او از ایران می‌گریزد و جمهوری اسلامی به قدرت می‌رسد.
خامنه‌ای در فقر شدید و به عنوان فرزند یک روحانی بزرگ شد.
او در همان فضای آموزشیِ دینی پرورش یافت.
همین دیدگاه تندروانه او را در دهه‌های ۶۰ و ۷۰ میلادی به مقابله با عوامل شاه کشاند.
در کنار دوستش علی‌اکبر رفسنجانی.
او در علوم دینی چندان درخشان نبود.
اما از دوستش رفسنجانی کاریزماتیک‌تر بود.
با این حال، فعالیت‌های آن دو علیه عوامل شاه باعث شد تا نزد خمینی درس بخوانند.
رفسنجانی که از پیشینه‌ای متمول می‌آمد، زیرزمین خانه‌اش را برای اقامت در اختیار خامنه‌ای گذاشت.
زمانی که خامنه‌ای رئیس‌جمهور بود، رفسنجانی ریاست مجلس ایران را بر عهده داشت.
پس از درگذشت آیت‌الله خمینی، این پرسش مطرح شد که جانشین او کیست.
رفسنجانی، خامنه‌ای را پیشنهاد کرد.
او فکر می‌کرد که با وجود اینکه خامنه‌ای صلاحیت‌های لازم را ندارد
یا از نظر دینی و مدیریتی برای رهبری مناسب نیست،
می‌تواند دوست وفادارش را بر مسند قدرت بنشاند در حالی که خودش
کشور را از طریق او و همچنین با حفظ جایگاه ریاست‌جمهوری اداره کند.
خامنه‌ای برای سخنرانی می‌رود و چاپلوسی می‌کند.
کسی که فاقد توانایی‌های مدیریتی لازم است، وقتی به قدرت می‌رسد و می‌بیند شرایط سخت است،
به جای تمرکز بر حل مشکلات، تمایل دارد دشمنی مشترک را مقصر بداند.
تحریم‌های اقتصادی؟
کمبود آب؟
پاسخ اسرائیل است.
شیطان کوچک، نماینده شیطان بزرگ در خاورمیانه است.
یعنی ایالات متحده.
پس از رسیدن به قدرت، خامنه‌ای شروع به تثبیت جایگاه خود می‌کند.
او روحانیون مورد نظر خود را برای شورای نگهبان انتخاب می‌کند.
کسانی که تعیین می‌کنند چه کسی صلاحیت حضور در ارکان مختلف قدرت را دارد.
بدین ترتیب، به طور روشمندی نزدیکان و وفادارانش بر سیستم‌های حکومتی،
سیاسی، نظامی، آموزشی، قضایی، مذهبی و رسانه‌ای مسلط می‌شوند.
هرگونه مخالفتی در هر سطحی سرکوب می‌شود.
تحت رژیم او، سپاه پاسداران قدرتمندتر می‌شود.
ارتشی در دل ارتش که تنها به یک نفر پاسخگوست.
فقط و فقط به رهبر عالی‌قدر.
او دادگاه‌های انقلاب را ایجاد می‌کند که حکم
مرگ هر کسی را که تهدیدی برای حکومت بداند، صادر می‌کند.
حتی حامیانش هم در امان نیستند.
هرگونه خدشه به غرورش، پیامدهای واقعی و سنگینی به همراه دارد.
اولین کسی که این درس را می‌آموزد کسی نیست جز خود رفسنجانی.
مسیر ریاست‌جمهوری، حرفه سیاسی و ده دخترش،
همه این‌ها پیش از مرگش رخ داد.
وضعیت اقتصادی ایران مدام رو به وخامت است.
در حالی که خامنه‌ای شبکه‌ای را اداره می‌کند که ثروت ملی را
به حساب شخصی او که حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ میلیون دلار تخمین زده می‌شود، منتقل می‌کند.
او دستور کار را مطابق میل خود پیش می‌برد.
همان چهره ساده‌زیستِ ساختگی، به دستور او همه‌جای کشور دیده می‌شود.
خامنه‌ای که اکنون قدرت مطلق کشور را در دست دارد، می‌خواهد افق‌ها را گسترش دهد.
انقلاب را به سراسر خاورمیانه صادر کند.
نه با تکیه بر پیام و کلام، بلکه با تکیه بر مقاومت.
در مبارزه‌ای مستمر علیه غرب.
از نظر او، این نبردی طولانی با پیشرفت تدریجی و سیستماتیک است.
او هیچ عجله‌ای ندارد.
او فقط بازوهایش را می‌فرستد و بقیه به حملات او پاسخ می‌دهند.
در حالی که آن‌ها با اعمال خود، در واقع جنگ‌های او را پیش می‌برند.
بازوهای اختاپوس واقعاً در حال حرکت‌اند و تصویر شفاف‌تر می‌شود.
برای متوقف کردن آن‌ها باید سر اختاپوس را هدف قرار داد.
لایه‌های دفاعی خامنه‌ای آماده‌باش هستند.
منتظر فرصتی که بتوانند ضربه‌ای ترکیبی به اسرائیل وارد کنند.
حماس بدون هماهنگی با سایر اجزای محور مقاومت عمل می‌کند.
و حوثی‌ها در یمن و حزب‌الله در لبنان واقعاً به جنگ ملحق می‌شوند.
عدم هماهنگی مانع از آن می‌شود که ضربه نهایی را وارد کنند.
این اولین مانع در چرخ‌های این محور است.
در جریان تبادل آتش با حزب‌الله، محمد رضا زاهدی،
فرمانده وقت نیروی قدس در سوریه و لبنان کشته می‌شود.
و واکنش ایران...
شبی که دیدیم.
این اولین بار بود که خامنه‌ای مستقیماً حمله کرد.
اما نتایج با محاسبات رهبر عالی‌قدر فاصله زیادی داشت.
خامنه‌ای در تلاش برای تبدیل شدن به قدرت هژمون در خاورمیانه، لایه‌های دفاعی برای خود ساخته بود.
مسیر رسیدن به سلاح هسته‌ای.
شاخه‌ها، پروژه موشک‌های بالستیک،
تهدید ایران که سال‌ها بر سر اسرائیل سایه افکنده بود.
اما وقتی مشخص می‌شود این دفاع نفوذپذیر است، چه می‌شود؟
حسن نصرالله.
کشته شد.
طی چند دقیقه همه از بین رفتند.
نبرد به پایان رسید، اما هنوز تمام نشده است.
باید هوشیار بمانیم، چالش‌های زیادی هنوز پیش روی ماست.
خامنه‌ای حس می‌کند که دوربین‌ها روی او متمرکز شده‌اند.
او با احتیاط و پنهان‌کاری شدید عمل می‌کند.
با عوامل خارجی دیدار نمی‌کند.
سعی می‌کند تا جای ممکن خود را مخفی نگه دارد،
اما مخفی‌کاری‌اش او را از رخنه اطلاعاتی اسرائیل که به لحظه سرنوشت نزدیک شده، نجات نمی‌دهد.
اطلاعات اسرائیل ماه‌هاست که به طور بی‌وقفه کار می‌کند
تا ردپای خامنه‌ای را لحظه به لحظه دنبال کند.
او گزارش‌هایی دریافت می‌کند، موقعیت تلفن‌های همراه عوامل را دنبال می‌کند،
به دوربین‌های اینترنتی در سراسر کشور دسترسی دارد و حرکات او را بر اساس عادات روزمره رهبر و نزدیکانش نقشه‌برداری می‌کند.
چندین جلسه به طور همزمان در مکان‌های مختلف برگزار می‌شود.
در همه آن‌ها مقامات ارشد با فرماندهان برجسته امنیتی ایران حضور دارند.
اما خامنه‌ای واقعاً در کدام یک از آن‌ها حضور خواهد داشت؟
خامنه‌ای از غرب انتقاد می‌کند و خواستار نابودی‌اش و صدور انقلاب می‌شود.
اما سیستم‌های داخلی که برای حفظ قدرت در کشورش ایجاد کرده، فروپاشیده‌اند.
او از مردم می‌خواهد به نام او بجنگند.
او به شکلی بدبینانه از مذهب و جان انسان‌ها برای گسترش دایره حکومتش استفاده می‌کند.
اما خود او به هدفش باور ندارد.
آیا رهبری که از پیروزی انقلابش مطمئن است، برای خودش مسیر فرار از کشور آماده می‌کند؟
آیا کسی که به ثبات حکومتش باور دارد، به نزدیکانش دستور می‌دهد برای روزی که جمهوری اسلامی فرو می‌پاشد، آماده شوند؟
این پرسش‌ها دیگر ذهن علی خامنه‌ای را مشغول نمی‌کند.
دوره‌ای که با فشار نظامی ارتش اسرائیل و ارتش ایالات متحده به پایان رسید.
شکاف‌ها در ساختاری که او بنا کرده نمایان شده است، پس این پرسش مطرح می‌شود:
بدون سر اختاپوس، بازوهایش تا چه زمانی می‌توانند حرکت کنند؟
این‌ها دیگر سوال نیستند، این سرنوشت است.
پایانی بر دوره‌ای طولانی از وحشت.
و آغاز راهی نو برای خاورمیانه.
بدون آنکه سایه‌ای بر سرش باشد.