چگونه باید در طول مصاحبه به شما مراجعه کنم؟
با نام واقعی شما، یا با نام جلد شما؟
"ییل؟" "الا؟"
نه "الا" نه "یائل"...
اما می توانید از "Tamar" استفاده کنید.
تامار. باشه.
شما در "قیصریه" بودید،
واحد عملیات ویژه موساد.
بله.
برای تبدیل شدن به یک عامل موساد به چه چیزی نیاز دارید ؟
من فکر می کنم که برای اینکه یک عامل باشید باید به یک ماشین داستان سرایی تبدیل شوید.
و داستان ها همیشه باید در دو سطح وجود داشته باشند:
داستانی که به خود می گویید، چرا می خواهید کاری را که می خواهید انجام دهید،
و داستانی که برای گفتن به جهان آماده هستید،
کسی که هرگز نمی گویید.
زیرا اگر به اصل مطلب برسید
جایی که باید داستان را تعریف کنید، قبلاً دچار مشکل شده اید.
شما باید به نقطه ای برسید که قسمت را نگاه کنید،
جایی که لوازم جانبی شما، رفتار شما،...
هر کاری که انجام می دهید مورد توجه قرار می گیرد و هر کسی که به شما نگاه می کند
فکر می کند، نگاه می کند، می گوید "یک دقیقه صبر کن.
این کیه؟ چرا او اینجاست؟
اوه، درست است.
خوش آمدید."
اگر پوشش شما باد شود چه اتفاقی می افتد؟
ببین، اگر گرفتار شدم،
سپس...
من شک دارم که آنها به یک محکومیت طولانی مدت در زندان بسنده کنند.
نمی دانم.
چون جاسوس بودن اسرائیل خیلی خوب نیست ،
پشت خطوط دشمن.
این... توصیه نمی شود.
دادگاه نظامی الی کوهن ساکن تل آویو را به اعدام محکوم کرد
برای جرایم جاسوسی."
کار شما را به سراسر اروپا می برد.
شما بیشتر هفته را خارج از خانه می گذرانید.
خانواده و فرزندان در خانه می مانند.
و در عین حال،
شما مشغول کار خود هستید،
تحت هویت جعلی،
و حفظ جدایی کامل بین آن دو جهان،
بازیگری از یک طرف... چون شما اساساً یک بازیگر تئاتر هستید،
نه برای یک بازی دو ساعته، بین ساعت 7:00 تا 9:00،
اما ساعت ها به ساعت.
ساعت و روز.
آیا واقعا تئاتر است؟
این دقیقاً تئاتر نیست،
به معنای کلاسیک کلمه، اما این است...
می‌توانم بگویم، سیستمی که مردم در آن نقش بازی می‌کنند.
همه دقیقاً می دانند که چه کاری باید انجام دهند.
شما یک بار برای اجرای این نمایش فرصت دارید،
و باید قانع شوید
که حجم عملکرد X،
در کنار زمان بندی Y،
ترکیب با این یا آن خط متن،
در نهایت تاثیر دلخواه را خواهد داشت و تماشاگران را تشویق می کند،
به اصطلاح.
می توانید تعظیم کنید،
شما به هدف خود رسیدید.
من استخدام شدم چون بازیگر خوبی بودم.
من استخدام شدم چون به زبان های مختلف صحبت می کردم.
من استخدام شدم زیرا به اندازه کافی باهوش بودم تا با شرایط در حال تغییر کنار بیایم،
و بتوانید در لحظه واکنش خوبی نشان دهید.
من استخدام شدم زیرا گاهی اوقات برای یک زوج راحت تر است که در گوشه بایستند
از یک زن تنها یا یک مرد به تنهایی.
به همین دلیل من استخدام شدم.
وقتی استخدام شدم، 26 ساله بودم
جوان و تازه از نیروهای ویژه ارتش اسرائیل،
و من هم مثل بقیه در یک دوراهی بودم. نمی دانستم چه کار کنم.
وقتی آنها به من نزدیک شدند، مناسب بود. یک تناسب بسیار خوب.
مطابقش با... روشی که خودم را در آینه دیدم.
وقتی در آینه نگاه کردم، این همان چیزی بود که می خواستم ببینم.
آنها مرا برای مصاحبه صدا کردند.
این یک مصاحبه کوتاه با یک دختر نسبتا جذاب بود،
که واقعاً باعث شد من بخواهم بخشی از این سازمان باشم.
آنها به سرعت مرا به سمت یک نوع... فرستادند
تست شخصیت،
تا ببینم آیا من همچین آدمی هستم
که برای این نوع کارها مناسب بود، به عنوان یک مامور مخفی.
خدمت سربازی شما در نیروهای ویژه... مفید بود؟
خدمت در یک واحد نخبه، مانند Sayeret Matkal و دیگران،
هیچ ربطی به موفقیت شما به عنوان یک عامل موساد ندارد.
یکی از بهترین مامورانی که تا به حال داشته ایم
یک تکنسین بالون در سپاه اطلاعات بود.
خدمت در لباس هایی مانند نیروی هوایی،
خلبان نیروی هوایی بودن، حتی یک اشکال است،
زیرا آن افراد در یک چارچوب بسیار سفت و سخت آموزش دیده اند،
و بنابراین، ظرفیت آنها برای تفکر باز و خلاق
کمی محدود است. امیدوارم هیچ خلبانی به خاطر گفتن این حرف من را بکشد.
پس باید خارج از چارچوب فکر کنید،
خیلی خلاق باشید،
اما شما نمی توانید دیوانه باشید.
درست است که اکثر افرادی که... هستند
در آستانه جنون، بسیار خلاق تر هستند.
این را می توانید در هنرمندان بزرگ تاریخ ببینید.
آنها کمی آجیل بودند.
سازمانی مانند سازمان ما نمی تواند از عهده آن برآید.
پس باید آن افراد را پیدا کنید
کسانی که آزاد اندیش و تخیلی هستند،
که آن تخیل بارور را دارند،
اما در عین حال، بسیار عاقل هستند و می دانند که چرا این کار را می کنند.
من در یک شهر کوچک در اروپا بزرگ شدم.
یک فرانسه بسیار محافظه کار.
بزرگ شدن در یک مدرسه دخترانه،
با همه معلمان زن...
احساس مکانی بود که هرگز تغییر نخواهد کرد.
آنها همیشه به من احساس غریبگی می کردند.
آنها همیشه مطمئن بودند که می پرسند،
"در صورت درگیری بین اسرائیل و فرانسه،
شما به کجا تعلق دارید؟ وفاداری شما کجاست؟
در سال 1970، قانون در فرانسه تغییر کرد،
و سنی را که به طور قانونی بزرگسال هستید از 21 به 18 کاهش دادند.
گفتم، "همین. خداحافظ."
چمدانی را بستم و راهی اسرائیل شدم.
این دختری بود که من بودم. می دانستم چه می خواهم،
و من می دانستم که چه چیزی را نمی خواهم. من یک زندگی کاملاً عادی را شروع کردم.
تا اینکه یک روز نامه ای دریافت کردم
از آژانس همکاری بین المللی.
به اتاقی رفتم که یک میز و یک مرد داشت.
او گفت، "اگر به شما بگویم چه می شود
که یک شغل وجود دارد که خلبانان ما هستند
نمی توانم انجام دهم،
کاری که چتربازان ما نمی توانند انجام دهند،
و شما می توانید انجام دهید؟
کار این است که در خارج از مرزهای اسرائیل چشمان اسرائیل باشیم.
آیا شما علاقه مند هستید؟
البته!
به خطر فکر نکردی؟
خیر.
امروز، آیا پاسخ شما متفاوت بود؟
من فکر نمی کنم.
باشه، در طول مصاحبه با شما چه تماسی بگیرم؟
- جانت. - جانت؟
اگر در عرض پنج دقیقه مرا سارا صدا کنی من سارا خواهم بود.
مشکلی نیست.
وقتی جوان بودم، عاشق رمان های جنایی و تعلیق بودم.
من هر فیلم آگاتا کریستی را برای همه دوستانم خراب کردم،
زیرا در صحنه دوم از قبل می دانستم چه کسی این کار را انجام داده است.
من اسرار را دوست دارم. من حل اسرار را دوست دارم.
من دوست دارم در رازها شرکت کنم. باشه؟
سال 1970 بود. من در اسرائیل بودم.
من خیلی گیج شدم.
من در مدرسه شبانه در Technion ثبت نام کردم،
مطالعه سیستم های اطلاعاتی و برنامه نویسی.
آنها ما را در کلاس درس نشاندند و یک مرد بسیار خوش تیپ جلوی من نشست.
اواسط زمستان بود.
همه رنگ پریده بودند. اما این مرد کاملا برنزه بود.
باشه. سال تحصیلی شروع شد و هر چند وقت یک بار
مرد ناپدید می شد و دو هفته بعد برمی گشت،
حتی برنزه تر، گوش به گوش خندان، شاد مانند صدف.
او واقعا معمایی بود.
بعد از بار سوم یا چهارم،
یک مداد برداشتم. من آن را خیلی خوب تیز کردم،
تا آنجایی که می توانستم تیزبین.
من آن را اینجا گذاشتم، مقابل شریان او،
و من گفتم، "ببین،
نمی دانم چه کاری انجام می دهید
اما من می‌خواهم وارد آن شوم."
و اینگونه به موساد آمدم.
آنها شما را از نظر تدبیر، بداهه نوازی، شجاعت آزمایش می کنند.
کسانی که بیش از حد شجاع هستند، شکست می خورند،
زیرا کسی که جسور، شجاع و نترس است،
نمی تواند موقعیت ها را خوب بخواند، خطری را که در راه است نمی بیند.
از یک طرف باید باشی
یک فرد قابل اعتماد، با اخلاق قوی،
و از طرف دیگر، شما باید در شرایط خاص توانایی داشته باشید،
به طور کامل شخص دیگری باشید، بر اساس آنچه در یک موقعیت خاص نیاز دارید.
پس این ترکیب، از این دو کیفیت،
در یک فرد مجرد پیدا کردن سخت است.
به طور کلی، مردم یا صادق و عادل هستند،
یا آنها کلاهبردار هستند.
صادق بودن و عادل بودن و همچنین در مواقع لزوم کلاهبردار بودن سخت است.
در هر روز شما به عنوان یک عامل،
شما باید در اعماق آن دنیا زندگی کنید، گاهی اوقات برای مدت طولانی،
و مردم را به گونه ای که هرگز در زندگی عادی خود نخواهید دستکاری کنید.
بازی همین است.
به همین دلیل است که یافتن ماموران بسیار سخت است. به همین دلیل است که از هر هزار یکی می شود.
آیا این واقعیت که شما یک زن هستید در تمرین شما نقش داشت؟
ما عروسک نیستیم!
ببین، من بعد از 1968 آمدم
از فرانسه که دختران سوتین خود را سوزاندند.
انقلاب بدون زنان نمی تواند وجود داشته باشد
تصویر زن فرانسوی، در آن روزها،
سوالاتی در مورد بی بند و باری مطرح کرد،
حساسیت و مرزها،
و ظرفیت من برای نظم و انضباط.
از یک طرف، آنها نمی خواستند من را راهبه کنند. از سوی دیگر،
آنها نمی خواستند من به مشکل برسم.
در نقاط خاصی در طول آموزش
آنها تصمیم گرفتند من را در این جبهه آزمایش کنند.
من دوست پسر داشتم و آنها از من خواستند که از او جدا شوم.
آنها باید توانایی من را برای اطاعت از قدرت آزمایش کنند،
که برای من داده نشده است،
و برای اینکه به قولم صادق باشم، که... باشه، آن را قطع می کنم،
و دیگر هرگز همدیگر را نخواهیم دید.
او اصلاً آن را دوست نداشت،
اما خیلی مصمم بودم.
به عنوان مدیر موساد،
چقدر درگیر زندگی خصوصی ماموران بودید؟
اجازه دهید داستانی در مورد یکی از عوامل برای شما تعریف کنم،
من به شما نمی گویم چه کسی، چه کسی قرار است در یک ماموریت آینده نقش کلیدی داشته باشد.
او پیش من آمد و گفت 3 روز باید بروم خارج از کشور
گفتم، "اما ماموریت..." "برمی گردم."
بنابراین او از خارج با من تماس می گیرد و می گوید:
"من خیلی متاسفم، افرایم. نمی توانم برگردم."
"چی شده؟" "من عشق زندگی ام را پیدا کردم.
ما الان با یک کاتاماران بیرون می رویم."
و اونجا، این... گفتم، "اما...
می‌دانی، مأموریت!» او می‌گوید: «ببخشید، نمی‌توانم.»
گوشی را قطع کردم. ساعت 2:00 بامداد بود.
همسرم، هداسا، می گوید:
"مشکل چیست؟ تو مثل یک ورق سفیدی."
و من بدون اینکه به مدیر موساد بگویم ، ماموریت را به تعویق انداختم .
اگر به مدیر موساد گفته بودم،
به نظر من او چاره ای نداشت
اما او را از شرکت در چنین ماموریت هایی در آینده منع کنید.
بنابراین تمام اسرائیل باید منتظر می ماندند تا او کار خود را تمام کند...
- سفر؟ - بله.
نمی توانستم شخص دیگری را بدست بیاورم.
این چیزی است که شما در طول زمان در آن تخصص دارید.
من جایگزینی برای پیشنهاد نداشتم.
به نظر شما تصمیم درستی گرفتم؟
- موفق بود؟ - چی؟
آیا موفقیت آمیز بود؟
آیا این آزمایش است؟ آیا ماموریت موفقیت آمیز بود؟
شاید تصمیم اشتباهی بود و به هر حال خوب پیش رفت؟
- نظرت چیه؟ - من به شما نمی گویم.
آنها به شما چه می آموزند؟ چگونه از سلاح استفاده کنیم؟
آیا آنها به شما یاد می دهند که چاقو را در دندان های خود نگه دارید؟
نه، اصلا.
می دانم که بخشی از تصویر یک عامل موساد... است
مردی که چاقو در دندان هایش دارد، جیمز باند، با سلاح های فانتزی اش...
خطرناک ترین چیز خواهد بود
گرفتار شدن با سلاح در کشوری که قرار نیست در آنجا باشید.
و بنابراین، شما سلاح حمل نمی کنید.
اسلحه شما هویت، داستان شماست.
این تنها سلاح شماست.
در فیلم ها،
زندگی ماموران و ماموران مخفی همه بسیار پر زرق و برق است.
در واقعیت، این درست است، اوج های دیوانه کننده ای وجود دارد،
و لحظات فراموش نشدنی،
اما رسیدن به آن قله مستلزم کار خسته کننده و بی شکر زیادی است.
کار سخت.
به عنوان مثال، ممکن است چهار روز را در مقابل یک ساختمان اداری بگذرانید،
منتظر بیرون آمدن یک مرد ریشدار هستم.
کار دیگری نمی توانید انجام دهید.
اگر نگاهت را از آن ساختمان بردارید، دلت برای مرد ریشو تنگ خواهد شد
قرار است بیرون بیاید.
این واقعیت است. واقعیت جیمز باند نیست.
بخش جیمز باند وجود دارد، اما در نهایت بخش کوچکی از آن است.
شما ممکن است یک هفته برای یک نمایش ده دقیقه ای کار کنید.
اما می دانید، من وارد جزئیات نمی شوم،
اما گاهی اوقات ارزش آن را دارد که ده دقیقه یک هفته کار کنید.
من در طول جنگ یوم کیپور فعال شدم.
زمان وحشتناکی بود.
ما واقعاً می ترسیدیم که خانه ما ویران شود.
تو را کجا فرستادند؟
به مصر، در حالی که ما هنوز در جنگ بودیم.
- چگونه به آنجا رسیدی؟ - به اروپا برگشتم،
مدتی، تا آماده شوم و روی داستان پشت سرم کار کنم.
چون زمان من در اسرائیل باید پاک می شد.
هر گونه ارتباط با یهودیت. هر گونه ارتباط با اسرائیلی بودن.
هر گونه ارتباط به عبری.
خب، اینها عکسهای... هستند
لباس های شب دهه 1970،
که من هر از گاهی استفاده می کردم.
چه کسی آنها را انتخاب کرد؟
فرمانده.
بله.
رفتیم خرید. سه لباس.
اوه، این در هواپیما است،
پرواز خارج از کشور برای ماموریت.
این تولد 22 سالگی من بود.
چه کسی آن را گرفت؟ کسی آنجا با شما بود؟
بله.
من یک شریک با من داشتم، زیرا این مأموریت به یک زوج نیاز داشت.
بله.
و این داستان جلد شما بود؟
"همسر."
روز ورود من به قاهره،
من با "دوست پسر"م بودم
و او می خواست به من اطراف را نشان دهد، تا شبانه قاهره را ببینم،
و مرا به شهر صحرا برد.
چادر بزرگ،
موسیقی، غذا، رقصنده شکم...
تا زمانی که من به او پیوستم او مدتی آنجا بود.
و من او را می بینم، به نوعی...
ضربه زدن به پایش همراه با ریتم و ضربه زدن به دستش روی ران او.
این به من گفت که او قبلاً عادت کرده بود،
که او بخشی از آن فرهنگ بود. من هنوز آن را کاملاً خارجی یافتم.
من شخصیت خاصی را بازی می کنم. -چه نوع شخصیتی؟
من یک بلوند بازی می کنم و من یک سبزه هستم.
تیپ بلوند است...
یک فرد کم عمق.
تمام چیزی که من به آن اهمیت می دهم کمی ورزش و کمی زندگی اجتماعی است
و با گذراندن دوره های رقص شکم، برای اندام شما خوب است
و برای ارتباط با فرهنگ محلی خوب است.
من دقیقاً می دانم که چه چیزی را عرضه می کنم، چه چیزی را می خواهم مردم ببینند، زیرا...
آن دو دختری که قرار است در مورد من غیبت کنند باید بتوانند
بدون اینکه بیایید و از من بپرسید به پاسخ سوالات خود بیایید.
روزی که یکی بیاید و از من بپرسد
یک سوال، این بدان معناست که من خیلی وقت ها را خراب کردم.
البته من داستانم را زودتر از موعد ساختم.
اما همیشه جزئیات کوچکی وجود دارد که شما نمی توانید...
شما نمی توانید تمام زندگی شخص دیگری را از روی قلب یاد بگیرید،
چه واقعی باشد چه جعلی. شما باید یک زندگی بسازید،
اما بعضی چیزها همیشه گم می شوند.
شما هر روز با آن برخورد می کنید، تا زمانی که تبدیل به طبیعت دوم شود.
تو متوجه چیزهایی می‌شوی، مطمئن می‌شوی که صحبت نمی‌کنی، چیزی نمی‌دهی.
بنابراین اساساً، کل زندگی شما تبدیل به یک عمل می شود.
بله، تئاتر زندگی.
ببین، کسی که از بازی لذت نمی برد
بدیهی است که برای کار اشتباه است.
اما اگر از بازی لذت می برید...
یادم می آید برای اولین بار به تنهایی سوار هواپیما شدم
در اولین سفرم به خارطوم.
شما سوار هواپیما می شوید، در محاصره مردان مسلمان
پوشیدن گالابیا.
و آنها به شما نگاه می کنند، و شما به آنها نگاه می کنید،
و شما می دانید که آنها هیچ ایده ای ندارند که شما از محلی که از آن هستید هستید.
من همانجا در هواپیما نشستم و به اطراف نگاه کردم و از آن موقعیت بسیار لذت بردم
داشتن رازی که فقط من می دانم.
در ماموریت خود در سودان، داستان جلد شما چه بود؟
تاجر؟
نه. من یک محقق، یک انسان شناس، بودم
مطالعه قبایل.
آسان نبود، زیرا...
مثلاً تعداد زیادی از آنها در اطراف نبودند .
دستور از نخست وزیر صادر شد، نه کمتر.
او گفت: "یهودیان اتیوپی را به اسرائیل بیاورید."
همینطور.
در آن روزها، اتیوپی تقریباً در وضعیت هرج و مرج بود،
بنابراین ما نتوانستیم آن یهودیان را مستقیماً منتقل کنیم.
بنابراین تصمیم گرفتیم از این واقعیت استفاده کنیم
که سودان و اسرائیل هر دو با دریای سرخ هم مرزند.
این عملیات شامل شکستن تمام قوانین کتاب بود
درباره نحوه اجرای عملیات اطلاعاتی.
اول از همه، در منطقه ای که ما داشتیم اتفاق افتاد
قابلیت های بازیابی میدان بسیار محدود.
ما هیچ راه واقعی برای دانستن نداشتیم
اینکه آیا ما لو رفته بودیم یا نه.
افرادی که ما استخدام کردیم...
ما وقت نداشتیم آنها را آموزش دهیم و آنها را به درستی برای کار آماده کنیم.
من این تصمیم را گرفتم
و ما یک میانبر گرفتیم.
ما چند نفر را گرفتیم که تعدادی از آنها اسرائیلی بودند و آنها را آموزش دادیم
دوره های تصادف به آنها داد،
در یک کشور دشمن تحت یک هویت فرضی عمل کنید.
بنابراین به سودان رفتم تا سواحل را بررسی کنم،
و برای آزمایش آبها.
ما گشتی در سواحل زدیم،
و در طول آن تور، در حدود 65-70 کیلومتری شمال بندر سودان
چند کلبه با سقف قرمز دیدیم.
این یک استراحتگاه غواصی بود که توسط یک شرکت ایتالیایی ساخته شده بود.
نقاط غواصی در آنجا تعدادی از بهترین های جهان هستند.
به محض دیدن توچال، به پتانسیل آن پی بردم
از هر زاویه ای.
توجیه ما برای حضور در سودان در وهله اول.
ارتباط شما با استراحتگاه غواصی چیست؟ چگونه آن را توضیح می دهید؟
بنابراین من یک انسان شناس هستم که از مردم شناسی بیمار شدم.
من دو سال است که آنجا هستم،
و این زیباترین جایی است که تا به حال دیده ام و تصمیم می گیرم
تحقیقم را رها کنم و اکنون می خواهم پول در بیاورم.
این چیزی است که همه می توانند بفهمند.
تیمی که برای این کار جمع کردم لازم بود،
از یک طرف، برای ایفای نقش مربیان غواصی، در تمام طول مسیر،
از جمله دستورالعمل واقعی،
و بخشی از تیمی باشید که کار واقعی... را انجام می دهد
جمع آوری یهودیان و انتقال آنها،
تمام مخفیانه.
هیچکدام از آنها از طریق دهکده نیامدند. ما آنها را حمل کردیم
از طریق یک ورودی کوچک، در حدود 5 کیلومتری استراحتگاه.
این استراحتگاه کاملاً به منظور حفظ پوشش ما بود.
ببین، من مشکل ساز بودم.
من به عنوان روزنامه نگار استخدام شدم،
و در موساد، کلمه "ژورنالیست" است
مترادف با "فاحشه".
و در واقع، کل زندگی بزرگسالی من
روزنامه نگاری بود و موساد، روزنامه نگاری و موساد، روزنامه نگاری...
گاهی اوقات در همان زمان.
شغل شما در این ماموریت چه بود؟
من یکی از بنیانگذاران و مدیر استراحتگاه بودم.
در میان چیزهای دیگر، من یک مربی موج سواری بودم،
اپراتور قایق...
در یک نقطه، ما اولین تخته موج سواری را در سودان آوردیم.
ما آن را به صورت ویژه از اسرائیل با یک هواپیمای نظامی پرواز کردیم.
پایان دوره اولین باری بود که فهمیدم قرار است چه کار کنم.
کار من این بود که استراحتگاه را مانند کلاب مد اداره کنم.
این استراحتگاه پوشش عملیاتی و بهانه آنها برای آمدن به سودان خواهد بود.
یکی دکتر توچال می شود، یکی می آید کتاب ها را چک کند...
در مورد تئاتر پرسیدی؟ شما بروید.
آن لحظه من روی صحنه بود.
استراحتگاه عروس نام داشت.
پس از پایان ماموریت، نیویورک تایمز نوشت
این شرم آور بود که استراحتگاه را بستند،
چون یک گنج پنهان بود.
بهترین غواصی در جهان. غواصان از همه جا به آنجا آمدند،
و غذا...
ما چیزی شبیه به... رستوران دو ستاره میشلن راه اندازی کردیم.
ما عملیات را همزمان با استراحتگاه اجرا کردیم، کاملاً نامرتبط.
هیچ چیز در روال استراحتگاه در طول عملیات تغییر نکرده است.
برخی از عملیات ها از طریق دریا انجام شد.
ما "برادران" را به قول خودمان به ساحل می بردیم،
جایی که کماندوهای اسرائیلی آنها را گرفتند.
یک بار، به یک کمین ارتش سودان برخورد کردیم.
حدود 60 سرباز سودانی ناگهان از تاریکی بیرون آمدند.
سربازان؟
سربازان مسلح، با AK-47.
- تیراندازی، عده ای اسیر شدند... - اسیر شدی؟
نه. من در 100 متری ساحل بودم، در یک قایق بادی،
و من گزارش دادم،
چون کماندوها از قبل برای یک عملیات نجات خشونت آمیز آماده می شدند،
برای بازگشت به ساحل و نجات چهار نفری که اسیر شده اند،
اما من به آنها گفتم که صبر کنند، زیرا ناگهان دنی را با دستانش در هوا می بینم،
فریاد زدن سر افسر.
او مردی قد بلند و قوی بود.
او شروع کرد به فریاد زدن سر من به زبان عربی، و من می دانستم چه می گوید، اما...
به انگلیسی به او پاسخ دادم.
او می گوید، "تو چه کار می کنی؟ اینها چه کسانی هستند؟
من شما را برای بازجویی به بندر سودان می برم."
او بازوی من را گرفت.
من آزاد شدم.
گفتم "من با تو جایی نمیرم.
میخواهی فریاد بزنی؟ من هم می توانم فریاد بزنم."
او شروع کرد به داد زدن سرش. "تو احمقی! تو احمقی!
من برای وزارت گردشگری کار می کنم! من گردشگران را به شیرجه های شبانه می برم،
و تو به سوی من آتش گشودی!
من فردا در خارطوم خواهم بود،
و من با رئیس ستاد شکایت خواهم کرد !"
و افسر، همه شرمنده،
عذرخواهی کرد، افرادش را جمع کرد و رفت.
ما همیشه می دانستیم که ممکن است همه چیز تمام شود
با یک هواپیمای نظامی سوخته،
و ما وارونه از دم آویزانیم.
آیا تا به حال احساس کردید که پوشش شما در حال منفجر شدن است؟
آزمایش خیلی سختی داشتم.
یک بار، وقتی مهمان دیگری نبود، دو مهمان آلمانی وارد شدند،
آلمانی هر دو.
یکی از آنها برای من داغ بود، و همیشه در دم من بود،
مداوم در اطراف من، صحبت کردن با من، پرسیدن سوال،
و ما در مورد کودکی ها و آهنگ ها صحبت کردیم...
چیزهایی که وقتی بالاخره یکی از وطن خود را پیدا می کنید در مورد آنها صحبت می کنید.
این شما را در موقعیت بسیار ناخوشایندی قرار می دهد. تصورش کنید.
اگر کسی در اطراف شما وانمود می کند که اسرائیلی است،
فوراً خواهید فهمید که آیا او واقعی است یا جایی آن را یاد گرفته است.
گردشگران غواصی افرادی هستند که پول زیادی خرج می کنند
برای رسیدن به هر سوراخی که شنیده اند غواصی خوبی دارد.
ما ایتالیایی، فرانسوی، داشتیم
اسپانیایی ها، کانادایی ها.
این یک کانادایی، اتفاقاً یهودی بود،
یک شیرجه خصوصی درخواست کرد.
مربی...
مخفی، افسر سابق کماندوی نیروی دریایی بود.
اکنون، در زیر آب، غواصان با استفاده از سیگنال های دستی ارتباط برقرار می کنند.
غواصان نظامی از سیگنال های مختلف استفاده می کنند.
برای اینکه بپرسد آیا همه چیز خوب است، او اینگونه می رود
و شما باید اینگونه پاسخ دهید.
در ارتش، او اینگونه می رود
و شما باید اینگونه پاسخ دهید.
سخت ترین چیز برای آنها
قرار بود آن سوئیچ را ایجاد کنم.
بنابراین آن مرد از کشوری آمده است که کماندوهای دریایی جدی دارد،
و از او پرسید، "چرا اینطور رفتی؟
پیشینه شما چیست؟" او متوجه اشتباه خود شد،
بنابراین او گفت "آره، من قبلاً در ارتش بودم."
وقتی از آب بیرون می آیند، آن مرد چیزی شبیه این می گوید،
"غواصی خوب، ها؟" به زبان عبری.
و، می دانید، پس از یک ساعت زیر آب، کمی ... می شوید
پس او پاسخ داد، "بله."
او به سمت من می آید و می گوید: "من سوختم."
گفتم "باشه، اون تو کدوم اتاقه؟" شماره اتاق را به من گفت.
در خانه اش را زدم. آن را باز کرد و به زبان عبری با من صحبت کرد.
گفتم "نفهمیدم."
بنابراین به انگلیسی تغییر کرد.
و گفت: "گوش کن... میدونی، من طرف تو هستم."
به او گفتم،
"شما امشب درخواست شیرجه دیگری کردید، درست است؟
شما برای شیرجه شبانه درخواست کردید.
ما شما را به صخره ای می بریم که در آن نوعی کوسه خاص وجود دارد.
آنها فقط طعم گوشت کوشر را دوست دارند. اینجاست که امشب غواصی خواهید کرد."
او می گوید: "نه". "نه، واقعا، من...
منظورم از آن چیزی نبود، من...
من اسرائیل را دوست دارم..." گفتم: "برام مهم نیست.
فقط به یاد داشته باشید که دسترسی ما بسیار طولانی است."
در چنین شرایطی چه می کنید؟
نگاه کنید، در این خط کار،
شما همیشه ترجیح می دهید
برای جلوگیری از خشونت.
اما هدف این است که مطمئن شویم این یهودیان گرفتار نمی شوند،
و اینکه کماندوهای ما گرفتار نشوند.
- پس؟ - گوش کن،
گاهی اوقات غواصان تصادف می کنند.
میتونم بگم خوب خوابیدم
در آن سالها؟ نه.
می دانستم که هر لحظه ممکن است اتفاقی بیفتد.
ممکن است افشا شوند، سودانی ها ممکن است بفهمند که چه کسانی هستند،
و هنگامی که آنها دستگیر شوند هر چیزی ممکن است اتفاق بیفتد،
شروع با شکنجه،
تا جایی که اجازه ندهیم آنها زنده به اسرائیل بازگردند.
تصویر الی کوهن،
در میدان شهر، در دمشق به دار آویخته شد...
- آیا این چیزی است که شما را آزار می دهد؟ - نه.
نه. چون اگر مرا آزار می داد، نمی توانستم کارم را انجام دهم.
من نتوانستم، و دیگران نتوانستند،
در هر سطح. نه.
ماموریت ها، ماموریت های مجدد هستند.
من فرصتی برای جمع آوری اطلاعات دیدم
که می دانستم در اسرائیل بسیار مورد توجه است.
من به یک تور خاص پیوستم.
من موفق شدم وارد موزه جنگ در سوئز شوم
و برای کمک به یافتن افراد گمشده از وسایل نقلیه عکس گرفت
که در عمل گم شده بودند.
من لکه های خون تازه را در داخل دیدم.
تنها چند روز پس از کشته شدن آن سربازان بود.
و من مجبور شدم به لبخند زدن ادامه دهم،
انگار همه چیز اوکی است.
شما در این عکس ها خیلی جوان به نظر می رسید.
اما تو توانستی احساساتت را پنهان کنی.
لحظات زیادی از این دست وجود داشت.
به شما یک مثال می زنم.
خارجی ها اجازه نداشتند آزادانه در بیشتر جاده ها تردد کنند.
و من با یک شریک در سفر هستم
در یک جاده تاریک در شب،
و ما دلایل زیادی برای رفتن به آن راه نداریم.
و هر چیزی که می بینید، می توانید گزارش دهید.
این می تواند مکانی باشد که در آن موشک های دوربرد پنهان می شوند.
می تواند آنتن باشد.
می تواند هر چیزی باشد.
به یک ایست بازرسی پلیس می رسیم،
و افسر به پنجره من می آید.
او می پرسد از کجا آمده ایم، و من به او می گویم،
و کجا داریم می رویم، و به او می گویم.
و سپس می گوید: "چرا؟"
پس من آدمک چشم گشاد را بازی می کنم،
و من می گویم، "چون آنجا خیلی خسته کننده بود."
و او آن را خرید و به ما راه داد.
قلب ما به تپش افتاد،
زیرا ماشین پر از چیزهایی بود که ما نمی خواستیم آنها پیدا کنند.
شما به عنوان رهبر تیم درگیر یک اتفاق ناگوار بودید
فرض کنید در یک مأموریت در یک کشور... "اروپایی".
یک شکست موساد.
چهار جوان اسرائیلی در قبرس دستگیر شدند
هنگام تلاش برای شنود تلفن های سفارت ایران در نیکوزیا.
آنها ادعا کردند که به دنبال اتاق زنانه برای همراهان زن خود بودند.
من به شما می گویم، در رابطه با بدبختی
که شما به تازگی به آن اشاره کردید،
که من درگیر آن بودم،
که من در بسیاری از حوادث ناگوار دیگر شرکت داشتم.
اما معمولاً،
شما موفق می شوید از این حوادث ناگوار جلوگیری کنید، و سپس، آنها به بدبختی تبدیل نمی شوند.
اما در هر مورد، در هر مورد،
ما اندکی ریسک می کنیم.
در موارد نادر،
ما زمین می خوریم.
شخصاً برای شما در بازداشت چطور بود؟
آزاد بودن، در بالای جهان،
احساس می کنید که دنیا زمین بازی خصوصی شماست،
سفر به همه جا،
زندگی کردن، و بعد ناگهان خود را با دستبند به صندلی می بینید...
این یک موقعیت بسیار ناخوشایند است.
و سپس شروع به پرسیدن چند سوال واقعاً بزرگ از خود می کنید.
اعتراف می کنم که حتی از خودم پرسیدم که چرا باید در این مورد کشته شویم.
و آموزشی که می گیرید
تو را وادار می کند در آن لحظه آن را کنار بگذاری و به جلو بروی.
آیا آنها شما را باور کردند؟
آیا توانستید پوشش خود را حفظ کنید؟
البته.
ببینید، خطرات آشکار بودند.
لیلهامر تقریباً در همان زمان اتفاق افتاد.
موساد به دنبال یکی از آنها رفت
معماران قتل عام ورزشکاران در مونیخ،
و به اشتباه یک پیشخدمت مراکشی را شناسایی کرد
به عنوان مردی که دنبالش می گشتند،
و در نتیجه،
مرد اشتباهی را کشت.
بوچیکی در برکه ای از خون به زمین افتاد.
یک همسایه همه چیز را دید و حتی شماره پلاک را یادداشت کرد
ماشین، مزدا،
که پلیس را قادر ساخت تا ماشین را ردیابی کند.
دو مرد و دو زن، یکی از آنها
یک سوئدی با ارتباط با اسرائیل دستگیر شدند.
یکی از آنها سیلویا رافائل بود.
آیا او را از طریق موساد می شناختید؟
بله. بخشی از داستانی که من ساختم شامل ظرفیت بود
به عنوان روزنامه نگار یا عکاس خبرنگار کار کنید.
و آن موقع بود که سیلویا را دیدم که در آن زمینه کار می کرد.
سیلویا رافائل از آفریقای جنوبی آمده است. او حتی یهودی هم نبود
او عاشق اسرائیل شد. در مقطعی، او استخدام شد.
آنها برای او به عنوان یک عکاس کانادایی هویت فوق العاده ای ساختند.
- و او در واقع یک عکاس بود. - او عکس چه کسی را گرفته است؟
کل خاورمیانه،
از جمله پادشاهان، حاکمان...
پس یک عامل موساد در دربار پادشاهان وجود داشت
در سراسر خاورمیانه،
با دوربین.
از زمان تأسیس اسرائیل،
چند ده اسرائیلی بودند
چه کسی جاهایی رفت که چگونه باید آن را قرار دهم...
هیچ فیلمنامه نویس هالیوودی به اندازه کافی قارچ جادویی مصرف نکرده است
برای نوشتن در مورد آن.
چهار نفر از متهمان،
آبراهام گهمر، سیلویا رافائل، دن آربل و ماریان گلدنیکوف
به دادگاه عالی نروژ آمد.
او به عنوان یک عامل موساد افشا شد
و زندانی شد.
خواندن حکم او را تماشا کردم
جایی که مستقر بودم،
در قاهره، در آن زمان.
فکر می کردی اگر تو را بگیرند چه اتفاقی می افتد؟
گرفتار شدن در نروژ مانند گرفتار شدن در قاهره نیست.
با همه سرگرمی،
ما نیز در آنجا در حال آزمایش بودیم.
ما مهمانانی در آنجا داشتیم که سیا روی آنها نوشته شده بود.
آنها قطعا سیا بودند. ما آنها را بلافاصله ساختیم.
می دانستیم که اگر بی خیال باشیم،
می‌توانیم کل عملیات را غرق کنیم.
حتی فکر کردن هم سورئال بود
که در حالی که ما در استراحتگاه هستیم و در حال تفریح ​​هستیم،
رقصیدن با مهمانان چون در حال برگزاری مهمانی هستیم،
در همان شب، در پشت استراحتگاه،
یک کاروان کامیون وجود دارد
انتقال یهودیان به نقطه تخلیه.
هر گروهی از یهودیان را که دیدم در حال دور شدن هستند
از ساحل با کماندوهای نیروی دریایی،
یا بالا رفتن در هواپیما،
با خود آورد…
رضایت بسیار زیاد.
و ببینید، کل این عملیات، با همه فراز و نشیب هایش،
با همه مشکلاتش،
از جمله آتش‌سوزی، دستگیری، و هر چیز دیگری،
نزدیک به ده سال ادامه داشت.
داستان جلد شما در قاهره به عنوان "همسر" بود.
چگونه چنین رابطه پیچیده ای را در این مدت طولانی حفظ می کنید؟
من ترجیح می دهم به یک سوال دیگر ادامه دهم.
هنوز،
این رابطه نزدیک با شما چه می کند؟
و خط کجاست
بین بازیگری و واقعیت، بین بازیگری و زندگی واقعی؟
هر کجا می خواهید باشد.
و در مورد شما؟
اجازه دهید با گفتن اینکه من آن پسر را دوست نداشتم شروع کنیم.
اگر از نظر اجتماعی او را ملاقات کرده بودم،
می توانم به شما اطمینان دهم که بیش از پنج دقیقه با او وقت نمی گذاشتم.
او کاملا برعکس بود
از آن نوع افرادی که می توانستم خودم را ببینم
در رابطه با.
چطور یک سال تمام آن را حفظ کردی؟ شما 22 ساله بودید.
این مثل بالا رفتن روی صحنه، بازیگری نیست
و یک ساعت و نیم بعد پایین می آیند.
من زندگی را به کمال می گذرانم،
بسیار شدید. منظورم،
وقتی در چیزی هستم، کاملاً در آن هستم.
مطمئناً، ماه‌های زیادی را گذرانده‌ایم
با هم، در یک کشور دشمن،
با تنش های محل،
باید روی یکدیگر حساب کنیم
و بازیگری...
این ما را به هم نزدیکتر کرد،
نزدیکی که در نهایت احساسی نیز شد.
در آن نقطه، آشکار شد که
اگر به هم نزدیک نمی شدیم برای ما بسیار بسیار سخت بود.
به خاطر شرایط زندگیمون، چون داشتیم...
خدمتکار محلی داخل خانه و...
ما باید آن شیمی، آن صمیمیت را ایجاد می کردیم.
ما گفتیم، "بیایید تلاش کنیم و آن را واقعی زندگی کنیم."
تا زمانی که ماموریت به پایان رسید،
و بعد باید تصمیم می گرفتیم:
آیا با هم می مانیم یا از هم جدا می شویم؟
کسی که ما را گرد هم آورد،
که هر دوی ما را خوب می شناخت،
خود را مسئول می دید
برای موقعیت غیرممکنی که ما را در آن قرار داده بود،
و فکر کرد
درست نیست
اجازه دهید ادامه یابد،
همانطور که پیش می رفت،
و مطمئن شد که از هم جدا شدیم.
و چگونه آن را گرفتید؟
خیلی عصبانی بودم.
من...
خیلی عصبانی. بسیار.
به او گفتم، "ببین،
ممکن است این یک اشتباه باشد، اما اشتباه من است،
از شما می خواهم که در زندگی من دخالت نکنید."
و با این حال،
شریک من نیز می تواند داشته باشد
همان کاری را که من کردم گفت: "صبر کن، صبر کن. من قبول نمی کنم. بیا...
آنچه را که می خواهیم انجام دهیم."
و او این کار را نکرد. بنابراین،
کسی که تصمیم را گرفته احتمالا درست گفته است
درباره اینکه ما به هم تعلق نداریم.
آسان نیست.
در پایان روز، همه ما انسان هستیم.
نمیتونی...
باید خیلی خیلی واضح باشد: زندگی کاری شما وجود دارد،
جایی که شما یک نفر هستید. آنجا زندگی خانگی شماست، جایی که شما شخص دیگری هستید.
آنها نمی توانند با هم ترکیب شوند.
وقتی مخلوط می شوند، خیلی بد است.
گاهی با هم مخلوط می شوند و این خیلی بد است.
پس شما به آن پایان دهید.
نمی توان کمک کرد.
چند ماه قبل از پایان ماموریت، یادم می آید که در ساحل قدم می زدیم،
در اواخر بعد از ظهر.
او در آنجا "تونی" نامیده می شد.
گفتم "تونی، به من بگو،
چه کسی را ترجیح می دهید: تونی یا...؟
نام واقعی او، نام او اینجا در اسرائیل.
و هیچ یک از ما نتوانستیم به این سوال پاسخ دهیم.
ما ترجیح می‌دهیم چه کسی باشیم: کسی که اینجا هستیم، در سودان،
یا شخصی که در اسرائیل هستیم؟
من یک بار با همسرم به ایالات متحده سفر کردم.
این زوج آمریکایی از من پرسیدند، "تو اهل کجایی؟"
و به طور غریزی گفتم "ایتالیا."
و گفتگو ادامه یافت.
من مشکلی نداشتم که جزئیات زیادی در مورد ایتالیا به آنها بدهم.
بعداً به اتاق برگشتیم و همسرم گفت:
"چرا نگفتی اسرائیل؟ چرا باید بگویی ایتالیا؟"
نکته این است که در این خط کار،
شما مدام احساس نیاز می کنید
محافظت شوند، پنهان
و نباید افشا شود.
خودم را آموزش دادم که در فرودگاه ها به عبری پاسخ ندهم.
و من را در موقعیت بسیار شرم آور، بسیار دشوار قرار داد،
وقتی با دخترم در تعطیلات اروپایی بودم
و در یک فرودگاه، مرا صدا زد، "مامان!"
و من حرکت نکردم.
این بخشی از حفظ پوشش شماست.
این کاری است که باید انجام دهید:
تظاهر کنید که به شما مربوط نیست.
او تا امروز آن را به خاطر می آورد و 35 ساله است.
تا امروز به یاد دارم.
ترجمه زیرنویس توسط