هزاران مایل مربع به هدر رفت.
میلیاردها دلار خرج شد.
بیش از 3 میلیون نفر با انتقال جنگ سرد به ویتنام جان خود را از دست دادند.
Dien Bien Phu، 1954.
یکی از نبردهای تعیین کننده جنگ سرد.
با وجود حمایت قابل توجه آمریکا،
فرانسوی ها سرانجام کنترل مستعمره ویتنامی خود را از دست دادند.
آنها توسط ارتش ژنرال جیاپ تحت رهبری کمونیست ها شکست خوردند .
کمپین Dien Bien Phu یک پیروزی بزرگ بود.
این اولین بار بود که یک ملت فئودال فقیر
یک قدرت استعماری بزرگ را که صنعت مدرن داشت شکست داده بود
و یک ارتش عظیم
پیروزی معنای زیادی داشت،
نه فقط برای ما، بلکه برای مردم در سراسر جهان.
رژیم جدیدی در ویتنام وجود داشت. ناسیونالیستی بود.
اما کمونیستی هم بود.
پس از Dien Bien Phu، فرانسوی ها برای همیشه ویتنام را ترک کردند.
کنفرانس بین المللی صلح ویتنام را به طور موقت تقسیم کرد
به شمال و جنوب،
و موافقت کردند که انتخابات سراسری در سال 1956 برگزار شود.
آمریکا با انتخابات مخالف بود. آنها هرگز برگزار نشدند.
احساس می شد که انتخابات نمی تواند به ویژه در شمال آزاد باشد.
من می گویم این بخشی از آن بود. اوه، دیگری این بود که...
حسی که ...
حتی اگر انتخابات آزاد برگزار شود،
آنها احتمالاً تحت سلطه کمونیست ها خواهند بود
و کمونیستها کنترل را به دست خواهند آورد.
هوشی مین، رهبر ویتنام شمالی، در فرانسه زندگی کرده بود و در مسکو آموزش دیده بود.
برای بسیاری از ویتنامی ها او یک قهرمان ملی بود،
اما واشنگتن او را ابزاری برای بلوک کمونیستی می دانست.
ویتنام شمالی اصلاحات ارضی رادیکال را آغاز کردند.
زمین داران و به اصطلاح دهقانان ثروتمند
تحت آزار و اذیت قرار گرفتند و به زندان افتادند.
سیاست های ظالمانه حزب به تشدید بحران پناهجویان کمک کرد.
تا سال 1955، نزدیک به یک میلیون نفر،
برخی با تشویق عوامل آمریکایی به جنوب گریختند.
در ویتنام جنوبی،
ایالات متحده رژیم رئیس جمهور دیم را پذیرفت،
یک ضد کمونیست، مصمم به مقاومت در برابر هانوی.
دیم بی رحم و خودکامه نسبت به هر گونه مخالفتی تحمل نمی کرد.
در سال 1960، برای مبارزه با دیم و متحد کردن کشور تحت هانوی،
کمونیست ها جبهه آزادیبخش ملی را ایجاد کردند،
برای مخالفانش به عنوان ویت کنگ شناخته می شود.
چنین جنبش هایی توسط مسکو تشویق می شد.
"بگذارید هر ملتی بداند...
چه آرزوی خوبی برای ما داشته باشد و چه بد،
که ما هر بهایی را خواهیم پرداخت،
تحمل هر باری،
با هر سختی روبرو شوید،
از هر دوستی حمایت کنید
مخالفت با هر دشمنی...
برای تضمین بقا و موفقیت آزادی."
یک سال پس از انتخابش،
پس از رنج بردن از شکست خلیج خوک ها در کوبا
و بحران در برلین،
پرزیدنت کندی برای نشان دادن قدرت در آسیا اقدام کرد.
هدف جلوگیری از سقوط دومینو بود.
از دست دادن ویتنام باعث ...
از دست دادن آسیای جنوب شرقی، و قابل تصور است
حتی از دست دادن هند،
و موقعیت چین و شوروی را در سراسر جهان تقویت خواهد کرد.
رهبران دهکده در جنوب که از دیم حمایت کردند
توسط جبهه آزادیبخش ملی یا ویت کنگ ترور شدند .
تنها در سال 1961 حدود 4000 نفر از مقامات دیم کشته شدند.
برای منزوی کردن دهقانان از کنترل ویت کنگ،
سربازان دیم کل روستاها را با خاک یکسان کردند.
ساکنان به "دهکده های استراتژیک" مستحکم منتقل شدند.
زیر نظر مستشاران آمریکایی ساخته شده است.
این تحولات به شدت غیرمحبوب بود
و نیروهای جدید برای ویت کنگ به دست آورد.
مشاورانی از ایالات متحده
ارتش ویتنام جنوبی را برای مقابله با شورش آموزش داد.
خشونت امری عادی بود.
اقدامات حاکم، رئیس جمهور دیم،
خودکامه اعلام شده اند
و شاید اعمال شخصی او تا حدی باشد،
اما شخص متوجه هرج و مرج او می شود،
هرج و مرج کاملی که در آنجا وجود داشت، قابل تصور است که خودکامگی...
برای بازگرداندن نظم به روش هایی در چارچوب دموکراتیک نیاز بود.»
رژیم آقای دیم نوعی چارچوب ایجاد کرد،
نوعی حکومت با تمام ساختارها
برای اداره کشور
البته سیاست او نارضایتی بسیاری را در میان روشنفکران برانگیخت.
تابستان 1963. سایگون شاهد صحنه های هولناکی بود.
راهبان بودایی خود را سوزاندند
در اعتراض به عدم تحمل مذهبی دیم .
معترضان ویتنام جنوبی موجی از تظاهرات را ترتیب دادند.
گروهی از ژنرال ها کودتا علیه دیم طراحی کردند
و حمایت آمریکا را به صدا درآورد.
شما چنین کابل هایی دریافت می کنید
تقریباً هر هفته از بخشی از کشور یا جهان یا نقاط دیگر
و به عنوان نوعی پاسخ استاندارد، شما... شما... می گویید
ایالات متحده نمی تواند در چنین چیزی شرکت کند،
ما نمی توانیم به آن کمک کنیم، ما نمی توانیم کاری انجام دهیم تا درگیر باشیم
و ما هر دولت جدید را بر اساس شایستگی خود بررسی خواهیم کرد .
اما واشنگتن هیچ کاری برای توقف کودتا انجام نداد.
پرزیدنت کندی پیام های متفاوتی دریافت می کرد.
برخی از مقامات حتی گفتند که سیاست ویتنام آمریکا موفق بوده است.
انتظار داشتند عقب نشینی کنند...
نیروی 16000 مستشاری نظامی تا پایان سال 65 و اینکه اولین ...
...واحد برداشت ظرف 90 روز و تا پایان ...
دسامبر 1963.
رویدادها بر طرح عقب نشینی غلبه کردند.
در 1 نوامبر 1963، گروهی از ژنرال ها به کاخ ریاست جمهوری حمله کردند.
با این باور که از حمایت آمریکا برخوردار بوده یا خواهند داشت.
روز بعد دولت سرنگون شد.
دیم و برادرش توسط سربازان خود به قتل رسیدند
بعد از اینکه قبلاً به کلیسا پناه برده بودند .
در ابتدا مردم سایگون با شور و شوق به سرنگونی دیم پاسخ دادند.
اما کشور را بدون رهبر مشخص باقی گذاشت.
در عرض سه هفته پس از قتل دیم،
پرزیدنت کندی خودش ترور شد.
هنگامی که کندی در گورستان آرلینگتون به خاک سپرده شد،
آمریکا به ویتنام جنوبی متعهد ماند .
"ما می خواهیم یک جامعه بزرگ بسازیم.
جایی که هیچ مرد و زنی ...
قربانی ترس، فقر یا نفرت هستند.
جایی که هر مرد و زن
فرصتی برای تحقق دارد،
و رفاه و امید».
لیندون جانسون در خانه جاه طلبی های زیادی داشت.
اما، مانند کندی، مصمم بود ویتنام را به کمونیست ها از دست ندهد.
جانسون مک نامارا را فرستاد تا دوباره آمریکا را در راه ویتنام جنوبی حمایت کند.
استراتژی بدون تغییر بود، وعده ها دیدنی تر بود.
"ما تا زمانی که طول بکشد می مانیم.
ما هر کمکی که لازم باشد ارائه خواهیم کرد
برای پیروزی در نبرد علیه شورشیان کمونیست».
ژنرال ویلیام وستمورلند، کهنه سرباز کره و جنگ جهانی دوم،
زمانی که رئیس جمهور جانسون شروع به افزایش تلاش های جنگی آمریکا کرد، مسئولیت را بر عهده گرفت.
این نوع جنگی بود که ...
ما قبلا تجربه ای نداشتیم
و ما در یک منحنی یادگیری بودیم...
و البته برخی از سیاست‌های ما به نوعی آزمون و خطا بود.
در آگوست 1964، یک ناوشکن آمریکایی، USS Maddox،
در حال گشت زنی در خلیج تونکین،
تبادل آتش با قایق های اژدر ویتنام شمالی.
رئیس جمهور درخواست کرده است که نیروی ناوشکن دو برابر شود
و یک "کلاه هوایی" - یک گشت هوایی رزمی
همیشه در تماس با آن در دسترس باشد،
و همانطور که فکر می کنم می دانید، او دستورالعمل هایی را صادر کرده است
در صورت حمله بیشتر به کشتی های ما در آب های بین المللی
ما باید با هدف نابودی مهاجمان پاسخ دهیم."
دو روز بعد، ناخدای کشتی
فکر کرد دوباره مورد حمله قرار می گیرد.
یکی از خلبانان چندان مطمئن نبود.
خب، من از آن گذشته بودم... آن ناوشکن ها برای بیش از یک ساعت و نیم،
زیر هزار پا، چراغ ها خاموش، تماشای هر کاری که کردند.
می‌توانستم صحبت‌هایشان را در رادیو، مدوکس و جوی بشنوم،
به نظر می رسید که آنها اهداف راداری متناوب دارند.
من بر عهده خودم گذاشتم که همان جایی که آنها فکر می کردند قایق است بروم
و اگر این کار را نکردند سعی کنید آن را بکشید. اما بی ثمر بود...
و من به آنجا می رفتم و چیزی نبود.
نادیده گرفتن شواهد متناقض،
پنتاگون اصرار داشت که حمله دوم صورت گرفته است.
"در انتقام از این بی دلیل...
... حمله به دریاهای آزاد،
نیروهای ما به پایگاه ها حمله کرده اند...
توسط کشتی گشت ویتنام شمالی استفاده می شود .
جانسون از این حادثه استفاده کرد تا قطعنامه خلیج تونکین را به کنگره برساند.
این به رئیس جمهور این امکان را می دهد که در ویتنام جنگ به راه بیندازد.
در ویتنام جنوبی، ویت کنگ ها در حال افزایش عملیات بودند.
آنها اکنون 170000 مرد و زن در میدان داشتند.
آنها می توانستند در بیشتر نقاط کشور حرکت کرده و فعالیت کنند.
آنها بارها حملاتی را در قلب سایگون انجام دادند.
مردم در حال مبارزه بودند.
ما با آنها ارتباط برقرار خواهیم کرد،
جنبش اعتراضی دانشجویان و روشنفکران،
از جمله کاتولیک ها و بودایی ها،
گسترده بود.
وقتی مردم می دیدند که روش های ما موثر است، به ما ملحق می شدند.
سایگون در وضعیت بحرانی دائمی بود .
وزرا آمدند و رفتند
با هر رژیمی که مانند رژیم گذشته منفور و فاسد است.
جانسون عصبانی بود.
یک روز با او نشسته بودم که خبر آمد کودتای دیگری رخ داده است
در ویتنام و ژنرال دیگری به سکوی قدرت صعود کرد و او،
ناامید، گفت: "لعنتی، من دارم مریض و خسته می شوم."
این کودتای لعنتی در ویتنام باید متوقف شود.
جانسون در کمپین انتخاباتی 1964 بود .
انجمن بزرگی که او امیدوار بود بسازد، موضوع اصلی بود.
اما کمونیسم و ​​جنگ سرد - مثل همیشه - در صدر دستور کار قرار داشتند.
"یکی...
...دو...
...سه...
... چهار ...
...پنج...
...هفت...
جانسون ترس از جنگ سرد را در تبلیغات انتخاباتی خود بازی کرد ،
رقیب جمهوریخواه خود را به عنوان یک جنگ افروز خوشحال نشان می دهد.
"ده، نه، هشت، هفت، شش، پنج، چهار، سه، دو، یک، صفر..."
"اینها مخاطرات هستند.
برای ساختن دنیایی که همه فرزندان خدا در آن زندگی کنند.
یا رفتن به تاریکی یا باید همدیگر را دوست داشته باشیم،
یا باید بمیریم."
جانسون با قاطعیت پیروز شد.
ویتنام شمالی یک جامعه دهقانی بود که تقریباً هیچ صنعتی نداشت.
هوشی مین از چین و اتحاد جماهیر شوروی کمک خواست.
در فوریه 1965 هانوی از الکسی کوسیگین نخست وزیر شوروی استقبال گرمی کرد.
او با افزایش کمک های نظامی به ویتنام شمالی موافقت کرد.
ما می گفتیم، "وقتی ویتنام دوباره متحد شد،
این یک نمونه فوق العاده برای سایر کشورهای آسیای جنوب شرقی خواهد بود !
همه اینها در چارچوب یک مبارزه ایدئولوژیک بود - جنگ سرد.
بحث این بود که کدام سیستم دوام خواهد آورد، کدام یک مترقی است.
مردم گفتند: اینجا یک مثال خوب بود . "به ویتنام نگاه کنید."
زمانی که نخست وزیر شوروی کوسیگین هنوز در هانوی بود،
ویت کنگ ها به پایگاه هوایی پلیکو حمله کردند .
هشت آمریکایی کشته شدند. صد نفر دیگر زخمی شدند.
جانسون با نیروی هوایی پاسخ داد.
او Rolling Thunder را راه اندازی کرد، کمپین بمباران شمال.
او امیدوار بود که این امر روحیه جنوب را تقویت کند
و هوشی مین را به میز مذاکره بکشاند.
شمال پاسخی نداد.
بیشتر و بیشتر مشخص شد که ...
رئیس جمهور جانسون باید انتخاب می کرد
بین از دست دادن ویتنام جنوبی یا ...
تلاش برای نجات آن با معرفی نیروی نظامی ایالات متحده
و تصاحب بخش عمده ای از ...
... از ماموریت رزمی.
اولین نیروهای زمینی آمریکایی در مارس 1965 در دا نانگ فرود آمدند.
زمانی که اوکیناوا را ترک می کردیم، یکی از رهبران تیمم را به یاد دارم
و او... گفت: لعنتی، ویتنام. اوه، همه ما برای رفتن گرم بودیم، اوه،
داغ وارد شدن به چیزی، انجام کاری که غیر از تمرین و تمرین بود...
و، اوم، نوعی احساس وجود داشت، نمی‌دانم کسی این را گفته است یا نه
به نوعی احساس می کنیم که تفنگداران دریایی آمریکا بودن، صرف حضور ما...
در ویتنام قرار بود دشمن را به وحشت بیاندازد تا دست از کار بکشد.
ایالات متحده وارد شده بود
در مورد طولانی ترین جنگ نظامی در تاریخ آن.
سه هفته پس از فرود تفنگداران دریایی،
ویت کنگ سفارت آمریکا در سایگون را بمباران کرد.
جانسون بر این باور بود که چین کمونیست در پس چنین حملاتی نهفته است.
هدف آنها فقط ویتنام جنوبی نیست
آسیا است
هدف آنها ...
تحقق ناسیونالیسم ویتنامی نیست،
برای تخریب و بی اعتبار کردن است...
توانایی آمریکا برای کمک به جلوگیری از تسلط چین بر تمام آسیا."
در واقع چین اکنون کمتر از اتحاد جماهیر شوروی کمک می کرد.
اگرچه آنها هواپیماهای کمی داشتند،
خلبانان ویتنام شمالی در اتحاد جماهیر شوروی آموزش می دیدند.
موضع ما روشن بود:
ویتنام از استقلال خود دفاع می کرد.
علیه آمریکایی‌ها می‌جنگید، بنابراین باید به آنها کمک می‌کردیم.
و باید بگویم که در اتحاد جماهیر شوروی این دیدگاه کاملاً مورد حمایت قرار گرفت.
با ادامه حملات ویت کنگ، وضعیت در ویتنام جنوبی بدتر شد .
در ماه ژوئن، یک پاسگاه نظامی در دونگ سوآی منهدم شد.
یک هنگ نخبه ویتنام جنوبی نابود شد،
و تعداد زیادی تلفات غیرنظامی وارد شد.
مک نامارا برای ارزیابی مجدد جنگ به ویتنام بازگشت .
او به دنبال آماری بود که به او در مدیریت درگیری کمک کند.
اما به نوعی آقای مک نامارا آمد و ...
او هرگز اجازه نداد که ژنرال ویتنامی این سوال را به این صورت از او بپرسد
و مثل مسلسل بیرون آمد که آمار زیادی می پرسد
آنچنان و با پد زردش،
او تمام نشانه ها را کنار گذاشت و به محض اینکه، ...
جواب ها داده شد، بلند شد و رفت.
علاقه ای نداشت...
در مورد نظر ویتنامی ها اصلا.
رئیس جمهور جانسون اکنون متقاعد شده بود
که بدون حمایت یک ارتش عظیم آمریکایی،
ویتنام جنوبی محکوم به فنا بود.
"من امروز به ویتنام دستور دادم بخش موبایل هوایی،
و برخی از نیروهای دیگر که قدرت جنگی ما را افزایش خواهند داد
از 75000 تا ...
125000 مرد
تقریبا فوری.
نیروهای اضافی بعدا مورد نیاز خواهد بود،
و در صورت درخواست ارسال خواهند شد."
ویتنام یک جنگ تلویزیونی بود.
"بیا، بیا با آن بچه های دیگر حرکت کنیم...
این همان چیزی است که جنگ در ویتنام بر سر آن است.
پیر و خیلی جوان.
تفنگداران دریایی سوخته اند
این زوج پیر...
...کلبه چون آتش از اینجا می آمد."
«صد و پنجاه خانه به تلافی یک تیراندازی با گلوله تخریب شد.
در ویتنام، مانند هر جای دیگر آسیا، ملک، خانه، همه چیز است.
مردی با خانواده اش در زمین اجدادی زندگی می کند.
پدر و مادرش در همان نزدیکی دفن شده اند.
روحیه آنها بخشی از قدرت او است.
اگر ویت کنگ در دهکده ها وجود داشت ، مدت هاست که از بین رفته بودند.
زن ها و پیرمردهایی که ماندند
هرگز آن بعد از ظهر اوت را فراموش نمی کنم."
ویت کنگ ها به مبارزه ادامه دادند.
اما در پاسخ به افزایش نیروهای آمریکایی،
هانوی در حال آماده شدن برای اعزام هزاران ویتنامی شمالی بود
برای پیوستن به جنگجویان در جنوب.
وست مورلند نگران بود که ویتنام جنوبی به دو نیم شود.
در دره ایا درنگ در ارتفاعات مرکزی،
ارتش ها در اولین نبرد بزرگ جنگ رودررو با هم ملاقات می کردند.
نبرد در ایا درنگ اولین پیروزی بزرگ ما بود.
ما به این نتیجه رسیدیم که می توانیم با آمریکایی ها بجنگیم و پیروز شویم.
نکته کلیدی این بود که آمریکایی ها را مجبور کنیم آنطور که ما می خواهیم بجنگند
یعنی دست به دست.
اگرچه آمریکایی ها ویتنامی های شمالی را در ایا درنگ شکست دادند،
تلفات سنگین بود:
2000 سرباز ویتنام شمالی کشته شدند.
300 پیاده نظام نخبه آمریکایی در این نبرد جان باختند.
برخورد دشمن این بود که نه...
قابل مقایسه با نگرش ما در این شرایط.
او آماده، مایل و قادر به پرداخت بهای بسیار بیشتر بود...
از آنچه من می توانم بگویم ما قفقازی ها این کار را می کنیم.
تلفات من در شرکتم نسبتاً کم بود
و من می گویم نسبتاً سبک. من 17 کشته از دست دادم
و حدود 43 زخمی
بنابراین یگان تقریباً ناکارآمد بود
با این نوع تلفات، اما
خوشبختانه ما توانستیم آن بخش خاص از نبرد را تحمل کنیم.
GI ها برای مبارزه با کمونیسم به ویتنام جنوبی رفته بودند.
اما اغلب با خصومت کسانی مواجه می شدند که فکر می کردند به آنها کمک می کنند.
سربازان آمریکایی تشخیص اینکه کدام ویتنامی‌ها دوست هستند غیرممکن بود
و دشمن بودند.
چگونه یک غیرنظامی را از یک ویت کنگ تشخیص می دهید ؟
البته او به شما شلیک می کند یا مسلح است. اما، اوه، چطور، اوم...
بعد از یک آتش‌سوزی چه اتفاقی می‌افتد و اجساد را آنجا پیدا می‌کنید،
اما بدون سلاح؟ و...
به ما گفتند این است... خوب، اگر مرده و ویتنامی است، VC است.
این دقیقاً کلمات بود.
بیرون می رفتی، تکه ای از زمین را ایمن می کردی
در ساعات روشنایی روز
و تو تسلیم میشی که...
و منظور من به معنای واقعی کلمه تسلیم شدن است، نه اینکه مجبور شوید،
خوب شاید تسلیم کلمه خوبی نباشد،
اما... اما تو آن را رها می کنی، چون...
هلیکوپترها می آمدند و شما را شب می بردند
و شما را به امنیت کمپ اصلی خود بازگرداند .
به جای تلاش برای حفظ قلمرو،
آمریکایی ها از تحرک برتر خود استفاده کردند
برای راه اندازی جستجو و نابود کردن ماموریت ها.
تلاش برای نجات ویتنام جنوبی آن را نابود می کرد.
عملیات ویت کنگ ادامه یافت.
ساعت 8 صبح 2 اسفند به آنها زدیم.
توپخانه ما هواپیما را منهدم کرد.
ما نه تنها تعدادی از نگهبانان، بلکه یک فرمانده آمریکایی را نیز کشتیم.
یگان کماندویی ما نیز به مدرسه آموزش پلیس حمله کردند.
ما بسیاری از افسران پلیس کارآموز را کشتیم
در حالی که آنها مشغول تماشای فیلم بودند.
در تلاشی دیگر برای تشویق ویتنام شمالی به مذاکره،
جانسون رولینگ تاندر را متوقف کرد.
سپس دوباره آن را شروع کرد.
تاکتیک شکست خورد.
مسیر حیاتی کمونیست ها مسیر هوشی مین بود.
این شبکه ای از مسیرهایی بود که شمال را به جنوب متصل می کرد
از طریق جنگل های مرکزی ویتنام، لائوس و کامبوج.
دشمنان تصور می کردند که ما جرات رانندگی در روز را نداریم.
در واقع ما هم روز و هم شب رانندگی می کردیم.
ما مجبور بودیم تاکتیک‌هایمان را تغییر دهیم تا از دشمن پیشی بگیریم.
طرح آنها برای حمله به مسیر بسیار بدخواهانه بود
و مدام تغییر کرد
اما ما از آنها پیشی گرفتیم.
یک شب ما 14 توپ را شمردیم که شلیک کردند،
سرخ شدن و روشن شدن تمام آسمان با انفجار.
مثل شب آتش بازی در هانوی بود.
مدام از میان گلوله و دود در حال رانندگی بودیم .
این مسیر از لائوس و کامبوج به لحاظ نظری خنثی گذشت .
هر دو مورد بمباران شدید آمریکایی قرار گرفتند.
در طول سال ها کامبوج، منطقه مرزی کامبوج، و... و لائوس،
آزادانه توسط دشمن مورد استفاده قرار گرفت، اما، ما ...
به موجب سیاست دولت من،
ما نمی توانستیم در جنگ آشکار بجنگیم یا سربازان را آشکارا مستقر کنیم،
اوه... نیروهای نظامی، اوه... وارد آن کشورها شوند.
در یکی دو مورد، سران توصیه کردند ...
مداخله نظامی ایالات متحده در ویتنام شمالی
و اظهار داشتند که آنها تشخیص دادند که این ممکن است به چینی منجر شود
و/یا پاسخ نظامی شوروی، در این صورت، آنها گفتند:
ما ممکن است استفاده از سلاح های هسته ای را در نظر بگیریم.
رئیس جمهور نگران چین و روسیه بود. او نمی دانست ...
... در کره هیچ کس فکر نمی کرد چینی ها از یالو عبور کنند
با یک میلیون مرد، و ما غافلگیر شدیم.
و من بارها و بارها به یاد می آورم که ارتش پیشنهاد استخراج هایفونگ را می داد
یا داشتن این ...
او با فرستادن هواپیماهای جنگی برای بمباران هایفونگ، گفت: "لعنتی نه."
فلان هوانورد لعنتی بمبی را روی یک روسی فرو خواهد ریخت...
...دودخانه و سپس جنگ جهانی سوم را در دست دارم .
مقیاس کمک شوروی به ویتنام شمالی تحت تأثیر قرار گرفت
با افزایش تنش بین اتحاد جماهیر شوروی و چین.
چینی ها خواستار تحویل همه تجهیزات نظامی ویتنام شدند
در مرز شوروی و چین
و چین نیز به نوبه خود آن را به ویتنامی ها خواهد داد.
بعداً متوجه شدیم که چینی‌ها همه چیز را تحویل نمی‌دهند.
برخی از وسایل را برای خود تخلیه کردند.
چه چیزی مرا شگفت زده کرد ...
این بود که می‌توانستیم جدیدترین موشک‌های ضدهوایی را به مصر بفرستیم،
یک کشور سرمایه داری، اما نه به ویتنام.
فرماندهان ما می گفتند ...
که به این دلیل بود که یک خطر وجود داشت
آنها به دست چینی ها می افتادند .
مسکو به ویتنام شمالی موشک فرستاد.
و بیش از هزار مشاور شوروی
روی پدافند هوایی علیه آمریکایی ها کار کرد.
وقتی آنها وارد منطقه هدف ما شدند، ما شش هواپیما را روی صفحه نمایش خود دیدیم.
با اولین موشک یک هواپیما شلیک کردیم.
یک ثانیه جلوتر از هواپیما شلیک کردیم و هواپیما به سمت موشک رفت.
هیچ یک از خلبانان جان سالم به در نبردند.
هر سال میزان تلفات در آمریکا افزایش می یابد.
ساعت 7 صبح می رفتم اتاق خواب رئیس جمهور .
هر روز صبح، او تلفنی بود،
با 12 ساعت اختلاف ساعت بررسی مصدومان ....
از روز قبل 'آقای. رئيس جمهور...
ما دیروز 18 مرد را از دست دادیم، آقای رئیس جمهور، ما 160 مرد را از دست دادیم.
400 تلفات داشتیم
صبح از نو صبح به صبح
در آغاز سال 1967، آمریکایی ها از B-52 برای بمباران پایگاه های کمونیست ها استفاده کردند
در نزدیکی پایتخت ویتنام جنوبی ، سایگون.
آنها در تلاش بودند تا منطقه ویت کنگ را پاکسازی کنند.
وحشی گری و بیهودگی ظاهری جنگ
مخالفت فزاینده ای را در خانه برانگیخت.
"این جنگ سردرگم
سرنوشت داخلی ما را خراب کرده است .
علیرغم اعتراضات ضعیف به خلاف آن،
وعده های جامعه بزرگ
در میدان های جنگ ویتنام سرنگون شده اند .
تعقیب این جنگ گسترده
ابعاد وعده داده شده برنامه های رفاهی داخلی را محدود کرده است،
ساختن فقرا...
سفید و سیاه پوست - سنگین ترین بارها را هم در جلو و هم در خانه تحمل کنید.
ناامید از اعمال فشار بیشتر بر هانوی،
در آگوست جانسون بمباران شمال را تمدید کرد
تا 10 مایلی مرز چین.
"ابتدا می خواهم روشن کنم که این حملات هوایی...
به عنوان تهدیدی برای چین کمونیستی در نظر گرفته نشده است،
و در واقع این کار را نمی کنند...
هر گونه تهدیدی برای آن کشور باشد.
ما معتقدیم که پکن می داند که ...
ایالات متحده به دنبال گسترش جنگ در ویتنام نیست."
جانسون با رشد جنبش ضد جنگ در آمریکا ضعیف شد .
"بیایید، مادران، در سراسر زمین، پسران خود را به ویتنام بفرستید
بفرمایید، پدران، تردید نکنید، پسران خود را قبل از اینکه خیلی دیر شود بفرستید
اولین کسی در بلوک خود باشید که پسرتان را در یک جعبه به خانه می‌آورد!
و این 1، 2، 3 است، ما برای چه می جنگیم؟
از من نپرس، من هیچی نمی دم.
ایستگاه بعدی ویتنام است.
و 5، 6، 7 است، دروازه های مروارید را باز کنید
آره، فرصتی برای تعجب نیست که چرا ووپی! همه ما خواهیم مرد!"
وقتی AFN را روشن کردی و شورش دیدی
در خیابان ها، و هر چه، و بچه ها می گفتند.
"یک دقیقه صبر کن...
چرا من اینجا دعوا می کنم وقتی این بچه ها در خانه هستند
آیا می گویند این کار اشتباهی است؟"
جانسون در ملاء عام نمایشی از خوش بینی و حمایت به نمایش گذاشت
برای ژنرال وست مورلند و سربازانش.
"دشمن شکست نمی خورد اما می داند که ملاقات کرده است...
استاد او در این زمینه
او سعی می کند زمان بخرد،
به امید اراده ملت ما
با اراده او مطابقت ندارد.»
در سال 1968، در مزارع و رودخانه ها،
تدارکات گسترده ای توسط کمونیست ها در حال انجام بود
برای حملات هماهنگ در سراسر ویتنام جنوبی.
اسلحه، مهمات و تدارکات به جنوب منتقل شد
برای حمله ای که برای سال جدید ویتنامی، تت، برنامه ریزی شده بود.
کمونیست ها امیدوار بودند که جرقه قیام عمومی را در سراسر کشور برانگیزند.
تاکسی ها گل های داوودی را برای بازار تت به سایگون می بردند.
زیر آنها AK-47 پنهان شده بود.
مردم از انقلاب حمایت کردند. به ما کمک کردند
ما توانستیم به امنیت شهر نفوذ کنیم.
لباس هایمان را عوض کردیم و مدارک هویتی جعلی حمل کردیم.
مردم سایگون ما را در خانه های خود پنهان کردند.
نمی خواستم دشمن بداند که می دانم چه اتفاقی قرار است بیفتد.
من میدونستم.
من اشتباه کردم که آن را برای مردم آمریکا اعلام نکردم،
چون غافلگیر شدند.
قدرت تهاجمی تت شوکه کننده بود
به وست مورلند و عموم مردم آمریکا.
در تلویزیون آنها متحدان ویتنام جنوبی خود را در حال نبرد با ویت کنگ دیدند
در خیابان های خود سایگون.
بدتر از آن، سفارت آمریکا را دیدند
توسط کماندوهای ویت کنگ نفوذ کردند.
اکنون مردان و نمایندگان سیا به داخل سفارت رفته اند
و در حال تلاش برای بیرون کردن تک تیراندازها هستند ...
...توسط خودشان.
با اوج حمله تت،
سیاستمداران برجسته آمریکایی به رئیس جمهور حمله کردند.
"گفته می شود ویت کنگ نمی تواند شهرها را نگه دارد،
و احتمالا درست است
اما آنها نشان داده‌اند که علی‌رغم تمام گزارش‌های پیشرفت ما،
از قدرت دولت و از ضعف دشمن،
که نیم میلیون سرباز آمریکایی،
با 700000 متحد ویتنامی،
با فرمان کامل هوا،
فرماندهی کامل دریا،
با پشتیبانی منابع عظیم و مدرن ترین سلاح ها،
که ما نمی توانیم حتی یک شهر را ایمن کنیم
از حملات دشمنی که مجموع قدرت آن حدود 250000 نفر است.
شدیدترین نبرد بازپس گیری شهر باستانی Hue بود.
"فکر می کنی چقدر طول می کشد تا از این شهر بگذری؟"
"به هر حال چند هفته دیگر اینجا خواهیم بود و آن را تمیز می کنیم
کمی طول می کشد تا از اینجا بروم."
"شما دوستانی را از دست دادید؟"
"تعداد کمی. ما یکی از آنها را روز دیگر از دست دادیم - بدن خوب من
همه چیز واقعاً بو می دهد!»
هنگامی که در نهایت Hue دوباره گرفته شد،
آمریکایی ها متوجه شدند که هزاران غیرنظامی
توسط کمونیست ها به قتل رسیده بود.
تت شکست بزرگی برای ویت کنگ بود.
هدف اصلی آنها - الهام بخشیدن به یک قیام سراسری - شکست خورده بود.
اما جانسون از گستردگی حمله متحیر شده بود .
مک نامارا ، وزیر دفاع ناامید، در حال ترک سمت خود بود.
جانسون کلارک کلیفورد را جایگزین او کرد.
من سوالاتی از این قبیل می پرسم
جنگ کی به پایان می رسد؟ خوب، ما نمی دانیم.
به نظر شما چند مرد دیگر را از دست خواهیم داد؟
خوب ما واقعاً نمی دانیم.
سپس بالاخره به آن پرداختم و گفتم:
"برنامه ما برای پیروزی در جنگ ویتنام چیست ؟"
معلوم شد که وجود ندارد.
برنامه فقط ماندن در آن بود و در نهایت ...
به امید اینکه سرانجام دشمن تسلیم شود.
جانسون متقاعد شد که جنگ را نمی توان در میدان جنگ پیروز کرد.
و اینکه باید مذاکره کند.
من پیشنهادی را که در اوت گذشته داده بودم، تمدید می کنم
برای توقف بمباران ویتنام شمالی.
ما می خواهیم که مذاکرات به سرعت آغاز شود،
باید گفت‌وگوهای جدی در مورد صلح باشند ."
آنچه بعداً گفت جهان را شگفت زده کرد.
"من دنبال نمی کنم،
و من نمی پذیرم
نامزدی حزب من برای یک دوره دیگر به عنوان رئیس جمهور شما».
در می 1968، مذاکرات صلح در پاریس آغاز شد.
خیلی زود به بن بست رسیدند.
کمونیست ها مصمم بودند بر ویتنام متحد حکومت کنند.
اما ایالات متحده آمادگی ترک جنوب را نداشت.
با ادامه مذاکرات دشوار ،
جمهوری خواهان برای ریاست جمهوری مبارزه می کردند.
ریچارد نیکسون در ملاء عام از تلاش های جانسون برای صلح حمایت کرد.
"من بارها و بارها اشاره کرده ام،
که در آن زمان رئیس جمهور ایالات متحده بود
مسئولیت دارد و تلاش می کند در پاریس مذاکره کند
برای پایان شرافتمندانه جنگ،
که ما باید هر فرصتی را به او بدهیم تا آن جنگ را به پایان برساند
قبل از این انتخابات و قبل از پایان دوره او،
و مطمئناً هیچ نامزدی برای ریاست جمهوری وجود ندارد
و قطعا نخواهم کرد...
... هر جمله ای که ممکن است فرش را از زیر او بیرون بکشد، بیان کند،
و این ممکن است شانس پایان دادن به جنگ را از بین ببرد."
در واقع، تیم مبارزات انتخاباتی نیکسون در حال گفتگوهای مخفیانه بود
با دولت ویتنام جنوبی
من با جمهوری خواهان در تماس بودم،
همراهان آقای نیکسون و جمهوری خواهان از ما می خواهند که محکم بایستیم.
بدترین نکته... این بود...
حداقل برای لیندون جانسون ، وقتی متوجه شد
که مذاکرات
متوقف شدند...
و من این را می دانم که او شنید
نزدیک به زمان انتخابات 68
آن نیکسون یا یکی از فرستادگان نیکسون
به ویتنامی جنوبی می گفت،
معامله نکنید - در زمان نیکسون معامله بهتری خواهید داشت.
قرار بود جنگ آمریکا در ویتنام چهار سال دیگر ادامه یابد.