این بچه ها امروز هنوز چیزی نخورده اند. میخوای ببینی که میخورن؟
آره
خوب، پس بیا چند ماهی قرمز اینجا بگیر.
شما باید آنها را خوب سیر نگه دارید. اگر به اندازه کافی به آنها غذا ندهید ، یکدیگر را خواهند خورد.
این اساسا یک فاجعه کوچک بود.
و یک فاجعه اساساً هر قسمتی است
که، اوه، منابع موجود شما را تحت الشعاع قرار می دهد.
و یک فاجعه ممکن است دو نفر باشند، اوه، در یک تصادف رانندگی اگر شما یک دفتر کوچک هستید.
یا ممکن است، اوم... سیصد نفر، اوه، در یک تصادف بزرگ.
بنابراین یک فاجعه برای افراد مختلف در زمان های مختلف چیزهای متفاوتی است.
و در-- برای ما، در این زمان، این یک فاجعه بود.
همه همیشه می‌خواهند فکر کنند که وقتی هواداران را خراب می‌کند، شما شجاع خواهید بود، درست است.
ما امیدواریم. در سراسر آکادمی، شما این رویاها را دارید، درست است.
اینکه وقتی کسی مورد اصابت گلوله قرار می‌گیرد یا کشته می‌شود یا مورد تجاوز قرار می‌گیرد ظاهر می‌شوید و مسئولیت را بر عهده می‌گیرید و قهرمان می‌شوید و
این که وقتی یک موقعیت خطرناک پیش می آید یا این جهنم به فن می خورد، جایی که یک نفر باید بایستد و عمل کند
که شما جرات انجام این کار را خواهید داشت.
و تا زمانی که واقعاً در چنین موقعیتی قرار نگیرید، نمی دانید چه واکنشی نشان خواهید داد، درست است.
شما امیدوارید که واکنش نشان دهید.
خوب، در کلیسای کاتولیک، یا پدرم همیشه این را به من می گفت
شجاعت فقط ترسی بود که نمازش را خوانده است.
-سلام. -سلام.
من می توانم به شما نشان دهم که چه چیزی داریم.
چند دوست جدید دارید؟
آره
خوب، پس، این چیزی است که ما داریم.
نوعی ظرف بزرگ با درب.
-باشه خیلی ممنون -آره ببخشید
آن روزها همه چیز باز بود.
می دانید، آنها حتی بچه هایی داشتند که مواد مخدر می فروختند. بچه های دوازده و سیزده ساله.
ما با کرک مشکل بزرگی داریم.
و اوم، من هم استفاده می کردم، بنابراین کار را سخت کرد.
فکر نمی کنم در ساختمان ما زیاد بود، اما در اطراف ما بود.
خوب به نظر میرسی
مادربزرگ می گفت که فکر می کند شما کمی لاغرتر شده اید، اما ظاهرتان خوش اندام است. نمیدونم.
خب، من بیشتر با غذای مک دونالد زنده مانده ام.
-فقط رفتن به رستوران خیلی راحت تر است، اما -آره.
همانطور که قبلاً گفتم ، خیلی گران می شود و
-این کار را می کند. -باید بیشتر در خانه شروع به غذا خوردن کنم.
من به زندگی یک شخص یا آنچه که می تواند باشد فکر نمی کنم،
من به این فکر می کنم که بعداً بعد از کالبد شکافی با خانواده های آنها صحبت می کنم و اطلاعات خانواده را به آنها می دهم.
اوم، می دانید، من به خانواده تسلیت می گویم، و - و، اوه- و من -
من ابراز تأسف می کنم که این اتفاق برای آنها افتاده است، اما این کار را نمی کنم
من همه پرونده ها را پردازش نمی کنم، و اوه
و بعد از کالبدشکافی به زندگی یک نفر فکر کنم.
من، خودم، درگیر بودم - نه - به من تیراندازی شد.
مردم می خواستند بدانند که چرا من شلیک نکردم. من بیش از حد درگیر این بودم که از راه دور شوم.
من خودم چندین بار درگیر بودم که مردم به سمتم تیراندازی کردند.
این یک نوع زنگ بیدار شدن شد، درست است.
چون من نبودم -- من همیشه آدم بزرگی بودم. من ورزش می کردم - در دانشگاه ورزش می کردم.
اما من آدم جنگنده ای نبودم. به دلیل جثه من، مردم این کار را نکردند - واقعاً مجبور نبودم وارد دعوا شوم، درست است؟
ما معمولاً در حیاط خلوت می نشستیم. می دانید، روی پله ها و
ما گریل کوچکمان را بیرون می‌خوردیم و می‌پزیم -- چیزهایی مانند آن.
ما پشت سر می‌گشتیم و او می‌آمد و...
یک روز او را دیدم که سعی می کند یک کیسه زباله یا چیزی شبیه به آن بیرون بیاورد
و با او صحبت کردم
و ما کمی صحبت کردیم، می‌دانی، "چطوری، چند وقت است اینجا هستی؟"
چرا با این همه سیاه پوست اینجایی؟"
به شغلش نزدیک بود، به همین دلیل به آنجا نقل مکان کرده بود.
یه جورایی دوستانه، اما یه جورایی، آه، درونگرا.
او دوستان زیادی در ساختمان نداشت،
اما او همیشه با من صحبت می کرد.
-هی اوضاع چطوره؟ -خوبه
-من اندی هستم. -سلام.
-برایان -من جف هستم.
-از Eye In The Sky، اینجا به شما می دهد -Oh.
-اینجا به شما یک نقل قول می دهم. -درسته، درسته
بنابراین چگونه این کار می کند، من چند جزوه در اینجا دارم -- انواع مختلف دوربین های ما.
من به برایان اجازه می دهم چند اندازه گیری کند و می توانم یک تخمین تقریبی به شما بدهم.
اوم، به دنبال محافظت از چه اتاق هایی هستید؟
-فقط این اتاق بنابراین ما چندین دوربین برای انتخاب داریم.
دوربین های فعال، دوربین های مخفی، دوربین های بی سیم، دوربین های پوشیده از بدن.
بنابراین می توانید تفاوت بین این دو دوربین را مشاهده کنید. شما لیستی از ویژگی ها را در اینجا دارید.
شروع کردم به آشپزی و گاهی وقتی به سر کار می رفت یک ساندویچ یا چیزی به او می دادم.
یا دوست دارم به خانه اش بروم، بیام داخل و با او آبجو بخورم یا چیزی دیگر.
اوایل خوب بود
چیزهای کوچکی به من می داد، مثل اینکه یک صندوق عقب داشته باشد
که او گفت مادربزرگش به او داده است که او یک تاکسی به آپارتمان آورده است.
این یک چیزی 6 فوتی بود - نوعی تنه.
و به یاد دارم وقتی آن را وارد کرد، در تلاش برای وارد کردن آن مشکل داشت
بنابراین مجبور شدم در را باز کنم تا او بتواند آن را بچرخاند.
او به نوعی با مردم مهربان بود، می دانید.
او آنچه را که داشت با شما در میان می گذاشت.
از آن شب هایی بود که رطوبت هوا زیاد بود. واقعا ضخیم، سنگین، کثیف بود.
همانطور که ما به داخل آپارتمان کشیده شدیم و به سرسرا رفتیم که یک
نوعی سرسرای بزرگ شیشه‌ای محصور که دارای پله‌ها و آسانسور برای بالا رفتن از سه طبقه بود.
به محض اینکه وارد آنجا شدی، بوی بد و گندیده مرگ را استشمام می کردی.
و روشی که من دوست دارم مرگ را توصیف کنم - بوی مرگ - این است
ممکن است بوی حیوانات پوسیده یا چیزی شبیه آن را استشمام کرده باشید
اما بدن خوب و رسیده ای که مدتی است دراز کشیده است بوی منحصر به فردی دارد
وقتی به قهوه فکر می کنم فقط می توانم به آن اشاره کنم، زیرا من یک قهوه خور هستم.
و اگر بدانید قهوه چه بویی دارد و سپس به جزیره ای برده می شوید -
برای سی، چهل، شصت روز؛ جایی که قهوه نداری
اما ناگهان برمی‌گردی و بوی قهوه را حس می‌کنی، بلافاصله می‌فهمی: "وای، این قهوه است."
منظورم این است که فقط به شما می رسد، درست است؟ بوی مرگ حداقل برای من همین است. من می تونم بگم.
ما در رختخواب بودیم و می خوابیدیم، «چون یادم می آید شوهرم صبح باید بلند می شد و می رفت سر کار
معمولا حدود ساعت شش می رفت. پس ساعت حدود یازده بود و جف، البته، آنجا بود.
او یک نفر را در خانه اش دارد.
می‌توانی موسیقی او را بشنوی، اما درش باز بود.
پلیس آنجا آمد و می‌توانستم صدای آنها را بیرون از درب خانه‌ام بشنوم.
یکی از افسران گفت: "هی مرد، دستبندهای لعنتی را بگیر"
و آنها با او دعوا می کردند،
اما او مانند حیوانی که قبلاً نشنیده بودم زوزه کشید. فقط یک...
جیغ بلند -- غیر انسانی ..
و من پرواز کردم و با شوهرم روی تخت پریدم و روکش ها را روی سرم کشیدم.
گفتم نمی دانم آنجا چه خبر است، اما چیزی در آنجا با جف در حال رخ دادن است.
گفت: خب زنگ بزن به پلیس. پلیس در حال حاضر آنجا است.
- سلام. - سلام.
آیا می توانی صندوق عقب را بکشی؟ من مقداری چمدان دارم.
-مطمئن. -با تشکر.
-میخوای دست بزنی؟ -نه اشکالی نداره دریافت کردم.
-سلام. چطوری؟ -خوبه
لطفاً می توانید مرا به آپارتمان های آکسفورد ببرید؟
من بوی تعفن را به خاطر می آورم - اوه، فرمالدئید؟
یه چیزی شبیه اون. مقداری نگهدارنده یا چیزی که می توانید بو کنید.
بیماری، مرگ - چیزی.
یادم می آید که در راهرو ایستاده بودم و به این افسر نگاه می کردم
و او همینطور آنجا ایستاده بود. و من ایستاده بودم...
و وزش باد بیرون آمد و اوههههه
... دور بدنم رفت و زانوهام زد.
و شروع کرد به پرتاب کردن
می توانستم افسر پلیسی را ببینم که او را می شناختم.
همینطور که آنجا پایین می رفتم، متوجه شدم که یونیفرم او کاملاً ژولیده است.
علاوه بر عرق کردن، در بدنش خیس می شود...
اما اینکه "سم براون" او پیچ خورده بود و این
کراواتش کج بود
و موهایش تا حدودی بلند شده بود و به شدت عرق کرده بود
و چشمانش درشت بودند. به اندازه نعلبکی بزرگ بودند.
بسیار متفاوت از افسر مولر. گفتم: رولف اینجا چه خبره؟
و تنها چیزی که او می توانست به من بگوید این بود: "برو یخچال را نگاه کن."
آیا می توانید چانه خود را در آنجا قرار دهید؟ متشکرم. خوب
درست در نور، لطفا.
-و الآن چه کار میکنی؟ -من در یک کارخانه شکلات سازی کار می کنم.
وقتی کارآگاه شدم، نه سال افسر پلیس بودم،
و من چیزهای وحشتناک زیادی دیده بودم، درست است.
و همچنین در این زمان می دانستم که مظنون دستگیر شده و گراز بسته شده است.
که من دو افسر بزرگ پلیس مسلح داشتم،
و من مسلح بودم و شریکم آنجا بود مسلح بود.
بنابراین می دانستم که در خطر نیستم.
هر از گاهی بازپرسان و مجریان قانون با ما تماس می گیرند
برای شناسایی و بررسی اعضای بدن یا نوعی از گوشت در حال پوسیدگی
پیدا می شوند که ممکن است در نهایت انسان یا غیرانسان باشند.
و در بسیاری از موارد، چیزی که می‌یابیم این است که چیزی غیرانسانی وجود دارد.
این در چنین حالت تجزیه شده ای است که انسان به نظر می رسد.
به عنوان مثال، شکارچیان یک خرس را خواهند کشت
و پاها و پنجه ها، اوه... تقریباً اوه--آه... خیلی نزدیک، آه، ساختار اسکلتی یک انسان را تقلید می کنند.
بنابراین بسیاری از موارد - در بسیاری از موارد، این موارد هستند - این موارد اشتباه تفسیر می شوند.
در قسمت اصلی یخچال به جز یک جعبه مقوایی خالی است.
و داخل آن جعبه مقوایی یک سر انسان نر آفریقایی آمریکایی بریده شده تازه به نظر می رسید.
با چشمان و دهان باز مانند این.
همچنین متوجه شدم که در پشت یک جعبه باز از جوش شیرین Arm & Hammer وجود دارد.
مامانم برای تازه نگه داشتن یخچال این کار را می کرد.
و سپس روی دری که باز کردم، چاشنی ها وجود داشت:
خردل، سس کچاپ، سس A-1، از این قبیل چیزها.
اعتراف می کنم که از ته پا تا بالای سرم، همه چیز را در بدن می گفت
می دانی، "شما - باید از اینجا جهنم را بیرون بیاورید، درست است؟"
بیا اینجا یک رئیس بگیریم این از من بزرگتره
هی، پیت؟ ما آنها را از این خانه بیرون آورده ایم.
در عرض پنج دقیقه، ستوان هارل آمد.
و بعد از اینکه سر را در یخچال دید و عقب نشینی کرد،
او به من نگاه کرد و گفت، پت، من می خواهم این خار را در مرکز شهر ببری.
او می گوید: "من می خواهم که شما به او بچسبید. من نمی خواهم هیچ کس دیگری با او صحبت کند."
او می‌گوید: "من نمی‌خواهم شما کنارش را ترک کنید. برایم مهم نیست که او باید به حمام برود - می‌خواهم دیک او را نگه دارید."
او می گوید: "اما من از تو می خواهم که با این پسر بمانی و اجازه نده کسی با او صحبت کند."
من مطمئن هستم که آنها یک نفر را پیدا کردند.
آنها سعی کرده بودند او را بگیرند، یا یک نفر در خانه جف کشته شد یا چیزی شبیه به آن.
من هرگز فکر نمی کردم که جف کاری انجام داده باشد.
او را در دورترین اتاق بازجویی قرار دادیم.
اتاق های بازجویی ما مانند نه در دوازده است، بلوک خاکستری، با یک میز فلزی و دو صندلی. خودشه.
اولین چیزی که به من گفت این بود: "دیگر اجازه نمی‌دهی کسی مرا بزند، نه؟"
و من گفتم: "نه"، گفتم: "اوه، دیگر کسی تو را نخواهد زد."
گفتم: در واقع هیچ کس جز من با تو صحبت نخواهد کرد.
گفتم: "قبل از اینکه شروع کنیم، می‌روم برای خودم یک فنجان قهوه بیارم. می‌خواهی؟ سیگار می‌خواهی؟"
و به آن گفت: "من هر دو را دوست دارم. هر دو را دوست دارم."
آپارتمان یک خوابه کوچک، اوه، یک آپارتمان از نوع کارآمد بود
و افسران پلیس بزرگی بودند که عکس می گرفتند و تحقیقات خود را انجام می دادند و شواهد را پیدا می کردند
و حرکت در آپارتمان دشوار بود.
آشوب. هرج و مرج بود. و آنجا بودند -- افسران همه جا بودند.
مردم همه جا بودند. دوربین ها
همه به بیرون پرواز کردند تا با دوربین ها صحبت کنند.
من می خواهم در تلویزیون باشم. بیا بریم تو تلویزیون
و من می روم، "من آنجا بیرون نمی روم. همه آنها آنجا هستند و ما نمی دانیم چه خبر است."
گاهی اوقات شما به صحنه جرم می روید و ممکن است شوخی داشته باشید.
مردم در مورد بازی های بسکتبال صحبت می کنند
یا قرار بود در آخر هفته چه کاری انجام دهند، اما...
این متفاوت بود.
از این نظر، من فکر می‌کنم که مردم بسیار غرق در چیزی بودند که می‌دیدند
و من فکر می کنم که آنها چه احساسی داشتند.
پس اوه - بود - خیلی ساکت بود.
دستم را بیرون آوردم، گفتم: اسم من پت کندی است. خب، گفتم: «من پت هستم.
و من کسی هستم که قرار است در مورد سر در یخچال با شما صحبت کنم."
و در آن لحظه به من گفت: "واقعاً فکر نمی‌کنم که به نفع من باشد که در این مورد با شما صحبت کنم."
پس برای من کمی عجیب بود، درست است؟
چون اگر آنها افراد "نه" باشند، مثل "آه، لعنت به تو" است، می‌دانی؟ "من چیزی نمی گویم"، درست است؟
"بله" مردم اوم... شکست خواهند خورد.
اما من هرگز کسی را نداشتم، می دانید - بدون اینکه بگویم من یک وکیل می خواهم، که خیلی اتفاق می افتد ...
من تا به حال ندیده بودم کسی اینطور حرف بزند.
منظورم بسیار مودبانه و بسیار دقیق است. بدیهی است که تسلط به زبان انگلیسی.
فکر نمی کنم به نفع من باشد که در این مورد با شما صحبت کنم.
کولر گازی فسیلی است
وقتی وارد شدم آن را پیدا کردم. وزن آن 200 پوند است و صفحه پایه آن شکسته شده است.
من کاملاً مطمئن هستم که سیلیکون مستقیماً به ریه های من شلیک می کند.
-هی چی شده رفیق؟ -هی من اینجام تا بشکه ام رو بردارم.
اوه درسته. تو، اوه، ماشینت را اینجا داری؟
خیر
اوه، شما فقط می خواهید با آن راه بروید؟
آره
-بسیار خوب. برو مرد، بله -بسیار خوب.
با تشکر.
او شروع به پرسیدن کرد: "خب، اگر با تو صحبت نکنم چه بلایی سرم می آید؟"
بنابراین من به نوعی توضیح ساده ای از روند رزرومان انجام دادم،
و همانطور که داشتم آن را توصیف می کردم، او به نوعی سرش را تکان می داد و می دیدم که با روند رزرو آشنا است.
و سپس به من گفت، او می رود، "خب، هر راهی وجود دارد که بتوانم سلول خودم را بگیرم؟"
و به محض اینکه او این را گفت، پس می دانستم که او با روند رزرو آشنا است، درست است؟
زیرا تنها زمانی که مردم سلول خود را می گیرند - حداقل در آن زمان در اداره پلیس میلواکی -
اگر آنها کاملاً دیوانه بودند و نمی توانستند در اطراف افراد دیگر به آنها اعتماد کنند،
یا اگر آنها یک نوجوان بودند و ما جایی برای نگه داشتن آنها نداشتیم تا بتوانیم آنها را در جایی قرار دهیم، آنها باید از هم جدا می شدند.
اوه، در غیر این صورت، همه به سمت گاو نر رفتند، که جای منزجر کننده ای بود، درست است؟
بدبو است و بد بو است و بسته بندی شده است،
و شما می توانید در کنار یک قاتل و همچنین یک راننده مست بنشینید.
این بود - فقط بود - و من می توانستم، متوجه شدم که او از گلوله می ترسد.
اوم گفتم خب... گفتم: امشب شب خیلی شلوغیه.
من فکر می کنم همه سلول ها پر است و آن گاو نر پر است.
پس می تونی اینجا بمونی و با من حرف بزنی" و از قبل دید که یک فنجان قهوه می خورد و سیگار می کشید.
گفتم: «یا» می‌دانی، می‌توانی بروی...
یک فریزر قابل حمل در اتاق جلویی بود،
و اوه، تقریباً در موقعیتش قرار نداشت
آیا شما حتی آن را در آپارتمان کوچک کسی خواهید دید.
ما واقعاً برای طولانی‌ترین زمان در اطراف آن قدم زدیم قبل از اینکه حدس می‌زنم اعصاب این را داشتیم که آن را باز کنیم و ببینیم چه چیزی در آن است.
اما اوم، ما چیزی را پیش بینی نمی کردیم، اما یک بار ظرف را باز کردیم و ظرف دیگری را دیدیم،
یکی دیگر، اوه، به آنجا سر بزن،
فکر می کنم برای ما واقعی شد، می دانید.
شما می خواهید او را ناراحت کنید، اما نه خیلی ناراحت کننده، بنابراین، شما در حال موقعیت یابی هستید، درست است؟
شما آنقدر نزدیک هستید که اگر بخواهید صمیمی شوید،
اما به اندازه کافی دور، جایی که آنها احساس خطر نمی کنند، درست است؟ اما می توانم ... اوم ...
در حالی که دارم با او صحبت می کنم، گفتم: "خب، پس می توانیم در مورد چیزهای دیگری صحبت کنیم،" درست است؟
بنابراین از آنجا، اوه، ما یک گفتگوی طولانی در مورد بسیاری از چیزها داشتیم.
اولین چیزی که در مورد آن صحبت کردیم، شغل او در کارخانه شکلات بود.
و چرا او موقعیت خیابان و ایالت 25 را انتخاب کرد.
مسیر اتوبوس بود. او می‌توانست سوار اتوبوس شود و ظرف پنج دقیقه در کارخانه شکلات‌سازی‌اش باشد.
او در جایی که زندگی می کرد زندگی می کرد زیرا مقرون به صرفه بود،
و او گفت که دوست دارد پول خود را برای فعالیت های خود خرج کند، برای فعالیت های تفریحی خود، که از آن لذت می برد.
کلوپ های شبانه همجنس گرایان، و او گفت که بیشتر اوقات بیرون غذا می خورد.
در مورد دین هم صحبت طولانی داشتیم.
من یک کاتولیک هستم و پنج سال را در حوزه علمیه گذراندم، اوه،
من چیزهایی در مورد مارتین لوتر و مذهب لوتری می دانستم ، و ما وارد آن شدیم - او در واقع آگاه بود.
ما در مورد آن صحبت کردیم و این ما را به یک بحث کامل در مورد خدا و اینکه آیا خدا وجود دارد یا نه فرستاد. اوم...
از آن بحث در مورد خدا
جایی که ما در مورد یک قدرت بالاتر صحبت می کردیم - که او معتقد بود یک قدرت بالاتر وجود دارد.
او نمی‌دانست خداست یا شیطان، می‌دانست که چیزی قدرتمندتر از او وجود دارد.
این ما را نیز وارد بحثی در مورد اعتیاد به الکل کرد،
چون متوجه شدم که او مست بود و
می‌دانی که چند بار در طول صحبت‌هایش، "باورم نمی‌شود این اتفاق برای من افتاده باشد."
و من می گفتم: "در مورد چه چیزی می گیری؟" او می گفت، باورم نمی شود که اینجا نشسته ام - باورم نمی شود که گرفتار شده ام!
و من گفتم: "خب، چه فکری کردی؟" او می گوید: "من تازه مست شدم."
میگه کنترلمو از دست دادم فقط مست شدم وگرنه اینجا نبودم.
و او به من نمی گفت چه اتفاقی دارد می افتد، اما او - مدام به الکل اشاره می کرد.
و چون همانطور که اشاره شد، من با الکل مشکل داشتم،
در آن لحظه شروع به تلاش کردم تا به او بگویم که احتمالاً سر در یخچال ربطی به الکل دارد.
اگر در واقع الکلی هستید، اعتیاد به الکل یک بیماری است.
و سپس شروع به اعترافات ضمنی کرد مانند "خب، برای کاری که انجام داده ام بهانه ای وجود ندارد" یا چیزی شبیه به آن.
نگفتن آنچه انجام داد، اما اعترافات ضمنی اندک
جایی که می دانستم او کمی شروع به ترکیدن کرده است. کم کم داشت جلو می آمد.
-فقط باید معاینه شوی؟ -آره
راستی من هم میتونم جعبه بگیرم؟
اوم، آخرین باری که از کیف استفاده کردم، و سوار اتوبوس به سمت خانه بودم و کیف باز شد،
و بطری ها به نوعی در سراسر اتوبوس بودند،
و من فکر کردم که آیا می توانم این بار یک جعبه بگیرم؟
-آره من برم یکی بگیرم. -با تشکر.
آیا می توانم چک بنویسم؟
آره خوبه.
5.39 دلار
و بعد شروع کردند به بیرون آوردن همه این چیزها و گذاشتن آنها در راهرو.
مانند جعبه لوازم اداری.
ده، بعد بیست، و بعد پنجاه شد، و
سپس شصت نفر بودند و آنها را در راهرو روی هم چیده بودند.
در حالی که داشتم به قهوه‌بار رفت و آمد می‌کردم،
ستوان مدام به سمت من می آمد و می گفت: "به تو چیزی می گوید؟ آیا به تو چیزی می گوید؟"
"نه، او هنوز است، می‌دانی، ما داریم این همه چرند صحبت می‌کنیم." اوه،
"آیا او وکیل می خواهد؟" نه، او وکیل نخواسته است».
برگشت داخل، و بالاخره بعد از حدود دو ساعت که کار به نقطه اصلی رسید،
ستوان در زد و وارد شد و گفت: هی، پت، می توانم با شما صحبت کنم؟
و او مرا بیرون کشید و من گفتم: چه خبر است؟ گفت: خب،
ما آن مخزن بزرگی را که در اتاق خواب او دیدید پیدا می کنیم که مهر و موم شده است،
و انواع جعبه هایی وجود دارد که روی آنها اسید موریاتیک، قابل اشتعال، بسیار خطرناک، احتیاط وجود دارد.
ما سیم هایی را می بینیم که از تمام وسایل الکترونیکی که او در اختیار داشت به دیوار چسبیده است.
- CIB - تحقیقات جنایی - پزشکی قانونی می ترسند که یک تله انفجاری وجود داشته باشد،
یا اینکه اگر چیزی را جابه‌جا کنند، منفجر می‌شود یا چیزی تقلبی یا انفجاری است؟»
بهترین روشی که می توانم آن را توصیف کنم این است که ما موزه کسی را برچیده می کردیم.
آیا زمانی که در راهرو راه می رفتیم،
در یک کمد کوچک، یک قابلمه بزرگ از جنس استیل وجود داشت،
و وقتی به آنجا نگاه کردیم، اوم، چند دست انسان بود و
اوه، اندام تناسلی مرد که خشک یا خشک شده بود.
تا شما از او نپرسید، نمی خواهند چیزی را جابجا کنند.
بنابراین، من برگشتم داخل، گفتم: "هی، جف،" می دانید، گفتم:
"ما -- بچه های پزشکی قانونی ما در آپارتمان شما هستند و می ترسند --
آنها جعبه های پنج گالن بزرگی را می بینند که روی آن ها اسید موریاتیک، مواد منفجره، خطرناک است.
آنها همه دستگاه های الکترونیکی را می بینند که به دیوارهای شما چسبیده اند
ناگهان متوجه شدی. او می گوید: یعنی تو خانه من هستی و خانه ام را می گردی؟
و من گفتم: "خب، اگر نباشیم، جف می رویم."
گفتم: البته. گفتم: «آنجا قتلی رخ می دهد، ما همه چیز را در آن خانه مرور می کنیم.»
ما سه جمجمه پیدا کردیم که با این رنگ خاکستری و گرانیت مانند رنگ آمیزی شده بودند،
و من، اوم، از ظاهر حرفه ای آنها تحت تأثیر قرار گرفتم، و من-
تصور اینکه این بقایای اسکلت شده باشند برای من سخت بود زیرا به نظر نمی رسید که اینطور باشد.
و تا زمانی که دستیار من، دکتر تگاتز، چاقوی جیبی خود را بیرون آورد و مقداری از رنگ را که ما می‌توانستیم ببینیم، برداشته بود.
روی دندان ها، در واقع می توانستیم ببینیم که روی دندان ها مینا وجود دارد.
و این اولین باری بود که کاملاً متوجه شدم که ما سه جسد اضافی داریم
زیرا آنها جمجمه های انسان بودند.
باورم نمی شود با یکی دیگر کاری کرده باشد، گفتم: نمی شود، نمی شود.
و مدام همه این چیزها را بیرون می آورند و آنچه در این گلدان ها هست و...
...چیز؟ یادمه ازش پرسیدم و
او در یک قابلمه به من گفته بود... آلت تناسلی.
و سپس جعبه هایی با آلت تناسلی در آنها وجود دارد، و
این همه عکس از مردم وجود دارد. و...
...بدن. اینها مردم زنده نیستند.
بازجویی معمول قتل حدود سه ساعت و نیم طول می کشد
قبل از اینکه شروع به چروک شدن کنند این حدود سه ساعت بعد است،
سه ساعت و ده دقیقه بعد داشتیم حرف میزدیم
زمانی که او در نهایت گفت: "خب، شما اکنون همه چیز را خواهید فهمید،
پس منطقی نیست شاید به شما هم بگویم."
بنابراین فکر کردم، "باشه، عالی."
بنابراین قلمم را بیرون آوردم و کاغذ را گرفتم تا شروع به نوشتن مطالب کنم،
و او به من گفت: "اما پت، وقتی به تو می گویم که چه می خواهم بگویم،
اول از همه احتمالاً از من متنفر خواهی بود." گفتم: "جف...
من چیزهای شیطانی زیادی دیده ام، درست است، "هیچ کاری انجام نداده ای که مرا هول کند، درست است؟"
گفتم: من با قاتل های زیادی صحبت کرده ام.
گفتم: «علاوه بر این، من به قضاوت مردم اعتقادی ندارم، این بحث را داشتیم
خدایا» و گفتم: «من اینجا نیستم که تو را قضاوت کنم.
موضوع این نیست. من اینجا هستم تا این مشکل را حل کنم."
و بعد گفت: "خب، وقتی این را به تو می گویم، پت، مشهور می شوی."
حالا میخوای بایستی، از من بخواه سفت کنم، آنها را دوباره برای تو مرتب کنم.
-باشه. -این کمک می کند تا آنها را بدون مشکل نگه دارید.
-باشه. -بسیار خوب؟
-خیلی ممنون. -اوه ممنون
باشه برگرد پیش تو
او گفت: "اگر بخواهم در مورد آن به شما بگویم، ممکن است از ابتدا شروع کنم."
و آن موقع بود که قلمم را بیرون آوردم تا بنویسم
و این زمانی بود که او شروع به گفتن در مورد اولین قتل خود در باث، اوهایو کرد. 13 سال قبل،
زمانی که او 18 ساله بود.
پس قلمم را زمین گذاشتم،
و سپس به من در مورد رفتن به ایالت اوهایو گفت. او می گوید: "من قبلاً به آن اشاره کردم"
اما او اشاره کرد که وقتی به اینجا آمد درباره قربانی دوم خود در هتل سفیر صحبت کرد
که او مواد مخدر مصرف کرد و تا سر حد مرگ کتک زد، اما یادش نبود.
و سپس وارد دو یا سه قربانی دیگر شد که در مورد آنها صحبت می کرد
من چیزی ننوشتم چون واقعاً معتقد بودم که او مزخرف است، درست است؟
که او، اوه... واقعاً دیوانه بود، درست است؟ که او قرار بود -
او حتی در مورد سر در یخچال صحبت نکرده بود، چیزی که واقعاً به آن اهمیت می دادم، درست است؟
ببینیم، دو... سه... هفت داشتیم...
من فکر می کنم ما هفت جمجمه، پنج اسکلت، اوم...
و سپس، اوم، چند دست جدا شده و سپس عکس.
بنابراین من بیرون رفتم تا قهوه بخورم، و سپس این مرد دوباره به سمت من آمد. گفت: پات حرف می زند؟
و من گفتم: "خب، آره، او الان صحبت می کند." گفتم، اما او به من می گوید که مثل سه یا چهار نفر کشته شده است.
و او حتی در مورد سر در یخچال با من صحبت نکرده است. من فکر می کنم او دیوانه است. من فکر می کنم او یک یاوه گو است."
و آن وقت بود که ستوان واهل به من نگاه کرد و گفت: "نه، نه، پت"
"مایک تماس گرفت. آنها شش سر را در فریزر پیدا کردند و اعضای بدن و آلت تناسلی آنها را پیدا کردند."
و من گفتم: "شما - چی؟" او می گوید: "نه، بیش از یک قربانی در این ماجرا وجود دارد، پت." گفتم--
بنابراین با یک نگرش کاملاً جدید به داخل برگشتم، درست است؟
و قلمم را بیرون آوردم و گفتم: "خب، بیایید دوباره از نو شروع کنیم، جف. بیایید دوباره شروع کنیم... [می خندد] با باث، اوهایو."
-اوضاع چطوره؟ -خوبه
-میشه یه بطری رم هم بگیرم؟ -مطمئن.
ارزان آن پایین.
-این یکی؟ -آره ممنون
-این میشه؟ -بله
-10.75 دلار -میتونم چک بنویسم؟
بله، این کار خواهد کرد.
-هی امشب چطوری؟ -خوبه
-فقط میخواستیم یه اتاق بگیریم. -دو نفره یا یک نفره؟
-اوه دوبرا. -باشه. اوه، این 38.50 دلار خواهد بود.
برای یک شبه؟
-بله -باشه
پس قبلاً اینجا بوده اید؟
اوه، فکر می کنم، یک بار، اما من، 12 یا 13 ساله بودم، چیزی شبیه به آن.
-شب موندی؟ -اوه من شب موندم؟
فکر می‌کنم همین‌طور - کاری که پدر و مادرم انجام می‌دادند - حتی با وجود اینکه ما اینجا زندگی می‌کنیم، آنها دوست دارند گاهی اوقات همه کارهای دیوانه‌کننده را انجام دهند.
-من فقط اینجا غذا خورده ام. -آره، به نظر به اندازه کافی خوب است.
این ظرف بزرگ، آبی، اوه، وجود داشت که اوه، در گوشه ای بود،
و وقتی ما آن را به اطراف حرکت دادیم، یک جورایی، آه، به جلو و عقب خم شد،
بنابراین ما می دانستیم که مقداری مایع در آن وجود دارد، اما واقعا نمی دانستیم چه چیزی در آن وجود دارد.
ام، و من نمی خواستم آن را در صحنه باز کنم، و نه ...
و - و من نگرانی هایی در مورد حمل و نقل آن خودمان داشتم.
من تصوری داشتم که آن را رها می کنیم یا به نوعی در تلویزیون دیده می شود.
ما همیشه نگران حذف، ام، متوفیان از صحنه جرم هستیم
و مطمئن شوید که این کار به روشی حساس انجام می شود،
و اینکه ما بدن را مختل نکنیم یا دلیلی برای رها کردن آن یا از دست دادن کنترل نداشته باشیم.
وقتی به افسر نیروی انتظامی مراجعه کردم، گفتم
خوب، شما می دانید، "حزمت را صدا کن." آنها گفتند: "خب، ما واقعاً نداریم.
ما با آنها قرارداد داریم، و من گفتم: "خب، ما اینجا به آنها نیاز داریم."
و بنابراین معلوم شد که فقط این دو پسر جوان هستند. آنها در اوایل 20 سالگی خود بودند.
به نظر می رسید که آنها برای چیزی که می بینند کاملاً آماده نیستند،
اما آنها واقعاً به این مناسبت دست زدند و واقعاً کار خوبی کردند.
به نظر می رسید این آخرین چیزی است که آنها فکر می کردند قرار است در آن شب درگیر شوند.
ستوان روزولت هارل.
اوه، ما در حال بررسی یک قتل در بلوک 900 خیابان 25 شمالی در یک آپارتمان هستیم.
اوه، ما شواهدی را توسط پزشکی قانونی از ساختمان بیرون آورده ایم.
ما یک مظنون در بازداشت داریم.
این احتمال وجود دارد که قتل های دیگری نیز وجود داشته باشد...
از آنجا تا حدود ساعت 10:30 صبح روز بعد صحبت کردیم.
و در آن زمان او اطلاعات اولیه 15 قربانی را به من داده بود.
داشتم سعی میکردم بفهمم چه خبره
فشار دادن به عقلم،
چون او چطور می‌تواند این همه کار را اینجا انجام دهد،
درست در وسط جایی که همه این افرادی هستند که شما پیدا کرده اید - همسایه ها،
شما شهروندان سالخورده ای را دریافت کرده اید که در طبقه پایین زندگی می کنند،
تو افرادی مثل من را داری که با تو دوست شده اند،
و شما اینجا هستید... بدن انسان ها را می برید؟ خوردن اعضای بدن
من از تو ساندویچ خوردم
من احتمالا عضو بدن کسی را خورده ام.
چطور جرات میکنی این کارو با من بکنی؟
پلیس در ویسکانسین صبح امروز در حال بررسی یک کشف وحشتناک در یک آپارتمان در میلواکی است.
پلیس جمجمه هایی را در یخچال پیدا کرده و بسیاری از اعضای بدن تکه تکه شده را در کابینت ها و...
پلیس توسط مردی به آنجا هدایت شد و به آنها گفت که با چاقوی قصابی مورد حمله قرار گرفته است...
... او ممکن است 18 نفر را کشته باشد که بیشتر آنها مرد بودند.
چند نفر در حزب شما خواهند بود؟
بسیار خوب.
و، خوب، پس آیا این یک اتاق سیگار است یا یک اتاق غیرسیگاری؟
خوب، اوه، بله.
و آیا می توانم نام خانوادگی شما را دریافت کنم؟
روز بعد، من نمی خواهم با کسی صحبت کنم.
نمی خوام کسی رو ببینم در آن زمان حتی نمی خواستم با شوهرم صحبت کنم.
یادم می آید بلند شده بود و سرکار رفته بود و من را تنها گذاشته بود
در این خانه، با تمام این اعضای بدن که دور در من جمع شده اند.
تمام ساختمان آپارتمان در وحشت بود.
من دکتر جفری جنتزن هستم. اوه، جنتزن، پزشک متخصص.
در زمان حاضر،
پرسنل دفتر بازرسی پزشکی به تلاش برای شناسایی هویت ادامه می دهند.
ما در این زمان، اوم--تاسیس شدیم که 11 جسد وجود دارد،
قربانیانی که از آپارتمان بیرون آمدند.
اوم، اینها شامل ...
من فکر می کنم درک کردن در آن زمان سخت بود ...
آیا قتل جنبه جنسی دارد؟
-نمی‌خواهم - نمی‌توانم در این مورد نظر بدهم.
آیا مدرکی دال بر آدمخواری وجود دارد؟
باز هم چیزی وجود ندارد که ناسازگار باشد...
وقتی از صحنه ها عکس می گیریم،
ما این کار را انجام می دهیم زیرا وقتی به صحنه جرم می روید، احتمالاً نمی توانید تمام اطلاعاتی را که می بینید پردازش کنید.
تا حدودی نزدیک بینی می شوید.
اطلاعات زیادی وجود داشت و شواهد زیادی وجود داشت،
درک و در نظر گرفتن همه چیز سخت بود.
و بنابراین از عکس‌ها استفاده می‌کنیم تا بتوانیم به آنها برگردیم و بارها و بارها و بارها به شواهد نگاه کنیم
و قضاوت کنید و برای اولین بار چیزها را دوباره ببینید.
وقتی به خانه رسیدم خیلی هیجان زده بودم، درست است؟ خیلی هیجان زده
اوم، و همانطور که از جلوی در رفتم،
همسرم لبه مبل نشسته بود و داشت تلویزیون نگاه می کرد
که فقط به چیزی جز دهمر، داهمر، دهمر و... هق هق نمی‌داد.
می توان گفت که او به وضوح تکان خورده است.
و اولین چیزی که او به من گفت وقتی وارد در شدم این بود : "لطفاً به من بگو که در این کار دخالت نمی کنی."
و من گفتم: "چی، شوخی می کنی؟" گفتم: من آن مرد هستم. گفتم: اعتراف گرفتم. گفتم: من در این وسط هستم.
گفتم من میرم شیفت روز فردا برمیگردم باهاش ​​حرف بزنم.
اوه، و... در آن زمان نمی خواستم در مورد آن بحث کنم، درست است؟ منظورم این است که فشار زیادی ایجاد کرد،
و او واقعاً نمی خواست من در مورد آن با بچه ها صحبت کنم، که من نمی خواستم،
اما این همه اخبار بود، بنابراین شما واقعا نمی توانید از آن دور شوید.
او به برخی از وحشتناک ترین قتل های تاریخ ایالات متحده اعتراف کرده است...
روز بعد وقتی داشتم ظرف آبی را باز می کردم،
من شروع به برداشتن اسکلت های در حال تجزیه کردم، و اوه،
این بود - خیلی ناراحت کننده بود
می دانید که سه اسکلت را از آن ظرف خارج کنید.
او خواسته بود تا روز بعد مرا ببیند، زیرا از او یا چیزی پرسیدند: "می خواستی کسی را ببینی؟"
و او گفته بود: "خب، من می خواهم با همسایه ام صحبت کنم." و گفتم: «من آنجا پایین نمی روم.
من نمی خواهم با او صحبت کنم. او دوست من نبود.» می دانید، «او بود...
او فقط از من استفاده کرد، همانطور که از همه استفاده کرد،
میدونی پس تو خیلی تنها هستی."
قبل از اینکه جف را در سلول بگذارند، با او معامله کرده بودم
تا زمانی که او به من کمک کند همه قربانیان را شناسایی کنم، با یک وکیل صحبت نمی کند.
... آنچه برای من قابل توجه است تمایل او - و تمایل وکیلش - برای بحث در مورد جزئیات پرونده است.
همه چیزهایی که تاکنون شنیده ایم - و آنها در واقع جزئیات وحشتناکی هستند - اینها فقط جزئیات سطحی هستند. آنها تنها گسترده ترین ...
به عنوان یک بازپرس، وقتی فردی را دوباره به سلول زندان می‌برند، نمی‌توانید روز بعد بروید و با او صحبت کنید.
این خلاف حقوق اساسی آنهاست.
تنها راهی که آنها می توانند با شما صحبت کنند این است که درخواست کنند با شما صحبت کنند.
و این بینش کمی از رابطه ای که من با جفری ایجاد کردم می دهد،
و این واقعیت که او این رابطه را به عنوان وسیله نجات خود خرید.
هیچ کس نمی توانست در آپارتمان خودش بخوابد. هیچ کس درهای خود را نبست.
آن شب بعد همه ما اینگونه بودیم که "اوه، خدای من، کجا بخوابیم؟"
خوب، "همه، بیایید پایین و جلو بخوابیم."
بنابراین ما یک منطقه بزرگ داشتیم که آسانسورها در طبقات بالا می آیند.
همه با لباس خواب با بالش و پتو به جلوی ساختمان رفتند و روی زمین دراز کشیدند .
یک طرف شیشه بود ، بنابراین شما می توانید بیرون را ببینید،
اما تنها چیزی که بیرون می دیدی مردم بودند،
در خیابان، در چمنزار
بیرون کمپ می زدند. آنها فقط همه جا بودند.
... از آنها عکس بگیرید یا فقط خیره شوید.
این رژه گاوکرها تنها بخشی از درد این مردم است...
... برنامه ریزی برای جابه جایی چون زندگی و خانه آنها تبدیل به یک جاذبه توریستی بیمار می شود.
خیلی ها قصد حرکت دارند. این گزینه ای است که برای کوتاه مدت منطقی به نظر می رسد.
من در باره آن فکر می کنم.
من واقعاً خسته هستم.
و من یک کاناپه داشتم که جف به من داده بود، این کاناپه قرمز.
بنابراین من کاناپه را در خانه ام داشتم و افرادی بودند که حاضر به پرداخت بودند
50 دلار بیای داخل و روی مبل من بنشینم.
یا این مرد دیگر لیوانی داشت که جف از آن آب نوشیده بود.
این افراد در واقع فقط برای نگه داشتن آن پول می دادند.
من بلافاصله برمی گردم.
-ممنون که منتظر بودی -مشکلی نیست
در پایان روز سوم صحبت با او قبل از اینکه او به دادگاه برود،
او به من گفت، می‌دانی، "من کمی نگرانم، یعنی فردا باید به دادگاه بروم."
او از قبل می دانست که رسانه های خبری در همه جا وجود دارد
چون داشتم کاغذ می آوردم -- "هی، ببین در موردت چی می گن" -- هر روز کاغذ رو می آوردم، درسته؟
او نگران بود، می دانید، که او کاملاً چرب و بد بو به نظر می رسید و
"آیا باید با این کت و شلوار کاغذی بروم؟"
اوه، این عکسی که ما از جفری دامر داریم مربوط به سال 1982 است.
بنابراین جالب است که ببینیم ظاهر او در این سال‌ها چگونه تغییر کرده است.
او در اینجا در دادگاه حاضر می شود ...
بنابراین آن شب به خانه رفتم و داشتم -- بزرگ ترین پسرم در آن زمان دانش آموز دوم دبیرستان بود
و او لعنتی نزدیک به 6'1، 6'2، 185 پوند بود.
بنابراین از او پرسیدم، گفتم: "هی، پت، آیا پیراهن و شلواری داری که دوست نداشته باشی؟"
و البته این پیراهن راه راه آبی را بیرون آورد و می رود
او می گوید: "آره، این یکی را که برای کریسمس به من دادی که هرگز نمی پوشم"، او می گوید: "آره، می توانید این یکی را داشته باشید."
و همچنین یک شلوار جین مشکی داشت که به من داد، درست است؟
بنابراین، روز بعد که وارد دادگاه شدم، در حالی که ما برای دادگاه آماده می شدیم،
آنها را به جفری دامر دادم و او آنها را پوشید.
جفری دامر وجود دارد، مردی که پیراهن راه راه دارد متهم است.
او - ظاهراً این بخشی از تصمیم او برای گفتن تمام حقیقت است ...
این پیراهنی است که روی مجله مردم است،
پیراهن راه راه آبی و سفید که در آن مردم می گویند: "اوه، ببین چگونه او مانند یک تنیس باز لباس پوشیده است."
آنها همه این فرضیات را در مورد انتخاب او انجام دادند،
اما این پیراهن و شلوار پسرم بود که در آنجا پوشید.
خب. ممنون.
آنها او را به اتاق قاضی و سلول انفرادی خود که در آن زندانیان نگهداری می کنند، بردند.
او شروع به گرفتن کرد
آن لباس ها را بیرون بیاور و داخل شو - چون حالا می خواهد به شهرستان برود تا لباس نارنجی اش را بپوشد
سعی کرد پیراهن و شلوار را به من پس بدهد و
در آن زمان من گفتم، "نه، جف، می دانید، اشکالی ندارد، می توانید آنها را نگه دارید."
من در سمت شمال در خواربارفروشی بودم،
و این مرد مرا در یک ماشین دید و تمام این ماشین ها را به اطرافم رساند.
و این افراد سعی می کردند با من صحبت کنند
که آنها بودند - گفتند: "ما قربانی هستیم"
"او برادرم را کشت" یا "او پسرم را کشت"
و همه اینها، و من سعی می کنم به آنها توضیح دهم، "خب، من کاری با آن نداشتم.
شما باید این را به اداره پلیس یا بخش بهداشت خود بگویید.
چرا ما را مقصر می دانید؟"
میدونی یا "چرا منو سرزنش میکنی؟ خب من کاری نکردم"
میدونی و میگفتن خب همین!
برای من، احتمالاً آنها فقط چیزی می خواستند، فقط -
من باید این را روی کسی بگذارم
آنها به من نیز به عنوان یک قربانی نگاه می کردند،
بله متوجه شدم
-اوه--صبح بخیر قربان. -سلام.
-صبح بخیر. -سلام.
-صبح بخیر آقا. -سلام.
فقط دوست دارم چک کنم.
بسیار خوب.
باشه.
-و همه چیز چطور بود؟ -خوبه
عالی.
می دانید، چه کسی فکر می کرد که این چیزی است که اتفاق می افتد؟
و همانطور که می گفتند، "خب، شاید باید با پلیس تماس می گرفتی یا به اداره بهداشت زنگ می زدی."
با اداره بهداشت تماس گرفتیم.
آنها بیرون آمدند، آنها را بررسی کردند - البته جف در خانه نبود.
پلیس -- با پلیس تماس گرفتیم. آنها به آنجا می آمدند و
"خب، کاری از دست ما بر نمی آید. نمی توانیم به خانه این مرد برویم."
و تمام این قفل ها را روی در داشت. مثل اینکه شش قفل دیگر داشت که روی در و وسایلش گذاشته بود، پس
آنها قرار نبود به آنجا بروند، می دانید. آنها می گفتند: "این مرد هیچ کس را اذیت نمی کند."
"بیا برویم. او هیچ کاری نمی کند. ببین همه شما چه کار می کنید."
آنها این مرد به نام دنیس مورفی را آوردند، یک خارپشت قدیمی از شیفت روز، درست است؟
بازپرس قتل عالی من و او همیشه با هم بودیم
او را به دلایل ایمنی به عقب و جلو می برند،
بلکه برای اطمینان از اینکه تمام T ها ضربدری شده اند و همه I ها نقطه چین هستند
چون من یک کارآگاه قتل تازه کار بودم.
و برنامه شناسایی تک تک قربانیان بود.
...امیدوار است که شواهد جمع آوری شده در صحنه بتواند به شناسایی قربانیان کمک کند.
این یک تعهد بزرگ بود.
فراموش نکنید در این زمان، در سال 91، ژنوم انسان شکسته شده بود
اما به راحتی در اجرای قانون استفاده نمی شد، به ویژه برای این نوع اهداف، بنابراین
کاری که ما باید انجام می دادیم این بود که از جفری دامر اطلاعات بگیریم
و سعی کنید آن را با اعضای بدنی که در آپارتمان او پیدا کردیم، تأیید کنید.
و فراموش نکنیم که برخی از قربانیان او هیچ عضوی از بدن نداشتند - او چیزی را نجات نداد.
خب، اساساً تمام اجسادی که ما داشتیم یا اسکلت شده بودند یا قبلاً تشریح شده بودند.
هیچ جسد سالمی وجود نداشت.
باید لاک رنگ را از روی جمجمه های رنگ شده پاک می کردیم.
دکتر استورمو فقط با پاک کننده رنگ معمولی توانست این کار را انجام دهد.
متوجه شدیم که باید به مغازه‌های سخت‌افزاری برویم
تا خودمان تجهیزاتی برای کار بر روی این بدنه ها تهیه کنیم.
ابتدا تاریخ انتخاب قربانی خود را تعیین می کنیم.
سپس هویت قربانی را از او می گرفتیم،
و او نژاد، جنس، سن، قد، وزن را به ما می داد.
و از آنجا تمام کمبودهای هر کسی که با این توصیف مطابقت داشته باشد را از بین می‌بردیم،
یک یا دو ماه قبل از آن تاریخ یا یک ماه یا -
و سپس از آنجا، کارآگاهان باید بروند و نگاه کنند - اگر بزرگسال بودند،
آیا این شخص برگشته است؟ آیا این شخص زنده است؟ آیا چیزی در مورد آنها شنیده اید، درست است؟
و از آنجا سعی می کنیم آرایه های عکاسی را بدست آوریم،
یا از سوابق خودمان اگر داشتند، یا اگر می توانستیم آن را از خانواده بگیریم.
و سپس آرایه‌های عکاسی می‌سازیم و به جفری می‌رفتیم،
و سپس آن را با تصاویر محدود می کرد.
و به این ترتیب ما با ادنتولوژیست قانونی، توماس جانسون تماس گرفتیم،
که برای مدت طولانی با دفتر کار کرده بود.
بنابراین او عمدتاً درگیر انجام شناسایی های دندانپزشکی بود.
زمانی که دندان‌ها را در معرض دید قرار دادیم، دکتر جانسون توانست عکس‌های دندانی و اشعه ایکس بگیرد.
و ما روند کار را با اداره پلیس شروع کردیم
همانطور که آنها اجساد ناشناس مشکوک یا افراد ناشناس را آوردند.
ما توانستیم سوابق دندانپزشکی آنها را دریافت کنیم و دکتر جانسون فرآیند شناسایی آنها را آغاز کرد.
زمان برد، درست است؟ شش هفته طول کشید.
اما ما توانستیم آن را محدود کنیم
از طریق تایید بیرونی و از طریق اطلاعاتی که به ما داد و همکاری با دفتر پزشکی قانونی،
شناسایی تک تک قربانیان حتی برخی از قربانیان که در آن چیزی وجود نداشت.
افسران مورد بحث در ماه می با جفری دامر در تماس بودند
در حالی که به تماس باتری پاسخ می دهید.
در آن زمان، داهمر به پلیس گفت که این پسر 14 ساله یک کودک نیست، بلکه یک بزرگسال است.
و اینکه آن دو عاشق بودند. پلیس پسر را به بازداشت دامر بازگرداند.
دامر اکنون می گوید که دقایقی بعد پسر را کشته است.
دوره ای را در آنجا گذراندم که خوابم نمی برد.
می‌نوشیدم، شاید دو پنجم، می‌توانستم بخوابم،
اما من از حال می رفتم مثل یک ناخودآگاه بود - می دانید،
فقط برای اینکه مغز به هیچ چیز فکر نکند، زیرا من سعی می کردم به آن برسم.
از فکر کردن مدام به این موضوع خسته شده بودم.
در آن شش هفته، هر وقت از اتاق بازجویی بیرون می آمدم، همیشه کارآگاهان بودند
که پیش من می آمد و می گفت: "هی، او چه می گوید؟"
آنها از جفری دامر در کاغذ عکس می گرفتند و از من عکس می گرفتند
و آنها را روی میز قرار دهم تا مانند یک کارتون بسازند و روی میز من بگذارم.
می دانی که آنها چیزهای زشتی می گفتند، درست است، مثل اینکه اجازه دادم مرا نوازش کند،
یا می دانی، که به او اجازه اجرا دادم... اوه، می دانی.
-ممنون رفقا. -با تشکر.
خواهرم به مادرم زنگ زد، گفت: "مادر تلویزیون را ببین."
آیا این ساختمان پاملا در میلواکی نیست؟
... اعتراض عمومی به دنبال آن، متهم کردن پلیس به نژادپرستی و عدم حساسیت نسبت به همجنسگرایان...
و او همه ازدحام مردم را در اطراف من دید،
بنابراین او می دانست که نمی تواند - "من نمی توانم به او برسم."
و یادم می آید بالاخره از طریق تلفن با او تماس گرفتم،
او به من گفت: "تلوزیون نگاه نکن، پاملا. هیچ کدام از اینها را نخوان."
به عنوان رئیس، هم من و هم کل بخش باید مسئولیت ناکافی را بپذیریم...
بود، فقط بود...
من نمی دانم. من حتی نمی دانم در مورد این موضوع چه بگویم.
این شهر میلواکی برای من فقط از دست داد - آنها هیچ اهمیتی به کل جامعه سیاهپوستان نداشتند.
آن موقع آن را نشان نمی دادند.
این یک صحنه جنایی نسبتا منحصر به فرد بود
و کالبد شکافی برای پزشکی قانونی،
زیرا ما دسترسی فوری به Dahmer داشتیم.
دامر با مجریان قانون صحبت می کرد و با آنها صحبت می کرد.
او اساساً به گناه و تقصیر خود اعتراف کرده بود،
و به مجریان قانون در تحقیقات کمک می کرد.
وقتی آسیب دیدیم، از مجریان قانون فراخوانی می‌کردیم،
و سپس آنها آنچه را که ما پیدا کردیم از داهمر جویا شدند و یافته های ما را تأیید کردند.
که یک موقعیت بسیار منحصر به فرد برای یک پزشک قانونی است.
تایید فوری چیزی که می بینید.
او همیشه با همه چیز حاضر نبود، اما
وقتی از او در مورد چیزی که از اطلاعات تکمیلی در مورد پرونده فهمیده بودیم سؤال کردم،
او می تواند در مورد آن توضیح دهد،
و چیزهایی که او به ما گفت، ما توانستیم بررسی و تأیید کنیم تا ببینیم که او در واقع حقیقت را می گوید.
وقتی داشتم جمجمه یا ناحیه سر را معاینه و تشریح می کردم،
متوجه شدم که در اطراف سوراخی که در جمجمه ایجاد شده بود، خونریزی وجود دارد.
و خونریزی از نظر پزشکی قانونی به این معنی است که در هنگام فشار خون صدمه رخ داده است.
وقتی فردی مجروح می شود و در حالت پس از مرگ یا پس از مرگ قرار می گیرد - قلب او از تپش می ایستد،
خون زیادی وجود ندارد که به بافت فشار داده شود.
اما این واقعیت که در اطراف منطقه خونریزی وجود داشت، من را به این باور رساند که ممکن است یک جراحت بوده باشد،
اوه، قبل از مرگ رخ داده است.
و بنابراین من بافت مغز را بررسی کردم و متوجه شدم که یک مجرای زخم وجود دارد،
یا مسیری در بافت مغز که خونریزی دهنده به نظر می رسید. و بنابراین، اوم
من آن ناحیه را بازیابی کردم، از آن عکس گرفتم و سپس زیر میکروسکوپ به آن نگاه کردم.
و چیزی که من متوجه شدم این بود که التهاب در آن مسیر وجود دارد.
و بنابراین وقتی ما التهاب را می بینیم به این معنی است که یک عامل زمانی اتفاق افتاده است
بین زمان به دست آوردن جراحت، و زمانی که فرد فوت کرد.
دکتر جنتزن نگران بود: "خب، چگونه این سوراخ ها وارد جمجمه مردم شده اند؟"
جف، اگرچه به ما گفت که مردم را باز می کند و جسد را دور می زند،
او به ما نگفت که در حال تلاش برای ایجاد یک زامبی است
تا اینکه شواهدی را به او ارائه دادیم که به نظر می‌رسید سوراخ‌هایی در بالای این جمجمه‌ها حفر شده بود.
ما این موضوع را با نوروپاتولوژیست که در آناتومی و بافت مغز متخصص بود، بررسی کردیم.
و ما تشخیص دادیم که این جراحت در زمانی که فرد زنده بود وارد شده است.
و اینکه فرد مدتی پس از دریافت آن جراحت زنده مانده بود.
و حتی سرش را تکان داد وقتی به من گفت: "این یک نوع فکر عجیبی بود که داشتم.
که بتوانم کسی را خلق کنم که مجبور نباشم بیرون بروم و بکشم.
من در سر آنها سوراخ کردم و چیزهای مختلفی را آزمایش کردم."
او می‌گوید: «من با مته یک چهارم اینچی پایین می‌رفتم .
و بعد من یک سوزن پر می کردم. من ابتدا مخلوط خاک و آب داغ را امتحان کردم.
فکر کردم اگر آن را در آنجا شلیک کنم، ممکن است بر بخشی از مغز تأثیر بگذارد که مانع از صحبت کردن آنها شود.
و آنها را از مطالبه گری، اما فقط زنده بودن بازدارد،
یک شریک جنسی مطیع بودن
با این حال، هرکسی که آن را با آنها امتحان کردم، سرانجام مردند."
همه چیز در مورد اینکه آنها قرار است با ساختمان چه کنند، در هوا بود.
ابتدا عبارت "ما ساختمان را می فروشیم" یا "ساختمان را نگه می داریم" بود.
اما در آخر آن ساختمان را چنان سریع خراب کردند که انگار چشم هایت را پلک زدی و از بین رفت.
من و این پسر بزرگتر، ما دو نفر آخری بودیم که رفتیم،
چون گفت که نمی رود. او حدود بیست و چند سال آنجا بود.
و او گفت: "آنها خانه ام را می برند، زیرا این اتفاق افتاده است؟ این به من ربطی ندارد.
من هیچ کاری نکردم، بنابراین جایی نمی روم."
سعی کرد تا انتها آنجا بماند. آنها به پلیس برای اسکورت او از آنجا نیاز داشتند.
بخشی از واداشتن او به اعتراف و
و انجام دادن، اوه، این، اوه - این خدمت برای مردم میلواکی، اوه، من را در رابطه صمیمی با این مرد قرار داد،
جایی که من واقعاً با این پسر رابطه برقرار کردم، درست است؟ از جایی که من واقعاً شروع به متاسف شدن برای خراش کردم، درست است؟
منظورم این است که او مرد رقت انگیزی بود، درست است؟ یعنی اوه
من برای او احساس بدی داشتم و احساس بدی داشتم که برای او احساس بدی داشتم، درست است؟ مانند، اینجا یک -
چرا من با این پسر همدلی دارم؟ و
چه چیزی در من وجود دارد که باعث می شود با این پسر ارتباط برقرار کنم، درست است؟
و تمام شوخی هایی که مردم انجام دادند و من آنها را کنار گذاشتم،
حدس می‌زنم در آن نقطه شروع کردم به فکر کردن به آن چیزها.
کل اعترافات قرار است توسط کارآگاه کندی صحبت شود.
و من از شما می پرسم که آیا به طور خلاصه به آن نگاه کنید ...
تمام انرژی من در آن صرف شد. یادم می آید چند بار فکر کردم
می‌دانی، جف--وقتی او درباره رفتن به شکار کسی لذت‌بخش و جذاب صحبت می‌کرد، و
چطور وقتی از دستش خلاص شد، این به او قدرت بیشتری داد و باعث شد احساس بهتری پیدا کند و اوه...
بعداً فکر کردم، خوب، وجود دارد - کمی تشابهات در زندگی شخصی من در جریان بود.
یعنی من بعد از 18 سال ازدواج از خانه بیرون رفته بودم.
به هر حال در مجری قانون فرصت های زیادی برای بی بندوباری وجود دارد، باور کنید یا نه.
و سپس با برخی از علاقه های اضافی در این مورد،
اوه، حداقل به صورت محلی، اوم، برای مدتی مردم چهره من را تشخیص دادند.
-...جفری دامر؟ -درست است قربان.
و تا جایی که به شما مربوط می شود، فرصتی داشته اید که به این اعتراف نگاه کنید...
هی، تو اون رفیق دامر هستی.
و سپس آنها گفتند: "هی، همه اینجا را ببین." این همان کارآگاه دامر است.
و بعد همه جور آدمی دورم جمع شدند و پشتم را نوازش کردند و
یادم می‌آید می‌گفتم: «وای، این واقعاً عجیب است».
آنها به همه اجازه دادند که به سمت مسکن -- پروژه های مسکن انتخاب کنند.
بنابراین شما باید انتخاب کنید که به کدام یک نقل مکان کنید، و من به پارکلاون نقل مکان کردم.
و به نظر می رسد وقتی آنها متوجه می شوند که شما کی هستید، همه چیز دوباره شروع شده است.
می دانید، یا افرادی سعی می کردند با من دوست شوند که فقط می خواستند ببینند آیا چیزی دارم که آنها می توانند به دست آورند یا خیر
که می توانستند بفروشند.
یا شاید داستانی از تو درآورم که بتوانم بگویم.
فقط برای گفتن، "خب، هی، من او را ملاقات کردم. او را می شناسم."
شاید به یاد داشته باشید، جان، در اوایل دهه 90، پرونده جفری دامر در میلواکی.
ده ها مرد جوان را به مرور به آپارتمان خود برد، آنها را برش داد، آنها را در خمره گذاشت، می دانید،
آنها را مورد آزار و اذیت قرار داد، آنها را شکنجه کرد، آنها را خورد. ادم خواری.
اوه، اگر بارانی او را درست جلوی خود داشتی، می خواستی آن را بپوشی؟
اوه... نه، من نمی خواهم آن را بپوشم، اما - اما، اوه...
چرا که نه؟ این فقط یک بارانی است.
این است. این فقط - و شاید، می دانید، احتمالاً ممکن است برخی از فعالیت های مغز باقی مانده در آنجا باشد، امم...
پایین آمدن
روشی که من معمولاً این تظاهرات را در ملاء عام انجام می دهم این است که می دانم، 50 دلار،
می‌دانی، اگر مردم یک ژاکت یا ژاکت کهنه - یک قاتل را بپوشند،
-اما من به آنها نمی گویم که این یک قاتل است. -اوه
بنابراین همه دست ها بالا می روند.
اوه، اما بعد می گویم: "اگر مال جفری دامر بود، باز هم آن را می پوشید؟"
و بیشتر دست ها به سرعت پایین می آیند. شما این تصمیم را فوری می گیرید. گویی احساسات شما در حال نفوذ هستند.
و البته هیچ نوع علمی وجود ندارد - یا چیزی در پارچه وجود ندارد،
اما از نظر روانشناختی ما این ایده را داریم که جوهر یک شخص شر تقریباً می تواند جهان فیزیکی را آلوده کند.
و من فکر می کنم که این یک شهود بسیار فراگیر و بسیار قدرتمند است.
انگار همه چیز شروع به جمع شدن کرد. من شروع کردم به گرفتن یک تصویر کامل از آنچه در آنجا در حال رخ دادن است،
اما شما واقعاً نمی خواهید آن را ببینید زیرا برای کسی ترسناک است که تصورش را بکند.
شما فکر می کنید اگر کسی از شما بخواهد که یک داستان ترسناک بنویسید، این بخشی از مطالبی است که می نویسید.
و... او زندگی کرد و ما را در آن شرکت کرد.
[گلویش را پاک می کند] متشکرم. [لرز] وای.
روز شنبه هیئت منصفه فقط پنج ساعت طول کشید تا متوجه شوند جفری دامر عاقل است
در هر 15 فقره قتل ...
پس از اینکه او مجرم شناخته شد و قرار است به دولت توبیخ شود،
برگشتم تا از او خداحافظی کنم.
و با او دست دادم و خداحافظی کردم
و او گفت: "پت، می‌دانی، دلم برای صحبت کردن با تو تنگ خواهد شد. دلم برایت تنگ خواهد شد."
و من گفتم: "آره، آره، جف." در آن زمان من به نوعی آن را کم اهمیت جلوه می دادم.
حالا بعد از 19 سال صحبت در مورد آن عجیب به نظر می رسد،
اما در آن زمان بود - مثل اوج همه چیز بود، درست است؟
بنابراین معلوم می شود که شما در میانه این پرونده واقعا بزرگ هستید که با شما مانند یک پادشاه دیوانه رفتار می شود، درست است؟
مردم به پشت شما دست می زنند و به شما می گویند که چه کار بزرگی انجام می دهید، و
تو شیفت روزانه هستی و اوه...
ناگهان تمام شد، و حالا من فقط در این آپارتمان یک اتاقه در مرکز شهر نشسته ام،
بدون مبلمان و بدون دوستان،
هوا رو به تاریکی است و تولد من است، درست است؟
اوه، فکر نمی‌کنم هنوز تلفنی تنظیم کرده باشم، درست است، بنابراین حتی نمی‌توانم با بچه‌هایم تلفنی صحبت کنم.
اون شب یه جورایی وقت داشتم...
حدس می‌زنم خجالت می‌کشم بگویم... [نیشخند می‌زند] یک جورهایی، مثل اینکه، کمی خراب شدم.
من در آن زمان زندانی بودم. من در زندان بودم،
فکر می‌کنم وقت گرفتن برای بلیط یا چیزی دیگر.
بنابراین یادم می آید که در زندان بودم و این موضوع از تلویزیون پخش شد
که، اوم، جفری دامر و مرد اندرسون مورد ضرب و شتم و کشته شدن قرار گرفته بودند، و
همه بلند شدند و تشویق کردند و همه را در آغوش گرفتند و بوسیدند.
و من آنجا نشسته بودم و گریه می کردم.
و بلند شدم و به اتاقم رفتم و خودم را حبس کردم
و من گفتم، می دانید، من آن را متوجه نشدم،
اما من اینگونه به آنها نگاه می کردم: "چطور می توانی تشویق کنی؟ این یک زندگی است."
خیلی بی اختیار گریه می کردم که یکی از خانم های نگهبان پلیس اومد داخل و اون مثل
"پاملا، چه خبر است؟" او گفت: "اوه، من می دانم که تو الان کی هستی" گفت: "می بینم." بنابراین،
او گفت، "اما، می‌دانی، احتمالاً تو تنها کسی هستی که اکنون برای او گریه می‌کنی. هیچ کس دیگری اینطور نیست."
به سختی می توانم بفهمم چرا مردم به برخی از این فیلم ها می روند و--
و قتل های اره برقی و انواع دیگر داستان های ترسناک و... را ببینید.
داستان.
فکر می کنم آخرین فیلم ترسناکی که دیدم جن گیر بود و احتمالاً 20،30 سال پیش است.
اما من سراغ فیلم های ترسناک نمی روم.