داده شده است.
از طریق جلسات مخفیانه در خانه های امن نیویورک،
او اطلاعات ارزشمندی را ارائه می دهد.
آره پولیاکوف نام ها را رها می کند، که مهم است، درست است؟
اگر شما یک عامل دوگانه هستید، این واحد پولی است .
در اواخر سال 1962، پولیاکوف به مقر GRU در مسکو فراخوانده شد.
به او دسترسی به اطلاعات ارزشمندتر می دهد.
پولیاکوف اسامی افسران ارتش آمریکا را فاش می کند
که توسط GRU و KGB برای ارائه اطلاعات طبقه بندی شده پول دریافت کرده اند،
از جمله یکی از خیانتکاران اولگ پنکوفسکی ، گروهبان جک دانلپ.
یکی از افرادی که پولیاکوف شناسایی می کند
مردی است به نام فرانک بوسارد،
که یک فرد بریتانیایی است که در وزارت هوانوردی کار می کند
روی موشک های هدایت شونده دوربرد
در سال 1961، مأموران شوروی بوسارد را زیر نظر داشتند
و متوجه شود که به اسناد فوق سری دسترسی دارد .
آنها همچنین یاد می گیرند که او مشکلاتی دارد.
اگر در تلاش برای جذب جاسوس هستید،
یا سعی می کنید مردم را به عوامل دوگانه تبدیل کنید،
شما به دنبال آسیب پذیری ها می روید.
آیا فرد مشکل مالی دارد؟
آیا آنها مشکل اعتیاد دارند؟
آیا آنها مشکل خانوادگی دارند؟
هر چیزی که بتواند یک نقطه دسترسی را برای شما فراهم کند.
Bossard هم مشکل نوشیدن و هم مسائل مالی دارد.
شوروی ها از این به نفع خود استفاده می کنند
و با پیشنهاد به او نزدیک شوید.
اسناد انگلیسی برای پول نقد.
در این مرحله از جنگ سرد، ما با داوطلبان فاصله زیادی داریم
و کسانی که به آرمان های کمونیستی و شوروی اعتقاد داشتند،
که با اتحاد جماهیر شوروی کار می کرد
زیرا آنها به اتحاد جماهیر شوروی اعتقاد داشتند.
در عوض، آنچه اکنون می بینیم افرادی هستند که برای اتحاد جماهیر شوروی جاسوسی می کنند
چون به پول نیاز دارند
Bossard از اسناد طبقه بندی شده عکس می گیرد،
بیشتر شامل سیستم های موشکی و راداری،
و آنها را به شوروی منتقل می کند.
برای هر بسته عکس، او 2000 پوند دریافت می کند.
به او دستور داده شده که به رادیو مسکو گوش دهد
در روزهای معینی هر ماه در زمان مقرر
زمانی که یکی از پنج آهنگ محبوب روسی پخش می شود.
اینها نشانه هایی برای او خواهند بود
برود و مدارک خاصی را از دفترش جمع کند.
او آن اسناد را به هتلی می برد و در آنجا از آنها عکس می گرفت.
به Bossard 9 قطره مرده در اطراف لندن داده می شود.
جاسوس قرار است اطلاعات را در یک آجر توخالی بگذارد
یا در لوله ای در فلان پارک.
آنها سیگنالی را در جای دیگری می گذارند که نشان می دهد قطره را بارگذاری کرده اند.
سپس یک مامور اطلاعاتی به آن مکان قدم خواهد زد
و آن را بردارید.
Bossard توجه MI5 را به خود جلب می کند
هنگامی که او شروع به پرخوری می کند.
زمانی که مامور دوگانه پولیاکوف FBI را ارائه می دهد، سوء ظن تأیید می شود
با کپی از اسناد دفاعی به سرقت رفته بریتانیا
که توسط بوسار به شوروی داده شد .
پس از هفته ها نظارت،
Bossard در 12 مارس 1965 با MI5 مواجه شد .
در هتل ایوانهو لندن.
مقامات توانستند Bossard را در اتاق هتلش به صورت قرمز دستگیر کنند
با تمام مدارک و دوربینش دستگیر شد.
اطلاعات پولیاکوف در مورد بوسارد سیا را تحت تاثیر قرار می دهد.
که در سال 1965 شروع به استفاده از او به عنوان دارایی کردند .
آنها به او یک نام رمز جدید، Bourbon می دهند.
پس از تورهای کاری در برمه و هند،
پولیاکوف دوباره در اواسط دهه 70 به مسکو باز می گردد.
جایی که او به جاسوسی ادامه می دهد.
اما جاسوسی در مسکو بسیار دشوار بود.
همه تحت نظر بودند، همه تحت نظر بودند.
و بنابراین او به روش جدیدی برای انتقال اطلاعات نیاز داشت
این به اندازه یک قطره مرده یا ملاقات با کسی واضح نبود
برای انتقال اطلاعات
یکی از راه هایی که سیا برای کاهش خطر تلاش کرد
تماس فیزیکی از طریق تماس رادیویی بود.
هر چند که مشکلاتی دارد.
مخاطبین رادیویی را می توان رهگیری کرد.
برای حل این مسئله،
تکنسین های سیا یک دستگاه مخصوص دستی به او می دهند
به عنوان فرستنده انفجاری شناخته می شود.
شما می توانید ضربه های کلید را به نوعی سیستم حافظه وارد کنید،
سپس خیلی سریع آن ضربه های کلید را به صورت پشت سر هم منتقل می کند،
و خارج می شود.
شما باید نسبتا نزدیک به گیرنده باشید.
در این صورت، سفارت آمریکا در مسکو به خوبی عمل خواهد کرد.
بنابراین او از کنار یک ساختمان عبور می کرد و اساساً سیگنال را ارسال می کرد.
سپس سیگنال توسط شخصی که در ساختمان است دریافت می شود،
که فناوری دریافت آن را دارد.
این نوع پیام،
چیزی که شاید برای شما یک دقیقه طول بکشد
اگر خیلی سریع آن را به صورت دستی تایپ کردید ،
در عرض دو ثانیه خاموش می شود
بنابراین درک محتوای پیام برای شوروی بسیار دشوارتر است .
اما مهمتر از آن، محل فرستنده است.
پولیاکوف در سال 1980 از GRU بازنشسته شد .
منجر به پایان رابطه او با سیا شد.
اما در سال 1984، مأموران ایالات متحده مطبوعات شوروی را زیر نظر گرفتند
یک قطعه نگران کننده را در یک مجله روسی پیدا کنید
که پولیاکوف گهگاه به آن کمک کرده بود.
این شامل دستور العمل برای کوت است،
یک پرنده کوچک آبی رایج در اروپای شرقی.
این سیگنال پولیاکوف بود که او در مشکل است،
بنابراین این سیگنال برای آمریکایی ها بسیار نگران کننده است.
این دستور آخرین دستوری است که آمریکایی ها از پولیاکوف خواهند شنید.
شایعات هر از چند گاهی به گوش می رسید ،
اما سرنوشت او برای سالها یک راز باقی خواهد ماند.
پاسخ در سال 1994 خواهد آمد،
با دستگیری یکی از پرکارترین خال های شوروی
در تاریخ آمریکا
آلدریچ ایمز در حبس ابد بدون امکان آزادی مشروط به سر می برد.
ایمز به بخش شوروی و اروپای شرقی منصوب می شود
در مقر سیا
در آنجا او مخفیانه برای کمک به افسران KGB داوطلب می شود
در سفارت شوروی در واشنگتن دی سی، تبدیل شدن به یک مامور دوگانه.
اندکی پس از آن، KGB به او 50000 دلار پرداخت کرد.
ایمز شروع به خرید کت و شلوار ایتالیایی کرد،
و یک جگوار خرید که نیم سال حقوق بود.
ایمز 100% باید بهتر می دانست،
اما او همچنین فکر می کرد که از همه باهوش تر است .
از سال 1994،
سیا معتقد است که مردی را پیدا کرده است که پولیاکوف را افشا کرده است.
عامل دوگانه دست از کارگزار مضاعف می کشد. اینطوری کار می کند.
غم انگیز است، اما قابل پیش بینی است.
اما چندین سال بعد، کشف دیگری انجام شد.
به نظر می رسد نه یک، بلکه دو آمریکایی
در واقع به ترک پولیاکوف کمک کرد.
آلدریچ ایمز و رابرت هانسن نیز اطلاعاتی را در اختیار ما گذاشت.
هانسن برای FBI کار می کرد و در ضد اطلاعات شرکت داشت.
بنابراین او همچنین به اطلاعات بسیار محرمانه دسترسی داشت
از نظر منابعی که برای آمریکایی ها کار می کردند.
در سال 1985، او تصمیم می گیرد شروع به فروش اسرار به شوروی کند
به عنوان یک عامل مضاعف
در 18 فوریه 2001،
هانسن دستگیر و به ارتکاب جاسوسی متهم می شود.
هانسن در طول 16 سال بیش از 1.4 میلیون دلار دستمزد دریافت کرده بود
برای ارائه اطلاعات امنیت ملی بسیار طبقه بندی شده
به اتحاد جماهیر شوروی و روسیه.
بخشی از این اطلاعات
شامل اطلاعاتی در مورد فعالیت های پولیاکوف بود.
بنابراین نمی توانید ترکیبی مرگبارتر را بخواهید
شخصی که در سیا کار می کند و در FBI کار می کند
که از دارایی های آمریکا چشم پوشی می کنند.
پس از افشا شدن توسط ایمز و هانسن،
پولیاکوف در سال 1986 توسط KGB دستگیر شد.
شرایط نامشخص است،
اما تقریباً مسلم است که او اعدام شده است.
اطلاعات پولیاکوف واقعاً بزرگ است.
منظورم این است که او چیزهای زیادی در مورد جاسوسی می دهد،
اما من استدلال می کنم که مهمترین چیزی که او داد
هیچ ارتباطی با جاسوسی به معنای متعارف نداشت.
در دهه 1960، پولیاکوف به ایالات متحده اطلاعات می دهد
که روابط بین چین و اتحاد جماهیر شوروی در حال تغییر است،
و اینکه شکافی وجود دارد.
در اوایل جنگ سرد،
اتحاد جماهیر شوروی و جمهوری خلق چین
با اتحاد جماهیر شوروی متحد بودند ،
خود را به نوعی برادر ارشد کمونیسم نشان می دهد
و چین نیز در کنار آن.
چین و اتحاد جماهیر شوروی شروع به انحراف در جهات مختلف کرده بودند
پس از مرگ جوزف استالین در سال 1953.
خروشچف علیه استالین صحبت می کند
در تلاش برای انتقال اتحاد جماهیر شوروی به آینده،
باعث واکنش شدید شده بود.
بخشی از این واکنش از سوی رئیس مائو بود،
که با انتقاد از استالین موافق نبود .
یک سری وعده های عملی نشده، مانند تصمیم خروشچف برای لغو
تحویل نمونه اولیه بمب اتمی به چین،
دو کشور را از هم دورتر کند.
در اواخر دهه 1960،
ریچارد نیکسون رئیس جمهور آمریکا
و هنری کیسینجر مشاور امنیت ملی
به دنبال راهی برای بهره برداری از این پویایی هستند.
ایالات متحده این را به عنوان یک پتانسیل می بیند
ایجاد نوعی ارتباط با چین
در تلاش برای تضعیف اتحاد جماهیر شوروی.
زمانی که حزب کمونیست چین در سال 1949 قدرت را به دست گرفت،
ایالات متحده از به رسمیت شناختن دولت مائو خودداری کرد.
اما در سال 1972، نیکسون به سمت بازگشایی روابط حرکت کرد.
نیکسون بسیار ضد کمونیست شناخته شده بود ،
اما او توانست کاری کاملا جسورانه انجام دهد،
و آن دیدار با رئیس مائو است
و سپس جمهوری خلق چین را به رسمیت بشناسند.
تا سال 1979، ایالات متحده و چین
روابط دیپلماتیک کامل برقرار کرده بود .
اما رابطه چین با اتحاد جماهیر شوروی ترمیم نخواهد شد
تا اواخر دهه 1980.
و از آن زمان،
چین به تدریج روابط خود را با جانشین اتحاد جماهیر شوروی تقویت کرده است.
فدراسیون روسیه.
آنها چند توافقنامه با هم دارند،
و تمرینات نظامی را با هم انجام دهند.
آنها مطمئناً در صحنه جهانی با هم کار می کنند.
آنچه در 20 یا 30 سال گذشته دیده ایم
این تغییر جهت گیری اساسی است.
روسیه از بسیاری جهات بسیار قدرتمند باقی می ماند،
اما تا حدودی کاهش یافته است و چین آن جای را گرفته است.
دولت آمریکا مدعی است
حملات سایبری متعدد چین آمریکا را هدف قرار داده است.
در پاسخ، رئیس جمهور جو بایدن
استراتژی امنیت ملی را معرفی کرد
نشان دادن چین به عنوان یک تهدید طولانی مدت برای امنیت این کشور.
از آنجا که ما از طریق وسایل الکترونیکی بسیار به هم متصل هستیم،
حمله به زیرساخت های حیاتی کشور دیگر آسان است .
شما می توانید یک استراتژی دیگر برای تخریب تضمین شده دوجانبه داشته باشید
اگر تصمیم دارید به دنبال زیرساخت های ما بروید،
ما به دنبال زیرساخت های شما خواهیم رفت.
تنها در دهه گذشته،
ایالات متحده چندین پرونده برجسته را مطرح کرده است
علیه عملیات جاسوسی چین،
که در حال تلاش برای جمع آوری داده های آمریکایی هستند ،
از جمله اطلاعات شخصی کارمندان دولت ایالات متحده
و اسرار تجاری شرکت های بخش خصوصی آمریکایی.
و در سال 2020، هکرهای چینی لی شیائیو و دونگ جیاژی،
ظاهراً از طرف وزارت امنیت دولتی چین کار می کند،
توسط وزارت دادگستری آمریکا متهم شدند
با سرقت ترابایت داده
از صدها شرکت در سراسر جهان.
چین روز به روز قدرتمندتر می شود،
قدرت ایالات متحده روز به روز کمتر می شود.
بنابراین ممکن است شاهد یک تغییر اساسی باشیم
در جهت گیری سیاست جهانی و بنابراین تاریخ.
جنگ سرد قرن بیست و یکمی دارد، این بار با چین،
قبلا شروع شده است؟