پس از نوشتن هر آنچه دیروز در مورد آن بحث کردیم
و سپس با خواندن آن ، با خودم گفتم ،
بهتر است بداهه پردازی و صریح صحبت کردن باشد.
اولین واکنش من عصبانیت بود. آرمان فلسطین یک هدف عادلانه است ، اما طرفداران آن شکست هستند ،
و علت اسرائیل ناعادلانه است ، اما طرفداران آن ثابت کرده اند که موفق هستند
حوادثی را به یاد آوردم که شاهد آنها بودم.
بین اواخر سال 1977 و اوایل سال 1978 ،
شاهزاده فقید فهد (در آن زمان) از رئیس جمهور کارتر دیدار کرد ،
همانطور که رهبران سعودی عادت کردند ، آنها در مورد مسئله فلسطین بحث کردند
ملاقات نکردن کسی بدون تسلط امر فلسطین ،
اگر نه سه چهارم بحث ها.
ملک فهد سعی داشت رئیس جمهور کارتر را به انجام کاری ترغیب کند
و آرمان فلسطین را به حرکت درآوریم.
کارتر آمادگی خود را برای شناسایی اعلام کرد
سازمان آزادیبخش فلسطین (PLO)
به عنوان نماینده مردم فلسطین ،
دفتر PLO را باز کنید
در واشنگتن ،
و به مقامات دیپلماتیک ایالات متحده اجازه می دهد گفتگو با مقامات فلسطینی را آغاز کنند.
در عوض،
PLO
باید قطعنامه های 242 و 3 سازمان ملل را به رسمیت بشناسد
و اعلام کنند که همه کشورهای منطقه حق دارند در صلح زندگی کنند.
ملک فهد ،
که در آن زمان ولیعهد پادشاهی بود ،
به خانه بازگشت و از ابو عمار [یاسر عرفات] خواست که در طائف به ملاقات او برود ،
و او کرد.
ملک فهد در مورد پیشنهاد رئیس جمهور کارتر به او گفت ،
گفت که آنها فقط چهار خط بودند که
نیاز به نوشتن و امضای ابو عمار بود
قبل از اینکه به سفیر آمریکا تحویل داده شود ،
در حالی که روز مشخصی برای روز بعد برای هر دو طرف تعیین خواهد شد
برای اعلام توافق در همان زمان.
سپس اتفاقی افتاد که من با چشم خود دیدم ،
... چون من شاهد این بحث های دیگر نبودم اما بعداً در مورد آنها به من گفتند
مستقیماً توسط شاه فهد ، شاهزاده سعود و رئیس جمهور کارتر.
من ابو عمار را دیدم که می رقصید ، می خندید و می گفت ، "فلسطین آزاد است."
شاهزاده فهد به او گفت که "ما تازه شروع به کار کرده بودیم و فلسطین امیدوار است آزاد شود"
سپس از او پرسید که آیا آماده امضا است.
ابو عمار گفت که او آماده است اما
مدتی را برای پرواز به کویت و بحث و گفتگو خواست
با رفقایش قبل از بازگشت روز دوم برای اعلامیه
شاهزاده فهد به او گفت که می تواند به راحتی از تلفن برای استفاده استفاده کند
و آنها را مطلع سازید اما ابو عمار ترجیح داد مستقیماً با آنها ملاقات کند.
سپس شاهزاده فهد پیشنهاد داد
از امیر کویت خواست تا آنها را سوار هواپیما کند
یک هواپیما به عربستان سعودی در همان شب L بنابراین ابو عمار می تواند با آنها بحث کند
و روز دوم حرکت کنید
اما ، یک بار دیگر ، ابو عمار فرصتی خواست تا به کویت برود و شاهزاده فهد موافقت کرد.
بنابراین ، او به کویت رفت
و هیچ کس از او چند روز خبری نیست ،
در حالی که سفیر آمریکا با شاهزاده سعود تماس می گرفت
و به او اطلاع دادند كه واشنگتن منتظر است.
در پایان ، او به او اطلاع داد که همه مشاوران رئیس جمهور کارتر مخالف این پیشنهاد هستند ،
در حالی که کارتر اصرار داشت به قول خود عمل کند
زیرا این فرصت نباید از دست برود.
ده روز بعد ، پاسخ کتبی ابو عمار رسید.
در آن ، او از پادشاه فهد تشکر کرد ،
و به آن متصل است
نامه رسمی مکتوب ارسال شده به رئیس جمهور کارتر بود به عنوان توافق شده است.
شاهزاده فهد نامه را مرور کرد
و متوجه شد كه ابو عمار 10 شرط آمریكا را شامل شده است
مجبور شد قبول کند تا او قطعنامه های 242 سازمان ملل را تصویب کند و همه را به رسمیت بشناسد
کشورهای منطقه حق دارند در صلح زندگی کنند.
شاهزاده فهد با خودش گفت
حتی اتحاد جماهیر شوروی هیچ شرطی برای ایالات متحده تعیین نکرده است.
آیا او واقعاً معتقد است که ایالات متحده با شرایط او موافقت خواهد کرد؟
یکی از مقامات حاضر در
ملک فهد سپس به او گفت که او سهم خود را انجام داده است
و این پاسخ برادران فلسطینی بود ، که وی باید به ایالات متحده منتقل کند
و ببینید چه اتفاقی می افتد
شاهزاده فهد مخالف بود
و گفت که: "اگر این نامه به آمریکایی ها تحویل داده شود ،
به همه ، مطبوعات و کنگره فاش خواهد شد ،
که گروههای ضد فلسطینی را تحت فشار قرار خواهد داد
تا به آنها حمله کنند
و اوضاع را بدتر کنیم ، در حالی که ما در تلاش هستیم یک تغییر مثبت ایجاد کنیم.
نامه ابو عمار را نگه داریم
اینجا و نامه ای از من به کارتر بنویس ،
گفت: "دولت عربستان سعودی این پیشنهاد را مطالعه کرده و از همه طرف آن را در نظر گرفته است
اما آقای رئیس جمهور ما را قانع نکرد و بنابراین ما آن را به فلسطینی ها تحویل نخواهیم داد. "
نامه را به سفیر آمریکا بدهید تا او بتواند آن را به رئیس جمهور کارتر تحویل دهد.
چرا؟
زیرا ما آماده مسئولیت پذیری هستیم
در مقابل امریکایی ها به دلیل تسهیل در روند کار ؛
ما نمی خواهیم فلسطینی ها مسئول این شکست باشند. "
این بارها و بارها اتفاق افتاد
اما شما هرگز از مقامات سعودی در مورد آن بحث نکرده اید.
آیا تابحال شنیده اید که یک سعودی درباره آنچه در سال 1977 اتفاق افتاده صحبت کند ،
1977 ، 1978 تا 1990 وقتی فلسطینی ها از اشغال کویت توسط صدام حمایت کردند ،
یا به عنوان پاسخی برای بیرون رفتن در خیابان و تکان دادن عکس ها
صدام حسین در نابلس وقتی ریاض با موشک مورد اصابت قرار گرفت؟
نه ، زیرا ما یک هدف داریم ،
که برای خدمت به مردم فلسطین است زیرا ما معتقدیم که هدف آنها هدف عادلانه ای است.
با این حال ، این تقصیر ما نیست که خداوند به آنها چنین رهبری داده است
همانطور که قبلاً اشاره کردم ، ما با یک هدف عادلانه سر و کار داریم
با مدافعان بد ،
در حالی که اسرائیلی ها با یک مدافع موفق با یک هدف ناعادلانه برخورد می کنند ،
چه بخواهیم و چه نخواهیم. این واقعیت و نتایج موجود در زمین است.
در سال 1985 ، به عنوان سفیر عربستان در ایالات متحده ،
رئیس جمهور ریگان از من خواست که از شاهزاده فهد یک لطف بخواهم
لطف این بود که آنها در نیکاراگوئه مشکلی داشتند ،
جایی که کنگره از کنترا پشتیبانی می کرد
اما مجبور شدند کمک های خود را به دلیل اختلافات حزبی قطع کنند
بین جمهوری خواهان و دموکرات ها.
این در یک مرحله حساس از جنگ در نیکاراگوئه رخ داد
و آمریکایی ها فکر کردند که عربستان سعودی است
می تواند به مدت دو ماه این خلا را پر کند.
آنها از من خواستند كه درخواست را به ملك فهد برسانم ،
که به من گفت تائید او را برسانم و برای کمک آمادگی خود را ابراز کنم. او گفت،
"بندر ، این یک سرمایه گذاری با ریگان است ،
و یک روز سرمایه خود را پس می گیرم. "
همانطور که به من گفتند عمل کردم و ریگان بسیار خوشحال شد.
بسیاری از مردم ممکن است بپرسند ،
"عربستان سعودی چه ارتباطی با نیکاراگوئه و کنترا دارد؟"
حقیقت این است که ما با آنها کاری نداشتیم ، اما منافع داشتیم.
اگر در آن زمان در خیابانهای ریاض از کسی سال کرده باشید ،
جده یا الجوف درباره کنترا یا نیکاراگوئه ،
آنها به شما می گویند که آنها نام بیماری ها یا چیز دیگری هستند.
آنها هیچ کاری با ما نداشتند ،
اما یک رابطه استراتژیک وجود داشت که فقط شخصی که استراتژیک فکر می کند می تواند آن را ببیند.
از نظر شاه فهد ، افغانستان توسط اتحاد جماهیر شوروی اشغال شد
و ما از جهادی های آنجا حمایت کردیم ،
در حالی که آمریکایی ها این موضع را تأیید کردند.
بنابراین ، ما باید اطمینان حاصل کنیم که آمریکایی ها به حمایت ما ادامه می دهند
تا زمانی که اتحاد جماهیر شوروی افغانستان را ترک کرد.
ما در اینجا منافع داشتیم ،
آنها در آنجا منافع داشتند. ما می خواستیم از حمایت مداوم آنها در افغانستان اطمینان حاصل کنیم
در سال 1986 ،
ملک فهد از من خواست که از رئیس جمهور ریگان خواسته ای را مطرح کنم
انجام کاری برای کمک به آرمان فلسطین.
من رفتم و با رئیس جمهور ریگان دیدار کردم.
من به او اطلاع دادم که فلسطینی ها اکنون با قطعنامه 242 سازمان ملل موافقت کرده اند ،
که آنها در سال 1973 آن را رد کرده بودند. این در فاصله زمانی بین ابتکارات ملک فهد در 1981 و 1982 اتفاق افتاد
آنها با ابتکار 1981 در فاس موافقت نکردند زیرا آنها به نکته ای که بیان شد اعتراض کردند
"حق زندگی همه مناطق در صلح" ، که بعداً در اسلو تصویب شد.
همانطور که به شما گفتم ، تاریخ تکرار می شود.
آنها همیشه نه گفته اند ،
و ما همیشه از آنها حمایت کرده ایم
اگرچه می دانستیم که رد آنها نتیجه معکوس خواهد داد.
بعد می آیند و می گویند پیشنهادی را قبول می کنند
که دیگر روی میز و غیره نیست.
موهای خاکستری که دارم به خاطر آنهاست
و فرصت های از دست رفته آنها ،
و فکر کردن که چگونه
ما تحت تأثیر قرار گرفتیم
می توانست ما را قادر به انجام کاری کند.
به هر حال رئیس جمهور ریگان موافقت کرد
اما وزیر امور خارجه [جورج] شولتز این کار را نکرد.
بعداً فهمیدم که شولتز از چیدمان ما آگاه نبوده است
با ریگان در مورد کنترا
بنابراین من به او در مورد آن گفتم. من نامه ای گرفتم که اگر فلسطینی ها قطعنامه 242 سازمان ملل را تشخیص دهند ،
درست مثل پیشنهاد کارتر ، تروریسم را تقبیح کنید و حق زندگی کشورهای صلح را در صلح بشناسید ،
ریگان آماده بود که سازمان آزادیبخش فلسطین را به رسمیت بشناسد و با آن گفتگو کند.
من رفتم و با ملک فهد تماس گرفتم و پیشنهاد را به او گفتم.
"مطمئنی؟" او پرسید. من به او گفتم كه نامه را نوشته و امضا كرده ام ، بنابراین او به من گفت كه برنامه را ادامه ده
و از من خواست که به تونس بروم تا نامه را مستقیماً به ابو عمار برسانم.
من به آنجا رفتم و با ابوعمار روبرو شدم ، رحمت خدا بر او باد ،
جایی که من دیدم آنچه بعد از پیشنهاد کارتر به من گفتند اتفاق افتاده است.
ابو عمار طبق معمول برخاست و گفت: "فلسطین آزاد است!" و او شروع به رقصیدن و بوسیدن و بغل کردنم کرد.
برای همه مشهور است که ابو عمار همیشه دوست داشت مردم را ببوسد
از او در مورد تاریخ اعلامیه س askedال کردم تا بتواند با پادشاه حسین (اردن) ملاقات کند
برای برگزاری یک اعلامیه مشترک و غیره وی پاسخ داد: "ممکن نیست". "چگونه ممکن نیست؟
این همان چیزی است که شما خواسته اید و ما آن را برای شما دریافت کرده ایم. "
گفتم. وی پاسخ داد ، "من از اصول اخلاقی عرب پیروی می کنم."
من گفتم: "کاملاً ، حالا دنبال آن برو و فرصت دیگری را از دست نده."
وی سپس به من گفت كه ابتدا لازم است برای تشكر از ملك فهد به عربستان سعودی برود
برای کاری که قبل از رفتن نزد ملک حسین انجام داده بود.
من به او اطمینان دادم كه ملك فهد در احساساتش تردید ندارد و اگر به نزد ملك حسین برود ،
ابتدا اعلامیه را ارائه داد و پاسخ مورد نظر آمریکایی ها را گرفت ،
ملک فهد به گرمی از او استقبال می کند. او حاضر نشد.
من موافقت کردم که به او اجازه بدهم به پادشاهی برود و وقتی او درخواست هواپیما کرد به او گفتم که می تواند از هواپیما استفاده کند
من وارد شدم تا به جده بروم. او سوار هواپیما شد و ما یک ماه دیگر او را ندیدیم.
او به یمن جنوبی و کره شمالی رفت که ما حتی با آنها ارتباط نداشتیم.
وی همچنین قبل از ورود به پادشاهی از کشورهای آفریقا و آسیا بازدید کرد.
بعد از این همه مدت ، آمریکایی ها گفتند که دیگر علاقه ای ندارند.
بسیاری از اتفاقات افتاده بود و تمرکز آنها تغییر کرده بود.
در لبنان ، حمله ای علیه فلسطینیان در جنوب لبنان صورت گرفت ،
در حالی که ارتش سوریه در طرابلس ابو عمار را محاصره کرد.
ملک فهد از حمله اسرائیلی ها و کشتن فلسطینی ها در جنوب لبنان ناراحت شد.
او به من دستور داد که بروم و یک نامه فوری به رئیس جمهور ریگان تحویل دهم ،
گفت که ایالات متحده باید موضع بگیرد.
من رفتم و با وزیر امور خارجه شولتز ملاقات کردم تا به او بگویم که شاه
می خواست این پیام همان شب به سرعت به رئیس جمهور ریگان برسد.
او گفت که این کار را انجام خواهد داد اما همچنین به من اطلاع داد که طبق سیاست ریگان ،
شولتز این اختیار را داشت که مستقیماً به اتاق مطبوعات در وزارت امور خارجه برود
و اسرائیل و عملیات آن علیه فلسطینیان را محکوم کرده و از آنها بخواهید که دست بردارند.
من بسیار خوشحال شدم ، با این حال ، او گفت که این کار را به شرط انجام می دهد
من او را همراهی می کنم و سوری ها را به خاطر هدف قرار دادن فلسطینی ها محکوم می کنم و از آنها می خواهم که دست بردارند.
با خودم فکر کردم ،
این علت بسیار تأسف آور است ، هر بار که بارقه ای از امید وجود دارد ،
چیز جدیدی پیش می آید ، درست همانطور که شاهزاده خالد الفیصل [عربستان سعودی] گفته است.
من به شولتز گفتم كه ما از آمریكا می خواهیم كه علیه اسرائیل موضع بگیرد
ما با سوری ها کار خواهیم کرد آنچه می خواهم بگویم این است که همیشه فرصت های جدیدی وجود داشت
اما آنها همیشه گم شده بودند.
در سفر شاه فهد به ایالات متحده در سال 1985 ، دو حادثه رخ داد:
اولین حادثه در روز اول بازدید اتفاق افتاد.
جلسات شاه فهد با رئیس جمهور ریگان همه مثبت و ضیافت رسمی بود
قرار آن شب بود. ما خوشحال شدیم زیرا آنها ابتکار جدیدی را آغاز کرده اند
و در تلاش بودند که بعداً منجر به ملاقات شولتز با ابو عمار در ژنو شد.
هنگامی که پادشاه آن روز به محل اقامت خود بازگشت ،
مشاور امنیت ﻿ملی رئیس جمهور ریگان [رابرت مک فارلین] با من تماس گرفت
درخواست کپی
سخنرانی که شاه فهد قصد داشت آن شب را انجام دهد.
من موافقت کردم که سخنرانی را برای او ارسال کنم
و پرسید که آیا امکان دارد نسخه ای از سخنرانی رئیس جمهور را برای ما ارسال کنند.
او عذرخواهی کرد و گفت که مطابق با سنت دولت ایالات متحده ،
سخنرانی رئیس جمهور قابل پخش نیست و بعداً در مطبوعات توزیع می شود.
صادقانه بگویم ، من آنقدر نگران نبودم ، اما شک شروع به خزیدن کرد.
هنگامی که من به شاه فهد در مورد کل مبادله گفتم ،
او موافقت کرد که من یک نسخه از سخنرانی خود را برای آنها ارسال کنم.
ما در شام شرکت کردیم ، کل هیئت سعودی ،
و رئیس جمهور با ملک فهد پشت میز نشسته بود.
من پادشاه را در مقابلم می بینم
ناگهان،
ملک فهد شروع به تکان دادن من کرد.
همانطور که من در سمت راست معاون رئیس جمهور نشسته بودم ،
جورج بوش در آن زمان ارشد ،
بوش او را دید و به من گفت.
بنابراین ، ایستادم و به طرف شاه رفتم.
این یک شام رسمی بود که حدود 150 مهمان حضور داشتند ،
نیمی از آنها روزنامه نگار بودند. من لباس ملی سعودی را پوشیده بودم ،
و وقتی ایستادم مردم متوجه شدند و متعجب بودند که چرا می خواهم با پادشاه صحبت کنم.
ملک فهد سپس از من پرسید
برای رفتن به بیرون ، برای مشاور امنیت ملی تماس بگیرید
و به او بگویید
که شاه می خواست رئیس جمهور کل پاراگراف مربوط به خاورمیانه را از سخنان خود حذف کند.
"اگر او امتناع ورزد ، من در پاسخ به آن بند چیزی می گویم.
رئیس جمهور این کار را دوست نخواهد داشت و این دیدار به چیزی منفی تبدیل خواهد شد. "
می خواستم منظورش را بپرسم اما او به من گفت فقط برو.
رفتم بیرون
و شروع به تلاش برای جلب توجه مک فارلین کرد
قبل از متوقف کردن یکی از حاضران ،
که وارد شد و به او گفت که بیرون را با من ملاقات کن
او نزد من آمد ، پرسید که آیا همه چیز خوب است یا خیر ، و من درخواست پادشاه را رساندم.
چی شد؟
از من پرسید "نمی دانم. پادشاه چیزی به من نگفت ، "من جواب دادم.
پادشاه چگونه از این بند در سخنرانی خبر داشت؟ '
گفتم ، نمی دانم.
او سپس از من پرسید که آیا این جدی است؟
و به او اطمینان دادم
این به این دلیل بود که ملک فهد در اوقات جدی شوخی نمی کند ،
او فقط لبخند می زند ، اما هنگام ناراحتی از لبخندش مراقب باش.
مک فارلین دوباره به میز خود برگشت ، منویی را برداشت ، پشت آن چیزی نوشت و از کنار آن عبور کرد
به یکی از همراهان برای دادن به رئیس جمهور ریگان.
رئیس جمهور آن را خواند ،
سخنرانی خود را به همان مأمور ارائه داد تا آن را به مک فارلین منتقل کند
که قلم به دست گرفت و شروع به عبور از بند مربوطه کرد
قبل از انتقال سخنرانی به ریگان.
همانطور که هنوز بیرون ایستاده بودم ، مک فارلین به من نگاه کرد تا به من علامت دهد که کار تمام شده است ،
و من پیام را به ملک فهد رساندم ،
که فقط سرش را تکون داد.
معاون رئیس جمهور از من پرسید که چه اتفاقی افتاده است اما من به او گفتم که ایده ای ندارم.
رئیس جمهور ریگان سخنرانی کرد. وی از شاه تشکر کرد و روابط دو جانبه را ستود
این سخنان به رئیس جمهور روزولت و ملک عبدالعزیز بر می گردد ، مطابق با سخنرانی معمول بین ایالات متحده و عربستان.
وی سپس افزود
که "من این را می دانم
پادشاه جوانان و ورزش را تشویق می کند
و اینکه شما تیم های فوتبال دارید
بازدید از کشورهای دیگر
برای شما آرزوی یک دیدار موفق را دارم
و اینکه شما در کشور ما احساس راحتی می کنید. "
مردم کف زدند.
سپس پادشاه برخاست ،
و بدون اینکه سخنرانی اش را از جیبش بیرون بیاورد ،
همان چیزها را گفت ،
از رئیس جمهور به دلیل مهمان نوازی تشکر کرد
و در مورد روابط دو جانبه صحبت کرد
از زمان پادشاهی عبدالعزیز و روزولت ،
و سپس قبل از افزودن مکث کنید
"شما حق دارید آقای رئیس جمهور. ما عاشق تشویق جوانان و ورزش ، به ویژه فوتبال هستیم.
ما دو تیم جوان داریم ،
یکی در پکن ، چین
و دیگری در مسکو ، در اتحاد جماهیر شوروی.
حقیقت این است که
باید جوانان را به ورزشكاری تشویق كرد.
از مهمان نوازی شما متشکرم. " او عقب نشست ،
در حالی که کل هیئت سعودی از جمله شاهزاده سعود ،
به من نگاه می کرد انگار که آنها از من در مورد آنچه اتفاق افتاده است می پرسند
زیرا سخنرانی در ابتدا پر از صحبت درباره خاورمیانه بود!
من چیزی نگفتم
\ نی تمام شد و ملک فهد از شاهزاده سعود الفیصل و من خواست که او را همراهی کنیم.
سوار ماشین شدیم ،
او یک کلمه هم نگفت
وقتی به محل اقامت رسیدیم ،
او به طرف شاهزاده سعود برگشت و از او پرسید که آیا سخنرانی او را دوست داشته ای؟
شاهزاده سعود پاسخ داد ، "شما همیشه حق با شماست." او از من چیزی نپرسید.
وقتی پادشاه به محل اقامت رسید ،
او از من خواست
او از خود پرسید که آیا کنجکاو هستم بدانم چه اتفاقی افتاده است؟
و من گفتم بله
او با گفتن توضیح داد
که "وزیر رسانه به من گفت که سخنرانی به طور مستقیم در پادشاهی پخش خواهد شد
و من می خواستم به شما راهنمایی کنم
در مورد اینکه اولین واکنش شما باید چگونه باشد زیرا به محض ترک اینجا
شما تماسهای تلفنی زیادی دریافت خواهید کرد که اولین تماس تلفنی خواهد بود
شاهزاده عبدالله ، شاهزاده سلطان ، شاهزاده سلمان و شاهزاده نایف.
شما به آنها می گویید که شما چیزی نمی دانید و وقتی برگشتم با آنها صحبت خواهم کرد.
من به شما خواهم گفت چه اتفاقی افتاده است.
از وقتی تو به من گفتی ذهنم را مشغول کرده است
که آنها از ارائه سخنرانی رئیس جمهور پیشاپیش خودداری کردند
وقتی در شام شرکت کردیم ، از مترجم پرسیدم که چگونه صحبت من را تفسیر می کند
و او به من گفت که سفارت نسخه انگلیسی را برای او فراهم کرده است.
من گفتم "خوب ، اما در مورد رئیس جمهور چطور؟ چگونه سخنرانی او را به عربی ترجمه می کنید؟ '
وی به من گفت که وی یک نسخه عربی از سخنرانی رئیس جمهور دارد.
از او پرسیدم آیا می توانم آن را ببینم؟
اما او عذرخواهی کرد و گفت که دستورالعمل دارد
و هیچ کس مجاز به دیدن سخنرانی ها نبود
تا بعد از تحویل
بعد نظرم عوض شد
و با ریگان به انگلیسی محدود من صحبت کردم ،
اما این پیام را رساند.
ملک فهد گفت: "آقای رئیس جمهور ،
من دوست دارم سخنرانی شما را ببینم
صحبت شما "
سپس راگان پرسید
خدا روح آنها را بیامرزد.
او از آنها خواست كه يك نسخه از سخنراني را به من بدهند.
او رو به مترجم كرد و از او پرسيد كه آيا نسخه عربي سخنراني دارد و آن را به من نشان دهد. "
این مسئله مهمی برای ریگان نبود.
برای او طبیعی بود.
مترجم سخنرانی را به شاه تحویل داد.
پاراگراف مربوط به خاورمیانه بدین ترتیب آغاز شد:
"دوست من [شاه فهد] ، رئیس جمهور کارتر ،
رئیس جمهور سادات و نخست وزیر بگین با توافق نامه كمپ دیوید تاریخ ساز شدند.
امیدوارم که نخست وزیر اسرائیل ، شما و من بتوانیم بار دیگر تاریخ سازی کنیم. "
این همان پاراگرافی بود که شاه می خواست برداشته شود.
سخنرانی پادشاه دارای بخشهایی درباره آرمان فلسطین بود که می گفت این سخنرانی سیاسی است
و ما خواستار عدالت و صلح از طریق قطعنامه سازمان ملل هستیم
پادشاه گفت از آنجا که آنها بند خود را حذف کردند ، ما مقاله خود را حذف کردیم.
همه متعجب بودند
چرا ملک فهد
صحبت کردن در مورد
فوتبال و تیم های سعودی در چین و روسیه تحت این شرایط حساس.
اگر دلایل آن مشخص باشد ، این س questionsالات فروکش می کنند.
به محض رفتن من ، به من اطلاع دادند که ولیعهد به همراه شاهزاده سلطان با من تماس گرفته است ،
شاهزاده نایف و شاهزاده سلمان.
من رفتم و به همه آنها پاسخ دادم که من چیزی نمی دانم
ما سخنرانی داشتیم ، اما بعد شاه به قول خودش صحبت کرد
آنچه می خواهم بگویم این است که ما وعده های دروغ و شعارهای پوچ برای فروش به مردم نداریم.
\ موقعیت و اقداماتی نداریم.
اگر به سالهای 1985 تا 1993 نگاه کنیم ،
فلسطینی ها در حال مذاکره بودند
توافقنامه اسلو بدون اطلاع مصریان.
مرحوم حسنی مبارک شخصاً به من گفت که
وی گفت: "بعد از توافق و قبل از رفتن به آمریكایی ها
برای تعیین تاریخ مراسم امضا و دو جانبه
شناخت بین فلسطینی ها و اسرائیلی ها ،
رابین خواستار ملاقات من شد
قبل از اینکه فلسطینی ها حتی به ما بگویند ، رابین از توافق توسط ﻿من مطلع شد .
من به رابین گفتم آنچه مهم است این است که آنها به توافق رسیده اند.
باورتون میشه اون بندر؟ "
من پاسخ دادم و به او گفتم که ما یک جمله داریم که به معنی خردمندتر بودن رهبران است ،
"شما یک رئیس جمهور هستید و اینها همچنین رهبران هستند. من نمی توانم در مورد آنچه اتفاق افتاده اظهارنظر کنم. "
توافقنامه اسلو اتفاق افتاد و ابو عمار
گفت: توافق نامه كمپ دیوید ده برابر بهتر از اسلو بود.
یک فرصت از دست رفته
از آنها پرسید
برای بازگشت به توافق نامه خودگردانی
اما آنها گفتند که آن خارج از میز است و یک معامله جدید وجود دارد.
آنچه بسیار دردناک است این است که مردم فلسطین بودند که بیشترین آسیب را از این فاجعه دیدند.
من این را اکنون برای شهروندان سعودی ، زنان و مردان جوان می گویم ،
بنابراین آنها می توانند از آنچه اتفاق افتاده آگاه باشند.
آنها باید به مواضع موضع گرفته شده توسط ملت و رهبری خود افتخار کنند.
تاریخ نشان می دهد و اسناد شاهد است
به آنچه اتفاق افتاده است ، و اکنون من آن را با شما به اشتراک گذاشته ام.