من برای این ایده که یک کشور یهودی در یک سرزمین یهودی هستم، خواهم کشت.
نام من وجت علی است و برخی مرا به عنوان نویسنده / مفسر می شناسند
/ دوستی که هر چند وقت یک بار در تلویزیون آرایش زیادی می کند.
همیشه به نظر می رسد که نویسندگان سفیدپوست درباره رادیکال های مسلمان صحبت می کنند
و افراط گرایان، اما مسلمانان هرگز اجازه ندارند در مورد رادیکال ها صحبت کنند
زیرا ما را بیش از حد حساس، بیش از حد احساساتی می‌دانند.
بزرگ شدن به عنوان فرزند مهاجران پاکستانی،
اسرائیل یک نیروی استعمارگر بود -
نیروی ظلم و بی عدالتی
من می خواهم با بنیادگرایان یهودی - این شهرک نشینان در کرانه باختری - صحبت کنم.
اگر بتوانیم عده ای را به فکر اسرائیل و فلسطین بیاندازیم
از طریق یک لنز جدید، دیدگاه های جدید ... چرا که نه؟
در سال 1967، اسرائیل از ترس حمله جهان عرب وارد جنگ شد.
آنها در 6 روز نه تنها از قلمرو خود دفاع کردند
بلکه آن را به بیش از دو برابر گسترش داد
اندازه آن قبل از جنگ، از جمله اشغال کرانه باختری،
منطقه ای که فلسطینی ها امیدوارند بخشی از کشور آینده آنها باشد.
امروزه بیش از 400000 یهودی اسرائیلی
در کرانه باختری زندگی می کنند
بر خلاف قوانین بین المللی
پنیر سوئیسی از شهرها و شهرها که ممکن است تشکیل کشور فلسطینی را غیرممکن کند.
من می خواهم بدانم: این مهاجران چه کسانی هستند،
و چرا آنها در بحث برانگیزترین مکان روی زمین زندگی می کنند؟ زمین
احساس می کنم در یک حومه بسیار ثروتمند آمریکا هستم.
چه کسی قهوه می خواهد؟
اگر درست کنید با کمال میل می پذیرم آقا.
ببینم زنم شکر رو کجا میریزه...
برای تو به عنوان یک یهودی مذهبی برای من توضیح بده...
چرا کسی زندگی در کرانه باختری را انتخاب می کند؟
این نماد حاکمیت بازگردانده شده یهود است.
زمین - و رویای زمین - چیزی است که ما را قادر می سازد وجود داشته باشیم.
اکنون، به یکی از موارد تاریخی تر می رسیم که توجیه کننده است
بودن ما در اینجا: چیزی که ما آن را تل شیلو، تپه باستان شناسی می نامیم.
بنابراین، ما در حال حفاری گذشته و یافتن استخوان هستیم،
ما در حال یافتن سفال، دیوارها و ساختن یک تصویر هستیم
3500 سال پیش تا به امروز اینجا در تل شیلو بوده است. بنابراین بسیاری وجود دارد
بنابراین، بسیاری از فلسطینی ها هستند که می گویند حق بیشتری نسبت به شما در این سرزمین دارند، یک یهودی آمریکایی متولد بروکلین.
- برونکس - ببخشید، کلیشه ای برای شما تعریف کردم.
برو و 10000 سال حفاری کن... من کلید پدربزرگم را که اینجاست به تو نشان خواهم داد.
من فرض می کنم که او کلید یک خانه واقعی را دارد
که اینجا از پدربزرگش وجود داشت. من این را مناقشه نمی کنم. این کسی است که به طور مداوم، قرن به قرن، هزاره پس از هزاره اینجا بود...
و این فقط متعلق به یهودیان است.
وقتی به آن سکونتگاه زباله فکر می کنید... این همان شهرک زباله است.
شما این چیزهای کلبه مانند را پشت سر من دارید.
پس تو اولین خانه بودی
اما نمی ترسیدی؟ یعنی اینجا چیزی نیست
نه خواربار فروشی، نه پمپ بنزین، نه بیمارستان،
بدون همسایه...
خوب! به گفته من، این همان چیزی است که من آرزو می کنم.
همه چیز به ما تعلق دارد - تاریخ، باستان شناسی، الهیات.
من 2000 سال گذشته را به عنوان یک خارجی گذراندم -
به عنوان فردی که از این کشور تبعید شده است
در عراق در، در لهستان، در روسیه و آلمان... من دیگر [یک] خارجی نخواهم بود.
سرزمین های اشغالی و پروژه شهرک سازی بوده است
محوری ترین و تفرقه انگیزترین مسائل سیاسی
در اسرائیل از آن زمان،
به معنای واقعی کلمه، لحظه آتش بس در ژوئن 1967.
گروهی به نام گوش ایمونیم، بلوک مؤمنان،
این سازمان مهاجرنشین برتر، شروع به کار کرد
ایجاد شهرک های غیرنظامی در مقیاس بزرگ در سرتاسر سرزمین های اشغالی.
قوم اسرائیل زندگی می کنند.
دولت‌های راست‌گرای لیکود این پایه را در دست گرفتند و آن را بسیار تسریع کردند.
و از طرق مختلف، صدها هزار اسرائیلی را به زندگی در سرزمین های اشغالی کشاند.
کاری که ما عمدتا انجام می دهیم این است که تهاجمی بازی می کنیم.
و این یک کارزار تهاجمی علیه تروریسم نیست.
این یک کارزار تهاجمی علیه استقلال فلسطین است.
تقریباً هیچ شهر فلسطینی در کرانه باختری وجود ندارد
که توسط سکونتگاه ها احاطه نشده است، 360 درجه.
اگر فلسطینی هستید و می خواهید شهری را ترک کنید، باید مجوز داشته باشید. هنگام خروج، باید در یک ایست بازرسی منتظر بمانید.
مردم دیگری - یک مقام دیگر
که شما آن را مال خود نمی دانید -
تمام جنبه های زندگی شما را کنترل می کند.
تی وی نیوز: 3 اسرائیلی توسط یک تروریست فلسطینی کشته شدند
در شهرک حلامیش در کرانه باختری بر سر سبت یهودیان.
بچه ها، آیا واقعاً می توانیم در این شهرک که این حمله اتفاق افتاده است، توقف کنیم؟
من می روم با خواهر سرباز ارتش اسرائیل که به عمر العابد شلیک کرد، ملاقات کنم.
مهاجم 19 ساله فلسطینی
و او ما را به معنای واقعی کلمه به جایی می برد که او آنها را دید.
خانواده ام صدای جیغ را شنیدند و برادرم فرار کرد و او از روی بوته پرید.
از پنجره، تروریستی را دید که یوسی، همسایه من را با چاقو می زد.
او آنجا شلیک کرد و توانست تروریستی را که روی زمین افتاده بود خنثی کند.
و سپس به داخل خانه دویدند و صحنه وحشتناک و هولناکی را دیدند که در تمام زمین خونریزی داشت.
تقریباً مثل این است که مهاجران در حال ساختن خانه‌ها روی گدازه‌های داغ هستند.
آیا آنها به ایجاد این چرخه اختلال کمک می کنند؟
من فکر می کنم اگر کسی کمک نمی کند، این تروریست ها هستند که مردم را در رختخواب خود می کشند.
من قصد دارم با پدر و مادر عمر صحبت کنم.
آیا کاری را که پسرتان انجام داده محکوم می کنید یا نه؟
من اشغال و نتانیاهو را مقصر می دانم.
ما حشراتی نیستیم که بتوانیم روی آنها پا گذاشته و کشته شویم.
همانطور که حضرت محمد فرمودند.
«چشم در برابر چشم و دندان در برابر دندان.
ما با خانواده این پسر، این جوان 19 ساله، عمر دیدار کردیم. بنابراین ما امروز پدر را ملاقات می کنیم.
پس منظور پدر چه بود؟
عذاب وجدان ندیدم
همه جا پوسترهای عمر وجود دارد.
فکر می کنم او به کاری که انجام داد بسیار افتخار می کرد.
شوخی نکن. عمر یک قهرمان است.
جالب نیست که در مقدس ترین حالت واقعی روی زمین،
جایی که خداوند با همه پیامبرانش شکوفا می شود...
در هفته گذشته به خدا فکر نکرده ام.
من خدا را جایی ندیدم
ما در حال رفتن به هبرون هستیم.
این به عنوان قلب تاریکی توصیف شده است
از سکونتگاه ها، از اشغال.
این شهری است که به معنای واقعی کلمه بین مسلمانان و یهودیان تقسیم شده است.
مهاجران در اینجا از سخت‌ترین افراد هستند.
برای جلوگیری از خشم بیشتر فلسطینی ها، دولت اسرائیل
به ندرت به آنها اجازه می دهد جامعه خود را گسترش دهند یا خانه های جدیدی بسازند.
من اینجا هستم تا یشای فلیشر و نوام آرنون را ملاقات کنم.
دو نماینده برای جامعه یهودی الخلیل.
یهودیان امروز در الخلیل در یک محله یهودی نشین هستند.
یهودیان مجبورند در سه درصد شهر زندگی کنند. آنچه دوستان عرب من به من می گویند این است که اکثر مردم
دولت یا موجودیت فلسطینی نمی خواهند. آنها می خواهند تحت حاکمیت اسرائیل باشند.
من اینجا با یک روزنامه نگار آمریکایی هستم
آیا می توانم او را بیاورم؟
اکثر فلسطینی ها می گویند که خواهان بازگشت اسرائیل هستند
و بر این منطقه حکومت کنند.
من با افراد معدودی برخورد کرده ام که به کنترل اسرائیل در اینجا اعتراض داشته باشند.
بسیاری از فلسطینی ها می گویند که نوام و یشایی
به سادگی از شما برای تبلیغات طرفدار اسرائیل استفاده می کنند. چطور به آن پاسخ می دهید؟
یهودیان ما را مانند برادران عرب ما قصابی نمی کنند،
مثل اعراب که عرب ها را در عراق و سوریه می کشند.
برای هر دوی شما، آیا ارزش خونریزی و درگیری را دارد؟
آنچه شما به عنوان خونریزی و درگیری درک می کنید،
ما آن را پایان 2000 سال خونریزی و درگیری می دانیم.
امروز، در تمام جنگ های اسرائیل، کمتر از 2 روز در آشویتس است، بنابراین برای ما،
ما در واقع شاهد زمان صلح بزرگ هستیم.
اما چگونه می توان آن را با شهروندان فلسطینی اسرائیل آشتی داد؟
آیا آنها می توانند با یهودیان برابر باشند؟
نه به نظر من نه
من اصول دموکراتیک را انکار نمی کنم، فقط می گویم که آنها باید تسلیم شوند
ابتدا به اصول صهیونیستی، یهودی، سپس، البته، به دموکراسی.
اما به نظر من این اولین اصل نیست.
ما در سمت فلسطینی الخلیل هستیم.
پشت سر من ارتش اسرائیل را می بینید.
آنها قرار نیست اینجا باشند، اما به نوعی کاری را که می خواهند انجام می دهند.
اکنون به پشت بام می رویم.
به ما هشدار داده شده که زیاد آنجا نمانیم،
یا به سمت چپ بروید
آنجا ساکنان یهودی هستند.
وقتی ما به اینجا می آییم، گاهی اوقات شهرک نشینان می آیند
به سمت ما سنگ پرتاب می کنند، آنها به سمت ما زباله می اندازند.
و گاهی اوقات حتی بطری های شراب.
اگر خانه را ترک کنم، شهرک نشینان خانه ام را خواهند گرفت.
آیا به نظر شما یهودیان حق زندگی در این سرزمین را دارند؟
نه حق ندارند
اسرائیلی ها کجا خواهند رفت؟
آنها باید به هر کجا که آمده اند برگردند.
خانواده من همیشه برای فلسطین تلاش خواهند کرد.
چه حسی داری؟
من احساس ناراحتی می کنم، مرد، من احساس ناراحتی می کنم.
با شنیدن تک تک داستان ها غمگین شدم.
حتی داستان شهرک نشینان، چون احساس می‌کنم آن‌ها هدف را از دست داده‌اند. داستان حضرت ابراهیم را از دست دادند.
آنها درس معنوی را از دست دادند.
من فقط کنجکاو هستم که آیا این دو طرف حتی می توانند صحبت کنند.
من در شرف ملاقات با خاخام هانان شلزینگر هستم.
او یکی از رهبران این گروه NGO به نام Roots است.
که شهرک نشینان اسرائیلی و فلسطینی ها را برای گفتگو گرد هم می آورد.
پس برای داستانم به این سرزمین آمدم،
و 37 سال طول کشید تا متوجه شدم که داستان دیگری وجود دارد.
و اکنون ماموریت من در زندگی کمک به هر دو نفر است
قدردانی کنید که در اینجا دو داستان وجود دارد.
و آنها واقعی هستند و انسان هستند و مشروع هستند.
من دعوت نامه ای دریافت کردم که برای دیدار با فلسطینی ها به این مکان بیایم.
ترسیده بودم، شاید هم ترسیده بودم...
نمی دانست چه اتفاقی برای من خواهد افتاد
وارد شدم و یکی از فلسطینی ها بلند شد
و او چیزهای زیادی در مورد سختی زندگی تحت اشغال اسرائیل گفت.
این اولین بار در زندگی ام بود که شنیدم کسی از کلمه "شغل" استفاده می کند. با همه چیزهایی که می دانم، با هر چیزی که تصور می کردم بسیار متفاوت بود!
بنابراین من گیج شدم، و ناراحت بودم، و به چالش کشیده شدم،
و من روندی را شروع کردم که من را به آنچه امروز دارم تبدیل کرد.
فرض کنید یک فلسطینی اینجا بود.
آنها می گفتند: "چطور ممکن است مرا ندیده ای، من تمام مدت آنجا بودم. تو به خودت پاس می دهی!»
هر چه نزدیکتر باشید کمتر می بینید. نگرش آمریکای استعمارگر به سرخ پوستان...
نگرش آمریکا به سیاه پوستان
ما کارهایی انجام داده ایم - ما، یعنی انسان ها -
و 20 سال بعد: "چطور می توانستی این کار را انجام دهی، ندیدی!"
روشی که مردم من در یهودیه و سامره ساکن می شوند
متأسفانه به ضرر مردم فلسطین تمام می شود.
من فکر می کنم این یک واقعیت است.
برای بسیاری از مهاجران، رستگاری زمین
تنها راه برای پاک کردن روح اسرائیل است.
و با این حال، من معتقدم طنز این است که اسرائیل در آستانه است
از دست دادن روح خود با بازخرید زمین، با گسترش،
با ایجاد شهرک های بیشتر
من اسرائیل و فلسطین را می بینم که از هر طرف توسط مطلقه گرایان ربوده شده اند.
همانطور که دنیا در حال سوختن است، آن دو با هم خواهند رقصید.
من آنها را مسلمان بزرگ می کنم.
این به آنها بستگی دارد که بخواهند مسلمان باشند یا نه.
من نمی خواهم آنها را متحرک یا با یک عشق غیرت پر کنید
یا نفرتی که از ساختمان ها یا زمین الهام گرفته شده است
مثل من می بینم که اینجا اتفاق می افتد