جفری دامر 17 پسر جوان را به قتل رساند.
یک بار این اتفاق افتاد، اولین بار،
فقط به نظر می رسید که از آنجا به بعد کنترل زندگی من را در دست داشتیم.
در قتل های او که بیش از یک دهه دوام آورد. و وحشت در من متوقف نشد
آیا در تکه تکه شدن اجساد چیزی جنسی وجود داشت؟
بله، بخش جنسی بود.
درباره اینکه چرا آدمخوار بود.
چگونه یک پسر به ظاهر عادی اهل غرب میانه می تواند بزرگ شود و مرتکب چنین جنایات وحشتناکی شود؟
من باید برای یافتن پاسخ تلاش کردم.
این یک کشاورز وحشتناک بوده است.
آیا احساس می کنید که سرزنش می شوید؟ بله، من انجام می دهم.
دونا به دستور پدرش که به تازگی کتابی آشکار نوشته بود ، پذیرفت که با ما صحبت کند .
آیا چیزی در این کتاب وجود دارد که به شدت با آن مخالف هستید؟
آره. در ظاهر، مصاحبه با لیونل ولمر یک واقعیت بود.
میدونی ما جلوی احساساتت رو گرفتیم
اما در زیر خونسردی و خشونت وحشتناک او.
اما آنها متوجه نیستند که من احساسات بسیار عمیقی در درون دارم.
مصاحبه با مادر جفری دامر. جویس اغلب مشاجره می کرد.
و من قصد ندارم با شما بحث کنم. من دارم. نه، این درست است.
من واقعا می ترسم.
من از سال 1994 با جفری دامر و والدینش مصاحبه طولانی داشتم.
بسیاری از چیزهایی که آنها به اشتراک گذاشتند تا کنون هرگز شنیده نشده است.
ام‌اس‌ان‌بی‌سی اعترافات یک قاتل زنجیره‌ای را که تا به حال دیده نشده است را برای شما به ارمغان می‌آورد
از اینکه به ما پیوستید متشکریم من استون فیلیپس هستم در فوریه 1994 در کلمبیا
مؤسسه اصلاحی در پورتیج، ویسکانسین، با قاتل زنجیره‌ای جفری دامر به خاطر نام کوچکش نشستم.
همانطور که معلوم شد آخرین مصاحبه تلویزیونی شبکه او.
پدرش، لیونل دامر، به تازگی کتابی درباره پسرش نوشته بود و او به ما پیوست.
جف، همانطور که پدرش او را صدا می‌کرد، مودب بود و به‌طور معمولی به نظر می‌رسید.
به ندرت پیش می آمد که یک قاتل زنجیره ای با این جزئیات درباره جنایات خود صحبت کند.
یا دلایل ریشه ای احتمالی.
اما این پدر و پسر در مورد هر دو صحبت کردند، همانطور که مادر دامر در یک مصاحبه نادر گفت.
همانطور که خواهید دید، حتی با نگاهی به گذشته بیش از یک دهه، هنوز هیچ پاسخ آسانی وجود ندارد.
اوه، سلام، جو.
مطمئن.
بابا میخوای ببینمت؟
سلام جو روانشناس از شما متشکرم
خرج کردن آخرین
چند روز با مردم خود و صحبت کردن در مورد بسیاری.
از چیزهای مختلف
وقتی برف نیست چه کاری می توانید انجام دهید تمام آخر هفته دیوانه وار برف می بارد. خیلی خوب.
میدونی.
موضوعات اینجا برای شما ادامه دارد. آهسته و پیوسته وجود دارد.
هیچ چی.
هیچ چیز غیر عادی نیست.
شما کتاب را خوانده اید؟
آره. بله، کتاب را خواندم.
پدرم هفته گذشته آن را برای من فرستاد و تمام شب را صرف خواندن آن کرد.
تمام شب بیدار بودم و مشغول مطالعه بودم.
برای من کاملاً غافلگیر کننده بود.
بخش هایی از آن مورد علاقه است.
به چه معنا
فقط برخی از چیزهایی که فاش شد من را غافلگیر کرد
و فقط چند شگفتی بزرگ در آن برای من.
چه کاری بود که تو را قطع کرد. برخی از بینش های او در مورد
وقتی بزرگ شدم چه فکری در مورد من داشت.
اما همچنین
با دویدن
خوب، من همه آنها نفس عمیقی می کشند.
پدرت تقریباً ماهی یک بار برای ملاقات می آید، اما من این تصور را دارم که شما دو نفر هستید
در مورد همه چیزهایی که اتفاق افتاده، به ویژه در مورد جنایات زیاد صحبت نکنید .
نه، ما در مورد آن بحث نمی کنیم زیرا این موضوع به طور کامل در روزنامه ها و رسانه ها مطرح شده است که
واقعاً هیچ فایده ای ندارد که به طور عمیق وارد هر گفتگوی عمیق در مورد آن شوید.
ما در مورد خانواده خود صحبت می کنیم
خانه، اوضاع قبلا چطور بود،
زندگی زندان اینجا چه شکلی است الان اینجاست
و سعی کنید همه چیز را تا حد امکان سبک و شاد نگه دارید.
آیا بازگشت و صحبت در مورد آن چیزها برای شما سخت است؟
اوه نه، چیزهای خوب نیست.
این واقعیت که صحبت کردن در مورد آن احساس راحتی به من می دهد
چند لحظه خوب که در گذشته بود
شما می گویید چند وقت خوب.
آیا فکر می‌کنید دوران کودکی‌تان عمیقاً ناخشنود بوده است؟
نه، نه عمیقا.
کودکی من نبود، نبود
پر از هر تراژدی بزرگ یا هر چیز دیگری.
زمان های خوبی بود و زمان های بدی بود. به نظرم نسبتا عادی بود
جف، شما اولین تجربه یا اولین علاقه خود را به درون حیوانات به خاطر می آورید.
از کجا آمد؟ اوه، در کلاس نهم
در کلاس زیست شناسی، تشریح معمول خوک های جنینی را داشتیم.
بقایای آن خانه را بردم و نگه داشتم
اسکلت آن و من تازه شروع به انشعاب کردم
سگ ها.
گربه ها
فکر می کنم می توانست به یک سرگرمی معمولی مانند تاکسیدرمی تبدیل شود، اما نشد.
به این سمت منحرف شد. چرا؟ من نمی دانم.
تنها چیزی که می دانم این است که می خواستم.
برای اینکه ببینیم داخل این حیوانات چه شکلی است.
آیا لذتی در برش حیوان وجود داشت؟ آره.
وجود نداشت.
بدون لذت جنسی، اما فقط. توصیف آن سخت است.
حس قدرت. حس کنترل.
این یک راه خوب برای قرار دادن آن است.
آره
بنابراین می توانم به نوعی جذابیت را ببینم. برای.
میدونی میخوای ببینی
یا برای اولین بار نگاه کردن به درون حیوانات.
بعد از اینکه یک بار این کار را انجام دادید، با نگاه کردن به سگ دیگری در داخل چه چیز بیشتری می توانید به دست آورید؟
چیزی که من یاد نمی‌گیرم خوب، این یک اجبار شد و از حیوان به انسان تبدیل شد.
من هنوز آن را درک نمی کنم.
نمی دانم چرا. با حیوانات مرده چه کار می کنی جف؟
لاشه ها را از جاده برمی داشتی و دوباره به جنگل می بردی. آنها را به جنگل برگردانید،
گاهی اوقات پوست آنها را
آنها را بلغزانید، آنها را تا انتها باز کنید.
به اندام ها نگاه کنید. آنها را احساس کنید.
برای من نوعی هیجان عمومی وجود داشت. نمی دانم چرا.
دیدنش هیجان انگیز بود
یکی از بزرگترین سؤالات پدرتان این است که چه زمانی شروع به لغزش کردید
وقتی وارد این دنیای شدی
وسواس یا فانتزی تاریک
که نمی توانستی از آن برگردی
آیا می توانید آن را مشخص کنید؟
آیا این موضوع واقعاً از چه زمانی شروع شده است؟ برای تو، جف؟
فکر کنم حدود 14 یا 15 سالگی بود
شروع داشتن وسواس
افکار از
خشونت آمیخته با رابطه جنسی
و فقط بدتر و بدتر شد.
نمی دانستم چگونه در مورد آن به کسی بگویم، بنابراین نگفتم. من فقط آن را در داخل نگه داشتم.
آیا هیچ حسی دارید که از کجا آمده است؟ خیر
نه. من با چند روانشناس در مورد آن صحبت کرده ام.
آنها نظریه های خود را دارند، اما هیچ پاسخ مشخصی نیز ندارند.
آیا شما نظریه ای دارید؟
نه، نه واقعا.
نمی دانم از کجا آمده است.
من احتمالا هرگز نمی دانم
اما هرگز در خواب هم نمی دیدم که به واقعیت تبدیل شود.
در راه است، سوالات دقیق تر برای یک قاتل زنجیره ای.
چرا آدمخواری
جفری دامر سرانجام در سال 1991 دستگیر شد
بعد از اینکه یکی از قربانیان او فرار کرد و به پلیس هشدار داد آنچه در آپارتمان دامر کشف شد وحشتناک بود.
اعضای بدن در بشکه، سر انسان در یخچال وقتی اعتراف کرد.
درک جزئیات وحشتناک تقریبا غیرممکن بود.
فکر می‌کنی، جف، چه چیزی تو را به حاشیه برد و باعث شد این را از دنیای فانتزی به واقعیت تبدیل کنی؟
از 15 به بعد، من این فانتزی تکراری را داشتم
ملاقات با یک اتوسوپ در جاده و
او را گروگان گرفتم و کاری را که می خواستم انجام دادم.
من سه سال بعد، 18 ساله بودم،
راندن به سوی منزل
من این مسافر را در حدود یک مایلی خانه ام دیدم.
با خودم فکر کردم که آیا باید او را نگیرم یا به راهم ادامه دهم؟
ای کاش می توانستم به راهم ادامه دهم، اما این کار را نکردم.
برگشتم، بلندش کردم
و در آن زمان بود که کابوس به واقعیت تبدیل شد.
فقط به نظرم خیلی عجیبه که
این وسواسی که فقط به آن فکر می کردم و می خواستم
در تمام مدتی که قطعات وجود دارند و امکان تحقق آن را فراهم می کنند.
بعد از اینکه او را به خانه بردی چه اتفاقی افتاد؟ خانه خالی بود.
مادرم با خانواده اش در تریپل فالز زندگی می کرد و پدرم به دلیل طلاق در متل اجاره ای پنج مایلی دورتر زندگی می کرد.
و من تقریباً جایی برای خودم داشتم.
من در آن مدت زیاد مشروب می خوردم و فقط
نمیدونم دنبال چیزی میگردم
یک راه برای پیدا کردن برخی از تحقق، برخی از.
مقداری لذت
و به خیالاتم عمل کردم.
و اینجاست که همه چیز خراب شد.
این تابستان سال 1978 بود که اولین قربانی خود را گرفتید. درست.
یک بار برای اولین بار اتفاق افتاد
فقط به نظر می رسید که از آنجا به بعد زندگی من را کنترل می کند.
دومین اتفاق تقریباً در سال 1984 بود
و من با این مرد در یکی از کافه ها، کافه های مرکز شهر میلواکی ملاقات کردم.
برگشتیم هتل
فقط برنامه ریزی برای مست شدن
مقداری قرص خواب در نوشیدنی اش ریخته بودم تا بیهوش شود و
قرار بود شب را با او بگذرانم.
صبح که از خواب بیدار شدم
ساعدهای من کبود شده بود و سینه اش کبود شده بود و خون از دهانش بیرون می آمد.
کنار تخت آویزان بود.
و من هیچ خاطره ای از کتک زدن او تا سر حد مرگ ندارم، اما باید داشته باشم.
و این زمانی بود که همه چیز دوباره شروع شد.
و وقتی دوباره شروع شد، غیرممکن بود.
بس کن، درسته؟ آن وقت بود که وسواس اوج گرفت.
تا حالا به خودت گفتی
من باید این کار را متوقف کنم؟
آره. وقتی در جریان بود.
بعد از بار دوم، به نظر می رسید که یک اجبار برای انجام آن خیلی قوی بود.
و بعد از آن حتی سعی نکردم جلویش را بگیرم.
اما بعد از قبل از بار دوم.
همه چیز به تدریج ایجاد شده است. رفتن به کتابفروشی، رفتن به
بارها، بارهای همجنس گرایان، کلوپ های حمام.
وقتی من وقتی که کافی نبود
خرید قرص های خواب آور و استفاده از آن برای افراد مختلف در باشگاه های حمام.
فقط تشدید شد. به آرامی اما با اطمینان.
و بعد از بار دوم که بود
برنامه ریزی نشده است
از کنترل خارج شده بودم.
انگار از کنترل خارج شده بود.
از کجا شش موقت
به قتل ها، جف؟ بخش بزرگی از آن به تنهایی بود.
تنها هدف من این بود که بهترین ظاهر را پیدا کنم
مردی که می توانستم
ترجیح جنسی آنها برای من مهم نبود.
آیا نژاد آنها برای شما مهم بود؟
نه. مسابقه برای من مهم بود. اولین دو مرد جوان سفیدپوست بودند.
مرد جوان سوم سرخپوست آمریکایی بود.
نفر چهارم و پنجم اسپانیایی تبار بودند.
بنابراین هیچ نژادی ربطی به آن نداشت.
فقط قیافه آنها بود.
آیا در تکه تکه شدن اجساد چیزی جنسی وجود داشت؟ برای شما؟
با گذشت زمان،
بله، من بیرون آمدم
بخشی از آن جنسی بود
شروع کردم به ذخیره اسکلت ها و
حفظ سایر قسمت ها
و یک چیز منجر به دیگری شد.
بیشتر و بیشتر طول کشید
رفتارهای نوع انحرافی برای ارضای
اصرارهای من
و بنابراین از کنترل خارج شد.
چرا آدمخواری؟
این باعث شد که احساس کنم آنها هستند
بخشی دائمی از من
علاوه بر این، علاوه بر کنجکاوی صرف در مورد اینکه چگونه خواهد بود، باعث شد آنها احساس کنند که بخشی از من هستند.
و به من حس جنسی داد
رضایت از انجام آن
آیا آن بود.
کشتن که شما را هیجان زده کرد، یا این همان چیزی است که بعد از قتل اتفاق افتاد؟
نه. قتل فقط وسیله ای برای رسیدن به هدفی بود که کمترین رضایت بخش بود.
من از انجام این کار لذت نمی بردم. به همین دلیل سعی کردم
ایجاد زامبی های زنده با پاسخ عصبی و مته.
اما هرگز کار نکرد.
نه، کشتن هدفی نبود که من فقط می‌خواستم آن شخص تحت کنترل کامل خودم باشد و نیازی به در نظر گرفتن خواسته‌هایش نباشد.
بتوانیم آنها را تا زمانی که می خواهند در آنجا نگه دارند
گفتن آن آسان نیست، اما همین است.
انگیزه همین بود. این نیاز به کنترل از کجا آمده است؟
نظری داری؟ من نمی دانم. شاید من احساس کردم
من به عنوان یک کودک یا بزرگسال هیچ کنترلی نداشتم و این با تمایلات جنسی من آمیخته شد.
و من به پایان رسیدم
انجام کاری که انجام دادم روشی بود که حداقل برای آن موقعیت احساس کنترل کامل داشتم.
و ایجاد دنیای کوچک خودم که در آن حرف آخر را می زدم،
پیدا کردن
بهترین مردی که می توانستم به نظر می رسید و تا زمانی که می خواستم بر او تسلط کامل داشتم.
شهوت نقش مهمی در آن داشت،
کنترل شهوت که این انگیزه بود
همانجا
بسیاری از اینها در جریان محاکمه ظاهر شد.
بدیهی است که هر دوی شما به این موضوع رسیدگی کرده اید.
آیا شما دو نفر نشسته اید و در مورد این چیزها صحبت کرده اید؟ قبل از؟ خیر
نه در عمق این اولین بار است که در مورد این چیزها صحبت می کنید.
چیزی که ما در اینجا به طور طولانی در مورد آن صحبت کرده ایم، با یک روانپزشک، روانپزشکان و روانشناسان منصوب دادگاه بود، اما نه با خانواده من.
ما یاد گرفتیم که همه چیز را در دادگاه یاد گرفتیم.
و سپس اعترافات و این جور چیزها بعد از واقعیت.
شما دو نفر واقعاً هرگز آنقدر ارتباط برقرار نکردید، اینطور نیست؟
پدر و پسر
نه به تنهایی.
نه در هیچ سطح عمیق و عمیق، نه.
در مورد چیزهای سطحی صحبت کردیم.
هرگز واقعا یک
صحبت از صمیم قلب واقعی در مورد آنچه در حال وقوع است
درون ذهن خودمان
من همیشه یک شخص بسیار خصوصی بودم.
دوست نداشتم چیزی را باز کنم و با کسی به اشتراک بگذارم.
دوست دارم افکارم را برای خودم نگه دارم.
به نظر شما چرا اینطور بود
زیرا
از حدود 15 سال به بعد
بخش زیادی از افکار من بود
اساساً برای کسی نامطلوب است
بنابراین من فقط خودم را بستم و پوشیدم
ماسکی از عادی بودن
از مرگت غافلگیر شدی؟ خیلی تعجب کرد.
فکر می کنم همه افکار پنهانی خود را دارند.
وقتی در سال 1994 با جفری دامر مصاحبه کردم، پدرش، لیونل، تازه نوشته بود.
کتابی به عنوان بخشی از سفر دردناک خود برای تلاش برای درک اینکه چگونه پسرش با وجود بازدیدهای منظم از زندان به یک قاتل زنجیره ای تبدیل شد.
پدر و پسر تا زمان مصاحبه ما هرگز درباره بسیاری از موضوعات مطرح شده در کتاب صحبت نکرده بودند.
شما کتاب را خوانده اید
درست؟
او آن را داستان پدر نامید. عنوان بسیار ساده، درست است؟
هرچند داستان ساده ای نیست.
نه، یک داستان ساده نیست.
نه چیزی که خواندن آن برای من آسان باشد.
اما خوشحالم که نوشته است. آن صدمه دیده بود؟
آیا خواندن آن دردناک بود؟
بله، دردناک بود.
قسمت هایی از آن بود
برای من، حتی خواندن آن لذت بخش بود.
قسمت های خوبی بود
همه چیز منفی نبود
آیا خواندن کتاب برای شما احساسی بود؟
آره اینجوری بود.
به من بگو با خواندن آن چه حسی به تو دست داد؟
تاسف عمیق
غم و اندوه.
من حدس می زنم این دو احساس اصلی بودند.
آیا چیزی در این کتاب وجود دارد که شما؟
به شدت مخالفم
بله، من با توصیفی که از من به عنوان بسیار خجالتی و درونگرا می شود مخالفم
چون شاید پدرم من را اینطور می دید، چون آنقدر تنش در خانه بود که من واقعاً نداشتم
احساس بلند بودن و
خیلی وقت ها خوشحالم
اما با دوستانم در مدرسه،
به من خوش گذشت
ما زندگی اجتماعی خوبی داشتیم.
و بنابراین من خیلی منزوی و منزوی نبودم
همانطور که من را به تصویر می کشد، خود محور هستم.
آیا شنیدن جف که می گوید به خودش فکر نمی کند تعجب آور است؟ من هرگز به طور ذاتی خجالتی رفتار نکردم.
من را شگفت زده کرد
شاید برداشت من این بود
تا حد زیادی تاکید کرد.
اما شما در شش سالگی به یاد می آورید که از تنش های خانه بیشتر آگاه شده اید.
اوه، آره
آن زمان است.
من واقعاً، واقعاً به یاد دارم که متوجه شدم اوضاع کاملاً درست نیست.
بنابراین آنقدر خجالتی نبود که می خواست از تنش و مشاجره و مشکلات خانه کناره گیری کند.
اینطوری دیدم. آره من
به نوعی
در دنیای فانتزی کوچک خودم زندگی می کردم که همه چیز در خانه بیش از حد گرم شد و
من حدس می‌زنم آن را به مدت چهار سال ادامه دادم.
و آیا خشونت در آن دنیای خیالی وجود داشت؟
نه نه نه. اوایل، نه.
نه آن نوع که بعداً خود را نشان می دهد.
نه، فقط بود
فقط دنیای کوچک خودم که در آن کنترل داشتم.
آیا خشم بخشی از آن برای تو بود، جف؟
من کمی عصبانی بودم احتمالاً هر بچه ای مقداری عصبانیت دارد.
می دانی، دوران کودکی دیگر،
واقعا اینطور نبود
من بچه بدی برای شرور نبودم.
میدونی، زمانهای خوب زیادی وجود داشت. این نبود
واقعا زمان وحشتناکی نبود
بنابراین، پت، تئوری هایی در مورد شما به عنوان یک قاتل زنجیره ای وجود دارد که می خواهید به پدرتان بازگردید.
برای همه بالونی دزدیده شده؟ نه، من هیچ حقیقتی در آن وجود ندارد.
تنها انگیزه ای که وجود داشت کنترل کامل یک شخص بود، شخصی که از نظر جسمی جذاب و جذاب بود
آنها را تا زمانی که ممکن است نزد من نگه دارم، حتی اگر به معنای حفظ کردن باشد.
بخشی از آنها.
آیا قبل از خواندن این کتاب می دانستید که پدرتان این کتاب را داشته است
خود او
وسواس ها و خیالاتی که به آنها فکر کرده بود، رویای ارتکاب قتل را دیده بود، که داشت
به آتش و مواد منفجره علاقه داشتید؟
نه، همین است
من فکر نمی کنم این چیزی باشد که از پدرش می پرسد.
آیا از خواندن در مورد پدرتان شگفت زده شدید؟ اوه، خیلی تعجب کرد.
نه، نمی دانستم در مورد آن چه فکر کنم.
فکر می کنم همه افکار پنهانی خود را دارند و
بنابراین تا حدودی شوکه کننده بود.
شما از اینکه پدرتان این کتاب را نوشته است، سپاسگزار هستید،
یا احساس می کنید که از آن دلسرد شده اید؟
و من فقط در مورد واکنش کلی شما نسبت به آن کنجکاو هستم.
آیا احساس می کنید کتاب یک تهاجم است؟
فکر می کنی یا هست
نرد
من چیزی جز غرور برای او به خاطر نوشتن کتاب و داشتن شهامت آن احساس نمی کنم
روحش را تحمل کند وقتی که او مجبور نیست.
او انجام داد.
او مجبور نبود درگیر تلاش برای کمک به من و حمایت از من و حمایت عاطفی برای من باشد.
و من برای همیشه از او سپاسگزار خواهم بود. برای این.
در آینده، برداشت یک قاتل زنجیره ای از معنای زندگی.
من همیشه به این دروغ معتقدم که تکامل حقیقت است.
کل تئوری یکی را ارزان می کند.
جفری دامر حتی قبل از اینکه اولین قربانی خود را بکشد، رازهای بسیاری را حفظ کرده است.
خوب، برای نوجوانان غیرعادی نیست که برخی چیزها را از والدین خود نگه دارند.
پدر دونا از این ایده عذاب می‌کشید که شاید نشانه‌ای کلیدی از اتفاقات آینده و فرصت توقف او را از دست داده است.
اما جفری دامر مطمئن نبود که چیزی را فاش می‌کرد و از اینکه برخی از مردم والدینش را سرزنش کرده بودند عصبانی شد.
تا حالا فکر کردی
با پدر و مادرت، با پدرت، در مورد همجنس گرایی صحبت می کنی؟
این چیزی است که شما هرگز زود آن را مطرح نمی کنید.
من خودم واقعاً آنقدر در مورد آن نمی دانستم.
تنها چیزی که می‌دانستم این بود که این چیزی است که باید سکوت کرد، در مورد آن صحبت نکرد و حتی به آن فکر نکرد.
بنابراین من فقط همه چیز را در خودم نگه داشتم و هرگز در مورد مسائل جنسی صحبت نکردم، واقعاً،
با هر کسی
آیا فکر می کنید اگر می توانستید در مورد آن به شیوه ای بازتر صحبت کنید؟
به عنوان مثال، با پدرت که می شد
ممکن است این پرده رازداری را شکسته باشد و شما را قادر ساخته باشد
خودت را از رفتن به آن جاده بازدار
دقیقاً نمی‌دانم چه چیزی می‌توانست مرا از رفتن به آن راه باز دارد.
صحبت کردن در مورد آن.
فکر نمی‌کنم آنقدر تفاوت داشته باشد
چون همانطور که گفتم، چیزهایی در سرم می گذشت که هرگز آنها را باز نمی کردم و با کسی صحبت نمی کردم.
تو چنان می رقصی که او هرگز نفهمید
چقدر ناراحت بودی چون او فقط فکر می کرد تو خجالتی هستی همانطور که او در یک پسر خجالتی بود.
آیا فکر می کنید نشانه ها آنجا بودند و او فقط آنها را از دست داد؟
نه، فکر نمی‌کنم، چون افکاری داشتم.
من فانتزی داشتم
اما هیچ نشانی از اشتباه وجود نداشت.
تو در نگه داشتن همه چیز خوب بودی. بنابراین آنها آن را داخل نگه داشتند.
من هیچ یک از افکار و احساساتم را با کسی در میان نمی گذاشتم.
پس من از کجا بدانم؟ نه. شما هرگز هیچ یک از آن را ندیدید.
تا آنجایی که من میدانم،
من واقعاً از کسی در مورد هیچ یک از این فعالیت ها نشنیدم.
و این همان چیزی است که اکنون واقعاً مرا شگفت زده می کند که گویی اگر می دانستم این کار را می کردم.
من در مورد آن چه می کردم؟
فکر می‌کنم در این مورد خیلی کار می‌کردم.
من فکر می کنم این اشتباه است که افرادی که مرتکب جنایت می شوند تلاش کنند تا تقصیر را از بین ببرند
در مورد شخص دیگری بر روی والدین خود یا در مورد تربیت آنها یا شرایط خاص زندگی.
و من فکر می کنم که این فقط یک پلیس است.
و پدر و مادرم اقوامم از کاری که انجام می‌دهم اطلاعی نداشتند.
آنها مطلقاً به هیچ وجه مسئول هیچ یک از آنها نیستند.
و مسئولیت کامل را بر عهده می گیرم.
اما نه، اما تو می فهمی که کاری که کردی پدرت را هدایت می کند
از خودش انواع سوال بپرسد، کجا اشتباه کردم؟
آیا چیزی بود که می توانستم بگویم یا انجام دهم تا از این اتفاق جلوگیری کنم؟
آیا من به نحوی اعمال وحشتناکی را که پسرم مرتکب شده بود ایجاد کردم یا در آن سهیم بودم؟
میفهمم، متوجه هستم، درک میکنم.
من فقط با افراد دیگری که فکر می کنند حق دارند عصبانی می شوم
به نوعی سعی در سرزنش کردن
پدر و مادرم برای اتفاقی که افتاد این اصلا درست نیست.
هیچ کس حق ندارد این کار را انجام دهد زیرا آنها کاملاً بی گناه هستند. هیچ اطلاعی از آن ندارند.
و این مرا عصبانی می کند.
اما والدین، طبیعتاً منظور من، هر پدر و مادری است که واقعاً اهمیت می دهد، آنها فقط
اول از همه بگو، من احساس گناه می کنم.
آنها فقط احساس گناه هستند.
چی شد؟
چه کار کردم؟ من چه کرده ام؟ و بنابراین این یک واکنش طبیعی والدین است.
پدرت در مورد انواع داروهایی که مادرت در دوران بارداری مصرف می‌کرده، تعجب کرده است
به این واقعیت که شما از سنین پایین در معرض مشاجره های خشونت آمیز در خانه قرار گرفتید و همچنان ادامه داشت
به این احتمال که او ممکن است نوعی گرایش ژنتیکی برای وسواس یا رفتار خشونت آمیز داشته باشد
آیا هیچ کدام از آن حلقه برای شما صادق است؟
می‌توانستم ببینم که چرا او در مورد آن چیزها تعجب می‌کند.
اما تا آنجا که به من مربوط می شود، همه آنها بهانه هستند زیرا من در برابر کسی احساس مسئولیت نمی کردم.
من احساس نمی کردم که باید با کاری که انجام داده بودم روبرو شوم.
و بنابراین شما باید نقطه ای فرا می رسد که یک شخص مجبور است
بخواهد در قبال کارهایی که انجام داده پاسخگو باشد.
نمی توانم بروی نمی توانی بهانه تراشی کنی
سرزنش دیگران یا چیزهای دیگر
بنابراین من به تنهایی مسئول آنچه اتفاق افتاده هستم.
بذار بپرسم
اولین بار کی احساس کردی
که همه مسئول اعمال خود هستند؟
خوب، از شما برای ارسال آن متشکرم
علم خلقت
مواد،
چون همیشه این دروغ را باور دارم
تکامل حقیقت است، نظریه حقیقت، که همه ما فقط از لجن آمده ایم.
و زمانی که ما مردیم، می دانید، این چیزی نبود.
بنابراین کل تئوری زندگی را ارزان می کند.
و شروع به خواندن کتاب‌هایی کردم که نشان می‌دهد چگونه تکامل فقط یک دروغ کامل است.
هیچ مبنایی در علم برای حمایت از آن وجود ندارد.
و از آن زمان به این باور رسیده ام
خداوند عیسی مسیح خالق واقعی آسمانها و زمین است.
فقط این اتفاق نیفتاد.
و من او را به عنوان سرور و نجات خود پذیرفته ام.
و من معتقدم که من و بقیه در برابر او پاسخگو خواهیم بود.
وقتی بزرگ شدی، آیا احساس می کردی که در برابر پدرت که مادرت را به عنوان مرجع کار می کند، پاسخگو بودی؟ آره.
تو خونه هستی؟ بله، انجام دادم.
یعنی تا زمانی که بودند نگذاشتند بدوم.
آنها من را تنبیه کردند و بنابراین من در برابر آنها احساس مسئولیت کردم.
اما بعد از آن، بعد از اینکه خانه را ترک کردم، آن موقع بود که من
شروع کردم به اینکه بخواهم دنیای کوچک خودم را در جایی که بتوانم باشم بسازم
کسی که کنترل کامل را در دست داشت، جایی که من مجبور نبودم در برابر خواسته های دیگران سر تعظیم فرود بیاورم.
و من آن را خیلی دور کردم.
یکی در آن دوره زمانی
من از اعتقاد به وجود برتر فاصله گرفته بودم
و در نتیجه هرگز این احساس را که همه ما پاسخگو هستیم، از دست ندادم.
در نهایت او مالک ماست.
و این مفهوم اساسی برای همه ما بسیار اساسی است.
شما احساس می کنید که غیبت، حداقل برای مدتی، یک قوی است
شاید چند سالی است که ایمان و اعتقاد مذهبی شما را از القای بخشی از آن به جف باز داشته است؟
درست است.
پس الان احساس میکنی
بله، فکر می کنم نقش بزرگ و بزرگی برای انجام دادن با آن دارم.
منظور من این است که،
اگر این کار را نکنید، اگر کسی فکر نمی کند که خدایی وجود دارد که باید در برابر او پاسخگو باشد،
پس چه فایده ای دارد که سعی کنید رفتار خود را تغییر دهید تا آن را در محدوده قابل قبول نگه دارید؟
به هر حال من اینطور فکر می کردم.
و از آن زمان به این باور رسیده ام که خداوند عیسی مسیح واقعاً خداست.
پدر، پسر و روح القدس.
آنها تنها خدای واقعی هستند
بالا آمدن، درد مادری.
تقریباً مثل این است که من حق عزاداری یا غصه خوردن را ندارم زیرا این همه خانواده وجود دارد
که دیگر هرگز با فرزندان خود صحبت نخواهند کرد.
در سال 1994،
مادر جفری دامر 2000 مایل دورتر از پسرش در ایالتی متفاوت با نام خانوادگی متفاوت زندگی می کرد.
اما جویس فلینت هنوز عمیقاً با فرزند ارشدش ارتباط داشت و برای از دست دادن خود غمگین بود.
همه ما به والدین قربانی در پرونده ای مانند جفری فکر می کنیم،
اما ما اغلب به والدینی فکر نمی کنیم که فرزندشان مرتکب چنین جنایاتی شده است.
برای تو چه حالی داشت
خوب، وحشتناک بوده است.
نمی دانم کلماتی برای توضیح چیزی دارم یا نه
که هرگز، هرگز دیده نشد، یا پیش بینی یا انتظار نمی رفت.
من یاد گرفتم
جف به همان روشی که بقیه انجام دادند.
یکی از دوستان به من زنگ زد
و به من گفت که در تلویزیون بوده است.
داستانی دیگر.
و همینطور
نیم ساعت بعد تلویزیون را روشن کردم
و عکسش را دیدم
و در آن نقطه، چه کار می کنید؟
باورت نمیشه چه اتفاقی داره میفته
و تو گریه کنی و تو
گرفتن یک دوست
و این کاری است که من انجام دادم.
چیزی که بیش از همه در مورد آن غیرعادی بود این بود که من نمی دانستم با جف در تماس نبوده ام، اگرچه سعی کردم.
و با این حال هیچ کس هرگز به من اطلاع نداده بود که جف در طول این سال‌ها اصلاً در هر نوع مشکلی بوده است.
تأثیر کامل همه اینها چه زمانی به شما ضربه زد؟
من نمی دانم که آیا هنوز.
من نمی دانم که آیا آنها هرگز. منظورم این است که نمی‌دانم هرگز بتوانم یا نه.
چطور کسی
تاثیر کامل؟
این بقیه زندگی ماست. این است.
من هستم
من یک پسر دیگر دارم، یک پسر کوچکتر تا آخر عمر.
او باید راهی برای قوی بودن و مقابله با این موضوع پیدا کند.
آیا این او را دنبال کرده است؟
آره. این دارد.
اوه اوه
کارش خیلی خوبه
او مقطع کارشناسی ارشد را به پایان رسانده و کار می کند و بسیار موفق است و به دیدار برادرش می رود.
گفتنش خیلی سخته
یک سنگ
یکی از سخت ترین چیزها برای من گفتن این است
چقدر
من نمی توانم باور کنم که این اتفاق افتاده است و من چقدر جف را دوست دارم در حالی که بسیار آگاه هستم
تقریباً مثل این است که من حق عزاداری یا سوگواری را ندارم
زیرا همه اینها وجود دارد
خانواده ها
که هرگز، هرگز
دوباره با فرزندانشان صحبت کنند
شرایط بسیار عجیبی است.
من هنوز پسرم جف را دارم که باید با او صحبت کنم
و من با خدمت
فوق العاده
رابطه، و امیدوارم با گفتن این حرف به همه افرادی که فرزندان خود را از دست داده اند آسیب نرسانم.
او در جوانی در یک پسر جوان چگونه بود
قبل از مدرسه؟
فوق العاده است.
او سرگرم کننده بود.
او همه کارهای عادی را که مردم انجام می دهند انجام دادیم
این است
سوال پرسیدن سخت است
که به 30 سال قبل برمی‌گردد، زمانی که هرگز انتظار نداشتید که چیز خوبی رخ دهد
در خانواده شما اتفاق بیفتد
آیا تا به حال علائم اولیه وجود داشته است. با جف مشکل دارید؟
آنجاست. امروز به گذشته نگاه می کنم. خیر
چه چیزی به دنبال چه چیزی هستید؟
من اگر چیزی می دیدم که سرنخی از هر نوعی بود، من، من، می خواهم فکر کنم که فوراً کاری در مورد آن انجام می دادم.
نه، هیچ چیز غیرعادی در مورد جف وجود نداشت. او یک آدم معمولی بود
پسر جوان.
معلم کلاس اول جف از او به عنوان بی اندازه خجالتی و عمیقاً ناراضی یاد کرد.
او معمولاً برای من خجالتی به نظر نمی رسید. او به نظر می رسید
او مدرسه را دوست نداشت
او سال بسیار سختی را در آن سال سپری کرد، کلاس اول، از جایی که زندگی می کرد نقل مکان کرد.
من برادر بچه اش را باردار بودم، بنابراین.
آیا او عمیقاً ناراضی به نظر می رسید؟
خوب نیست،
می دانید، وقتی می گویید عمیقاً ناراضی هستم، هیچ سرنخی وجود نداشت
که چیزی غیر از این وجود داشت، یک کودک نسبتاً خجالتی بود که باید به مدرسه می رفت و معاشرت می کرد و اجتماعی بود.
و این کار او نبود.
در آینده، بیشتر با مادر جفری دامر.
من دارم حقیقت رو بهت می گم. بهترین چیزی که میتونم قبلا همچین چیزی وجود نداشت
اما اولاً، پدرش عمیقاً در جامعه به عنوان مسئول جنایات پسرش به نظر می رسد.
سوال این است که چرا قتل پدر در خواب و پسر انجام می شود
قتل در زندگی واقعی، زندگی واقعی
جف را در دوران کودکی چگونه توصیف می کنید؟
آیا او خوشحال بود؟
آیا او سه، چهار ساله بود؟
او تا شاید سه، سه و نیم، چهار، جایی در آنجا کاملاً برون‌گرا بود.
او دچار فتق دوگانه شد.
این برای او از نظر جسمی بسیار آسیب زا بود، نه. من فکر می کنم، می دانید،
اگر این همه چیز باشد در این نقطه حدس است.
ممکن است همراه باشد
حوادث دیگر در زندگی او، ممکن است یکی از نقاط ماشه باشد.
منظور من این است که،
می دانید، مجموعه اخته فرویدی قدیمی
ممکن است اینجا را تحمل کند و من حدس می زنم روانی
تحلیلگر با این کار واقعاً روزهای اوج خواهد داشت زیرا می دانید، او نگران از دست دادن آلت تناسلی خود بود.
از مادرش پرسید که آیا آن را گم کرده ای، آیا قطع شده است؟
حالا، این ممکن است کاری باشد که او بعداً انجام داد. به. او یا حداقل برخی از قربانیان او.
درست است. آره.
یکی از ویژگی‌های مشترک بسیاری از قاتلان زنجیره‌ای ، سابقه سوء استفاده جنسی است.
آیا جف در هر زمانی مورد آزار جنسی قرار گرفته است؟
خیر هرگز توسط کسی در خانه مورد سوء استفاده قرار نگرفته است؟
نه از نظر جنسی؟ خیر
حتی می توانید شروع کنید به توصیف آنچه برای شما بوده است
به عنوان والدین کسی که مرتکب جنایاتی از این دست شده است؟
خوب، این عذاب ابدی بوده است.
در خلوت خودم
اتاق
به مردم
بطور کلی.
به من طوری نگاه کن که نه
احساسی هستم و به همین دلیل شاید کمی دور از ذهن هستم.
خب تو جلوی احساساتت رو گرفتی آره
اما آنها متوجه نیستند که من احساسات بسیار عمیقی در درون دارم.
روانشناسی صندلی راحتی که استدلال می کند
این واقعیت که شما نسبت به همه اینها خیلی بی احساس هستید، فقط نشان دهنده این واقعیت است که درون ممکن است بسیار قدرتمند باشد.
محدودیت ها.
اینکه شخصی که همه چیز را تحت کنترل خود نگه می دارد
کسی است که واقعاً از از دست دادن کنترل احساسات بسیار قدرتمند درون خود می ترسد.
بنابراین در مورد شما. این احتمالا درست است.
بله، من می گویم که این یک بیانیه منصفانه است.
امروز، وقتی به وسواس‌هایی فکر می‌کنید که جف را در دوران نوجوانی به خود مشغول کرده بود،
آنها کاملاً ناآشنا نیستند.
یا آنها هستند؟
فکر می کنم حقارت می رود.
می دانید، عدم کنترل یا احساس عدم کنترل بر محیط یا بچه های اطرافتان.
من فکر می کنم حقارت با کمرویی همراه است.
جف خجالتی بود.
من خجالتی بودم.
سپس فکر کنترل می آید.
شما فقط کنترل محیط خود را ندارید.
و من
اوایل شیفتگی یا وسواس در مورد آتش سوزی بود که گاراژ همسایه من را به آتش کشید.
یک بار فقط شروع کردن یک آتش کوچک. وقتی نوجوان بودی
تو رویاهایی داشتی که خودت مرتکب قتل شوی.
اجازه دهید من آن را روشن کنم، لطفا.
من خجالتی بودم و، می دانید، احساس نداشتم کنترل داشتم و غیره.
و من مورد آزار و اذیت قرار گرفتم، باشه. در محله ما قلدرهای زیادی بودند.
و تقریباً همیشه بعد از اینکه مورد آزار و اذیت فیزیکی یا به شکل دیگری قرار گرفتم
توسط قلدرها، مثلاً صبح روز بعد یا روز بعد یا صبح بعد از آن از خواب بیدار می شدم.
مدت کوتاهی پس از آن، و من فقط برای یک
بگو، در مورد
30 ثانیه یا بیشتر، این احساس را داشته باشید
این بودم که به کسی صدمه زدم، شاید بدجوری به او صدمه زدم، که او را کشته بودم.
اما این یک نوع احساس مبهم بود و هر چند وقت یکبار اتفاق می افتاد.
و بعد از حملات بچه های محله.
سوال اینجاست که چرا پدر در خواب و پسرش را می کشد؟
قتل در زندگی واقعی؟
میدونی،
با ذکر این موارد و نوشتن در مورد آنها در کتاب خود، به نظر می رسد معتقدید که ممکن است از آن گذشته باشید
نوعی تمایل ژنتیکی برای وسواس یا رفتار مخرب.
این ممکن است یکی از عوامل در این معما باشد که چرا پسر شما کاری را انجام داد.
می دانید، این چیزی است که باید در طیف وسیعی از احتمالات در نظر گرفته شود.
مشکل با نام مستعد ژنتیکی یا ناحیه استعداد ژنتیکی این است که اینطور نیست
واقعا
علمی
این درست نیست
با توجه به شخصیت، اما در حال بررسی است.
چه چیزی باعث شد او از خط عبور کند، تا از لبه عبور کند.
من نمی دانم.
اما حدس می‌زنم که آن‌ها هر چه که بودند، احتمالاً به هر چیزی که او درگیر تمایلات جنسی خود شده بود، برمی‌گردد.
من قویا معتقدم که منظورم این است که آن هورمون ها قوی ترین چیز هستند
روی زمین، تقریباً و من به آن نظریه اعتقاد دارم.
میل جنسی است
این میل جنسی بود که او را به قتل و قطعه قطعه کردن سوق داد.
این اعتقاد شخصی من است.
و با این حال، او به طرز عجیبی درگیر شد
اندام فراتر از من است
اما من معتقدم که اگر بتوان این موضوع را کشف کرد که چگونه این اتفاق افتاده است یا آن اشتقاق چیست، آنگاه ما پاسخ خواهیم داشت.
در ادامه ازدواج بی ثبات اهداکنندگان و اثرات آن مورد بررسی قرار گرفت.
ناراحت کننده، افسرده کننده بود،
شاید عصبانی
یه چیزی
این اولین و آخرین مصاحبه تلویزیونی او در شبکه بود.
قاتل سریالی جفری دامر در مورد جنایات وحشتناک خود صحبت می کند و سعی می کند خودش بفهمد که چرا چنین اجباری برای کشتن داشته است.
از محیط خانه ای که در آن بزرگ شده بود و درگیری های زناشویی که در طول دوران کودکی اش در معرض آن بود، بسیار ساخته شده بود.
آیا ممکن است او آنقدر تحت تأثیر قرار گرفته باشد که بعداً او را به سمت جنایات غیرقابل توصیف سوق دهد؟
دامر نسبت به آن احساسات قوی داشت.
وقتی بزرگ شدی چه چیزی از بحث پدر و مادرت به یاد می آوری؟
و چه تاثیری روی شما گذاشت؟
ناراحت کننده بود
افسرده شدن من را عصبانی کرد.
گاهی
خانه را ترک می‌کردم و در جنگل بیرون می‌رفتم و گله می‌کردم،
فکر می کنم، متعجب که چرا آنها باید چنین رابطه خشن داشته باشند.
اغلب اوقات، به نظر نمی رسید که آنها خیلی با هم کنار بیایند.
من هرگز نمی دانستم مشکلات اساسی واقعی چیست.
من احساس نمی کردم این وظیفه جای من است. یکی را مقصر دانستی یا دیگری
بابا؟ خیر
نه، نداشتم.
من فقط ناامید بودم که اوضاع در خانه نمی توانست شادتر باشد.
فقط می خواستی اوضاع آرام تر باشد. درست.
درست.
من هرگز هیچ مشاجره خشونت آمیزی به اندازه فیزیکی ندیدم
ضربه زدن یا هر چیزی شبیه آن
اما فریادهای زیادی بلند شد
تنش زیاد در خانه
برخی چیزها همچنین در زمان مصاحبه.
جویس، مادر جفری دامر، در حال نوشتن کتاب خود با عنوان آزمایشی حمله به مادری بود.
او اصرار داشت که همکارش برای حمایت کنارش بنشیند.
این کتاب هرگز منتشر نشد و نویسنده همکار هرگز در پخش اصلی ظاهر نشد.
جف در معرض چه چیزهایی بود؟ او چه چیزهایی را دید و شنید؟
هیچ چی.
هیچ چیز غیر عادی نیست.
خوب، اما چه کاری می توانم انجام دهم؟
من می توانم آن را با تربیت خودم مقایسه کنم و مادر و پدرم دعوا کردند و این یک چیز عادی بود.
و از آن عبور می کردند و
من و لیونل خیلی زود متوجه شدیم که افراد بسیار متفاوتی هستیم.
من از او احساساتی‌تر و برون‌گراتر بودم.
و ازدواج واقعاً بسیار شد
مکان ناراضی، ناخوش
و چقدر این تاثیر گذاشت
کودک
به هنگام.
من فکر نمی‌کردم که آن‌ها به هیچ وجه واقعاً مضر روی آنها تأثیر بگذارد زیرا هرگز مورد آزار فیزیکی قرار نگرفتند.
بحث های بسیار شدیدی وجود داشت.
ما و در مواردی که منجر به برخی از فیزیکی می شود.
فقط من قوی هستم
اگر می خواهید متوقف شوید و به این فکر کنید که می خواهید در مورد آن سوء استفاده صحبت کنید
در، چگونه می‌توانم بدانم چه چیزی در تلویزیون خواهد بود و چه چیزی خوب نیست؟
خوب، منظورم این است که فکر می کنم باید فرض کنید،
در حالی که فقط بخش بسیار کوچکی از این روشن خواهد بود، منظورم این است که می‌خواهم با آنچه می‌گویید راحت باشید، زیرا.
یکی از چیزهایی که نمی خواهم در این تلویزیون درگیرش شوم
نمایش سعی دارد همان کاری را با لیونل انجام دهد که تو با من کردی.
و این به نوعی سرزنش اوست.
پس من نمی پرسم. من واقعا نمی خواهم به آن برسم.
این بروس کول است؟ نه، ما در حال چرخش هستیم.
اما من فقط می گویم، نمی خواهم بفهمم که واقعاً نگران تقصیر نیستم.
و چه تو بودی چه لیونل،
آنچه من سعی می کنم آنچه را که می خواهم بفهمم این است که به هر دلیلی بین شما اتفاق افتاده است.
من مطمئن هستم که هر دوی شما در این مورد چیزی را به روی میز آورده اید.
معمولاً در شرایط ازدواج چنین است.
سوال من این است که چه چیزهایی
چه چیزهایی را در مورد انواع چیزهایی که بین شما اتفاق می افتاد که جف ممکن است در معرض آنها قرار گرفته بود به یاد بیاورید؟
و در حد و اندازه ای که در مورد آن سؤالی وجود داشت
نوع احساسی
آشفتگی که ممکن است برای او ایجاد کرده باشد.
استون، باید به شما بگویم، بارها و بارها به آن فکر کرده ام.
و چیزی در مورد نوع استدلال وجود ندارد،
انواع دعواهایی که ممکن است داشته باشیم، اختلاف نظر در مورد نحوه تربیت کودکان. بودن
هیچ چیز غیرعادی در آن وجود نداشت.
و و
جف نتیجه اتفاقی نیست که در هر خانه ای در آمریکا می گذرد.
او او نتیجه آن نیست.
پس شما می گویید ازدواج کاملی نبود؟ شما می گویید.
اما هیچ چیز فوق العاده ای نبود
که بتوانم توضیح دهم خیر
چرا به کاری که کرد ادامه داد؟
قطعا نه.
راستشو بهت میگه بهترین چیزی که میتونم
هیچ چیز غیرعادی وجود نداشت خیلی شدید بود
مشاجرات بین شما دو نفر
می دانید، بسیاری از بحث ها بسیار شدید بود. و من.
هیچ کدوم رو نتونستم ببینم
هر راهی جز اینکه فقط اتاق را ترک کنید یا خانه را ترک کنید یا فقط
هیچ سازشی وجود نداشت
جف در معرض چه میزان از این خشونت در خانه بود؟
مواقعی بود که صدای داد و فریاد را می شنید
جسمی اش آشفته است
حرکات
او آنها را مشاهده کرد و به بیرون رفت و فقط از خانه خارج شد.
و بعداً یاد گرفتم، در آن زمان نمی دانستم
من این کار را نشنیدم، اما بعداً فهمیدم که با شاخه و چوب به درختان سیلی می زد.
و من حدس می زنم ظاهرا از سر ناامیدی.
بنابراین ظاهرا جف از این بحث ها بسیار آشفته بود.
من، شک ندارم که او خیلی ناراحت بود.
هزاران، به معنای واقعی کلمه هزاران کودک وجود دارند که در معرض آن بزرگ می شوند
این نوع مشکلات و بدتر و بدتر.
و با این حال آنها ادامه نمی دهند
برای انجام کارهایی که جف انجام می داد.
می دانید، نه به خودی خود.
من حدس می‌زنم که آنها تنها عوامل نیستند، اما، می‌دانید، همه یک فرد هستند، حدس می‌زنم، اینطور نیست؟
اما ممکن است ناشناخته‌های مهم‌تری برای ما وجود داشته باشد و در عین حال نکاتی وجود داشته باشد که جف را منحصر به فردتر از حالت معمولی می‌کند.
وقتی به آن زمان‌ها فکر می‌کنید، بحث‌ها و تأثیر احتمالی آن ممکن است روی بچه‌ها داشته باشد.
آیا همین است
شما را به زبان می آورد.
حالم بد می شود که ما بیشتر از این خانواده از نوع اوزی و هریت نداشتیم.
و من می دانم که واقعاً هیچ خانواده ای از اوزی و هریت وجود ندارد.
اما برخی هستند که واقعاً سالم هستند، کاملاً سالم.
و مال ما می توانست باشد. و این فقط باعث ناراحتی معده ام می شود.
که اینطور نبود.
من اینطور حس میکنم.
میدونی منم همین حس رو دارم من فکر می کنم اگر آمد تا.
جستجوی دردناک برای یافتن تکه‌هایی از پازل به بارداری جویس با جفری تبدیل می‌شود، موضوعی که به بحث‌های شدید دامن می‌زند.
در اینجا یک تناقض آشکار بین آنچه شما می گویید و. چه خطی در شن و ماسه در مورد ماهیت بارداری.
مطمئنی
از نظر ظاهری، جفری دامر یک پسر عادی در حال رشد به نظر می رسید.
پس چگونه او یک قاتل زنجیره ای شد؟
جست‌وجوی دلایل اصلی به بارداری مادرش برمی‌گردد .
هر دوی پدر و مادرش گفتند که زمان آسانی نبوده است.
اما در طی مصاحبه های جداگانه با هر یک از آنها، این تنها چیزی بود که آنها بر سر آن توافق کردند.
گاهی پاهایش
محکم در جای خود قفل می شد و تمام بدنش سفت می شد و شروع به لرزیدن می کرد.
در جریان این تشنج های عجیب
چشمانش مانند یک حیوان ترسیده برآمده می‌شد و شروع به ترشح بزاق می‌کرد که به معنای واقعی کلمه از دهانش کف می‌کرد.
باید با دکتری تماس بگیریم که
آن روزها هنوز با خانه تماس می گرفتند و او بلافاصله می آمد و همیشه به این نتیجه می رسید که به او یک شات می داد.
از نوعی شل کننده او چه نوع دارویی بود؟
مخلوطی از چیزها وجود داشت.
او باید بیاید و تزریق کند
سیگنال یا مورفین
اگر در برخی موارد زمانی که بدن او می خواستند شل نمی شد.
دکتر. آره دکتر مورفین باربیتورات ها آره
واقعا؟ احساسات.
فنوباربیتال آره. مم هوم
او یک رژیم دارویی بسیار سنگین داشت. خیلی سنگینه
رژیم داروهای تجویزی
درست.
از بارداری چه خاطره ای دارید؟
من داشتم
آنچه من فکر می کردم هستند
احتمالاً چیزهای معمولی که هنگام بارداری و تهوع صبحگاهی رخ می دهد.
بیماری صبحگاهی. حالت تهوع زیاد. آره.
لیونل توصیف می کند
یک مشکل عجیب تشخیص داده نشده
او آن را نوعی تشنج توصیف می کند
که او توسعه یافته است
تمایل به تشنج در اواخر بارداری در جایی که شما داشتید، او آن را نوعی سفت و سخت توصیف کرد که برای شما دارو تجویز شده بود.
آیا آن را به خاطر دارید؟
و میشه توضیح بدی
اصلا یادم نیست من نمی توانم تصور کنم که از کجا می آید.
این درست نیست من این کار را نمی کنم
چنین چیزی را به خاطر نمی آورید؟
تشنج یا تشنج، مانند اپیزود؟ قطعا نه.
آیا برای شما داروهایی از جمله مورفین تجویز شده است؟
باربیتورات ها؟ آره
من نمی دانم چه داروهایی تجویز شده است.
و من از این تعجب می کنم
کسی می گوید که چیزی وجود دارد
که تمام داروهایی را که سه سال پیش مصرف کرده‌ام فهرست می‌کند.
و من یک دکتر داشتم، یک پزشک.
من دارویی را که برایم تجویز شده بود مصرف کردم.
و در بیشتر موارد من سالم بودم.
تو مورفین نمی خوردی
میدونی، فکر نکنم به زنان باردار مورفین بدهی.
من، من، می دانید، باید از دکترم بپرسم.
اما به زنان باردار مرفین نمی دهند.
باربیتورات ها از هر نوعی برای آرام شدن در اینها،
این حالت های تشنجی نیز وجود دارد.
وجود داشت.
هیچ حالت تشنجی وجود نداشت، که من نمی دانم از کجا می آید.
خب، استون، من نمی دانم.
و این یکی از دلایلی است که من بالاخره صحبت می کنم، زیرا
هیچ تشنجی وجود نداشت
چیزی نبود
تا آنجا که به بارداری من مربوط می شد غیر عادی بود، با این تفاوت که باید در رختخواب بودم.
در اینجا یک تناقض آشکار بین آنچه شما می گویید و آنچه لیونل در مورد ماهیت بارداری می گوید وجود دارد.
سخت بود هر دو موافقید
اما او شما را در این حالات توصیف می کند که همانطور که او می گوید به معنای واقعی کلمه در دهان کف می کردید.
جدی میگی؟
در این حالت های سفت و سخت؟ آره
برای چه چیزی به شما دارو داده اند تا آرام شوید یا آرام شوید؟
خوب، من نمی دانم هدف او چیست و این کار را انجام می دهد.
من می دانم که وقتی برای اولین بار این اتفاق افتاد، اولین چیزی بود که شوهرم از آن جدا شدم
انجام دادم با این اتهامات علیه من مطرح شد.
آنها حقیقت ندارند. من نمی دانم چگونه می توانم به شما ثابت کنم که آنها درست نیستند.
آیا ممکن است شما آنها را به یاد نیاورید؟
نه، امکان پذیر نیست. من آنها را به خاطر نمی آورم.
اولین بارداری من بود من همه چیز را در مورد اولین بارداری ام به یاد دارم.
یه نکته مهم هست
شما می خواهید در مورد خودتان صحبت کنید که واقعاً می خواهید بسازید و دلیل آمدن شما به آن است.
پس بیایید در مورد آن صحبت کنیم.
متشکرم.
من از آن بسیار سپاسگزارم، استون، زیرا واقعاً چنین احساسی دارم
سوالاتی که تا به حال از من پرسیده شده دقیقاً دلیلی است که می خواستم بیایم.
دقیقاً به همین دلیل است که من می خواهم کتابی به طور آزمایشی با عنوان حمله به مادری بنویسم.
و این دقیقاً همان چیزی است که من احساس می‌کنم، مثل اینکه با اظهاراتی که نمی‌توان ثابت کرد که مردم گفته‌اند چنین نیست، مورد حمله قرار می‌گیرم.
اما در اینجا من 11 بار دیگر باید از خودم دفاع کنم.
من می‌خواهم به ما به عنوان یک زن بفهمم
فقط نمی توانم دیگر این نوع چیزها را تحمل کنم.
اگر اتفاق بدی برای پسر یا فرزندمان بیفتد،
باید جایی برای رفتن ما وجود داشته باشد.
من جایی می خواهم برای
همه قربانیان
همه قربانیان به جای سرزنش، جایی داشته باشند که در آن شفقت و درک وجود داشته باشد،
یک سرزنش
جویس در مورد درد ناشی از سرزنش شدن برای جنایات پسرش صحبت می کند و بیشتر خاطرات شوهر سابقش را مورد مناقشه قرار می دهد.
من را ببخش که حرف شما را قطع کردم، اما من هرگز چنین چیزی نشنیدم
اتفاق افتاد
در سال 1994،
جویس فیلیپ، مادر جفری دامر، عذاب می‌کشید و احساس می‌کرد که ناعادلانه برای جنایات وحشتناک پسرش مقصر شناخته شده‌اند.
او قصد داشت کتابی با عنوان حمله به مادری در مورد مصیبت خود بنویسد.
در واقع او
هم‌نویس در طول مصاحبه کنار او می‌نشست، گاهی اوقات وقتی احساس می‌کرد که سؤال‌ها برای جورج خیلی زیاد است، حرفش را قطع می‌کرد.
این کتاب هرگز منتشر نشد، اما در مصاحبه ما، مادر دامر با صراحت از درد و عصبانیت او صحبت کرد.
آیا احساس می کنید که سرزنش می شوید؟
بله، من انجام می دهم.
آیا احساس می کنید که لیونل شما را سرزنش می کند؟
مطمئناً به نظر می رسد که این همان چیزی است که او برای اولین بار در تلویزیون ظاهر شد.
و عناصری از کتاب لیونل وجود دارد که به نظر می رسد چیزهایی در مورد بارداری می گوید،
در مورد بی میلی به شیر دادن بعد از بارداری، در مورد وضعیت جویس در اوایل مادری،
که به نظر می رسید نشان می دهد که مشکلی در مادر شدن وجود دارد، حالا، این موضوع کتاب نیست،
اما با مضمون سؤالات بسیاری از رسانه ها که در طول مسیر مطرح شده اند مطابقت دارد.
و من نمی گویم که شما اکنون اینها را می پرسید.
اما در همان زمان، لیونل سوالات زیادی در مورد خودش می پرسد، در مورد
او درباره چه پدری بود، درباره افکار و شاید اشتباهات خودش.
یکی از اولین جاهایی که او نگاه می کند درست در آینه است.
اما اگر خودش نبود، اگر بخواهد در مورد رفتار خودش اتهامات نادرست یا دقیقی بزند، اشکالی ندارد.
اما برای بیان چیزهایی در مورد جویس، که ممکن است درست باشد یا نباشد و در برخی موارد ظاهرا اینطور نیست
درست است، در کتاب او نوع خاصی از سرزنش کسی است که هنوز فرصت صحبت کردن را نداشته است.
شما کتاب او را خوانده اید بله.
جویس، شما آن را نخوانده اید؟ نه، ندارم.
جویس هنوز آن را نخوانده است. جویس حالش خوب نبود.
و خواندن آن کتاب، که به تازگی منتشر شده، چیزی بوده است که گزیده‌هایی که در این مقاله دیده‌ام برای من بسیار حیرت‌انگیز است.
به همه می گفت من دیوانه ام، بدرفتاری کرده ام
بدن من با دارو این است که من به نوعی مقصر بودم.
درباره اون هیچ شکی نیست.
حالا وقتی برمی گردد و به هر دلیلی که باشد، نمی دانم می خواهد چه کاری انجام دهد.
در مورد چیزی صحبت می کرد که باید قبل از ازدواج با من با من در میان می گذاشت.
اگر او فکر می کند که ربطی به جف دارد،
منظورم وضعیت روحی اوست که شما در جریان نبودید.
قتل رویایی آره.
جلسه نمونه با مواد منفجره او هرگز در مورد اینها با شما صحبت نکرده است؟
هیچ کدام از آن ها.
من فکر می کنم یکی از نکات این است که همه چیز در گذشته روشن است.
منظورم این است که او برای مثال یکی از حکایت هایی که در کتاب می گوید، جویس، زمانی است که جف چهار ساله بود و زنگ زده بود،
لیونل زیر خانه خزیده بود تا چند حیوان مرده را بیرون بیاورد و تعدادی از استخوان های حیوانات مرده را در یک سطل گذاشت.
و جف، در چهار سالگی، احتمالاً بی گناه
رفت و داشت با استخوان ها بازی می کرد و مجذوب به نظر می رسید.
توسط برخی از این سگ ها
ببخشید که حرف شما را قطع کردم، اما من هرگز چنین چیزی نشنیدم.
می بینی، داری تلویزیون می کنی.
نشان دهید که نشان نمی دهید.
برانگیختگی کتابی که نوشته شده است، که ظاهراً داستان یکی از والدین است، که با والدین دیگر که آن را انجام می دهند، سر و صدا ندارد.
همه، به همین دلیل است که ما اینجا هستیم. درست.
دقیقاً به همین دلیل است که ما نمی رویم.
تا جایی که من می دانم هرگز این اتفاق نیفتاده است.
این شبیه نمایش هایی است که مردم ادامه می دهند و در مورد بدرفتاری کودکان با حیوانات صحبت می کنند و می توانید پیش بینی کنید
که قرار است کار وحشتناکی انجام دهد
اگر ثابت شد که وضعیت جف هیچ ربطی به تربیت او ندارد؟
من نمی‌خواهم والدین با این فکر که کارهای کوچکی که انجام می‌دهند همان چیزهای کوچکی است که از دست می‌دهند، تا حد مرگ بترسند
منجر به داشتن فرزندی می شود که باعث این همه درد و رنج می شود.
این راهی که در ذهن من اتفاق افتاده نیست.
شما نمی توانید بگویید چقدر قطعی است
اعمال یا واکنش ها در ذهن کودک محاسبه می شود.
بنابراین اولین چیزی که به آن فکر کردم این بود که او از نظر احساسی این کار را انجام داد
او از این زندگی با ما به نوعی آشفته از نظر عاطفی بیرون می آید؟
او این کار را نکرد. من از او پرسیده ام
برخی از مردم می گویند که کسی که مرتکب چنین جنایات وحشتناکی شده است حتماً اتفاق وحشتناکی برای آنها افتاده است.
شما می گویید اتفاق نیفتاده است. میدونی،
کاش جوابی داشتم
داشتن این ناشناخته بی پایان احساس وحشتناکی است
چرا این اتفاق افتاد؟ هدف از این اتفاق چیست؟
این وحشت وحشتناکی است که بسیاری از مردم مجبور به انجام آن شده اند
عبور کنید
ای کاش می توانستم پاسخی بیابم که مفید باشد.
گمانه زنی مفید نیست
چه چیزهای کوچک و کوچکی که به فرزندمان می زنیم.
و این او را به یک هیولاساز تبدیل کرد.
جف با تمام عشق و مراقبت و نگرانی بزرگ شد
که هر کودکی می تواند با آن بزرگ شود.
و چه اتفاقی برای او افتاد؟
من نمی دانم. کاش می دانستم. من می خواهم هر چیزی بدانم.
وقتی این سوال را از خود می‌پرسی، جویس.
یعنی میدونی وقتی با خودت خلوت میکنی و تعجب میکنی که چرا.
چرا این اتفاق افتاد
چه پاسخ هایی به ذهن شما می رسد؟
در مورد چه سوالاتی داری
در مورد ریشه های
دیوانگی او، اگر بخواهید.
من نمی توانم آن را توضیح دهم.
من فقط می توانم برای آن گریه کنم.
از کائنات پرسیدم چرا اجازه داده می‌شود این اتفاق بیفتد؟
من جوابی برای آن ندارم
من یکی را می خواهم
بالا آمدن
آیا جفری دامر ممکن است سال ها قبل از دستگیری دستگیر شود؟
چه اتفاقی خواهد افتاد؟
این چیزی است که
ما در مورد الان صحبت می کنیم
در طول سال‌هایی که جفری دامر در حال کشتن مردان و پسران جوان بود، زمانی که نزدیک بود دستگیر شود، وجود داشت.
از گرفتن جان بیشتر منصرف شد.
یکی از آن لحظات حیاتی هنوز هم پدر دامر، لیونل، را تسخیر کرده است.
در مصاحبه ای که در سال 1994 با او داشتم
در مارس 1989، به او کمک می کردید وسایلش را جمع کند، از اتاقش می گذشت و با جعبه ای برخورد کردید.
از آن حادثه بگو.
در مورد یک جعبه مربع یک فوتی، جعبه فلزی و چوبی بود که
فکر کردم حاوی مطالب مستهجن است.
و از جف خواستی بازش کنه؟
آره، چون مادرم می‌دانی، نمی‌خواستم او با آن چیزها ارتباط برقرار کند.
و از او خواستم که آن را باز کند
و او امتناع کرد.
گفت ترجیح می دهم نه.
و من گفتم، جف، آن را باز کن.
فقط میخوام ببینم اونجا چیه
و او گفت: آیا اصلاً می توانم در خانه خلوت داشته باشم؟
فقط همین یک فوت مربع حریم خصوصی
و من گفتم، جف، آن را باز کن، وگرنه می‌خواهم آن را پایین بیاورم
وارد زیرزمین شوید و یک پیچ گوشتی یا چیزی بگیرید و آن را باز کنید و فقط آن را باز کنید
و او عصبانی شد، بسیار آشکارا آشفته،
و گفت، اگر بتوانم یک فوت مربع حریم خصوصی داشته باشم، آنوقت می‌روم.
بنابراین او از خانه بیرون رفت و من جعبه را گرفتم.
از او گرفتم. منظورم اوست
او آن را رها کرد.
از خانه بیرون رفت. من تعجب کردم که او آن را رها کرد.
اما من شروع کردم به پایین رفتن از زیرزمین، و سپس او از در پشتی وارد شد، درست زمانی که من از پله های زیرزمین پایین می رفتم.
و او گفت: متاسفم بابا.
من اعصابم را از دست دادم.
فقط چیزهای مستهجن در آنجا وجود دارد. گفت: فقط صبر کن.
فردا بازش میکنم صبح و به شما نشان دهم که چیست.
فقط بگذار الان آن را کنار بگذارم و فراموش کنم که امروز یا امشب دیگر غوغا نکنیم.
و به خاطر مادربزرگ
و بنابراین نمی‌دانستم چه چیزی می‌تواند در آن جعبه باشد، گفتم، باشه، فردا در را باز می‌کنیم.
و بعد هر چه هست از شر آن خلاص شویم. و صبح روز بعد، او
آمد پایین
از طبقه بالا و به من نشان داد و مجلات مستهجن در آنجا بود.
و من گفتم: باشه، حالا از شرش خلاص شو.
و من نمی‌خواهم، می‌دانی، دیگر چیزی را ببینم. و او گفت: باشه بابا.
و این پایان آن حادثه بود.
و من متوجه نشدم که در آن جعبه چیست.
آنچه در جعبه بود.
خوب، همانطور که یاد گرفتم، همانطور که بعداً یاد گرفتم
پس از محاکمه، این بود
این یکی از ضربه های انسانی بود،
یکی از قربانیان
که سپس به آن رفتید
کارش را گذاشت و در یک قفسه گذاشت.
به جف گفتم، نمی‌توانم تصور کنم اگر آن جعبه را باز می‌کردم و آن را پیدا می‌کردم، چه کار می‌کردم
زیرا احتمالاً به شیوه معمولی خود واکنش نشان می دادم که فقط شوک و بی حسی است.
احتمالاً فکر می‌کردم که، می‌دانید، شاید یک نوع الف مصنوعی باشد
من نمی دانم و یک چیز جالب یا فقط یک چیز تزئینی یا
چیزی اما نه او، نه انسان.
میتوانم تصور کنم.
بالاخره متوجه می شدم یا شک می کردم
آن چیست
و سپس
بعد من نمی دانم چه اتفاقی می افتد، فکر می کنم احتمالاً آن را از دست می دادم.
من، نمی دانم چه کار می کردم.
از جف پرسیدم، می‌دانی، اگر می‌دیدم اگر آن را باز می‌کردم و می‌فهمیدم چیست، چه می‌کرد.
و تنها چیزی که او گفت این بود، خوب،
این می تواند پایان خط باشد.
جیگ بالا می رفت.
یکی از داستان های دلخراشی که پدرت تعریف می کند در مورد جعبه ای بود که پیدا کرده بود.
آیا می توانید دیدگاه خود را در مورد آن به من بگویید؟
یک جعبه در دستم بود
کمد اتاق خواب،
و آن
حاوی سر و اندام تناسلی مومیایی شده بود
یک مرد جوان
در یکی از کافه های میلواکی ملاقات کردم.
و یک جعبه فلزی قفل شده بود.
بابام وقتی اومدیم دیدن
و اتفاقاً آن را دیدم، و ما کمی با هم درگیر شدیم زیرا من آن را باز نمی کنم.
جعبه قفل را به زیرزمین برد و قصد داشت آن را بشکند.
وقتی داشت به طبقه پایین می رفت تا جعبه را باز کند به چه فکر می کردی؟
خوب، من بیرون بودم و فکر می کردم، باید جلوی این اتفاق را بگیرم.
نمی دانستم چه کنم یا چه بگویم.
نمیدونستم چی میشه من فکر کردم، می دانید، همه چیز اکنون خراب می شود.
و اما جعبه هرگز باز نشد
نه حضور بابام
و بنابراین دروغ ها ادامه یافت.
کل سناریو تا سالها پس از آن ادامه داشت.
آیا مواقعی وجود داشت که پدرت بیشتر از آنچه که می دانست به کشف آنچه در حال وقوع است نزدیک بود
مواقعی که نگران بودید که شاید او چیزی پیدا کند؟
حادثه جعبه تقریباً به همان نزدیکی که من رسیدم بود. خیر
این فقط یک حادثه بود.
وجود داشت.
دیگران هم بودند، اما این به ویژه اعصاب خردکن بود.
آیا دیگرانی هستند که بتوانید
می توانید به اشتراک بگذارید
تماس های نزدیک دیگر؟
وقتی اسیدی حل شد، بقایای انسان پیدا شد.
آنها نبودند و دیگر شبیه بقایای انسان نبودند.
اما آنها در سطل زباله بیرون در گاراژ بودند.
این یک حادثه بود
و من
چند نفر دیگر
ترجیح میدم الان واردش نشوم
از دستگیری راحت شدی؟
قسمتی از من. بخشی از من بود.
و بخشی از من نبود.
توضیح
قسمت
من نمی دانم. مثل این است
من باور نمی کنم که من یک شخصیت دوپاره داشته باشم، که، می دانید، احساسی که شما در آن هستید
شما به نوعی از چیزی خوشحال هستید، اما از طرف دیگر، اینطور نیستید.
من اینطور بودم.
من این یک آرامش بود که مجبور نشدم
چنین راز عظیمی را حفظ کنید
که سالها نگه داشته بودم
و وقتی این را دیدم، چاره‌ای جز مواجهه با آن نداشتم، تصمیم گرفتم که با آن روبرو شوم.
و یک اعتراف کامل بکنید.
بنابراین خوشحالم که رازها از بین رفته اند.
با آمدن، اندوه پدر در مواجهه با واقعیت وحشتناک جنایات پسرش.
اولین باری که بعد از آن جف را دیدی چطور بود؟
او دستگیر شد؟
جف چقدر در دستکاری شما خوب بود؟
عالی او خیلی خوب است.
دروغگوی خوب او همه را گول زد.
او مرا گول زد.
آره خیلی خوب.
او افسر مشروط را احمق می کند، وکیلش، پلیس، می دانید، آمدند.
یعنی داشت
او اجساد را در اتاق کناری خود داشت.
وقتی پلیس در اتاق بیرونی او ایستاده بود، مردم آنقدر زیاد بودند که او فریب داد.
و او می توانست دروغ بگوید. و خونسرد باش به عنوان یک. خیار.
آره
او فقط بسیار بی خطر به نظر می رسید.
او یک فرد متوسط ​​به نظر می رسید
فردی که احتمالاً نمی تواند کارهایی را که انجام می دهد انجام دهد.
اولین باری که جف را بعد از اینکه به جرم قتل دستگیر شد دیدید چگونه بود؟
اوه واقعا سخت بود
او ژولیده بود، می دانید، ریش داشت و نخوابیده بود
در سلول‌ها مردمی بودند که فریاد می‌زدند و او فقط مثل یک پارچه لنگی آنجا ایستاده بود.
چی گفتی. به یکدیگر؟
به سمتش رفتم و گفتم جف
دوستت دارم. او را در آغوش گرفتم. گریه کردم.
به نظر نمی رسید از نظر عاطفی تحت تأثیر قرار گرفته باشد.
او فقط به نظر می رسید که او به تازگی تمام شده است. آیا او برگشت؟
شما به خوبی او می دانید.
او جلوی او غل و زنجیر شده بود، بنابراین واقعاً نمی توانست بغل کند.
اما او فشار آورد، می دانید، به جلو.
اما به نظر می رسید که او فقط روحش را از دست می دهد.
وقتی شما را دید اولین کلمات او به شما چه بود؟ من نمی دانم.
من فقط خیلی متاسفم
واقعا گند زدم
تقریباً همین بود
پاسخ غیر عاطفی و بدون احساس
فقط این کلمات را گفتی
او بسیار افسرده و غمگین به نظر می رسید.
آیا احساساتی را که در آن لحظه در شما وجود داشت را به یاد دارید؟
آره، احساس کردم واقعا احساس کردم
همان احساسات
افسردگی، و، می دانید، به شدت
خب شرمنده و.
فقط می‌خواهم احساسات دیگر را تلف کنم این بود که می‌خواستم همچنان به او کمک کنم.
و من مدام به او می گفتم و اطمینان می دادم که همانطور که وکیلش گفته بود، او کمک خواهد گرفت.
و من به جف گفتم که تو واقعاً به کمک نیاز داری، جف.
کمک ذهنی و ما سعی می کنیم شما را به این مکان برسانیم
برای دریافت کمک مناسب اولین بار که شنیدی چه حسی داشتی
در مورد جنایات، در مورد ماهیت جنایاتی که مرتکب شدید؟
فکر می‌کنم یک جور حسی بود که انگار بالای خودم شناور بودم
و مشاهده شخص دیگری به گونه ای که انگار تمرینی با چیزی هستم که فقط
مانع از این شد که چیزی عمیقا احساس کنم.
این فقط یک حیرت کامل بود، یک شوک کامل تو بی حس شدی.
بی حسی کامل
و در لحظه ای که درد از بین می رود، چه چیزی را احساس کردید؟
احساس کردم تمام این احساسات مختلف بر من وارد شده است.
چگونه قرار است با خانواده های قربانیان روبرو شوم
اگر من به دادگاه بروم چگونه می توانم چیزی را ترتیب دهم؟
احساسات من هم نسبت به جف بود.
یه جورایی خودمو جای اون گذاشتم
او بود. او کاملاً گم شده است. تقریبا می توانستم کل را احساس کنم
سرگردانی و
و از دست دادن این احساس که شاید بخواهد خودکشی کند.
خیلی احساس کردم
افسرده و شرمنده
اما فقط تا ته گودال بسیار بسیار افسرده است.
آیا تا به حال از دوست داشتن پسرت دست کشیدی؟ خیر
نه من فکر می کنم
بخشی از ادامه من برای دوست داشتن و حمایت از او به این دلیل است
من می توانم او را در دوران جوانی که بی گناه بود به یاد بیاورم.
وقتی به صورت جف نگاه می کنید چه می بینید؟
حدس می زنم پدر و مادر،
پدر و مادر ساده لوح در من هنوز می گوید، من می بینم
یک بی گناه،
کودک خجالتی، کودکی بی دفاع و آسیب پذیر که ای کاش الان می توانستم به او کمک کنم.
میدونم یه عده هستن که میگن تو نمیدونی، اون نباید آرامش داشته باشه.
می دانید، قربانیان
خانواده ها هیچ آرامشی ندارند
اما من.
می خواهم ببینم چه کمکی می توانم انجام دهم
جف در ذهنش آرامش دارد، زیرا
وجود دارد، هنوز چیزهایی وجود دارد.
آیا او شایسته دانستن است؟
خوب، می دانید، من فکر می کنم او این کار را می کند.
آیا زمانی بود که از جف به خاطر کاری که انجام داد متنفر بودی؟
بله، من فکر می کنم احتمالا وجود داشته است
مخلوطی از احساسات خشم و نفرت و ناامیدی. و
و فقط
و همچنین برای کاری که انجام داد بسیار متاسفم.
می دانید، من برای قربانیان و خانواده های آنها بسیار متاسف شدم
و همچنین برای جف،
قربانیان وحشتناک
آیا فرصتی داشته اید که با جف بنشینید و از او بپرسید چرا؟
چرا، چرا این کار را کردی؟ چی بود
من یک بار از او پرسیدم، او نمی داند.
از او پرسیدم. او نمی داند.
به نظر می رسد یک پاسخ کوتاه کوتاه مدت است که، می دانید، به نظر می رسد که باید بیشتر از این پاسخ وجود داشته باشد.
اما او گفت که واقعاً نمی داند.
بیرون آمدن
خیلی بد است که واقعا متاسفم که این اتفاق افتاده است.
و بعد خیلی دوستت دارم هم.
شان
این نتیجه اعترافات یک قاتل زنجیره ای است.
وقتی برگشتیم،
پدرت به من گفت یکی از دلایلی که نوشته است
این کتاب برای این بود که آنچه را که او نتوانسته است به شما بگوید ، روی کاغذ بیاورد
به حروف
به نوعی دراز کردن به شما
چه می خواهی بگویی. به او که کتاب خوانده است؟
من به شما می گویم بابا، من واقعا متاسفم که این اتفاق افتاده است.
و من شما را بسیار دوست دارم. من هم شما را دوست دارم.
متاسفم.
متاسف نباش
ما همیشه زیاد ظاهر شده ایم، اما من او را دوست دارم.
یک معامله بزرگ.
دوستت دارم.
و بدون حمایت مردمم،
من فکر نمی کنم از این طریق عبور کنم.
ما اکنون از زمان محاکمه و همه چیز ، خیلی بیشتر با یکدیگر باز شده ایم .
هیچ رازی برای پنهان شدن وجود ندارد.
و من احساس نمی کنم که باید هیچ رازی را از او پنهان کنم.
ما اکنون به جای اینکه چیزها را پنهان کنیم و در مورد چیزهای سطحی صحبت کنیم، با واقعیت روبرو شده ایم.
بنابراین مقدار زیادی وجود دارد. ارتباط بسیار بیشتری بین ما وجود دارد.
این کتاب ممکن است به عنوان پلی بیشتر بین جف و من باشد
و فقط برای این منظور، آن را برای خود ارزشمند می دانم.
با خواندن این مطلب احساس می کنید به پدرتان نزدیک تر هستید؟
احساس می کنم کمی نزدیکتر هستم و همین
من بیشتر می فهمم که او چگونه فکر می کرد، افکارش چه بود،
انگیزه های او چه بود
خوشحالم که نوشته است.
هر چیزی که در کتاب نیست بخواهید به او بگویید.
فعلا نمیتونم خیلی واضح فکر کنم
من خیلی احساسی هستم
فکر می کنم در این مصاحبه خیلی چیزها مطرح شده است
که ما را به درک عمیق‌تر و کمی نزدیک‌تر رسانده است
چگونه این همه سرچشمه گرفت
و هر وقت احساساتی می شوم، جنبه تحلیلی ام تیره می شود و نمی توانم آنطور که می خواهم، خودم را به خوبی بیان کنم.
می توانید در مورد احساسات صحبت کنید. شما دارید
پیدا شد؟
من احساس می کنم به جف بسیار نزدیک هستم و این تا زمان مرگ ما ادامه خواهد داشت
و احساس خوبی نسبت به آن دارم.
آیا فکر می‌کنید هرگز پاسخ‌هایی را که به دنبال آن بوده‌اید در مورد چرایی، اتفاقی که افتاده، خواهید داشت؟
و چه نقشی، در صورت وجود، بازی کردید
شاید نه.
با ابتدایی من
سوال منشا آن است
و اگر بتوان چیزی در مورد آن آموخت، ممکن است به افراد دیگر کمک کند تا از مشکلات جلوگیری کنند.
آیا هنوز آنجاست، جف؟
آیا هرگز می رود. تا حدی دور؟ نه هرگز.
هرگز به طور کامل از بین نمی رود.
احتمالا باید تا آخر عمر با آن زندگی کنم.
کاش از بین بره
ای کاش راهی برای خلاص شدن از شر افکار و احساسات اجباری وجود داشت.
اکنون آنقدرها هم بد نیست که هیچ راهی برای عمل کردن به آن وجود ندارد.
اما نه، به نظر می رسد که هرگز به طور کامل از بین نمی رود.
پس افکار هنوز به سراغ شما می آیند؟ گاهی.
جف، از نظر اینکه چگونه به همه اینها فکر می کنی، چه تفاوتی با هم داری؟
امیدوارم متفاوت باشم
خوشحالم که از این خوشحالم
من الان در موقعیتی هستم که اجباری برای انجام این کارها احساس نمی کنم و خوشحالم که تمام شده است.
هر کلمه ای که من به خانواده های قربانیان می گویم پیش پا افتاده و پوچ به نظر می رسد
نمیدانم حسرت و اندوه را چگونه بیان کنم
من نسبت به کاری که برای آنها برای پسرشان انجام داده ام احساس می کنم
من نمی توانم کلمات مناسب را پیدا کنم.
خیلی خوب.
بلافاصله پس از مصاحبه با زندان، دان به طور اتفاقی چیزی کمی ناراحت کننده به ما نشان داد.
نقطه مورد علاقه که نوع آن است.
این همان جعبه ای است که او می خواست ما بدانیم.
آن جعبه به طرز شگفت آوری شبیه جعبه ای بود که پدرش پیدا کرده بود، جعبه ای که جفری برای پنهان کردن اعضای بدن از آن استفاده کرده بود.
متشکرم جف خیلی خوب.
مراقب باش
تا امروز.
مصاحبه با جفری دامر یکی از وحشتناک ترین تجربیات 30 ساله من در اخبار تلویزیونی از ضعیفان است.
دست دادن که با مشاهده ی عجیبش در مورد آن جعبه فلزی در حین بازگشت به سلولش به من سلام کرد.
داهمر یک شخصیت غم انگیز بود.
او اغلب می گفت که خواهان مجازات اعدام بوده است.
نه ماه پس از مصاحبه ما، آرزوی مرگ او برآورده شد.
من هنوز قربانی هستم