یک جنگ قریب الوقوع ظاهر شد،
اولین اعتصاب ممکن است در هر زمانی رخ دهد.
به خودم گفتم:
اگر کوبا در چنین جنگ ناگواری قرار گیرد ...
ما از نقشه ناپدید خواهیم شد.
رابرت کندی نزد من آمد و گفت:
'آقای. سفیر، اوضاع بسیار متشنج است.
موشک های شما به تازگی هواپیمای ما را ساقط کرده اند.
ژنرال های ما از ما می خواهند که تلافی کنیم.
من اگر بمباران را شروع کنیم، شما به مقابله خواهید پرداخت.
چه می توانیم بکنیم؟'
شب بسیار زیبایی بود،
همانطور که شب های پاییز در واشنگتن است.
من از دفتر بیضی شکل رئیس جمهور خارج شدم ،
و همانطور که بیرون رفتم،
فکر می کردم شاید هرگز زنده نمانم تا شنبه شب دیگری را نبینم.
در طول دهه 1940 و 1950،
جزیره کارائیب کوبا زمین بازی آمریکا بوده است.
سواحل، مشروب و کازینو.
هاوانا همه چیز را داشت.
زمین و صنعت کوبا تقریباً به طور کامل در اختیار بود
توسط شرکت های آمریکایی
ما عملاً آن را بخشی از ایالات متحده می دانستیم،
فقط یک کشور کوچک شگفت انگیز آنجا که هیچ خطری برای کسی نداشت،
در واقع یک دارایی اقتصادی بسیار مهم بود
به ایالات متحده امریکا.
رهبر کوبا، فولخنسیو باتیستا، یک دیکتاتور بی رحم بود.
مردمش علیه او روی می آوردند.
پس از سالها نبرد چریکی در کوهستان،
فیدل کاسترو وکیل 33 ساله کاریزماتیک
در 8 ژانویه 1959 وارد هاوانا شد.
پیروزی انقلاب مصداق نظم بود.
هیچ غارتی در کار نبود،
هیچ کس در خیابان ها کشیده نشد،
هیچ قتل و جنایتی وجود نداشت.
نظم کاملی وجود داشت.
در این نظم کامل،
بیش از 500 نفر از اعضای رژیم سابق متهم شدند
جنایات علیه مردم،
محاکمه و اعدام شد.
از ترس ظهور یک دیکتاتور جدید،
هزاران نفر به تبعید در ایالات متحده گریختند .
اما برای اکثر مردم کاسترو یک قهرمان بود.
انقلاب وعده داد که برای مردم شغل فراهم کند.
نوید صداقت در مدیریت را می داد
که هرگز در کوبا وجود نداشته است.
برنامه های بهداشتی وجود داشت که قبلاً وجود نداشت،
برنامه های آموزشی که قبلاً وجود نداشته است.
از همه مهمتر،
کاسترو میلیون ها جریب زمین را ملی کرد
در اختیار شرکت های آمریکایی است
به مردم داد.
مشتاق گفتن انقلابش به جهان
کاسترو برای سخنرانی در سازمان ملل به نیویورک رفت .
پرزیدنت آیزنهاور آنقدر مشغول بود که نمی توانست او را ببیند.
اما نیکیتا خروشچف، رهبر شوروی،
از پذیرفتن یک انقلابی جدید خوشحال بود
و به او پیشنهاد کمک اقتصادی داد.
کوبا تصمیم گرفت از اتحاد جماهیر شوروی نفت بخرد .
که ارزان تر خواهد بود
این کشور همچنین می تواند از اتحاد جماهیر شوروی اعتبار بگیرد،
که حاضر بودند به ما کمک کنند.
اما شرکت های آمریکایی از پالایش نفت خودداری کردند.
بدون جایی برای پالایش نفت شوروی،
کاسترو با فاجعه اقتصادی مواجه شد .
او شبه نظامیان خود را فرستاد و پالایشگاه های خارجی در کوبا را تصرف کرد .
اقدام تلافی جویانه آمریکا سریع بود.
در کنفرانس مطبوعاتی خود در کاخ سفید،
رئیس جمهور آیزنهاور اعلام کرد
که سهم تعیین شده کوبا از بازار شکر ایالات متحده است
95 درصد کاهش یافته است
در پاسخ به چیزی که آیک زنگ زد
سیاست خصمانه عمدی فیدل کاسترو ».
با افزایش تنش،
کاسترو یک میلیارد دلار دیگر از سرمایه گذاری های آمریکایی را ملی کرد.
یک رئیس جمهور خشمگین آیزنهاور یک تحریم کامل تجاری را اعلام کرد
و به سیا دستور داد تا تبعیدیان کوبایی را استخدام کند.
آنها برای نابودی رژیم کاسترو آموزش خواهند دید .
سازمان های دولتی ایالات متحده شروع به کار کردند
آموزش مردم برای بمباران کوبا
و مزارع نیشکر را بسوزانند.
آنها از هواپیماهای کوچک با وسایل آتش زا برای آتش زدن مزارع استفاده کردند.
خیلی جدی بود، این تنها ثروتی بود که داشتیم.
جنگ کثیفی را علیه کشور ما انجام دادند .
واحدهای چریکی در هر استان حتی در هاوانا فعال بودند.
بیش از صد نفر جان باختند
هنگامی که "لا کوبر"، یک کشتی باری در حال تخلیه اسلحه و مهمات از بلژیک،
در بندر هاوانا منفجر شد.
خرابکاری سیا مشکوک بود، اما هرگز ثابت نشد.
کاسترو برای کمک به اتحاد جماهیر شوروی روی آورد .
شاید او خط دیگری را اتخاذ می کرد
اگر آمریکایی ها نسبت به او ملایم تر از آنچه بودند رفتار می کردند.
جنگ سرد در حال شکوفایی کامل بود.
بنابراین هر آنچه برای آمریکایی ها ناخوشایند بود در این کشور مورد استقبال قرار گرفت.
و برعکس من می گویم.
در یک پایگاه مخفی در جنگل گواتمالا ،
ماموران سیا آمریکا به تبعیدیان کوبایی برای حمله به کوبا آموزش می دادند .
آنها فکر می کردند که این انگیزه خواهد بود
برای اینکه مردم کوبا قیام کنند و کاسترو را سرنگون کنند.
این طرح به رئیس جمهور جدید، جان اف کندی ارائه شد .
کندی احساس کرد که نقشه ای که به ارث برده است،
که در آن گروهی از تبعیدیان کوبایی قرار بود کشور خود را آزاد کنند،
کسی بود که به سختی می توانست پشتش را برگرداند.
مطمئناً ایالات متحده باید به خلاص شدن از آن کمک کند
از یک دیکتاتوری کمونیستی در نیمکره ما.
سیا رئیس جمهور جدید را به شدت گمراه کرد،
به او وعده پیروزی آسان و پایان دادن به مشکل کوبا را داد.
کندی با تهاجم موافقت کرد،
اما خواستار تغییرات اساسی برای پنهان کردن دخالت آمریکا شد.
تنها سه روز قبل از تهاجم برنامه ریزی شده،
کندی هرگونه احتمال مداخله آمریکا را رد کرد.
" تحت هیچ شرایطی وجود نخواهد داشت ،
مداخله نیروهای مسلح ایالات متحده در کوبا،
و این دولت هر کاری که ممکن است انجام خواهد داد،
و من فکر می کنم
می تواند مسئولیت های خود را انجام دهد تا مطمئن شود آمریکایی ها وجود ندارند
درگیر هر اقدامی در داخل کوبا است».
همانطور که کندی صحبت می کرد،
نیروی مهاجم در حال جمع شدن بود.
موج پیشروی بمب افکن های آمریکایی
قصد داشت نیروی هوایی کاسترو را در زمین نابود کند.
رئیس جمهور، نگران این بود که این امر ممکن است نقش واشنگتن را آشکار کند،
دستور داد که عملیات کاهش یابد.
در 15 آوریل 1961،
فقط شش بمب افکن آمریکایی،
مبدل به رنگ های نیروی هوایی کوبا،
از نیکاراگوئه برای حمله مهم به فرودگاه های کوبا برخاست .
اما با این تعداد بمب افکن، تنها سه هواپیمای کوبایی منهدم شدند.
هفت غیرنظامی کشته شدند.
همانطور که آنها مردگان را دفن کردند،
کاسترو، به دنبال حمایت شوروی،
سرانجام اعلام کرد که انقلاب سوسیالیستی است.
ما خود را برای مقاومت در برابر تهاجم آماده کردیم
در برابر تمام نیروهایی که می‌دانستیم آمریکایی‌ها در اختیار دارند».
روز بعد، فقط 1500 تبعیدی،
مجهز به سلاح و مهمات آمریکایی،
به خلیج خوک ها در 125 مایلی جنوب هاوانا رسید.
"ما شادترین مردان جهان بودیم،
زیرا ما این فرصت را داشتیم که به کوبا، میهن خود بازگردیم،
مبارزه برای نجات آزادی و دموکراسی
تا کشور ما برای همه کوبایی ها باشد."
هواپیماهای آمریکایی باید هنگام برخورد به ساحل از نیروهای مهاجم محافظت می کردند.
اما کندی اکنون با محکومیت بین المللی مواجه شده است
برای بمباران اولیه،
پشتیبانی هوایی را لغو کرد.
نیروی هوایی باقیمانده کاسترو به سرعت نابود شد
کشتی های حامل مهمات حیاتی
به اشتباه با این باور که این یک تهاجم تمام عیار آمریکایی بود،
کوبا تمام نیروهای خود را بسیج کرد.
بدترین لحظات در ابتدا بود.
ما اطلاعات زیادی در مورد دشمن نداشتیم .
نمی دانستیم 1000، 3000 یا 10000 هستند .
ما نمی دانستیم چه نوع سلاح هایی ممکن است داشته باشند.
ما نمی دانستیم که آیا این یک تهاجم کامل است یا خیر.»
بدون پشتیبانی یا تامین مجدد هوایی آمریکا ،
تعداد نیروهای تهاجم بیشتر بود و از آنها بیشتر بود.
در عرض 72 ساعت، مهاجمان یا اسیر شدند یا کشته شدند.
من تا روز آخر متوجه نشدم که این ماموریت غیرممکن است.
تقریباً در پایان:
ما به متحدان خود اعتماد کردیم.
هرگز فکر نمی کردیم که ما را رها کنند یا رها کنند.
ما فکر نمی کردیم که آنها بتوانند به تعهدی که با ما داشتند خیانت کنند."
جک کندی از شکست در خلیج خوک ها ویران شد ،
و او گفت که این یک شکست است.
او به شکست در سیاست و زندگی عادت نداشت .
او بیشتر از آن چیزی که من او را دیده بودم پریشان بود .
چگونه می توانستم اینقدر احمق باشم ؟ او گفت.
کاسترو جان سالم به در برده بود و کندی را تحقیر کرده بود.
به سیا گفته شد که دوباره فکر کند.
کار ما این بود که شروع کنیم به طرح های جدید،
نه یک طرح از نوع خلیج خوک ها،
اما طرح های جدید برای نقل قول، خلاص شدن از شر کاسترو و رژیم کاسترو، نقل قول.
همه چیز پیشنهاد شد؛
از ترور،
به اسپری LSD به یک استودیوی تلویزیونی
تا اینطور به نظر برسد که فیدل دیوانه شده است.
هرچه تلاش کردند کاسترو به نفع او بود.
در داخل کشور خود امن تر،
او به دنبال صدور انقلاب به بقیه آمریکای لاتین بود.
آمریکا که از این چشم انداز نگران شده بود، فشار بر کاسترو را ادامه داد.
در بهار 1962،
یک "تهاجم تمرین" به یک جزیره کارائیب
توسط 40000 تفنگدار آمریکایی سوار شد .
ما این کار را عمدا انجام دادیم تا کاسترو بیشتر به آن توجه کند
از ایجاد مشکل در آمریکای لاتین و مرکزی.
اما کوبایی‌ها و روس‌ها بعداً به ما گفتند:
معتقد بود که ایالات متحده واقعاً قصد حمله به کوبا را داشته است
و بنابراین کاسترو مدام می گفت: "من به کمک نیاز دارم."
التماس های کاسترو الهام بخش خروشچف رهبر شوروی بود
برای ارائه یک پیشنهاد جسورانه
او به قدرت هسته‌ای روسیه به جهان افتخار کرده بود .
اما در واقعیت
او می دانست که واقعاً نیروی موشکی دوربردش چقدر محدود است.
اما او موشک های هسته ای میان برد داشت .
از قلمرو اتحاد جماهیر شوروی،
آنها احتمالاً نمی توانند به قلمرو ایالات متحده برسند،
اما اگر در کوبا مستقر شوند به سلاح های هسته ای استراتژیک تبدیل خواهند شد.
این به معنای عملی بود
ما این فرصت را داشتیم که اختلافات بین نیروهای خود را کاهش دهیم.
من بلافاصله اهمیت استراتژیک را درک کردم
حضور این موشک ها در کوبا.
در آن زمان، آمریکایی ها قبلاً موشک های مشابهی را حمل کرده بودند
به ترکیه.
فکر کردم:
اگر انتظار داشتیم که شوروی از طرف ما بجنگد،
برای ما ریسک کند،
و حتی خود را به خاطر ما درگیر جنگ کنند،
از طرف ما غیر اخلاقی و بزدلانه خواهد بود
از پذیرش حضور آن موشک ها در اینجا امتناع کند.
در ژوئیه 1962،
زیر دماغ آمریکایی ها
اولین کشتی از 150 کشتی شوروی،
مملو از موشک های هسته ای به شدت پنهان شده است
و بیش از 40000 سرباز به سوی کوبا حرکت کردند.
آمریکایی ها متوجه نشدند که ما موفق شدیم
تا نه یک نفر بلکه 43000 نفر را به آنجا تحویل دهیم،
به علاوه تجهیزات، سلاح،
و همه چیز لازم برای کار نصب.
ما همه ماشین ها، کامیون ها و تراکتورها را بالای سر می گذاریم،
تمام تجهیزات نظامی زیر عرشه ها پنهان شده بود.
ماموران سیا در کوبا گزارش دادند که نیروهای روسی
و تریلرهای موشکی در خیابان های هاوانا دیده شده بود .
واشنگتن این گزارش ها را به عنوان شایعه رد کرد.
من آن سلاح های عجیب و غریب را دیدم،
و بعد به دوستم پابلو گفتم...
"پابلو، این سلاح های عجیب چقدر قدرتمند هستند؟"
و او پاسخ داد: اینها موشک های هسته ای هستند.
بنابراین فکر کردم، اوه، واقعا قدرتمند است.
فقط آنها را اینجا، در فضای باز گذاشتند.
اما سیا متوجه شده بود
افزایش کشتی های شوروی که به سمت کوبا می روند.
در 14 اکتبر، یک هواپیمای جاسوسی U-2 دستور پرواز در سراسر جزیره را گرفت
تلاش برای کشف آنچه در حال وقوع است.
صبح روز بعد، مرکز تفسیر عکاسی در واشنگتن
شروع به تجزیه و تحلیل تصاویری کرد که U-2 گرفته بود.
ما به عکاسی نگاه می کنیم
و اجسامی را که با محیط بیگانه هستند را شناسایی می کنیم .
و ما به جستجو ادامه دادیم،
و ما گفتیم، اوه، این یک سایت موشک بالستیک SS-4 است.
بنابراین با کار با مترجمان عکس متقاعد شدیم که این کار است.
شوروی هرگز هیچ سلاح هسته ای را خارج از مرزهای شوروی قرار نداده بود.
و ما فکر نمی کردیم آنها این کار را انجام دهند، می دانید.
حقیقت ماجرا این است
هرگز متوجه ما نشد که آنها چنین ریسکی را بپذیرند.
ساعت 8:45 صبح روز 16 اکتبر،
سیا بدون هیچ تردیدی به کندی اطلاع داد
موشک های شوروی در کوبا وجود داشت.
رئیس جمهور مشاوران خود را به کاخ سفید فراخواند.
ما زمان زیادی را صرف نکردیم
تعجب می کنم که چرا شوروی این کار را می کند،
زیرا چرا آنها این کار را کرده بودند، به هر دلیلی که این کار را انجام داده بودند،
آنها این کار را به روشی پنهانی انجام داده بودند،
دروغ گفتن به ایالات متحده از طریق انواع پیام ها و پیام رسان ها،
که آنها فقط سلاح های دفاعی را وارد کوبا می کردند،
و آن سلاح ها تشکیل شد
یک خطر آشکار و فعلی برای امنیت ما.
موشک‌های کوبا آمریکایی‌ها را بیش از هر زمان دیگری آسیب‌پذیر کرد.
روس ها آنقدر نزدیک بودند که می توانستند بدون هشدار حمله کنند.
اولین حمله می توانست تمام پایگاه های هوایی آمریکا را نابود کند،
پایگاه های بمب افکن، همه پایگاه های موشکی آمریکا
و تمام شهرهای آمریکا به جز سیاتل،
که خارج از محدوده آنها بود.
اما واشنگتن دی سی، نیویورک سیتی، دالاس، همه این کار را خواهند کرد
زیر چکش رفته اند
ما در مورد احتمال حمله هوایی صحبت کردیم،
که در یک زمان تقریباً اولین انتخاب همه بود،
در اولین فکر، موشک ها را از بین ببریم.
ما در مورد حمله به کوبا صحبت کردیم،
که همیشه بهترین انتخاب جناح راست بود،
برو داخل و کوبا را از کاسترو بگیر و جزیره را از شر کمونیسم خلاص کن،
در عین حال خلاص شدن از شر این موشک ها;
رویکرد دیپلماتیک،
به صورت دوجانبه یا از طریق سازمان ملل متحد.
محاصره یا قرنطینه که بعداً نام گرفت.
در آن جلسه اول تصمیمی گرفته نشد .
اما اگر در آنجا رای گرفته شده بود
حمله هوایی احتمالاً شماره یک در لیست همه بود.
رابرت کندی، برادر رئیس جمهور و نزدیک ترین مشاور،
نگران شد که اگر آمریکا ممکن است
بدون هشدار در برابر یک جزیره کوچک استفاده شد ،
افکار جهانی علیه آنها خواهد بود .
رابرت کندی - به نظر من به حق - این قیاس را انجام داد
که جهان آن را بمباران کوبا تلقی خواهد کرد ،
پایگاه های کوبا،
قابل مقایسه با بمباران پرل هاربر توسط ژاپنی ها در سال 1941.
و او گفت: "فکر نمی‌کنم که برادرم توجوی دیگری شود."
همانطور که بحث ادامه داشت، وزیر امور خارجه شوروی، آندری گرومیکو،
و سفیر شوروی، آناتولی دوبرینین،
یک نامزدی طولانی مدت در کاخ سفید داشت.
رئیس جمهور این سوال را از افزایش تنش مطرح کرد
بین دو کشور ما در ارتباط با تحویل تسلیحات شوروی.
رئیس جمهور گفت: «ما نگران آن هستیم
زیرا با امنیت و امنیت خود ما مرتبط است .
گرومیکو به او گفت - همانطور که به من گفته شد -
آقای رئیس جمهور همه تحویل های ما جنبه دفاعی دارد.
اگر قصد حمله به کوبا را ندارید، نباید نگران باشید.
زیرا همه سلاح ها دفاعی هستند.
این یک قصد آشکار برای فریب بود.
اگر ایالات متحده به فریب شوروی پاسخ نمی داد ،
این چگونه بر نگرش متحدان ما در ناتو تأثیر می گذارد؟
آنها تضمین امنیت خود را از سوی ایالات متحده چگونه می بینند ،
و چگونه می تواند بر رفتار آینده اتحاد جماهیر شوروی تأثیر بگذارد؟
اگر یک بار با فریب از راه رسیدند، نمی توانستند دوباره این کار را انجام دهند؟
تا دو روز بعد، کندی دور ماند،
همگام شدن با کمپین انتخاباتی کنگره
در واشنگتن، مشاوران او سعی کردند راه حلی بیابند.
راه حل های خوبی وجود نداشت
هر راه حلی پر از حفره ها و خطرات بود.
این تنها بار در طول سه سال حضورم در کاخ سفید بود
که در نیمه های شب با درد و رنج بیدار می شدم
رویکرد درست چه بود،
چه چیزی کار می کند، چه چیزی جهان را منفجر نمی کند.
نتیجه گیری شد. نه برای بمباران، بلکه برای محاصره.
نیروی دریایی تمام کشتی‌هایی را که به سمت کوبا می‌رفتند متوقف و جستجو می‌کرد.
اسمش را گذاشتند «قرنطینه».
اعتقاد بر این بود که قرنطینه به خروشچف منتقل می شود
عزم رئیس جمهور برای بررسی حذف آن موشک ها،
بدون تحریک واکنش نظامی
اما اگر قرنطینه کار نکرد،
مقدمات حملات هوایی فراهم شد ،
و یک نیروی تهاجم عظیم آمریکایی آماده شد.
پرزیدنت کندی در شیکاگو بود.
اکنون او در واشنگتن مورد نیاز بود.
مطبوعات مشکوک شده بودند.
رئیس جمهور کندی در ساعت 8 صبح با من تماس گرفت
و گفت بیا تو اتاق من
و او هنوز حمام خود را به تن داشت و
و او گفت، این چیزی است که من برای شما می نویسم،
قرار است یک کنفرانس مطبوعاتی برای اعلام آن برگزار کنید.
دستیار پزشک کاخ سفید، دکتر جورج برکلی،
متوجه شدم که صدای رئیس جمهور بسیار تند است.
امروز صبح وقتی رئیس جمهور را معاینه کرد،
او متوجه شد که رئیس جمهور دمای کمی داشته است،
و او از یک بیماری جزئی تنفسی فوقانی رنج می برد.
بنابراین رئیس جمهور برنامه خود را لغو خواهد کرد
برای بقیه امروز و فردا
و به واشنگتن و کاخ سفید بازگردند .
تقریباً در نیمه راه واشنگتن، ناگهان خود را تنها دیدم
با کندی در قسمت جلوی هواپیما.
گفتم آقای رئیس جمهور، شما مریض نیستید، چه خبر است؟
به من گفت
به محض اینکه وارد واشنگتن شدید، متوجه خواهید شد
و سپس توپ های خود را بگیرید.
"صبح همگی بخیر.
موج غیرمعمول فعالیت های نظامی و دیپلماتیک فوق سری
در آخر هفته، واشنگتن امروز را حدس می‌زند
ممکن است یک حرکت بزرگ در سیاست خارجی آمریکا قریب الوقوع باشد.
حدس و گمان ها بر روی دریای کارائیب متمرکز است
و اقدام احتمالی علیه کوبا».
بعدازظهر آن روز، سفیر شوروی
به ملاقات فوری با دین راسک وزیر امور خارجه فراخوانده شد.
راسک گفت: «شما در حال تحویل موشک به کوبا هستید.
ما عکس های شناسایی هوایی داریم .
این یک تهدید برای امنیت ما است،
و ما نمی توانیم اجازه دهیم.
یک ساعت دیگر، ساعت 7 بعد از ظهر،
رئیس جمهور از رادیو و تلویزیون درخواست خواهد کرد
به مردم آمریکا،
جایی که او وضعیت را شرح خواهد داد.
در همان زمان او از شما می خواهد که پیام را به خروشچف منتقل کنید.
در ساعت 7، کندی برای اولین بار به دنیا اعلام کرد
کشف موشک های شوروی در کوبا،
و اینکه اکنون محاصره در حال اجرا بود.
«هدف این پایگاه ها نمی تواند دیگری باشد
به جای ارائه قابلیت حمله هسته ای
در برابر نیمکره غربی
برای توقف این تجمع تهاجمی،
قرنطینه شدید تمام تجهیزات نظامی تهاجمی
تحت محموله به کوبا در حال آغاز است.
همه کشتی ها از هر نوعی که به مقصد کوبا هستند
از هر کشور یا بندری
اگر محموله‌ای از سلاح‌های تهاجمی کشف شود ،
به عقب برگردانده شود
من از رئیس خروشچف می خواهم
برای توقف و حذف
این تهدید مخفیانه، بی پروا و تحریک آمیز برای صلح جهانی،
و روابط پایدار بین دو ملت ما.
او اکنون فرصت دارد
تا دنیا را به عقب برگرداند
از ورطه نابودی."
اولین پاسخ مسکو صبح روز بعد آمد:
خروشچف قرار نبود عقب نشینی کند.
کندی در مورد قرنطینه صحبت کرد،
به نظر چیزی نه چندان دقیق،
شاید محاصره نباشد، همانطور که در واقع بود.
بنابراین اولین واکنش ها از طرف شوروی بسیار سخت بود.
«محکوم کردن قرنطینه تسلیحاتی ایالات متحده
علیه کوبا به عنوان گامی به سوی جنگ جهانی هسته ای،
اتحاد جماهیر شوروی امروز به نیروهای مسلح خود دستور داد
در حالت آمادگی رزمی،
و نیروهای پیمان ورشو،
همتای کمونیست سازمان پیمان آتلانتیک شمالی،
فوراً این کار را دنبال کرد."
در حالی که ابرقدرت ها برای درگیری آماده می شدند،
کوبا "آژیر جنگی" اعلام کرد.
بیش از یک چهارم میلیون نفر برای دفع تهاجم آمریکا در کنار آن ایستاده بودند.
ما خطر را احساس کردیم.
این یک جنگ بود.
این کشور هر لحظه ممکن است مورد تهاجم آمریکایی ها قرار گیرد.
اگر به کشور ما حمله کردند،
من متقاعد شده بودم که این یک خطر بزرگ ایجاد می کند
آمریکا گام دوم را برداشت
انجام یک حمله هوایی هسته ای علیه اتحاد جماهیر شوروی.
ناوگان آمریکایی اکنون کوبا را محاصره کرده است.
کشتی های شوروی در مسیر ماندند.
با نزدیک شدن رویارویی، کندی خواستار تماس مستقیم با مسکو بود.
او برادرش رابرت را برای ملاقات مخفیانه با سفیر شوروی فرستاد.
او گفت: آیا دولت شما به ناخداها دستور داده است؟
برای برگرداندن کشتی ها به خانه
چون کندی قرنطینه را معرفی کرد؟
گفتم: نه، کاپیتان های ما چنین دستوری نداشتند.
تا آنجا که من می دانم به آنها دستور داده شده که به کوبا بروند.
طبق قوانین بین المللی
شما حق ندارید کشتی های ما را در دریای آزاد متوقف کنید.
شما نمی توانید یک خط خیالی بکشید که نمی توان از آن عبور کرد،
این بر خلاف قوانین است.'
او جواب داد،
"خب، پس من نمی دانم به کجا می رویم."
پنتاگون می گوید ایالات متحده آماده غرق شدن است
هر کشتی بلوک کمونیستی به سمت کوبا حرکت می کرد
که حاضر به توقف و جستجو در زیر محاصره نیست.
علاوه بر این، در صورت لزوم از نیرو استفاده خواهد شد
برای توقف و جستجوی هر کشتی، از هر کشوری که به مقصد کوبا می رود».
فکر می‌کنم آن لحظه‌ای بود که واقعاً متوقف کننده قلب بود.
به یاد می‌آورم... به یاد می‌آورم
در اتاق خبر فقط منتظر بولتن بعدی هستم،
و تقریباً به معنای واقعی کلمه سعی می کنم با انگشتانم تایپ کنم .
"بیایید در پنتاگون بررسی کنیم،
با چارلز برن دوست در مورد آن.
چاک، آیا اطلاعات دیرهنگامی در مورد آن وجود دارد؟
موقعیت آن کشتی های شوروی،
یا چه اتفاقی ممکن است برای آنها بیفتد؟"
"والتر، ما چند ساعت است که هیچ کلمه ای نشنیده ایم ،
در مورد زمان رویارویی بین کشتی های ایالات متحده
و کشتی های شوروی وارد خواهند شد."
اعصاب تا حد شکست کشیده می شد .
مردم سعی کردند خود را برای هولوکاست احتمالی هسته ای آماده کنند.
موجی از خریدهای وحشتناک سراسر آمریکا را فرا گرفت.
ما یک اتاق ابزار داریم که در آن کوره ها هستند،
و ما فکر می‌کردیم که آیا می‌توانیم آن را به یک پناهگاه بمب تبدیل کنیم.
ما برای اولین بار داشتیم یاد می گرفتیم
زمانی که بعد از انفجار خواهیم داشت ،
قبل از... دودها، دودهای کشتار،
کشتن گرما و غیره به ما می رسید.
رهبران شوروی سعی کرده بودند بحران را از مردم خود دور نگه دارند.
اما خبر داشت منتشر می شد
مردم نفس جنگ را حس کردند و در تنش بودند.
یادم می آید که پدر و مادرم احساس محکومیت می کردند.
آنها فهمیدند که جنگ مثل قبل نخواهد بود،
که جنگ با بمب اتمی خواهد بود.
این یک گزارش ویژه از CBS News است.
"خب، در آغاز، این روز به نظر می رسید که ممکن است باشد
یکی از درگیری های مسلحانه بین کشتی های شوروی
و کشتی های جنگی آمریکایی در خطوط دریایی منتهی به کوبا.
اما تا جایی که می دانیم هیچ برخوردی وجود نداشته است ،
و برخی از امیدها با پیشنهادات مذاکره ایجاد شده است ."
تقریبا در آخرین لحظه،
به نظر می رسد کشتی های موشکی سرعت خود را کاهش داده اند،
یا تغییر دوره
آن شب، زمانی که کندی با دوستانش در کاخ سفید شام می خورد،
نان تست برای جشن پیشنهاد شد.
کندی نپذیرفت.
او گفت: "بازی به سختی تمام شد."
در ساعت 9:24 شب، وزارت امور خارجه نامه ای دریافت کرد
از خروشچف برای رئیس جمهور.
خروشچف تمام خواسته های کندی را رد کرد.
موشک هایی که از قبل در کوبا بودند برای عملیات آماده می شدند.
برای اولین بار در تاریخ خود،
فرماندهی راهبردی هوایی آمریکا به وضعیت دفاعی 2 منتقل شد.
مرحله بعدی - DEFCON 1 - جنگ خواهد بود.
درست پس از طلوع صبح روز 25 ام،
کندی دستور رهگیری کشتی بخارست، کشتی حامل نفت شوروی را صادر کرد.
او می‌دانست که امکان حمل موشک توسط نفتکش وجود ندارد .
اما این سیگنالی برای خروشچف بود که او بسیار جدی است.
بعدازظهر آن روز در سازمان ملل متحد،
آدلای استیونسون با همتای شوروی خود، سفیر زورین، روبرو شد.
"خوب آقا، اجازه بدهید یک سوال ساده از شما بپرسم:
سفیر زورین، آیا اتحاد جماهیر شوروی را انکار می کنید؟
قرار داده و در حال قرار دادن برد متوسط ​​و متوسط ​​است
موشک ها و سایت ها در کوبا؟
آره یا نه؟
منتظر ترجمه نباشید: بله یا نه؟
"من نه... من در دادگاه آمریکایی نیستم، قربان،
و بنابراین من نمی خواهم به یک سوال پاسخ دهم
که برای من به شکلی که یک دادستان انجام می دهد.
در زمان مناسب، آقا، شما پاسخ خود را خواهید گرفت.»
«...در حال حاضر از نظر جهانیان و شما می توانید پاسخ دهید بله یا خیر.
شما وجود آنها را انکار کرده اید
و من می خواهم بدانم که آیا شما را به درستی درک کرده ام.
همانطور که سفیر شوروی می گفت،
عکس های U-2 برای دیدن جهان به جلسه آورده شد.
با ادامه کار بر روی سایت های موشکی در کوبا،
تجمع نیروهای متجاوز ایالات متحده در فلوریدا افزایش یافت.
آمریکایی ها برای نبرد متعارف آماده شدند.
آنها از تجهیز نیروهای شوروی غافل بودند
با موشک های تاکتیکی کوتاه برد،
سرجنگی اتمی،
آماده نابودی هر مهاجم
اگر با استفاده از تفنگداران دریایی تهاجمی را آغاز کرده بودند
یا نیروهای هوابرد، تلفات بسیار زیاد بود:
ما تا آخرین سرباز می جنگیدیم ،
تا آخرین گلوله
جایی برای عقب نشینی وجود نداشت.
در 26 اکتبر
در دیدار با فرمانده نظامی شوروی،
من از وضعیت موشک ها مطلع شدم .
او به من گفت،
هنگ هوایی آماده است،
موشک های زمین به هوا آماده است
واحد موشکی تاکتیکی هسته ای آماده است، موشک ها آماده است.
در 26 اکتبر، با افزایش تنش،
کندی تلگرافی از خروشچف دریافت کرد.
مهمترین پاراگراف آن این است که
آقای رئیس جمهور، آقای کندی، من و شما مثل دو مرد هستیم
کشیدن طناب با گره در وسط،
هر چه بیشتر بکشیم، گره سفت تر می شود تا زمانی که باید با شمشیر بریده شود.
چرا هم فشار را رها نمی کنیم و هم شاید بتوانیم گره را باز کنیم؟
خروشچف به پیشنهاد خود ادامه داد
اگر ایالات متحده اعلام کند که به کوبا حمله نخواهد کرد:
«ضرورت حضور متخصصان نظامی ما در کوبا
ناپدید خواهد شد".
در نهایت، به نظر می رسید که سرهای خنک تری غالب شده اند.
صبح روز بعد همه چیز تغییر کرد.
خروشچف سعی کرد برای یک معامله بهتر فشار بیاورد.
او خواستار معامله شد. موشک های او در کوبا برای موشک های آمریکا در ترکیه.
خروشچف فکر می کرد که اگر او ...
اگر بتوان خروج از ترکیه را در نظر گرفت
در یک توافق کلی بین دو طرف،
که برای اتحاد جماهیر شوروی بسیار خوب به نظر می رسد.
خیلی ... حتی بهتر
از تصمیم ساده ایالات متحده برای حمله نکردن به کوبا.
پرزیدنت کندی آماده بود تا موشک های آمریکایی را از ترکیه خارج کند.
اما آنها بخشی از کمک های آمریکا به ناتو بودند
و او نمی توانست هیچ قولی به خروشچف بدهد.
همانطور که کندی گزینه ها را در نظر گرفت،
او خبری دریافت کرد که بحران دوباره تشدید شده است.
در تداوم شناسایی آمریکا،
یک هواپیمای جاسوسی U-2 از یک سایت ضد هوایی شوروی در شرق کوبا عبور کرد.
این بار،
فرمانده شوروی دستور داد
موشک زمین به هوا علیه آن پرتاب شود.
فرمانده لشکر سرهنگ دوم گرچکوو
دستور انحلال هدف داده شد.
اگر هواپیمایی را که از همه پایگاه های ما عکس گرفته بود ساقط نمی کردیم ،
دشمن را قادر می ساخت که ما را نابود کند.
این بدان معنا بود که ما مأموریت خود را انجام نداده بودیم.
ما به میهن خود خیانت می کردیم .
طرح آماده به کار این بود که اگر یک U-2 سرنگون شود،
ما بلافاصله آن را بمباران می کنیم
سایت SAM وجود ندارد.
او گفت که پرزیدنت کندی این دستور را لغو کرد
آن سایت ضد هوایی را بمباران نکنید،
من برای تبادل با خروشچف زمان می خواهم.
یک جنگ قریب الوقوع ظاهر شد،
اولین اعتصاب ممکن است در هر زمانی رخ دهد.
به خودم گفتم:
اگر کوبا در چنین جنگ ناگواری قرار گیرد، ما از نقشه محو خواهیم شد.
کاسترو برای خروشچف پیام فرستاد
او گفت که حمله ایالات متحده تنها چند ساعت فاصله داشت و زمانی که شروع شد،
اتحاد جماهیر شوروی باید فوراً تلافی کند
"یک حمله نابود کننده."
در واشنگتن، کندی همچنان در تلاش بود تا از جنگ جهانی جلوگیری کند.
بابی کندی
این ایده درخشان را داشت
او گفت: بیایید از کابل خروشچف چیزهایی را که دوست داریم انتخاب کنیم
و وانمود کن که بقیه آنجا نیستند.
جک کندی و بابی کندی، آنها این پاسخ را به خروشچف دادند
که همین کار را کرد
ساقط کردن U-2 را نادیده گرفت، آن را نادیده گرفت
از مسکو پخش شد که بسیار شاهین بود، می دانید،
و غیره و غیره و غیره
و فقط
ما گفتیم، ما متوجه می شویم که شما چه پیشنهادی دارید
و ما به چیزهایی که دوست داریم گوش می دهیم.'
اطمینان کمی وجود داشت که این ترفند کارساز باشد.
برنامه ریزی برای تهاجم ادامه یافت.
تنش شنبه شب فوق العاده بود،
زیرا قرار بود جلسه ای برگزار شود که در آن تصمیم می گرفتیم
روز بعد چه ساعتی قرار بود به کوبا حمله کنیم
یا قرار بود بعدا بشه
آیا قرار بود آن مناطق را بمباران کنیم ؟
و کندی
جلسه را با گفتن این جمله آغاز کرد: گوش کن،
همه شما حداقل شش، هفت روز است که در خانه نبوده اید
من می خواهم همه شما امشب به خانه بروید،
فردا صبح یکشنبه صبح برگرد
و ما تصمیم را یکشنبه صبح خواهیم گرفت.
آنها از ترس آمریکا کاخ سفید را ترک کردند
می تواند به زودی در جنگ هسته ای غرق شود
جنگی که زمانی شروع شد، ممکن است توقف آن غیرممکن باشد.
شب بسیار زیبایی بود، همانطور که شب های پاییز در واشنگتن است.
من از دفتر بیضی شکل رئیس جمهور خارج شدم و همانطور که بیرون می رفتم،
فکر می کردم شاید هرگز زنده نمانم تا شنبه شب دیگری را نبینم.
کندی برادرش را به ملاقات دیگری با سفیر شوروی فرستاد.
او به سمت من آمد و گفت: شرایط بسیار متشنج است.
موشک های شما به تازگی هواپیمای ما را ساقط کرده اند.
ژنرال‌های ما از ما می‌خواهند که مقابله کنیم.
اگر بمباران را شروع کنیم، شما شروع به مبارزه خواهید کرد. چه می توانیم بکنیم؟'
گفتم: ترکیه چطور؟
کمی فکر کرد و گفت:
می دانید، اگر این تنها شرطی باشد که ما را از انعقاد معامله باز می دارد،
سپس من از طرف رئیس جمهور این اختیار را دارم که بگویم ما با آن موافقیم.
ما نتوانستیم آنها را تحت تهدید بیرون بیاوریم،
ما نمی‌توانستیم آنها را به صورت یکجانبه بیرون کنیم، زیرا آنها پایگاه‌های ناتو بودند.
اما او اطمینان ما را داشت که آنها خواهند رفت
این کار بر اساس پیش فرض انجام نشد.
بنابراین روس ها نمی توانستند در مورد آن صحبت کنند.
و این آخرین ... آخرین ... بود ...
چیزی که منجر به تصمیم برای پذیرش شد
شرایط کندی که او این کار را خواهد کرد
مایل به تضمین عدم حمله به کوبا باشیم،
اما اتحاد جماهیر شوروی باید عقب نشینی کند
همه سلاح های تهاجمی از کوبا
خروشچف از ترس اینکه این آخرین فرصت برای فرار از جنگ باشد،
پیامی را با پذیرش شرایط کندی به رادیو مسکو فرستاد.
برای جهانیان پخش شد.
«دولت شوروی دستور انحلال تسلیحات در کوبا را صادر کرده است.
و همچنین تشکیل و بازگشت آنها به اتحاد جماهیر شوروی."
«رادیو مسکو در ساعت 9 صبح امروز.
آقای خروشچف موشک‌هایش را جمع کرده و به خانه می‌فرستد».
اولین خبری که یکشنبه صبح شنیدم
وقتی از خواب بیدار شدم این پخش از خروشچف بود
در هوای آزاد،
که قرار بود موشک های شوروی خارج شوند
تحت بازرسی قرار گرفت و بحران تمام شد.
به سختی می توانستم گوش هایم را باور کنم.
"این روز همان روز است،
ما هر دلیلی برای باور داریم،
زمانی که جهان از زیر وحشتناک ترین تهدید خارج شد
هولوکاست هسته ای از پایان جنگ جهانی دوم.
ما عصبانی بودیم
چگونه در این مورد یاد گرفتیم؟
از طریق رادیو، صبح روز 28 ام.
پخش کردند که توافق صورت گرفته است
بین اتحاد جماهیر شوروی و ایالات متحده،
کندی به خروشف ضمانت می داد.
واقعا توافق شرم آوری بود.
هرگز به ذهن من خطور نمی کرد که آنها چنین کاری انجام دهند.
تمام دنیا این تصور را داشتند که خروشچف شکست خورده است
زیرا او تسلیم فشار یک رئیس جمهور قدرتمند شده بود.
اینکه او همه چیز را از کوبا گرفته بود ،
اما در عوض چیزی نگرفتم
هیچ کس از توافق در مورد موشک های ترکیه خبر نداشت.
اگر بپرسید چه کسی برنده شد یا چه کسی شکست،
من می گویم نه کندی و نه خروشچف.
تحت نظارت دقیق آمریکا،
کشتی های شوروی موشک ها را به خانه بردند.
جای بحثی نیست که اگر حل نمی شد و ما به کوبا حمله می کردیم،
ما در یک جنگ هسته ای قرار می گرفتیم
و تعداد افرادی که ممکن است کشته شوند
در سراسر جهان در آن جنگ هسته ای کاملاً فاجعه آمیز بود.
این بزرگترین بحران قرن بیستم بود،
و اینکه کندی آن را با خروشچف حل کرد
کاملا مهم است،
زیرا در آن زمان ما در حال حرکت به دنیای کاملاً متفاوتی بودیم.