فولتون، میسوری، یک شهر کوچک آرام در غرب میانه.
از سال 1946 تغییر چندانی نکرده است.
کمتر از یک سال از پایان جنگ،
پرچم ها برای استقبال از وینستون چرچیل بالا بود.
اما او به فولتون آمد
آوردن پیامی تلخ برای جهان
"از استتین
در بالتیک
به تریست در دریای آدریاتیک،
یک پرده آهنی در سراسر این قاره فرود آمده است.
پشت آن خط
تمام پایتخت های ایالت های باستانی نهفته است
اروپای مرکزی و شرقی
ورشو، برلین، پراگ،
وین، بوداپست،
بلگراد، بخارست و صوفیه.
همه این شهرهای معروف و جمعیت های اطرافشان
در چیزی که من باید آن را حوزه شوروی بنامم، دروغ بگویم.»
«این سخنرانی در ایالات متحده با استقبال خوبی مواجه نشد .
تصور می شد که این سخنرانی خیلی سخت است
و رئیس جمهور مورد انتقاد برخی قرار گرفت
به خاطر چرچیل
فقط نشان می دهد که تاریخ چگونه تغییر می کند.
اکنون یکی از سخنرانی های عالی است
که تا به حال ساخته شده است،
زیرا به جهانیان هشدار داد
در مورد خطر بزرگ شدن شوروی."
آمریکایی ها از خارج از کشور برگشتند .
برای دومین بار در یک قرن،
ایالات متحده وارد یک جنگ جهانی شده بود
دور از سواحل خودش
سیصد هزار آمریکایی هرگز به خانه نیامدند.
اما بقیه به کشوری ثروتمندتر و شادتر بازگشتند
نسبت به قبل
"من به نوعی به رضایت بازگشتم .
گفتم: "بسیار عالی است."
به نظر می رسید مردم دارند
حالا یک کوسن کوچک پول
که، می دانید، دوباره در -- در سال های رکود،
هیچکس پول نداشت
شما فقط به اندازه کافی پول داشتید
غذا را روی میز بگذارید
سقفی بالای سرت بگذار و
می دانید که بیمه نامه خود را به اجرا درآورید ."
قبل از جنگ 15 درصد داشتیم.
شاید گاهی اوقات بیشتر، بیکار.
بسیار راکد،
اقتصاد ناراضی
و جنگ
تولید جنگ -- تولید مهمات،
تولید تسلیحات
پول هنگفتی گذاشت
وارد اقتصاد،
میلیون ها نفر را سرکار بگذارند
نه تنها مردان، بلکه زنان
رزی پرچین
و ما از جنگ بیرون آمدیم
با اشتغال کامل مجازی."
«به محض اینکه جنگ تمام شد
کارخانه ها -- آنها متوجه شدند،
از آن زمان آمریکایی ها بدون ماشین هستند
قبل از جنگ
بیایید به تولید خودرو برگردیم
و البته مردم نگران یک خودرو بودند.
بنزین موجود بود.
مواد غذایی در دسترس قرار گرفت.
بنابراین اقتصاد قطعا در حال افزایش بود."
جنگ و پس از جنگ برای خرج کردن عجله دارند
سرمایه داری آمریکا را دوباره روی چرخ های خود قرار داد.
در اولین تابستان صلح،
سربازان شوروی سوار خانه شدند.
آنها از اینکه خود را هنوز زنده می‌دانستند بسیار شگفت‌زده بودند .
در میان جمعیتی که از آنها استقبال کردند،
این افراد خوش شانس بودند که پسران یا شوهران خود را پیدا کردند.
حدود 27 میلیون غیرنظامی و سرباز شوروی
زنده نماند تا این روز را ببیند
ما سربازان را با گل و نان ملاقات کردیم.
هر چیزی که بتوانیم به آن دست پیدا کنیم
ما افراد کاملا غریبه را بوسیدیم، خیلی خوشحال بودیم.
روحیه مان بالا می رفت.
ما حتی به آنهایی که گم شده بودند هم جرات کردیم امیدوار باشیم
شاید هنوز زنده باشد."
«کل روسیه نابود شده بود
همه چیز از مرزها گرفته تا مسکو ویران شده بود
افراد زیادی بودند که خانه ای برای رفتن نداشتند."
از جایی که آلمانی ها عبور کرده بودند،
نزدیک به 70000 روستا ویران شده بود.
شهرها زیر آوار مانده بودند.
دستاوردهای استالین قبل از جنگ،
کارخانه ها و بلوک های آپارتمانی برنامه های پنج ساله،
توسط مهاجمان ویران شده بود.
«چیزهایی که قبل از جنگ خیلی بد به نظر نمی رسید
به طور کامل نابود شدند.
مردم در ویرانه ها زندگی می کردند.
توصیف رنج غیرممکن است.
تنها زمانی می توانید آن را درک کنید که از طریق آن زندگی کرده باشید
و آن را با چشمان خود دیدی."
برای روس‌ها پایان نبرد لحظه‌ای از شادی خالص را به همراه داشت.
برلین، میدان نبرد نهایی.
پایتخت رایش هیتلر به دست ارتش سرخ افتاده بود.
برلینی های مات و مبهوت منتظر بودند تا ببینند فاتحان با آنها چه خواهند کرد.
اما هیچ قتل عام سازمان یافته ای وجود نداشت.
به بازماندگان اجازه داده شد تا به بهترین شکل ممکن زندگی کنند.
استالین حتی به سربازان خود دستور داد تا به برلینی ها غذا بدهند.
اما سربازان خانه ها را غارت کردند،
و در سراسر شهر زنان را شکار کردند.
«روس‌های بیشتری از راه می‌رسند و از پنجره نگاه می‌کنند
سپس یکی از آنها ناگهان وارد شد.
من بچه داری میکردم
بچه را از بغلم گرفت
و یک اسباب بازی و مقداری سیگار به او داد تا با آن بازی کند.
اولین باری بود که به من تجاوز شد.
وحشتناک بود.
بعدش نتونستم حرف بزنم."
رئیس پلیس استالین، بریا،
و وزیر امور خارجه، مولوتوف، به برلین سفر کردند.
آلمان به چهار منطقه اشغالی تقسیم شد
و هر یک از متفقین بخشی از پایتخت آلمان را تصاحب کردند.
متفقین تصمیم گرفته بودند
آلمان باید خسارت جنگ را به آنها جبران کند.
"مارشال ژوکوف گفت:
ما طولانی و سخت جنگیده ایم. ما برلین را گرفته ایم.
ما حق اخلاقی و قانونی داریم
تا جایی که ممکن است در غرامت پرداخت شود .
ما نمی دانیم آینده چه چیزی در انتظار ماست.»
جمعیت آلمان مجبور شدند
برای کمک به روس ها در تصرف منابع صنعتی.
نه فقط ماشین ها،
هزاران صنعتگر و دانشمند ربوده شدند
و به اتحاد جماهیر شوروی برده شد.
اروپای مرکزی در حال بازگشت به قرون تاریک بود.
اینجا فضایی بدون قانون، سرپناه و رحم بود
قاره ای از عشایر
میلیون ها انسان که توسط نازی ها ریشه کن شده اند
در خانه با مشکل مواجه بودند.
حالا نوبت آلمانی ها بود که قربانی شوند.
از مدیترانه تا بالتیک،
فاتحان در حال شکل دادن به اروپا در تصویر خود بودند.
لهستان، مسیر مهاجمان به روسیه، استالین را دچار وسواس کرد.
شرق لهستان به اتحاد جماهیر شوروی ملحق شده بود .
به عنوان جبران،
متحدان کل کشور را به سمت غرب منتقل کردند،
دادن قلمروهای شرقی آلمان به لهستان.
آلمانی ها اخراج شدند.
لهستانی ها که وطن خودشان
توسط اتحاد جماهیر شوروی تصرف شده بود،
اکنون مزارع و خانه های آلمانی را تصاحب کرده است .
"در پاییز 1945،
یک زن جوان لهستانی، 19 ساله،
و یک مرد مسن تر از شبه نظامیان
وارد خانه ما شد
دختر پرسید: این خانه متعلق به کیست؟
و مادرم گفت: "به ما."
و هانجا، این نام دختر لهستانی بود،
گفت: حالا مال من است.
از آن به بعد خانه هانجه بود.
«شش صبح
شبه نظامیان آمدند و
قنداق سلاح های خود را به در کوبیدند
بیرون!
با اینکه بچه بودم
من می دانستم که این همان است."
از سراسر اروپا،
حدود 12 میلیون آلمانی اخراج شدند
از سرزمین هایی که قرن ها در آن زندگی کرده بودند .
امروزه به آن «پاکسازی قومی» می گویند.
سپس، متفقین آن را "انتقال جمعیت" نامیدند.
و انگلیسی ها به بیرون راندن آلمانی ها کمک کردند.
پیروزی در لندن.
از شش سال جنگ، بریتانیا خوشحال ظاهر شد،
اما در باطن خسته
در حال حاضر مردم برای پادشاه و امپراتوری تشویق می کردند
گویی هیچ چیز تغییر نکرده است یا هرگز تغییر نخواهد کرد.
نخست وزیر جدید پادشاه کلمنت آتلی بود.
رای دهندگان بریتانیایی به سمت چپ حرکت کرده بودند
و چرچیل بیرون بود.
در سیاست خارجی، دولت جدید کارگر
محکم به اتحاد آمریکا پایبند بود.
ارنست بیوین، وزیر امور خارجه جدید،
یک کهنه سرباز اتحادیه کارگری بود که به کمونیست ها بی اعتماد بود.
او از مداخله چرچیل حمایت کرده بود
در جنگ داخلی یونان
منافع بریتانیا در اینجا در خطر بود.
نگرانی این بود که درگیری ممکن است تهدید شود
مسیر نفت بریتانیا از خاورمیانه
از طریق دریای مدیترانه
قوی ترین جنبش مقاومت، کمونیست ها
به قدرت رسید
اما آنها نمی دانستند که استالین به چرچیل گفته است
که او هیچ علاقه ای به یونان کمونیستی نداشت.
ارتش بریتانیا وارد شد.
جنگ داخلی طولانی و بی رحمانه بود.
اما استالین به قول خود عمل کرد،
و کمونیستهای یونانی را به سرنوشت خود واگذار کردند.
اکنون اتحاد جماهیر شوروی تحت سلطه بود
کشورهایی که در امتداد مرز غربی آن قرار دارند.
استالین در ابتدا نظام شوروی را تحمیل نکرد
در امپراتوری جدیدش
در عوض، او طرفدار شوروی را تشکیل داد
دولت های ائتلافی
اما کمونیست ها مطمئن شدند که پلیس
و امنیت در دست آنها بود.
کنفرانس یالتا به روسیه داده بود
کنترل اروپای مرکزی
ما به خوبی می‌دانستیم که روس‌ها چه می‌کنند
تعبیر به دموکراسی و همه اینها،
اما در آن زمان ما متحدانی بودیم که با هم جنگ می‌کردیم.
ما نمی توانستیم به خوبی به استالین بگوییم،
حالا می‌خواهیم بنویسیم
تفسیر ما از دموکراسی غربی
و شما باید ثبت نام کنید و بگویید
این تعبیر شماست.
ممکن نبود."
ما شروع به دریافت کابل کردیم
نمایندگان آمریکا در
چیزی که بعدها همه ما آن را کشورهای اقماری نامیدیم،
در مورد رفتار نیروهای شوروی
با احترام به مردم لهستان،
بلغارستان، رومانی، یوگسلاوی و غیره.
بنابراین، اوه، مشکل در هوا بود."
«آنچه می‌افتد این است
که فلان عضو برجسته
حزب دهقان بلغارستان ربوده خواهد شد.
به سادگی، ناپدید می شود.
یا سایر ارقام که قابل قبول نبودند
برای گنجاندن
در رژیم های جدید دموکراتیک خلق
ناپدید می شد."
در برلین، جایی که متفقین
زندگی شهری تحت نظارت مشترک،
کمونیست ها مراقب بودند.
«این ایده در ابتدا بود
برای همکاری،
و به تدریج، به تدریج،
برای ایجاد حزب،
ایجاد بهترین مهمانی سازمان یافته،
مبارز ترین حزب،
فعال ترین حزب
و به تدریج
افزایش نفوذ بر طرف های دیگر
و به تدریج
کل وضعیت را در اختیار بگیرد
اما نه یکباره
ما باید از قبل برای تشکیل پلیس آماده شویم.
مرد برای پرسنل،
که پرسنل را تغییر می دهد
مرد برای تحصیل
بنابراین ما حیران شدیم،
ما -- فقط سه چهار رفیق
و بقیه سوسیال دموکرات ها
و بورژوا دمکرات ها و غیره.
پس یکی از ما پرسید و گفت
اما باید دموکراتیک به نظر برسد،
اما ما باید همه چیز را در دست داشته باشیم."
«بسیاری از آلمانی‌ها به خوبی درک می‌کردند
آن قهوه ای، رنگ های نازی،
یک شبه قرمز می شدند
پس از همه، روش ها در برخی جهات
یکسان بودند، یا به هر حال بسیار شبیه،
از اجبار مردم
کارهایی را برخلاف میل خود انجام دهند».
"برای من، تنها مقایسه من است
همیشه اتحاد جماهیر شوروی در زمان استالین بود.
و قابل مقایسه با اتحاد جماهیر شوروی
در دوران استالین در 1935 تا 1945،
45 تا 46-47 در آلمان بود،
فوق العاده است
وحشت بسیار کمتری بود
چیزی که 10 سال قبل شاهد آن بودم
در اتحاد جماهیر شوروی».
کمونیسم شوروی امتحان جنگ را پس داده بود.
ارتش سرخ بزرگترین ارتش روی زمین بود،
و ژنرال آیزنهاور برای ادای احترام آمد
به جدیدترین ابرقدرت جهان
اما استالین از محاصره شدن توسط قدرت های سرمایه داری می ترسید.
او در خانه مراقب خیانت بود.
کسانی که توسط آلمانی ها اسیر شده بودند
و نگاهی اجمالی به غرب دید
ممکن است بی وفا شود
هزاران نفر دستگیر می شدند.
آمریکایی ها می دانستند چه خبر است.
«خدمتی داشتیم که شوهرش اسیر جنگی بود.
وقتی بالاخره بازگردانده شد و برگشت،
این یک تجدید دیدار عالی بود،
زندگی دوباره فوق العاده بود،
و خانواده دوباره جمع شدند.
شش ماه بعد
او دستگیر شد زیرا
او یک اسیر جنگی آلمانی بود."
«برخی به دلیل فرمان کلی استالین آنجا بودند.
برخی فراری و دزد بودند،
برخی از مهاجران روسی سفید،
چند لهستانی از ارتش داخلی
من وارد یک دنیای کاملا جدید شدم.
اردوگاه های زندان دانشگاه من بودند.»
لهستان در خرابه های ورشو،
لهستانی ها شروع به پاکسازی ویرانه ها کردند.
لهستانی ها در هر جبهه با آلمانی ها جنگیده بودند،
شرق و غرب.
حالا با هم کار می کردند
برای بازسازی کشورشان
برخی از دولت جدید نیمه کمونیستی متنفر بودند
به مسکو گره خورده است.
اما دیگران دلایلی برای پذیرش آن پیدا کردند
و با آن زندگی کنید
"مهم ترین چیز برای من این بود
مادر و خواهرم از سیبری بیایند،
و ما شروع به بازسازی کشور کنیم.
ما همچنین باید امنیت مرزهایمان را حفظ کنیم،
که به طور جدی مورد تهدید قرار گرفتند.
ماندن در ارتش این شانس را به من داد."
در مسکو،
رهبران عروسکی جدید لهستان به اپرا برده شدند.
لهستانی ها با اتحاد نزدیک موافقت کردند
با اتحاد جماهیر شوروی
استالین قول داد دفاع کند
مرزهای جدید لهستان
در برابر هرگونه تلاش آلمان
برای پس گرفتن سرزمین های از دست رفته
استالین در اوج قدرت خود بود.
همکارانش در حضور او احساس وحشت کردند.
«دیپلمات‌های روسیه، مانند سایر مقامات روسی
یا اعضای حزب یا هر چیز دیگری،
در وحشت مرد بزرگ زندگی کرد
و قابل توجیه است، زیرا اگر آنها بدهند،
توصیه های نامطلوب،
آنها ممکن است خود را در یک اردوگاه کار اجباری بیابند
یا با یک گلوله در پشت سرشان.
دادنش خیلی راحت نبود
توصیه خوبی به استالین
اگر ناخوشایند بود."
«استالین سرحال و با روحیه بود.
در کنار او مهمان اصلی، مترجم بود
و مهمانان شوروی نیز.
پیشخدمت ها با غذای اصلی وارد شدند.
«فکر کنم بوقلمون بود.
یکی از آنها،
در حالی که او سس را می ریخت،
مقداری مایع قرمز ریخت
روی ژاکت شنی رنگ استالین.
همه از خوردن دست کشیدند.
آنها در شوک بودند که چه اتفاقی می افتد
چون لکه ها شبیه قطرات خون بودند.
اما استالین واکنشی نشان نداد.
به صحبت با همسایه اش ادامه داد.
سپس پیشخدمت دیگری با مقداری آب نزد او آمد
و پیشنهاد داد که آن را اسفنجی کند،
اما استالین گفت، نه، نه،
و او کاملاً آرام بود.
مردم دیدند که به نظر می رسد اوضاع خوب است.
همه دوباره شروع به خوردن کردند
و روال ادامه یافت."
به مناسبت انتخابات شوروی،
استالین ظاهر باشکوهی داشت.
به مردم خسته اش،
او وعده پاداش نداد
اما فقط تلاش بیشتر،
برنامه های پنج ساله بیشتر
برای صنایع سنگین
سپس، با کلمات ابری،
او هشدار داد که سرمایه داری و امپریالیسم
جنگ های آینده را اجتناب ناپذیر کرد.
آیا این به معنای جنگ بود؟
بین شوروی و غرب؟
در خارج از کشور زنگ خطر به صدا درآمد.
«من سخنرانی را با دقت خواندم
و آن را به وجود تعبیر کرد
اعلان جنگ با تاخیر علیه ایالات متحده
هیچ شکی در آن وجود نداشت،
اگر متن را با دقت بخوانید، در مورد چه چیزی صحبت می کرد."
«این سخنرانی در غرب تفسیر شد
به عنوان چیزی کمتر از پیش بینی جنگ جهانی سوم
هرچند فکر نمی کنم این درست باشد.
استالین هیچ چیز جدید یا متفاوتی نگفت
در آن سخنرانی
او همان چیزی را گفت که همیشه به آن اعتقاد داشت:
که با امپریالیسم و ​​سرمایه داری،
جنگ اجتناب ناپذیر بود."
«آنچه روس‌ها به آن فکر می‌کردند، این بود
- و من فکر می کنم استالین با این شرایط فکر می کرد -
این بود که روزی کمونیسم حکومت خواهد کرد
ایدئولوژی غالب در جهان باشد،
و همه کشورها به تدریج
قرار بود کمونیست شوند
و در این میان شما این کار را نکردید
-- به عقیده استالین --
جنگ های خطرناکی را شروع کنید که ممکن است از دست بدهید،
اما اگر فرصت خوبی داشتید
از پیش بردن علت
تو همیشه آن را پیش بردی."
استالین دیکتاتوری خود را در طول جنگ آرام کرده بود.
اما حالا یک بار دیگر آن را سفت می کرد.
سوء ظن آشکار اتحاد جماهیر شوروی به غرب
واشنگتن را آشفته کرد.
یک دیپلمات آمریکایی در مسکو، جورج کنان
از او پرسیده شد که فکر می کند چه اتفاقی می افتد؟
«وقتی بالاخره برایم تلگرامی فرستادند که بیان می کرد
شگفتی و نگرانی آنها،
چون روس ها بودند
پای خود را برای پیوستن به بانک بین المللی کشانده اند،
من فکر کردم، خوب، به خاطر خدا،
من نمی توانم در یک سوال به آن پاسخ دهم.
آنها باید به من فضا بدهند
و نشستم و سعی کردم عکس بدم
این دولت همانطور که از جنگ بیرون آمد."
"یکی از نقاط قوت کنان
آگاهی او بود که
روسیه ای که در آن زندگی می کردیم،
روسیه شوروی استالین،
مردم آن را کمونیسم نامیدند
در واقع به طرق بسیار زیادی بر آن تأثیر گذاشت
گذشته روسیه."
"من مجبور شدم بلافاصله به صفحه اول برگردم
و سعی کنیم چیزهایی را به آنها بگویم
که احساس می کردم در طول جنگ فراموش کرده بودند .
این همه با هم آویزان است
با کل این سوال
که این همان گروه از مردم بود
که با هیتلر سروکار داشت
سعی کرده بود با هزینه ما با هیتلر برخورد کند
و هرگز دیدگاه خود را در مورد ما تغییر نداده اند."
کابل سفارت کنان مسکو
تاریخ شد:
یک پیشگویی 8000 کلمه ای
که شوروی در حال گسترش بود
در سراسر جهان و باید مهار شود.
«روزی که تلگرام تنظیم شد
من متاسفانه یا خوشبختانه داشتم
وظیفه شب در اتاق کد
و، و نسبتاً در مورد آن آشفته بود
چون اتفاقا قرار خیلی سنگینی داشتم
آن شب: در یکی از سفارتخانه های دیگر رقصی بود
و من می خواستم هر چه زودتر بیرون بروم .
حدود ساعت 6:30 یا 7،
جورج وارد می شود
با این کابل شش قسمتی که می خواهد بفرستد،
و من نگاهی به آن انداختم و گفتم خوب است، "اما
آن را بیرون نفرستیم تا فردا صبر کنیم
و سعی کردم با او صحبت کنم که آن را ارسال نکند.
او گفت: «واشنگتن آن را می‌خواهد.
آنها می خواهند آن را دریافت کنند و
تو اینجا بمان و این کار را بکن.»
تلگرام کنان واشنگتن را نگران کرد.
چند روز بعد، پیام آن تقویت شد
زمانی که چرچیل وارد ایالات متحده شد
به عنوان مهمان رئیس جمهور ترومن.
«آنها شروع به شناختن یکدیگر کردند.
آقای -- رئیس جمهور ما به آقای چرچیل گفت:
حالا ما مدت زیادی در این سفر خواهیم بود
و خوشحال می شوم اگر مرا هری صدا کنی.
آقای چرچیل گفت: «خب، خوشحال خواهم شد
اگر مرا وینستون صدا کنی.
آقای ترومن گفت: "باور ندارم بتوانم این کار را انجام دهم."
او گفت: "من تو را اینطور می دانم
اولین شهروند جهان
و من فقط باور نمی کنم که بتوانم شما را وینستون صدا کنم.
وینستون چرچیل گفت:
"اگر نمی توانی من را وینستون صدا کنی،
پس من نمی توانم شما را هری صدا کنم.
رئیس جمهور گفت: "بر این اساس، ما این کار را انجام خواهیم داد."
بنابراین از آن زمان به بعد، وینستون و هری بودند ،
و آنها خیلی خوب بودند."
قرار بود چرچیل با حضار کالج صحبت کند
در فولتون در ایالت ترومن.
او به طور خصوصی به ترومن نشان داد که قرار است چه بگوید.
رئیس جمهور،
مطمئن نیستم که مردم آمریکا آماده باشند
برای حمله به متحد شوروی خود در زمان جنگ،
بگذار چرچیل آب را آزمایش کند.
"آقای چرچیل
یکی از بزرگان عصر است.
او یک انگلیسی بزرگ است.
او یک انگلیسی بزرگ است
اما او نیمه آمریکایی است."
"از استتین در بالتیک
به تریست در دریای آدریاتیک،
یک پرده آهنی در سراسر این قاره فرود آمده است.
پشت آن خط
دروغ تمام سرمایه ها
از ایالت های باستانی مرکزی
و اروپای شرقی
به جز در کشورهای مشترک المنافع بریتانیا
و در ایالات متحده،
جایی که کمونیسم در مراحل ابتدایی خود است،
احزاب کمونیست یا ستون پنجم
چالش رو به رشدی را تشکیل می دهند
و خطر تمدن مسیحی.
هر نتیجه ای که باشد
ممکن است از این حقایق استخراج شود،
و حقایقی که هستند،
این قطعا اروپای آزاد شده نیست
ما جنگیدیم تا بسازیم
و همچنین شامل موارد ضروری نیست
صلح دائمی."
"بلافاصله پس از آن،
استالین با پاسخ بیرون آمد
به سوالات یک خبرنگار خارجی
که در آن چرچیل را با هیتلر مقایسه کرد .
و سخنرانی چرچیل را تقبیح کرد
به عنوان یک فراخوان جنگ طلبانه برای تسلیحات علیه روسیه شوروی».
از سال 1945،
آمریکا در حال گسترش نفوذ خود بود و
قدرت در سراسر جهان
استالین عصبی شد.
او ترکیه را تحت فشار قرار داد
برای اعطای حضور نظامی به اتحاد جماهیر شوروی
در داردانل و بسفر.
آمریکا و انگلیس از تهدیدی برای کانال سوئز می ترسیدند.
آنها مصمم بودند ترکیه را حفظ کنند
بدون دخالت شوروی
زمانی که سفیر ترکیه در واشنگتن به طور ناگهانی درگذشت،
ترومن از بزرگترین ناو جنگی آمریکا استفاده کرد
یو اس اس میسوری،
برای تحویل جسد به استانبول.
"این نمادی برای استالین بود،
به ما فشار نیاورید و ترکیه را تحت فشار نگذارید.
زیرا اگر ترکیه را تحت فشار قرار دهید، ما آنجا خواهیم بود.»
ایران هم مثل ترکیه
در مرزهای جنوبی اتحاد جماهیر شوروی قرار داشت،
و قرن ها با روسیه خصمانه بود .
در طول جنگ،
نیروهای شوروی و انگلیس ایران را اشغال کرده بودند
برای حفاظت از منابع نفتی خود
آنها حتی شراکت خود را در آنجا جشن گرفتند.
شاه پیر که تصور می شد طرفدار آلمان است،
از سلطنت خلع شد و پسرش جایگزین شد،
محمدرضا پهلوی.
توافقی وجود داشت که پس از پایان جنگ،
نیروهای بریتانیا و شوروی هر دو خارج می شدند.
"زمانی که قرار بود اشغال پایان یابد،
استالین نمی خواست ترک کند.
او می خواست ادامه دهد.
این امر مشکلاتی را ایجاد کرد.
فشار زیادی به ما وارد شد،
فشار انگلیسی ها
و در واقع اتحاد جماهیر شوروی
هیچ حق قانونی برای ماندن در آنجا نداشت.»
ایران شورای امنیت را ارائه کرد
از سازمان ملل متحد تازه تاسیس
با اولین بحرانش
این پیشنهاد آقای گرومیکو به شورای امنیت است
که رسیدگی به پرونده فارسی باید به تعویق بیفتد».
اتحاد جماهیر شوروی سعی کرد از بحث بیشتر جلوگیری کند
آنها باختند.
«آقای گرومیکو و سایر روس‌ها سپس خارج شدند.
خروج دراماتیک آنها
به نظر می رسد که در آن زمان هیچ واکنش آشکاری ایجاد نکرده است ،
اگرچه می توانیم تصور کنیم
چیزی که اکثر حاضران به آن فکر می کردند.
با این حال، یک چیز خوب از این حادثه پدیدار می شود.
شورای امنیت روی موضع خود ایستاده بود.»
شش هفته بعد،
استالین به طور تشریفاتی نیروهای خود را از ایران خارج کرد.
اما ترومن که از رفتارش متزلزل شده بود،
مشکوک بود که هدف استالین تسلط بر جهان است.
او گفت، من می خواهم در موقعیتی باشم
برای ثبت نگرانی ما
به توافقات اخیر برگردید و
یکی یکی موارد تخلفات شوروی را فهرست کنید
نامزد کرده اند."
در آن زمان من و او دستیار آقای کلیفورد بودم
کار را به من سپرد
ما کمی در مورد آن صحبت کردیم و من گفتم: "خب،
به نظر من که
این فقط سطح را خراش می دهد،
لیستی از توافقات شکسته شده
این خیلی بیشتر است - موارد بسیار بیشتری وجود دارد
مشکلات اساسی در روابط ما با
اتحاد جماهیر شوروی از آن
پس بیایید به روشی گسترده تر به آن بپردازیم .»
ما هفته ها را در آن زمان صرف کردیم،
با اکثر مقامات ارشد مصاحبه کرد
در ایالات متحده."
"اتفاق مطلق وجود داشت،
در تمام آژانس های مربوطه،
در مورد ماهیت مشکلاتی که داشتیم،
و نوع پاسخی که قرار بود انجام دهیم."
«ما گزارش را با گفتن به پایان رساندیم
سیاست کشور ما
باید تنظیم و به وضوح تنظیم شود.
اتحاد جماهیر شوروی تشکیل می شود
یک تهدید واقعی برای آزادی در این دنیا
آزادی در اروپا، آزادی در ایالات متحده.
پس باید برای آن آماده شویم."
گزارش کلیفورد-السی مخفی نگه داشته شد.
این گزارش به این نتیجه رسید که «جنگ با اتحاد جماهیر شوروی
کلی تر خواهد بود،
وحشتناک تر،
از هر چیزی که قبلاً شناخته شده بود."
ایالات متحده هنوز داشت
انحصار سلاح های اتمی
در بیکینی آتول در اقیانوس آرام،
دو بمب اتمی در ژوئیه 1946 منفجر شد.
هشدار به استالین واضح بود.
از این به بعد همه قدرت های بزرگ
دیوانه وار برای توسعه سلاح های اتمی و بیولوژیکی خود کار کردند.
در کنفرانس وزرای خارجه پاریس ،
مولوتف مصمم به حفظ متحدان مشترک بود
آلمان
اما همتای آمریکایی او،
بیرنز وزیر امور خارجه،
می خواست آلمان دیگر غرامت پرداخت نکند.
برای مولوتف،
بایرن بیش از حد نگران افکار آلمانی ها بود.
او عصبانی شد.
مولوتوف به آقای نه ملقب بود.
اما اگر او آقای بله بود،
استالین او را نگه نمی داشت.
استالین به یک آقای نه نیاز داشت،
کسی که قادر به یافتن حداکثر اطلاعات باشد
در مورد موضع طرف مقابل
مولوتف طرف دیگر را فشار می داد
تا حد مطلق خود
زمانی که او این روش ها را کاملاً تمام کرده بود
نوبت استالین بود.
او برمی گشت
و مسائل را با یک لبخند دوستانه حل کنید."
اتحاد زمان جنگ در پاریس بود
بالاخره شروع به جدا شدن کرد
آمریکایی ها و انگلیسی ها برای توسعه بی تاب بودند
اقتصادهای با ثبات در مناطق خود در آلمان،
بدون دخالت شوروی
"اشتوتگارت، آلمان.
صحنه ای از یک رویداد که مرحله جدیدی را نشان می دهد
در سرنوشت اروپا
وزیر امور خارجه جیمز اف. برنز
اینجا برای تعیین خط مشی است
ایالات متحده در مورد آلمان
سخنرانی که به طور گسترده به عنوان نشانه پایان تعبیر می شود
مماشات آمریکا با روسیه،
بیرن به آلمانی ها و جهان می گوید.
این به نفع مردم آلمان نیست ،
یا به نفع صلح جهانی،
که آلمان باید تبدیل به یک پیاده شود
یا یک شریک
در مبارزه نظامی برای قدرت
بین شرق و غرب».
من به سخنرانی بیرن اشتوتگارت گوش دادم
با تایید مشخص،
چون در واقع بیشتر آن را نوشته بودم ،
و من -- کسانی از ما که روی آن کار کردیم،
و برنز، نبودند
تفکر ضد شوروی».
«مردم آمریکا می خواهند برگردند
دولت آلمان به مردم آلمان.
و مردم آمریکا می خواهند کمک کنند
مردم آلمان
برای پیروز شدن در راه بازگشت
به یک مکان شریف
در میان ملت های آزاده و صلح طلب جهان».
در سال 1945، متفقین تایید کرده بودند
الحاق استان های شرقی آلمان به لهستان،
تا رودخانه های اودر و نایسه.
اما اکنون برنز پیشنهاد کرد که مرز جدید
نسبت به آلمان ناعادلانه بود و ممکن است تغییر کند.
«این یک بیانیه تکان دهنده بود.
باعث شد فکر کنیم که مرز غربی ماست
مورد بازجویی آلمانی ها قرار گرفت
و توسط سایر کشورهای غربی.
یکی از مهمترین چیزها بود
که روابط ما را با اتحاد جماهیر شوروی تقویت کرد.»
«تصاویر بیشتری از مسکو رسیده است.
صحنه های روزمره را نشان می دهند
در میدان سرخ معروف پایتخت شوروی .
و چه چیزی در مغازه های آنها وجود دارد؟
خوب، در اینجا یک نگاه اجمالی از نوع چیزها است
اکنون به نمایش گذاشته شده است.
این مدهای جدید، فیلمبردار ما به ما می گوید،
خیلی گران هستند
که آنها کاملا فراتر از توان مردم عادی هستند
امروز در روسیه."
وضع مردم عادی خیلی بدتر بود
بیش از آنچه که فیلم های خبری نشان دادند.
«زمان بسیار سختی بود.
من پسری داشتم که 1/2 ساله بود.
از کمد بشقاب می گرفت
و به دنبال من برو و بگو: به من بده، به من بده.
اما من چیزی نداشتم که به او بدهم.
ما به بازار می رفتیم و خوراک اسب می خریدیم.»
در مزارع جمعی،
خسارت جنگ و کشته شدن تعداد زیادی از کارگران در جبهه
کمبود شدید غذا را عمیق تر می کردند.
من یک سفر از طریق اوکراین انجام دادم
و زمان قحطی 47 بود
که آنجا در جریان بود
که در دنیای بیرون چیزی در مورد آن شنیده نشد .
شوروی ها از برداشت غلات بزرگ صحبت می کردند
و هر چیز دیگری ما به آنجا رسیدیم.
در ایستگاه های قطار می توانید کودکانی را با آنها ببینید
شکم های متورم التماس نان،
در خود اودسا،
افرادی که در خیابان های بیرون بیمارستان ها دراز کشیده اند
جایی که نتوانستند آنها را بپذیرند و از گرسنگی مردند.
همه جا سوء تغذیه وجود داشت.»
در آلمان نیز گرسنگی و بیماری در حال گسترش بود.
کابوس متفقین غربی
این بود که فقر آلمانی ها را به حرکت در می آورد
نسبت به کمونیسم
«هرگز غذای کافی وجود نداشت.
ما همیشه گرسنه بودیم.
آن روزها به سفرهای زباله گردی می رفتیم.
پیش کشاورزان رفتیم و التماس کردیم.
گاهی یه چیزی میگیریم
مواقع دیگر هیچ چیز.»
ژنرال آمریکایی لوسیوس کلی منعکس کرد،
«هیچ انتخابی بین کمونیست بودن وجود ندارد
با 1500 کالری در روز
و معتقد به دموکراسی
روی هزار."
کمک به آلمان برای بریتانیا بیش از یک میلیون دلار در روز هزینه داشت.
اما تدارکات بریتانیا کافی نبود
برای نجات هزاران آلمانی،
که در آن زمستان به دلیل کمبود غذا و سوخت درگذشت .
بریتانیا نیز در حال تضعیف بود.
زمستان سخت 1946-47
صنعت را به بن بست رساند.
اقتصاد کشور،
تضعیف شده توسط شش سال جنگ،
شروع به گرفتن کرد
زغال سنگ تمام شد، برق قطع شد،
و جیره بندی غذا حتی سخت تر شد.
می دانید، مردم دوباره فراموش می کنند:
ما هیچ وقت در زمان جنگ نان جیره بندی نداشتیم،
بعد از آن نان را جیره بندی کردیم.
و دلیلش این بود که داشتیم گندم می ریختیم
به آلمان برای جلوگیری از گرسنگی دسته جمعی در آنجا."
«آن زمستان در کل زمستان بدی بود.
هوا سرد بود و محصولات بد،
مردم ناراضی بودند و
کمونیست ها می ساختند
دستاوردهای شدید اینجا، آنجا و جاهای دیگر،
به ویژه در ایتالیا و فرانسه،
بلکه در آلمان."
انگلیسی ها دیگر توان مالی نداشتند
تمام تعهدات سنگین آنها در دریای مدیترانه.
آنها به آمریکایی ها گفتند که قصد عقب نشینی دارند.
«پیام آمد و صاف بود.
در این بیانیه آمده است: «بریتانیا در حال عقب نشینی است
از هر دو کمک اقتصادی
و کمک نظامی به یونان و ترکیه».
«این به سادگی متبلور شد
نظرات در قوه مجریه
که ایالات متحده داشت
برای حرکت و حرکت بسیار بسیار سریع."
"چشم انداز اصلا خوب به نظر نمی رسید
اروپا یا برای ایالات متحده یا برای هر کسی.»
در واشنگتن، پرزیدنت ترومن به کنگره رفت.
وی از این پس اعلام کرد
ایالات متحده خواهد داشت
پیشرفت کمونیسم
در هر نقطه از جهان
بالاخره این اعلامیه رسمی بود
از جنگ سرد