1976. ایالات متحده 200 سال استقلال و آزادی را جشن می گیرد.
جیمی کارتر پر جنب و جوش در حال رفتن به سمت ریاست جمهوری بود.
اتحاد جماهیر شوروی نیز به دستاوردهای خود افتخار می کرد
در دوران پیری لئونید برژنف.
هر دو رهبر وعده دادند که تنش های شرق و غرب را کاهش دهند.
اما ظرف چهار سال این وعده ها به خشم و بی اعتمادی تبدیل شد.
جنگ سرد هنوز به پایان نرسیده بود.
واشنگتن دی سی، 20 ژانویه 1977
"من معتقدم آینده برای همه ما بسیار روشن خواهد بود .
شما شرکای من هستید با یکدیگر...
مطمئنم به عظمت خواهیم رسید
و ما هرگز مردم را ناامید نخواهیم کرد
که به ما اعتماد کردند
متشکرم. خوش بگذره ما فردا شما را می بینیم، خیلی از شما..."
رئیس جمهور کارتر قصد داشت اعتماد به نفس را در خانه بازگرداند
و رهبری آمریکا در خارج از کشور.
جیمی کارتر یک چهره کاملا تازه بود.
او در اصل یک بیگانه بود.
در سطح ملی، اکثر مردم هرگز نام او را نشنیده بودند.
جیمی کی؟
جیمی کارتر؟
جیمی کی؟
من نمی دانم او کیست.
جیمی کارتر یک بازیکن بیسبال است، اینطور نیست؟
او چیزهایی از این قبیل می گفت: "من هرگز به شما دروغ نخواهم گفت."
من به خدا اعتقاد دارم. من همیشه به همسرم وفادار بوده ام.'
اکنون در واشنگتن می توانید تصور کنید که واکنش خشمگین بود
و کافر و...
تحقیرآمیز
مردم این را خیلی دوست داشتند
آنها یک نفر را می خواستند که تازه و یک نفر باشد
که جدید بود و کسی که بی آلایش بود
با آسیب ها و مشکلات و خوردگی های گذشته.
در روابط خود با اتحاد جماهیر شوروی
رئیس جمهور جدید می خواست احترام به حقوق بشر را ترویج کند
و فشار برای کاهش عمده تسلیحات هسته ای.
«... و ما امسال گامی به سوی هدف نهایی خود برداشته ایم
از بین بردن تمام سلاح های هسته ای از این زمین."
پرزیدنت فورد و شوروی یک توافق موقت بسته بودند
در مورد کاهش تسلیحات هسته ای در ولادی وستوک در نوامبر 1974.
این قرارداد سقف های مشترکی را برای زرادخانه های استراتژیک تعیین کرد.
جانشین پرزیدنت فورد، جیمی کارتر، می‌خواست خیلی فراتر برود.
از برژنف خواسته می شود که مسابقه تسلیحاتی را معکوس کند.
کارتر سایروس ونس، وزیر امور خارجه خود را فرستاد.
به مسکو با مجموعه ای از پیشنهادات
یکی خواستار کاهش ریشه ای در زرادخانه های استراتژیک شد،
بسیار پایین تر از سطح ولادی وستوک.
ونس پیش نمایشی از اهداف کارتر به دوبرینین سفیر شوروی داده بود.
صبح که راهی اروپا شدیم،
ونس با دوبرینین ملاقات کرد و در عمل
جزئیات را به او داد
پیشنهادی که او به آقای گرومیکو ارائه خواهد کرد
چند روز از این به بعد
دوبرینین همان چیزی را گفت که همیشه به ما گفته بود
"این ولادی وستوک است، برش های حاشیه ای، یا هیچ چیز."
شوروی به صراحت ابتکار آمریکا را رد کرد.
موضع ما خیلی ساده بود:
ما فکر می کردیم همه چیز در ولادی وستوک توافق شده است.
چیزی که او پیشنهاد می کرد این بود که برش های بزرگتر و شدیدتر انجام دهیم،
که می دانستیم زمان بسیار زیادی طول خواهد کشید.
در نگاهی به گذشته، می توانم ببینم که رئیس جمهور برژنف بسیار مغرور بود
توافق محدودی که او در ولادی وستوک منعقد کرده بود.
و اینکه رئیس جمهور جدید آمریکا بیاید و بگوید:
"این به اندازه کافی خوب نیست - بیایید خیلی بیشتر انجام دهیم،
و آن را خیلی سریع انجام دهید،
او را غافلگیر کرد.
کارتر و ونس در داخل، مذاکرات مسکو را به عنوان یک حرکت مثبت تبلیغ کردند.
"سی، ما خوشحالیم که شما را بازگشته ایم."
"با تشکر از آقای رئیس جمهور.
کل سفر نه تنها مفید بود بلکه بسیار ضروری بود.
به نظر می رسد که آقای گرومیکو با این نتیجه گیری موافق است و ...
من بر خلاف آنچه امروز در یکی از روزنامه ها آمده است، باور نمی کنم،
که محاسبات اشتباهی وجود داشته است.
ما برای اتفاقاتی که پیش آمد بسیار آماده بودیم و...
فکر می کنم در کل، همانطور که گفتم، صحبت بسیار مفید و ضروری بود.»
دستیاران دیگر اعتماد به نفس کمتری داشتند.
ماموریت ونس برای ما ناامید کننده بزرگی بود.
روس ها نگرش بسیار ناسازگارانه ای اتخاذ کردند،
و این برای کسانی که فکر می کردند مایوس کننده بود
تا شاید بتوانیم کار جدیدی را شروع کنیم...
... اداره، دولت کارتر ،
با توافقی گسترده با روس ها.
مشخص شد که این کار بسیار دشوارتر خواهد بود.
فکر می کنم بیشتر ما در طرف آمریکایی می دانستیم
چربی در آتش تبلیغات جهانی بود،
که اینجا دولت کارتر به مسکو رفته بود...
امیدهای جدید، رویاهای جدید برای محدود کردن مسابقه تسلیحات هسته ای،
و شکست خورده بود
این بدان معناست که ما شوروی را درک نمی کنیم
اینکه تیم کارتر ناتوان بود،
و اینکه ما نمی توانیم روابط شوروی و آمریکا را مدیریت کنیم.
بنابراین این یک زخم عمیق چاقو بود.
کارتر افزایش 3 درصدی بودجه دفاعی آمریکا را پیشنهاد کرد.
نه برابری، بلکه برتری هسته ای را خواستار شد.
و اینکه ایالات متحده به تدریج ضعیف تر می شد
و اتحاد جماهیر شوروی نه تنها به تدریج...
در رابطه با ایالات متحده و غرب قوی تر،
بلکه تهاجمی تر است.
اتحاد جماهیر شوروی همچنان در حال سرریز منابع برای تقویت نظامی خود بود.
ذخایر عظیم نفت و گاز طبیعی در سیبری
اتحاد جماهیر شوروی را از افزایش قیمت نفت مصون کرده بود
که باعث رکود در غرب شده بود.
نفت ارز سخت مورد نیاز اتحاد جماهیر شوروی را به دست آورد .
به مردم شوروی مدام گفته می شد که کشورشان در حال پیشرفت است
و می تواند در همه چیز با غرب مطابقت داشته باشد.
در واقع هزینه های دفاعی اقتصاد غیرنظامی را تخلیه می کرد.
تا سال 1977، لئونید برژنف دیگر کنترل کاملی نداشت.
پزشکان شروع به محدود کردن زمان اجازه کار او کردند.
بینایی اش داشت می رفت.
ما مجبور شدیم فونت ماشین تحریر او را به بزرگترین فونت ممکن تغییر دهیم.
در آن زمان کل اداره مرکزی دولت به هم ریخته بود.
هر یک از اعضای دفتر سیاسی شروع به کار در جهت منافع خود کرد
و در راستای منافع بخشی از اقتصاد که نماینده آن بود.
فراتر از کرملین، روس‌های عادی به طور فزاینده‌ای بی‌تفاوت بودند.
استانداردهای زندگی ضعیف بود.
ایده آلیسم کمونیستی تبخیر شده بود.
زندگی روزمره افتضاح بود.
فشار برای احترام به حقوق بشر تنش های شرق و غرب را افزایش داد.
در سال 1975، برژنف، فورد و 33 رهبر دیگر
اعلامیه هلسینکی را امضا کرده بود.
غرب برای اولین بار یک سلاح سیاسی قدرتمند در اختیار داشت
برای دفاع از آرمان حقوق بشر در پشت پرده آهنین.
با تشکر از توافق هلسینکی،
شوروی ها آن را فقط یک تکه کاغذ می دیدند،
توجه رسانه های جهانی به هدف ما معطوف شد.
ناگهان کنگره آمریکا با آن برخورد کرد.
سران کشورها با آن برخورد می کردند.
شروع به تأثیرگذاری بر کل شخصیت روابط کرد
بین شرق و غرب
من قبل از اینکه رئیس جمهور شوم بسیار متقاعد شده بودم که حقوق اولیه بشر،
برابری فرصت ها، پایان سوء استفاده...
توسط دولت های مردم خود، یک...
یک اصل اساسی بود که ایالات متحده بر اساس آن
باید یک قهرمان شناخته شده باشد
ما به رئیس جمهور گفتیم: نمی گذاریم شما به ما فشار بیاورید.
این یک موضوع داخلی است.
ما قرار نیست در مورد موضوع با شما بحث کنیم.'
من عمیقاً به حقوق بشر متعهد بودم .
من احساس کردم این مهم است، اما این واقعیت را پنهان نمی کنم که من هم فکر می کردم
که در پیگیری حقوق بشر ما سودمندی وجود داشت
در مقابل اتحاد جماهیر شوروی
و طرح موضوع حقوق بشر
به یکی از ضعف های اساسی در نظام شوروی اشاره کرد،
یعنی سیستمی مبتنی بر ظلم بود.
در چکسلواکی، مخالفان مخفیانه منشور 77 را تنظیم کردند.
سند حقوق بشری که به غرب قاچاق شده است.
امضاکنندگان تحت تعقیب قرار گرفتند. بسیاری زندانی شدند،
از جمله نمایشنامه نویس واسلاو هاول.
در حبس خانگی، هاول یک ضبط مخفیانه ساخت.
آن خانه خاص که اکنون می بینید، رویای کوربوزیه نیست
اما فکر می کنم بیشتر رویای جورج اورول است
زیرا این خانه پلیس است که آن را ساخته است
سه ماه پیش و تمام روز، هر روز،
آنها در داخل زندگی می کنند و تمام مراحل من را دنبال می کنند
و هر کاری که در خانه روستایی خود انجام می دهم .
گاهی اوقات آنها در طول شب نیز اینجا هستند
اما عمدتاً فقط در طول روز.
آنها همسایه های جدید من هستند.
حتی وقتی سگش را راه می‌رفت، پلیس نزدیک بود.
با این حال او احساس آزادی و موفقیت داشت.
من از تجربه ام در جمع آوری امضا برای منشور می دانم
چقدر برای مردم پر پیچ و خم بود تا اینکه تصمیم گرفتند امضا کنند.
وقتی آنها امضا کردند، خود را در حالت سرخوشی دیدند .
این جامعه ای از انسان های آزاد بود در میان جامعه ای غیرآزاد.
آنها احساس هماهنگی با خودشان داشتند.
فعالان حقوق بشر در بلوک کمونیستی کمیته های دیده بان هلسینکی را تشکیل دادند
برای نظارت و انتشار عمومی نقض حقوق بشر.
ارتباط نزدیک با رسانه های غربی توسط مخالفان جعل شده است
مانند فیزیکدان آندری ساخاروف.
ناراضیان که به طور سیستماتیک مرعوب شده بودند، به زندان‌های KGB سرازیر شدند.
تهدید این بود که انتقاد آنها از حزب کمونیست
و شیوه زندگی سوسیالیستی
تبدیل به سکویی برای حمله به رژیم خواهد شد.
می تواند به یک نیروی سیاسی سازمان یافته تبدیل شود.
این چیزی بود که ما از آن می ترسیدیم.
یهودیان گروهی متمایز در میان مخالفان بودند.
آنها مدعی حق خروج از اتحاد جماهیر شوروی بودند.
اما بسیاری از آنها ویزای خروج را رد کردند و به عنوان refniks شناخته شدند.
کسانی که برای احقاق حقوق خود مبارزه کردند
اغلب با احکام زندان طولانی در اردوگاه های کار اجباری مجازات می شدند،
در کنار سایر فعالان سیاسی
یکی از ردنیکی که در لتونی زندانی بود، یاکوف راسکین بود.
تمام قلمرو توسط نگهبانان مسلح با سگ محاصره شده بود.
در باز می شد و ما به گروه های کاری تقسیم می شدیم،
پنج نفر در هر گروه
سپس در عرض چند ثانیه مجبور شدیم به داخل آن کامیون ها بپریم
و داخلش مثل قفس بسته بود.
من می توانستم مردم را بیرون در خیابان ببینم.
همه به زندگی ادامه می دادند و من به همه آنها حسادت می کردم.
بهشون حسودی میکردم و قلبم درد میکرد.
راه دیگری برای ساکت کردن مخالفان شوروی
این بود که به آنها برچسب دیوانه بزنند و آنها را در بیمارستان های روانی بستری کنند.
از داروهای کنترل ذهن برای انصراف آنها استفاده شد .
آنها ما را برای دوره های طولانی می بندند .
روزی سه بار مشتی دارو به ما می دادند
بنابراین بدن دیگر نمی تواند آن را تحمل کند.
من دو سال خنگ بودم
نمی توانستم صحبت کنم.
تمام دهان و فکم فلج شده بود.
زبانم ورم کرده بود. دست و پایم می لرزید.
داشتم دریبل می زدم. نمیتونستم بخورم
نمی توانستم دندان هایم را باز کنم تا غذا را به زور وارد دهانم کنم.
پزشکان شوروی که آزار روانپزشکی را در معرض دید غرب قرار دادند
خطر حبس
دکتر آناتولی کوریاگین به 12 سال زندان محکوم شد.
به خودم گفتم،
وقتی مردم در بیمارستان های روانی نگهداری می شوند نمی توانم سکوت کنم
بخاطر اعتقادات سیاسیشون
وقتی آنها این کارها را انجام می دهند نمی توانیم مانند برده ها روی زانو زندگی کنیم .
در زندان، کوریاگین از اعتراف به هرگونه تخلف خودداری کرد.
آنها سعی کردند اراده من را بشکنند.
در ژانویه، آنها همه درها را باز کردند و هوای سرد را به داخل راه دادند.
روی من آب سرد ریختند.
بدنم با جوش های بزرگ بیرون آمد.
یک کاسه آب گرم گذاشتند کنارم و گفتند خودت را بشور.
من فقط آنجا دراز کشیدم، کنار آن آب گرم،
چون اعتراض داشتم
مثل این بود که در اعتصاب غذا، غذا را جلوی شما بگذارند .
در سال 1978، آناتولی شارانسکی، رد نیک برجسته
به اتهام جاسوسی و خیانت به 13 سال زندان محکوم شد .
در خارج از دادگاه، هواداران، از جمله آندری ساخاروف،
با سرکشی پرونده شارانسکی را در رسانه های غربی منتشر کرد.
KGB و پلیس نگاه کردند.
وقتی تظاهرات شد،
و زمانی که مطالبی در مطبوعات غربی منتشر شد
در مورد نقض حقوق بشر،
خشم وجود داشت
واکنش KGB این بود: «آن افراد شرور به دفاع ما نفوذ کردند
و اطلاعاتی را در غرب منتشر کرد.
آنها را مجازات کن!
اکنون شارانسکی را آزاد کنید! اکنون شارانسکی را آزاد کنید!
محاکمه شارانسکی باعث اعتراضات شدید در غرب شد.
سرنوشت زندانیان سیاسی به موضوعی کلیدی در سیاست آمریکا تبدیل شد.
محاکمه هایی که دیروز در اتحاد جماهیر شوروی آغاز شد پیامدهای جدی دارد
برای روابط آینده ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی
کنگره ایالات متحده و کمیته های دیده بان هلسینکی
رفتار شوروی را زیر نظر داشت.
«اما من در زمینه مسائل نظامی اصلاً متخصص نیستم
اما من به دولت شوروی اعتماد ندارم .»
شواهد نقض حقوق بشر
برانگیختن احساسات ضد شوروی در آمریکا.
مسکو و واشنگتن بر سر حقوق بشر درگیر شدند.
آنها زرادخانه های خود را به روز می کردند.
با این حال، آنها مذاکرات برای یک معاهده جدید محدودیت های تسلیحاتی را افزایش دادند
نمک II
در همین حین، اتحاد جماهیر شوروی در حال استقرار بود
موشک‌های هسته‌ای میان‌برد جدیدش ، SS-20s.
آنها در اروپای غربی هدف قرار گرفتند.
تصمیم برای استقرار SS-20 ها کاملا مخفیانه گرفته شد.
حتی هوش ما هم از آن خبر نداشت .
مجتمع صنعتی نظامی از کنترل خارج شده بود، از جمله ارتش.
ما در بخش اطلاعاتی از منابع آمریکایی در مورد آن مطلع شدیم.
موشک‌های SS-20 متحدان ناتو را نگران کرد.
به ویژه آلمان غربی
این موشک ها با برد 3000 مایل می توانند پایتخت خود را مورد اصابت قرار دهند.
هیچ کس برنامه ای برای حمله به اروپا با استفاده از SS-20 نداشت.
در ابتدا آنها فقط جایگزینی برای موشک های قدیمی منسوخ بودند.
سپس تسمه نقاله شروع به کار کرد و ادامه پیدا کرد.
توقف خط تولید دشوار بود .
با این حال موشک های جدید شوروی در دستور کار نبود
از مذاکرات SALT II.
به نظر من خطرناک بود که آمریکایی ها برای مدت طولانی از این کار خودداری کردند
گنجاندن SS-20های شوروی در مذاکرات کاهش تسلیحات در حال انجام.
یادم می آید زمانی که صدراعظم اشمیت تا حدودی مبهوت شدم
شروع به ایجاد یک مشکل بزرگ از SS-20s کرد،
اما بعد متوجه شدم که به نوعی حق با او بود:
یعنی SS-20، اگرچه شاید یک سلاح نظامی تعیین کننده نباشد،
خطر جدا کردن امنیت اروپا از امنیت آمریکا را به همراه داشت.
یعنی طرح این معضل که شاید اروپا پیش روی ما باشد
تهدید به ویرانی اتمی بود، اما ما نه،
و بنابراین، آیا باید ریسک کنیم
ویرانی مردم خودمان و شهرهای خودمان
برای محافظت از اروپا؟
ما در اروپا انواع کانتر داشتیم ،
ما خودمان هزاران سلاح هسته ای داشتیم
در اروپا: موشک های کروز، هواپیماهای تاکتیکی.
ما می توانستیم در هر سطحی پاسخ دهیم .
اما تقریباً غیرممکن بود که این مورد با موفقیت انجام شود،
چون همه از متهم شدن خیلی عصبی بودند
نسبت به اتحاد جماهیر شوروی به اندازه کافی سختگیر نیست .
غرب یک سیاست دوگانه را در پیش گرفت.
آمریکا نسل جدید موشک های خود را توسعه خواهد داد
و به مسکو سه سال اجازه دهید
برای مذاکره درباره محدودیت های موشک های میان برد.
اگر توافقی حاصل نشد،
سلاح های کروز آمریکایی و پرشینگ با کلاهک هسته ای
در اروپا مستقر شده و شهرهای شوروی را هدف قرار خواهند داد.
مدیریت آمریکا در مذاکرات صدراعظم آلمان را دچار مشکل کرد.
آنها همچنان شوروی را با قدرت کافی تحت فشار قرار ندادند
در مورد موضوع عقب نشینی متقابل موشک های میان برد.
من نخست وزیر شوروی کوسیگین را به یاد دارم
با پیروزی پنهانی گفت:
آمریکایی ها اصلاً به SS-20 ها اشاره نمی کنند.
بنابراین شما کاملاً منزوی هستید.
روایت: وعده ناتو برای استقرار این تسلیحات تفرقه انگیز بود.
در اروپای غربی، ترس از موشک
خلق و خوی جدیدی از مقاومت در برابر مسابقه تسلیحاتی ایجاد کرد.
چیزی که همیشه خطرناک بود آلمان بود
میدان نبرد هسته ای خواهد بود.
که مردم را بسیار ناراحت و عصبانی کرد.
اکنون کاملاً واضح بود که تسلیحات نظامی امنیت را به ارمغان نمی آورد.
در واقع امنیت جامعه ما را تضعیف کرد.
جنبش صلح نفوذ فزاینده ای در سیاست آلمان به دست آورد.
ابرقدرت‌ها در ژوئن 1979 محدودیت‌های جدیدی را درباره تسلیحات استراتژیک به توافق رسانده بودند
تکمیل معاهده SALT II.
کارتر برای اولین بار با برژنف ملاقات کرد
زمانی که هر دو برای امضای معاهده به وین آمدند.
اما برنامه های کارتر برای گفتگوهای مفصل با برژنف شکست خورد.
او از نظر جسمی و فکری رو به زوال بود.
کارتر امیدوار بود که بتواند بدون کاغذ صحبت کند
در طیف وسیعی از مسائل بین المللی
اما برژنف در شرایطی برای انجام این کار نبود.
توانایی های او به دلیل دانش ناچیزش محدود بود
و با توجه به وضعیت بد سلامتی او.
زمانی که من پیشنهاد دادم که این تغییرات را در تسلیحات هسته ای انجام دهیم ،
گفت: خداوند هرگز ما را نخواهد بخشید
اگر موفق نشویم.
و، می دانید، از رهبر یک کشور بی دین و کمونیستی آمده است
این همه را شگفت زده کرد
فکر می کنم غافلگیرترین فرد روی میز گرومیکو بود،
که اینگونه به آسمان نگاه می کرد و دست هایش را به شکلی عجیب انجام می داد
گویی این حرف برای برژنف تکان دهنده بود.
توافقنامه SALT II امکان محدود کردن مسابقه تسلیحاتی را فراهم کرد.
این برای اتحاد جماهیر شوروی بسیار مهم بود.
زیرا در آن زمان هزینه های ما برای همه سلاح ها
شروع به تأثیر منفی کرده بود.
بر رشد تولید تاثیر می گذاشت.
بر استانداردهای زندگی مردم تأثیر می گذاشت .
اساساً این توافق همان چیزی بود که در ولادی وستوک مورد توافق قرار گرفت.
ما برای بهبود آن، به نظرم، کارهایی را انجام داده بودیم .
اما از نظر کاهش
آنها کم و بیش همان چیزی بودند که سه سال قبل با آن موافقت شده بود.
و از نظر حدود
در مورد پیشرفت سیستم های تسلیحاتی جدید،
هیچ کدام وجود نداشت
بنابراین ما تقریباً هفت... هفت سال زحمت کشیده بودیم
و یک ماوس کنترل تسلیحات تولید کرد.
بنابراین معاهده امضا شد.
مارشال اوستینوف از گرومیکو پرسید: "آیا آنها می خواهند یکدیگر را ببوسند؟"
چون برژنف دوست داشت ببوسد.
گرومیکو گفت: "نمی دانم، خواهیم دید."
اوستینوف گفت: "نه، آنها نیستند."
گرومیکو گفت: "مطمئن نیستم."
برژنف شروع به بوسیدن کارتر کرد
و کارتر مجبور شد برژنف را ببوسد،
که رسانه های آمریکایی از او خبر دادند.
این معاهده توسط جناح راست آمریکا محکوم شد .
«SALT II محدودیت تسلیحات استراتژیک نیست .
این یک تسلیحات استراتژیک است
با اتحاد جماهیر شوروی مجاز به اضافه کردن حداقل
3000 کلاهک هسته ای در انبار عظیم خود.
استدلال اصلی دولت کارتر برای تصویب SALT II
این بود که هیچ کس ما را دوست نخواهد داشت اگر ما نباشیم.
می دانی، آیا زمان آن نرسیده که به او بفهمانیم که واقعاً اهمیتی نداریم
چه آنها ما را دوست داشته باشند یا نه ما می خواهیم به ما احترام بگذارند.
شوروی هیچگاه بر ما برتری نظامی پیدا نکرد.
این فقط بخشی از روان درام در آمریکا بود
برای استفاده از آن موضوع
برای تحریک آمریکایی ها
در مورد این سوال مشروع بزرگتر
رقابت استراتژیک بین دو کشور
و دو فلسفه
کارتر به طور فزاینده ای متهم به ملایمت با شوروی شد.
منتقدان او به توسعه طلبی شوروی در آنگولا اشاره کردند
و شاخ آفریقا
آنها هشدار دادند که عرضه نفت آمریکا در خطر است.
آنها می ترسیدند که منافع حیاتی آمریکا مورد حمله قرار گیرد.
سپس شاه ایران سرنگون شد.
ایران نفت خیز یک کشور مشتری آمریکایی بوده است.
حالا اصولگرایان اسلامی زمام امور را به دست گرفتند.
رهبری آنها را آیت الله خمینی تبعیدی بر عهده داشت.
محکوم کردن ایالات متحده به عنوان شیطان بزرگ،
او با پیروزی به تهران بازگشت.
محاصره سفارت آمریکا با گروگان گرفتن همه دیپلمات ها پایان یافت.
یک تلاش نافرجام نجات بر تحقیر آمریکا مهر زد.
بحران در ایران احساس آسیب پذیری ما را تشدید کرد
تا آنجا که به آن بخش از جهان مربوط می شود.
گذشته از همه اینها
ایران یکی از این دو رکن بود
که هم ثبات و هم برتری سیاسی ما بر آن است
در خلیج فارس آرام گرفت.
"بیا بریم رفیق.
درست پشت اونجا."
در ایالات متحده، کمبود نفت، پس از از دست دادن ایران،
منجر به صف های طولانی در پمپ ها شد.
"هه، من چهار ساعت اینجا هستم.
فقط خیلی زیاد است."
اقتصاد در حال کند شدن بود.
این تقصیر به گردن رئیس جمهور کارتر افتاد و بیشتر به اعتبار او لطمه زد.
سپس شوروی در افغانستان حمله کرد.
«این تهاجم یک تهدید بسیار جدی برای صلح است
به دلیل خطر گسترش بیشتر شوروی
به کشورهای همسایه در جنوب غربی آسیا
و همچنین به دلیل چنین سیاست نظامی تهاجمی
ناراحت کننده است
به افراد دیگر در سراسر جهان.
این نقض بی رحمانه قوانین بین المللی است."
کارتر این تهاجم را بخشی از یک طرح گسترده تر شوروی می دانست.
متاسفانه اصلا برنامه راهبردی وجود نداشت.
رویدادها به شکلی آشفته در حال توسعه بودند.
در آنگولا و اتیوپی و همچنین در افغانستان،
سیاست شوروی گروگان رویدادهای آشکار شد.
رئیس جمهور کارتر امید خود را از دست داد
تصویب کنگره برای معاهده SALT II.
او تحریم های بین المللی تنبیهی را علیه اتحاد جماهیر شوروی سازماندهی کرد.
کارتر خواستار تحریم بازی های المپیک 1980 مسکو شد.
آمریکا دور ماند.
به عنوان یک ژست، تحریم بیهوده بود.
در خانه محبوبیت نداشت،
و بازی ها به هر حال پیش رفت.
در لهستان، روس ها با چالش جدیدی روبرو شدند.
پاپ جدید، کارول ویتیلا، از میهن خود دیدن کرد.
او از گله خود خواست تا کنترل سرنوشت خود را دوباره به دست گیرند.
سد ترس را شکست.
دیدیم که اگر بتوانیم در همبستگی با هم بمانیم،
مقامات قدرت کمتری خواهند داشت.
اقتصاد لهستان در بحران بود.
همه جا کمبود بود.
وام های غربی هدر رفته بود
و کشور زیر بار بدهی خارجی قرار گرفت.
زمانی که دولت بار دیگر قیمت مواد غذایی را در تابستان 1980 افزایش داد،
کارگران کارخانه کشتی سازی گدانسک دست به اعتصاب غیرقانونی زدند.
اعتصاب کنندگان فهرستی 21 ماده ای از خواسته ها را تهیه کردند
و تا زمان ملاقات با آنها از ترک کشتی سازی خودداری کردند .
این مبارزه با هیولای کمونیست واقعا غیرممکن بود.
ما فقط با استفاده از سلاح های خودش می توانستیم با آن مبارزه کنیم،
چون وانمود می کرد که نظام مردمی است.
تنها راه موثر
برای این بود که حول مسائل نان و کره سازماندهی کنیم
و از این نگرانی ها برای به دست آوردن آزادی خود استفاده کنیم.
ما تصمیم گرفتیم از حقیقت برای غلبه بر ناحقیقت استفاده کنیم.
دولت تصمیم گرفت با اعتصاب کنندگان مذاکره کند.
اما ابتدا قول داد که هیچ انتقامی در کار نخواهد بود.
چیزی که به عنوان یک اعتراض اقتصادی آغاز شد
به خواستی برای امتیازات سیاسی گسترده تبدیل شد.
مذاکره کنندگان دولت جای خود را به خواسته های کلیدی کارگران دادند.
روشنفکران نیز به کارگران پیوستند .
آنها با هم جنبش جدیدی را تشکیل دادند: همبستگی.
پشتیبانی در سراسر لهستان گسترش یافت.
برای اولین بار طعم شهروندی را چشیدند
با آزادی های مدنی، که شما فراموش نمی کنید.
برای کسی که تحت کمونیسم زندگی کرده بود مثل یک ماده مخدر بود،
یا هوای تازه
انگار برای اولین بار هویتت را داشتی.
همبستگی در رسانه های غربی بازتاب گسترده ای داشت .
ایالات متحده کمک های مخفی بسیار مهمی ارائه کرد.
ما سعی کردیم به درخواست های خاص آنها پاسخ دهیم،
آنچه از ما خواسته اند و ...
این الزامات از طریق به ما منتقل شد ...
انواع کانال ها
آنها تجهیزات ارتباطی از انواع مختلف را می خواستند:
ماشین های چاپ افست، تجهیزات رادیویی
چیزهایی از این دست
همبستگی به طور فزاینده ای نافرمانی شد.
با شروع جنبش به چالش کشیدن سیستم کمونیستی،
مسکو با هشدار فزاینده تماشا می کرد.
ما همیشه بر رهبری لهستان فشار آوردیم
اقدامات قاطع تر برای بازگرداندن نظم انجام شود.
تا دسامبر 1980، فشار شوروی بر رهبری لهستان شدید بود.
نیروهای پیمان ورشو در اطراف مرزهای لهستان جمع شده بودند.
پیام واضح بود
همبستگی را محدود کنید، یا بدتر از آن در راه است.
نگرانی آمریکا افزایش یافت.
لحظه حساس در دسامبر 1980 فرا رسید
زمانی که شوروی آماده مداخله در لهستان بود.
ما هر کاری که می توانستیم برای بسیج افکار بین المللی انجام دادیم،
برای ایجاد حداکثر فشار بین المللی بر شوروی،
تا شوروی را متقاعد کنیم که منفعل نخواهیم بود.
رهبری ما، از جمله ما ارتش،
فکر کرد که تحت هیچ شرایطی نباید در نیروها حرکت کنیم.
گفتیم یک افغانستان بس است.
ما باید کاری کنیم که رفقای لهستانی مشکل را حل کنند
با نیروهای خودی.
کرملین که در صدد پایان دادن به شورش همبستگی است،
به زور به رهبر لهستان ، ژنرال یاروزلسکی تکیه کرد
اقدامات شوروی بر انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در سال 1980 تأثیر گذاشت .
کارتر با مشکلات سختی روبرو شد.
اقتصاد سست بود.
آمریکایی ها هنوز در ایران گروگان بودند.
روس ها هنوز در افغانستان بودند.
چیزی بود که خودش می گفت
روحیه فزاینده کسالت در ایالات متحده و آن ناخوشی
به اعتقاد من مربوط به یک ...
احساس عمومی کاهش قدرت آمریکا
و قدرت غرب،
و همچنین وضوح و هدف آمریکایی در جهان.
حریف کارتر رونالد ریگان جمهوری خواه بود.
"خیلی ممنون.
حالا اگر قایق مستقیم نمی رود
به این دلیل است که آنها به من می گویند که باید یک دقیقه آن را هدایت کنم."
"باید از غافلگیر کردن همه این رویدادها دست برداریم.
همانطور که کارتر غافلگیر شده است .
ما باید حوادث را تا جایی کنترل کنیم که دچار بحران نشویم
که ناگزیر به جنگ می انجامد.
ریگان با اختلاف زیادی در انتخابات پیروز شد .
او قول داده بود که سیاست های بسیار سخت تری علیه مسکو اعمال کند.
نمی تواند کار کند تا فراتر از آن برود و به
درگیر شدن مجدد در جنگ سرد،
برای ایجاد مجدد مجموعه ای از اهداف
هدف آن پیروزی در جنگ سرد بود نه ...
پایان دادن به آن با محل اقامت
سیاست تندرو آمریکا باعث تقویت روحیه در لهستان شد.
همبستگی اکنون 9 میلیون عضو داشت
حمایت از مبارزه آنها برای اصلاحات اقتصادی و حقوق سیاسی.
اعتصابات کشور را فرا گرفت.
شوروی ها پیچ های قطب ها را محکم می کردند.
برژنف یاروزلسکی را تحت فشار قرار داد تا اقدامات متقابلی را طراحی کند.
نامه ای از برژنف دریافت کردم.
این نامه خصلت اولتیماتوم داشت،
به لهستان هشدار داد که ساختار و سیاست های خود را تغییر ندهد .
اگر تغییری ایجاد کردیم،
ما باید منتظر مداخله نظامی باشیم.
در 2 دسامبر 1981 اعتصاب آتش نشانان توسط پلیس ضد شورش سرکوب شد.
این یک هشدار برای همبستگی بود
که مقامات آماده استفاده از زور بودند.
در 12 دسامبر،
همبستگی برای برنامه ریزی یک اعتصاب سراسری گرد هم آمد.
در آن شب دولت لهستان ارتش فرستاد.
رهبران همبستگی دستگیر شدند.
همبستگی ممنوع شد.
رئیس جمهور یاروزلسکی حکومت نظامی اعلام کرد.
حکومت نظامی روابط شرق و غرب را شکست.
حقوق شهروندی تعلیق شد،
تمسخر بیانیه هلسینکی
مسکو اراده خود را دوباره تحمیل کرده بود.
در سال 1360 به آقایی که برای دستگیری من آمده بود گفتم :
این لحظه شکست شماست.
اینها آخرین میخ های تابوت کمونیسم هستند.
آتش شورش شعله ور شد.