-نه، میرا، من نمیرم. -چرا که نه؟
بیا لیلا، خواهش می‌کنم! بهمون خوش می‌گذره.
تو اینو در مورد هر سفر میگی و ما همیشه به دردسر میفتیم.
این بار فرق دارد.
قول می‌دهم، خیلی خوش خواهد گذشت.
همه گروه می‌روند. موسیقی و آتش‌بازی برپا خواهد شد...
-و ناصر هم اونجا خواهد بود، پس... -برای همینه که نمی‌خوام برم.
بین ما تمام شد.
بعلاوه، او فکر می‌کند که من آنجا هستم تا از او حمایت کنم یا اینکه بی‌صبرانه منتظر دیدنش هستم.
-برای مهمونی امشب آماده‌ای؟ -تو هم، چون؟
ما باید با هم باشیم. پترا شب‌ها خطرناک است.
چگونه؟
می‌دونی، به خاطر جن.
اونا مثل خون‌آشام‌ها هستن، فقط شب‌ها بیرون میان.
شنیدم یکی دنبال لیلا می‌گرده، پس مواظب باش!
بزرگ شو، حسن.
-اوه، پس همه چیز بین شما دو نفر تموم شد؟ -ازت متنفرم.
امروز با ما میای.
-پس همه شما کپی‌ها را گرفتید؟ -بله.
حالا، هر کدام از شما برای این نسخه‌ها ده دینار اردن به من بدهید.
-حتی با وجود کپی‌ها، ممکنه قبول نشم. -نظرت چیه بهت حشیش رایگان بدم؟
-پس مساوی می‌کنیم؟ -بفرمایید. امشب قراره یه شب حماسی بشه!
بیا دیگه، همه - اون عوضی یاسین...
اگر چیزی به خانم اولا بگوید، کارش تمام است.
الان دیگه مطمئنی بهش میگه.
ما هنوز راه درازی در پیش داریم.
بیا بریم.
-چی؟ -هیچی. فقط برای امشب هیجان‌زده‌ام.
من هم همینطور.
تنها دلیل رفتنم به این سفر همینه.
مطمئن شو که همه وسایلت رو داری. ژاکت و همه چیز.
-کسی چیزی رو فراموش نکرده؟ -بس کن.
-حالا چی؟ -باید یاد بگیری دهنت رو ببندی.
به خانم اولا چی گفتی؟ - چیزی نیست که اون از قبل ندونسته باشه.
-بس کن. -چی؟
از اینکه درباره من بهش گفتی پشیمون میشی. خواهی دید.
-آیا طارق بالاخره از عوضی بودن دست برمی‌دارد؟ -تو که می‌دانی او چطور آدمی است.
-فقط نادیده‌اش بگیر. ارزشش رو نداره. -باشه، حسن.
آیا می‌دانستید که قبلاً جن‌ها بر آن حکومت می‌کردند؟
-چی؟ -پترا تحت سلطه جن بود.
سپس انسان‌ها آنها را بیرون راندند.
اوه، بله؟ و جن کجا رفت؟
نمی‌دانم.
هیچ‌وقت به آن فکر نکرده بودم، اما...
مطمئنم که به جای بهتری رفته‌اند.
آنها می‌گویند از زمانی که انسان‌ها جن‌ها را بیرون کردند،
جن‌ها سعی داشته‌اند به دنیای ما نفوذ کنند.
با گذشت زمان،
بسیاری از جنیان با انسان‌ها متحد شدند و توانستند با آنها ارتباط برقرار کنند،
اما در عین حال،
بسیاری از جن‌ها در تلاشند تا انسان‌ها و شیوه زندگی آنها را نابود کنند.
صبح بخیر
نبطی‌ها از قبل از قرن اول میلادی در این منطقه زندگی می‌کردند.
آنها این منطقه را یک موقعیت استراتژیک یافتند،
بنابراین آنها شروع به کنده‌کاری خانه‌هایشان کردند،
گورهایشان، معابدشان، در دل صخره‌ها.
آنها قبلاً بت‌ها را می‌پرستیدند.
-یکی از خدایانشان به نام دوشارا... -من یک سوال دارم.
-بله. -جن کجا رفت؟
جن‌ها هنوز اینجا هستند.
آنها اینجا زندگی می‌کنند، درست مثل ما.
آنها می‌توانند ما را ببینند، اما ما نمی‌توانیم آنها را ببینیم.
وقتی بهت زنگ میزنن...
صدایشان را خواهی شنید.
-گوشتو بذار اونجا. -کجا؟
-روی صخره. -امکان نداره.
-معلومه که می‌خوای. -من نمی‌خوام.
-نمیخوای صداشونو بشنوی؟ -نه.
پس من این کار را خواهم کرد.
کاروان‌های آنها به سراسر جهان سفر می‌کردند.
یالا، میرا! لازم نیست اون یه تئوری توطئه جدید راه بندازه!
-حسن، فکر کنم صداشونو شنیدم. -میرا، ولش کن.
بیا دیگه! نمیخوای صداشونو بشنوی؟
صداشونو می‌شنوم. بیا اینجا.
-شنیدی؟ -نه.
میگن حسن...
یک مرغ است!
-یه مرغ یا یه آدم عجیب و غریب؟ -میذاریش زمین؟
صبر کن. بیا یه سلفی بگیریم.
-لیلا، الان نه. -بیا دیگه!
سلام بچه‌ها، چه خبر؟
-خانم اولا از کپی‌ها خبر داره. -باید پاکشون کنیم.
-میدونم کار یاسین بود. -پشیمون میشه.
-چرا لبخند نزدی؟ -لبخند زدم. از ته دل لبخند زدم.
-بیا دوباره انجامش بدیم. -یه سوال دیگه.
آیا این درست است که جن می‌تواند به شکل حیوان ظاهر شود؟
بله. می‌تواند یک گربه، یک سگ، یک الاغ، یا حتی یک انسان باشد.
و یه چیز دیگه. چشماشون...
اینگونه هستند، عمودی و مسطح.
نه مثل چشم انسان.
-واقعاً این چرت و پرت رو باور می‌کنی؟ -چرت و پرت نیست، و آره، باور می‌کنم.
-پس مواظب سگ باش! -میرا!
بعداً، لیلا.
-باهات یه سلفی میگیرم. -نمیخوام.
-چرا که نه؟ -اصلاً دوست ندارم.
یاسین! برگرد اینجا!
من هیچی نگفتم.
شما این کار را کردید.
شما این کار را کردید! دوباره دیدم که با خانم اولا صحبت می‌کردید.
می‌دونی دوست دارم چیکار کنم؟
دوست دارم همینجا دفنت کنم. -دیگه کافیه، مرد.
بیا برگردیم. تو شکستش دادی.
-بیا از اینجا بریم. -ولش کن.کارم تموم نشده.
طارق!
حرومزاده!
لعنت! اون حرومزاده کجا رفت؟
صبر کن، صبر کن. بذار ببینم.
ولش کن. طارق، به من نگاه کن.
میشه بریم؟
بیا قبل از اینکه خانم اولا متوجه بشه برگردیم.
یاسین؟
-لعنتی! اینجا تاریکه. -مواظب قدم‌هات باش.
-یاسین؟ -عمر! این پایین!
کمکم کن!
چه آدم مزخرفی!
-حق با شماست. -بچه‌ها، لطفا...
آره، حق با شماست.
اینجایی، در پناه لطف من.
-عمر، کمکم کن، لطفا. -دستت را به من بده.
-هی، داری چیکار می‌کنی؟ -چه غلطی، مرد؟
بیا همین الان بریم بیرون. حسابی دنبالمون دوییدی.
-عمر... -قراره از این لذت ببری!
بیا فقط از اینجا بریم. لطفا.
-داری چیکار میکنی احمق؟ -داری چیکار میکنی لعنتی؟
احمقی؟
تو واقعاً یه چیزی هستی، نه؟ کارت تموم شد؟
-بس کن، عوضی! -بریم، رفیق.بریم.
بیا از اینجا بریم گورتو گم کن - تو خفه شو.
مگر اینکه بخوای باهاش ​​همراه بشی.
بیا بریم.
-عمر، تو نمی‌تونی منو اینجا تنها بذاری! -تو هیچ‌وقت از اینجا بیرون نمیری.
شب رو اینجا می مونی، در حالی که بوی ادرار می دی.
اميدوارم بيفتي و گردنت بشكنه، عوضي!
عمر...
متاسفم.
-شاش تو کل منه، مرد. -بیخیالش شو.
منتظرم باشید، بچه‌ها.
گوشیم... گوشیم کجاست؟
آخ!
کسی اونجاست؟
کسی؟
اون پایین چیکار میکنی؟
داشتم غار را کاوش می‌کردم که گوشی‌ام را انداختم.
بنابراین...
و چرا بدون پیراهن هستی؟
قراره کمکم کنی یا چی؟
کار خوبی بود.
متاسفم، من...
داشتم سعی می‌کردم بسازم...
یک طناب با تی‌شرت.
من ورا هستم.
یاسین
ما به یک مدرسه می‌رویم، درست است؟
این سفر حیفه
از اردوی مدرسه لذت نمی‌بری؟
تو سال آخر دبیرستانی، درسته؟ من تو رو دیدم.
ممنون بابت ...
فکر می‌کردم قرار است اینجا بمیرم.
چطوره بریم برات یه پیراهن بخریم؟
دو نفر از دانش‌آموزانم مفقود شده‌اند. من اصلاً نمی‌دانم کجا هستند.
-از کجا بدونم؟ -یاسین کجاست؟
خدایا، خانم اولا وقتی عصبانی میشه خیلی باحال میشه.
-اون به اندازه کافی بزرگ هست که جای مادرت باشه. -حتی بهتر.
-زن‌های مسن‌تر تجربه بیشتری دارند. -سرت را از زیر برف بیرون بیاور!
-بیخیال بابا! -امشب هنوز وقت داریم؟
امشب. اون کار دیگه‌ای که بهت گفتم رو هم انجام می‌دم .
با عمر؟
نه، نه با عمر، احمق. با میرا.
میرا فقط حرف میزنه. شرط میبندم هیچ اتفاقی نمیفته.
می‌خوای شرط بندی کنی؟
فردا، التماس می‌کنی که بهت یاد بدم چطور مرد باشی.
ناصر!
فهد. یاسین کجاست؟
شاید داره خودارضایی می‌کنه.
او آنجاست.
کسی بوی ادرار حس می‌کنه؟
چه کسی خودش را خیس کرد؟
یاسین؟
-با او چه کردی؟ -هیچی.
ما هیچ کاری باهاش ​​نکردیم. خودش با خودش کرد.
-تو یه عوضی هستی، درست مثل بابات. -میرا!
فکر نکن که بهت نمیزنم. -آره؟
-با من بیا. -میزنمت!
-سرت رو خرد می‌کنم. -برو جلو.
-من از تو یه عبرت می‌گیرم. -جرأت دارم.
-آروم باش مرد. -زیپتو ببند!
-تو خیلی مردسالاری! -ولش کن. کافیه.
-آروم باش. آروم باش. -دارم بهت هشدار میدم.
-آروم باش. -بهتره یه کم احترام نشون بدی.
-کجا بودی؟ -خانم، ما نمی‌تونیم این کار رو بکنیم.
چیست؟ (چیست؟)
یاسین، میشه بگی چی شده؟
ما را نمی توان در حال صحبت کردن به تنهایی دید.
-این چیه؟ -هیچی.
-چی شده؟ -هیچی.
من خبرچین نیستم، باشه؟
اگه کسی باهات کاری می‌کرد، خبرچینی نمی‌کردی . چی شد؟
خانم اولا
اگر مراقب نباشید، بچه‌های بیشتری را از دست خواهید داد.
تو چی...
همینجا بمون، باشه؟ هنوز حرفامون تموم نشده.
-این چیه؟ -هیچی.
اون چیه؟
آیا این را می‌شنوی؟
-چی رو می‌شنوم؟ -اون صدا.
-نمیشنویش؟ -چه صدایی؟
چیست؟ (چیست؟)
داری چیکار میکنی؟
چی؟
صبر کن.
فکر کردم زمزمه‌هایی می‌شنوم.
شاید بدنت کم آب شده یا یه همچین چیزی.
چیزی شده یاسین؟ نه، چیزی نشده.
آیا فقط آن را رها خواهی کرد؟
میشه با من حرف بزنی.
چیزی نشده. من به ترحم تو نیازی ندارم.
-من فقط دارم سعی می‌کنم کمکت کنم. -گفتم که اشکالی نداره.
-یاسین، بگو چی شده. -هیچ اتفاقی نیفتاده.
-به خودت نگاه کن! به دستت نگاه کن. -چیزی نیست. من خوبم.
بسه دیگه!
عالیه.
آن زمان بود که روحی عظیم بر من نازل شد.
«بلند شو!»
بنابراین به او گفتم: «من را ترساندی! تو کی هستی؟»
«من مادر تمام تمدن‌ها هستم.»
من شهر رز هستم.»
پترا... چه شگفتی عجیبی.
و حالا...
چشمانت را ببند.
میشه یه آرزو کرد،
و ممکن است آرزوی شما امشب محقق شود.
لیلا، بریم.
-الان؟ -الان.
چشمانت را باز کن.
من نمی‌فهمم مردم اینجا واقعاً چطور زندگی می‌کنند.
ترسناک‌ترین جاییه که تو عمرم دیدم.
دختری که تقریباً با یک غریبه ازدواج کرد، می‌گوید!
حقیقت نداره! اون فقط یه فکر احمقانه بود که ما داشتیم. و ما با هم بیرون رفتیم.
-یکبار. -هنوز هم مهمه.
-نه در قرن بیست و یکم. -هرچی.
بله، من چیزهای زیادی ضبط می‌کنم. آنها را در عمان برای شما پخش خواهم کرد.
-ما اینجا نمی‌تونیم انجامش بدیم. -چرا انقدر طول کشید؟
بالاخره، نوشیدنی از راه رسید.
-کی دعوتش کرده؟ -مشکلی نیست، میرا.
الکل هست؟ شما هیچ‌وقت چیزی در مورد الکل نگفتید.
طارق، معذرت بخواه. -چی؟
-برای چی باید عذرخواهی کنم؟ -برای اینکه یه عوضی بودم.
متاسفم عزیزم. خوشحالی؟ (Biayi, kheili kheili khoshmaze?)
منو عزیزم خطاب نکن!
ببین، من عذرخواهی کردم و گفتم متاسفم. پس زودتر زیپش رو ببند.
چطوره زیپش رو بکشی و بشینی؟ این بهتره، نه؟
بچه‌ها، آروم باشید. ما اینجاییم که مست کنیم، نه اینکه دردسر درست کنیم.
حالا او ساکت می‌شود!
-میرا، میشه بریم؟ -اشکالی نداره. خوش میگذره.
یه نوشیدنی که بخوریم حالمون خوب میشه.
-هنوز داره نگاه می‌کنه؟ -بله.
بنشینید.
میشه یکی برام نوشیدنی بریزه؟ -خودت بریز.
تصور کنید،
۲۲۰۰ سال قبل از ظهور هنر عربی،
جامعه نبطی‌ها برای اجتماع و سخت‌کوشی ارزش قائل بود.
-خیلی وقته اینجایید؟ -نه خیلی وقته.
دیگران آماده می‌شدند...
نوشیدنی برای کاروان‌های تجاری
بعضی‌ها به عنوان سازنده کار می‌کردند...
تو منو شوکه کردی.
به اون عوضی یاد میدم ساکت باشه.
-تو بهش جیش کردی! -این کافی نبود.
-مگه نه؟ -این خنده‌دار نیست.
-چرا؟ -نه.
-این فقط یه عکسه. -ما دیگه با هم نیستیم.
من نمی‌تونم برای اینستاگرامم باهات عکس بگیرم. این جزو شرایط و ضوابطه.
اما شما با دوستانتان سلفی پست می‌کنید.
پس الان میخوای با هم دوست باشیم؟
خیر.
من حدس زدم.
آیا می‌دانستید اگر شب‌ها با دقت گوش دهید، می‌توانید صدای جن را بشنوید؟
-خفه شو. -تو خفه شو و به حرفش گوش کن.
-چی باعث شده فکر کنی دارم شوخی می‌کنم؟ -به یه نوشیدنی نیاز دارم.
جدی میگم.
جن‌ها می‌توانند حیوانات را تسخیر کنند و شما را صدا بزنند یا با شما زمزمه کنند.
-فکر کردی ما بچه‌ایم؟ -بز؟
باشه. شوخی کردم. باور نکن.
جن میگه...
بزها! یه جن داره میاد که باهات سکس کنه!
راستی، درست بعد از اینکه اسمش را گفتیم، صدای بز را شنیدیم.
قسم می‌خورم که جن است.
-قسم می‌خوری جنه، نه؟ -دست از عوضی بودن بردار.
صبر کن، فهد. شنیدی چی گفت؟
فهد
فهد، شنیدی؟
فهد، یواش‌تر!
-چی؟ -گفتم یواش تر.
-چرا؟ -چون من گفتم.
-چرا؟ -چون من گفتم!
-اما ما تنها هستیم. -باشه، اما در موردش صحبت کردیم.
-مردی می‌خواست یک قرص نان کامل بخرد. -اما یک سوراخ در قرص نان پیدا کرد.
بیایید سعی کنیم مسائل را حل کنیم.
بیا با هم به مهمانی غافلگیری میرا برویم .
من به هر حال میرم.
نه، منظورم با هم، به عنوان یک زوج است.
اما هیچ چیزی بین ما نیست. ما دیگر زن و شوهر نیستیم.
-کس دیگه ای هم هست؟ -نه، اون نیست، اما...
حق داشتی ولش کنی.
من می‌دانم.
کی یه دختر خوشگل مثل تو رو برای قرار ملاقات میبره پاپای؟
روز ولنتاین؟ لطفا، چون.
تو یه قهرمانی. (To a hero.)
-ناصر، یه نوشیدنی برام بریز. -کافیه.
گفتم، یه نوشیدنی برام بریز. می‌خوام مست کنم.
من نمی‌خواهم.
-این لیوان توئه؟ -آره، اون مال منه.
کی از زل زدن به میرا دست برمی‌داری؟
من به او خیره نمی‌شوم.
-باشه. -از من قبول کن.
او هرگز به تو وقت نمی‌دهد.
-دست از مسخره کردن خودت بردار. -باشه. ممنون از راهنماییت.
-از کجا در مورد پاپایز فهمیدی؟ -منظورت چیه؟
-عکس‌هات همه جا بود. -صفحه شایعات عمان؟
آره، امان گاسیپ. سلام! بیدار شو!
باشه، اما عکس‌ها نشون نمی‌دادن کجا هستیم.
-واقعاً؟ -آره.
عجیب و غریب.
-آره، خوشحالم! -چی شده؟ (چی شده؟)
گروس، حسن!
من اومدم اینجا مست کنم، نه اینکه به قیافه‌های شما نگاه کنم.
بیا بریم.
تو کی هستی که بخوای تصمیم بگیری ما کی میریم؟
چی داری میگی؟
من اینجام که مست کنم، و این کار رو هم خواهم کرد. - اما تو مستی!
چرا تصمیم گرفتی بری؟ من اومدم اینجا که مست کنم.
آروم باش. یالا، مرد.
اشکالی نداره، عصبانی نشو. یه نون بدون سوراخ برات میارم.
باشه؟
مرد... دوستت دارم، مرد!
-اشکالی نداره. -توی عمان مست می‌کنیم.
خب، بریم بچه‌ها.
اینو بگیر.
نمی‌فهمم. چه انتظاری داشتی؟
-برای اینکه یه کم با هم وقت بگذرونیم، من و تو. -برای اینکه با هم وقت بگذرونیم چیکار کنیم؟
بیا بریم. متاسفم.
می‌بینی چطور همیشه خودت رو سرزنش می‌کنی و نقش قربانی رو بازی می‌کنی؟
در حالی که واقعاً فقط حرف می‌زنید.
من معنی این رابطه رو نمیفهمم .
چی؟
-منظورت چیه؟ چه فایده‌ای داره؟ -کل این رابطه.
من نمی‌فهمم.
فهد، من مثل لیلا نیستم که فقط به خاطر اینکه نمی‌خوام با تو بخوابم، این کار رو بکنم.
ما قبلاً در این مورد صحبت کرده‌ایم.
باشه، فقط برو.
عالیه.
-نباید منتظر میرا باشیم؟ -نگران اون نباش. اون پیش فهد هست.
-کجا میری؟ -من باید دستشویی کنم.
آلت تناسلیت چیه؟ تمام روز داشتی جیش می‌کردی.
-باید ببریش معاینه‌ش کنن. -پس یه قرار با مامانت برام بذار.
-منو بخور. -هر دوتون، خفه شید.
-چه احمقی. -تو راه برگشت مواظب باش، باشه؟
هی! فکر می‌کنی کجا میری؟ می‌خوای صدای جرنگ جرنگ منو تماشا کنی؟
-مواظب باش. -مواظب چی؟
تو در خطری.
چه اتفاقی دارد می‌افتد؟
اوه، لعنت.
طارق...
اوه، خدای من.
-طارق... -چه اتفاقی افتاده؟
-یه بادیه نشین... -طارق!
طارق! نه! صدایم را می‌شنوی؟
میرا، باید کمک بگیریم.
میرا؟ فکر می‌کنی از پسش برمی‌آید؟
نمی‌دانم.
تو او را ندیدی.
فکر نمی‌کنم. نمی‌دانم.
میرا؟
قبل از سقوط طارق چیز عجیبی شنیدی ؟
چرا؟
منظورم اینه که...
-عجیبه، چطور؟ -یه چیزی درست نیست.
چون...
طارق حتماً زمین خورده. - زیادی نوشیده.
ما باید بفهمیم. آیا زمزمه‌ای شنیدی؟
حسن، الان وقت این چرت و پرت‌ها نیست. نمی‌بینی که ناراحته؟
ممکن بود برای هر کدام از ما اتفاق بیفتد.
-طارق چطوره؟ -کی الکل رو آورده؟
چطور تونستی پشت سرم حرف بزنی؟ -مسئله الکل نبود.
دارم بهت میگم، یکی هلش داده. خودش که نمی‌افته.
-حالش خوب میشه، خانم اولا؟ -نه، حالش خوب نیست.
سوار اتوبوس شو.
سوار اتوبوس شو!
شما هم همینطور.
برو دیگه.
سوار اتوبوس شو.
مطمئنی اون کسیه که الکل رو آورده؟
بله.
و او همه چیز را دید؟
ببین عزیزم.
بیا بریم خونه.
میرا
عزیزم. (or: یارِ عزیزم.)
عزیزم؟
چی؟
میشه حرف بزنیم؟
در مورد چی؟
-درباره اتفاقی که افتاده. -من خسته‌ام.
متشکرم.
بهم میگی چی شده؟
آقای مالک به من گفت که تو زمین خوردن طارق را دیدی.
خب؟
چی؟ نمیخوای با من حرف بزنی؟
خیر.
تو نمیتونی به این کار ادامه بدی.
-وقتی کوچیک بودی، ما... -ما همیشه با هم حرف می‌زدیم.
می‌دانم. منظورم این است که...
یه چیز جدید رو امتحان کن. دارم امتحانش می‌کنم.
-باور کن، دارم تلاشمو می‌کنم. -بیشتر تلاش کن!
می‌دونی، اگه مامان هنوز زنده بود...
او مرا تنبیه می‌کرد.
فکر نمی‌کنم اون تنبیه چیزی باشه که لازم داری.
مجبور نبودی منو تا خونه همراهی کنی
منظورم اینه که، ممنون، اما احتمالاً خسته‌ای.
خیر.
باورم نمیشه که بعد از مرگ یه نفر باید بریم مدرسه .
حتی اگر او یک قلدر بود.
کاش می‌توانستم اتفاقاتی که در حال رخ دادن است را تغییر دهم.
-تغییر کنم؟ -خودم را تغییر دهم.
می‌دانم که تازه با هم آشنا شده‌ایم، اما احساس می‌کنم مدت‌هاست که تو را می‌شناسم.
باور کن، خیلی از آدما سعی می‌کنن خودشون رو تغییر بدن
احساس کردن.
قلبت را حس کن و آن را رها کن.
می‌ترسم اگر احساساتم را بیان کنم، تنهاتر شوم.
در موردش فکر کنید.
کدام بدتر است؟
برای تنها بودن...
و شاد...
یا اینکه دور و برت پر از آدم باشه...
با این حال تنها؟
شب بخیر.
این لیوان بوی تعفن می‌دهد.
دیگه ظرف نمیشوری؟
اگر این دفعه پول ندهیم، ممکن است یاسین را اخراج کنند.
اشکالی نداره. من کار می‌کنم و شهریه‌اش رو می‌دم.
میشه دیگه در مورد این موضوع حرف نزنیم؟
تو خونه میمونی و برای من کار میکنی.
نمی‌خواهم مدام خودم را تکرار کنم.
اینجوری باهاش ​​حرف نزن.
چی گفتی؟
گفتم: اینجوری باهاش ​​حرف نزن.
شما دو تا زیر یه سقف با من زندگی می‌کنین.
و چیزی که من میگم اینه که،
چه تو و مادرت خوشتان بیاید چه نیاید.
خونه‌ی خودته، اما صداتو بالا نبر، باشه؟
اگه فکر می‌کنی مردی، همین الان جلوی منو بگیر.
زهیر
جلویم را بگیر.
از سر راهم کنار رفت. می‌دانستم.
-چطور اون عوضی رو تحمل می‌کنی؟ -ببخشید.
چی؟ صبر کن.
چی؟
آسان.
-جیغ نزن. -تو کی هستی؟
آروم باش، میرا...
اسم من رو از کجا میدونی؟ چطور وارد شدی؟
-چطور اومدی تو خونه من؟ -داد نزن!
اگه الان بیرون نری به پلیس زنگ میزنم.
نه، به پلیس زنگ نمیزنی.
بابا! بابا!
قراره جیغ بزنی؟
من اینجا نیستم که به تو آسیبی برسانم. اما مثل طارق، دوستانت در خطر هستند.
من کراسکوئیکسیان هستم. -چی؟
چطور این کار را کردی؟
من با طارق بودم. سعی کردم نجاتش بدهم.
-اما من نتونستم. -تو طارق رو از کجا میشناسی؟
-تو طارق رو کشتی؟ -نه، نه...
تو طارق را کشتی! - نه، من نبودم.
طارق به قتل رسید، اما من نه. - به قتل رسید؟
-می‌تونستی نجاتش بدی. -چی؟ نجاتش بدی؟
میرا، تو میتونی همه رو نجات بدی.
عزیزم؟
منظورت چیه؟
میرا؟ عزیزم، اینجا چیکار میکنی؟ چی شده؟
چه اشکالی دارد؟
بیا اینجا، بیا.
-چی شده؟ -فکر کردم...
-چی شده؟ -اونجا...
ترسوندمت؟ بیا اینجا.
چیه؟ مشکل چیه؟
دلم براش تنگ شده.
دلم برای مامان تنگ شده.
-و دلم برای فواد تنگ شده. -منم دلم برای فواد تنگ شده.
همه چیز درست خواهد شد.
باور کن، همه چیز درست خواهد شد.
خیلی خوب خواهد شد.
بیا اینجا.
دلم برایشان تنگ شده.
باشه؟
چطوره یه فنجون چای گیاهی برات درست کنم؟
با کمی عسل؟
همه چیز مثل باران درست خواهد شد. یالا. باشه؟
بیا بریم.
ببخشید.
بیا تو.
-سلام. -سلام.
من باید برم داخل - ببخشید، این مجاز نیست.
لطفا دروازه را باز کنید. - به ورودی اصلی برگردید.
بچه‌ای که دیروز فوت کرد، یکی از دانش‌آموزان من بود.
می‌خواهم بروم داخل و ببینم کجا افتاده است.
خواهش می‌کنم.
عالیه.
دیوید!
همانجا بود که زمین خورد.
-از کجا افتاد؟ -از اون صخره.
تا اون بالا؟
میشه منو ببری اون بالا؟ -باشه.
-کسی قبل از من اینجا اومده؟ -نه، هیچکس.
چطور از پسش بر میای؟
چگونه؟
لیلا، بهت که گفتم، بابام از اون تیپ آدم‌های تنبیه‌گر نیست.
اما راستش را بخواهی...
فکر کنم باید تنبیه بشم.
اما تو هیچ ربطی به هیچکدومشون نداشتی.
گفت «یه بادیه‌نشین»؟ مطمئنی؟
مثبت. امکان نداره به خاطر الکل زمین خورده باشه.
من قبلاً با او مست کرده‌ام.
گوش کن، نمی‌خوام در موردش حرف بزنم.
طارق مرده، و من کسی بودم که گذاشتم بمیرد.
آره، می‌دونم تقصیر تو بود.
بچه‌ها، تقصیر هیچ‌کس نیست.
اگه بگم یه چیز... غیرطبیعی بود باور می‌کنی ؟
مثلاً چی؟
چرا هنوز اینجا نشستی؟
-سلام. -سلام!
فقط منتظرم.
برای چی؟ بریم.
-حسن، خودتو خلاص کن! طارق مرده. -گوش کن، شوخی نمی‌کنم.
همه چیز با هم جمع می‌شود. من داستان‌هایی در این مورد خوانده‌ام.
داستان‌هایی درباره چه؟
این احمق فکر می‌کند طارق به خاطر جن مرده است.
جن؟
به خاطر طارق ناراحتی؟
فکر کردم ازش متنفری.
خیر.
یعنی داشتم، اما...
همه ناراحتند.
اما...
تو همه نیستی.
بفرمایید.
لیلا...
حالت خوبه؟
لیلا، اتفاقی که افتاد تقصیر من بود. نباید او را ترک می‌کردم.
اینجوری حرف نزن. تو هیچ ربطی به اون نداشتی.
اینو میگی که حالمو بهتر کنی.
نه، اینو میگم چون مطمئنم تو هیچ ربطی به اون نداشتی.
لیلا...
من تو را دوست دارم. (Man az tahte fekr konam.)
گوش کن، میشه بعداً در مورد این حرف بزنیم؟
بعداً؟ بعداً کی؟
الان خوشحالی، عوضی؟
حالا چی هست؟
چی داری بهش میگی؟ اینکه طارق لیاقتش رو داشت؟
-اینکه از مرگش خوشحالی؟ -من که چیزی بهش نگفته بودم. ضمناً...
فکر کنم توهم زدی.
توهم زده؟
وقتی با من صحبت می‌کنی، احترامت را حفظ کن.
-و اگر این کار را نکنم؟ -پس مجبورت می‌کنم.
بسه! ناصر، بسه.
پیشنهاد می‌کنم لحن صحبتتان را عوض کنید.
او کیست؟
توپ‌های جدیدت؟
تو که نمی‌خوای این بازی رو بکنی.
-اوه، بله؟ -بله.
اگه خواستی منو امتحان کن.
-ناصر، بیا، بریم -برو ناصر.
بفرمایید.
حسن، گوش کن...
می‌خواستم از شما در مورد ... بپرسم.
-درباره چی؟ -بیخیال.
-بگو. -اشکالی نداره، بعداً بهت میگم.
به خودت بستگی داره.
میرا، صبر کن.
-کجا میری؟ -دستشویی؟
می‌خوای با من بیای؟
میرا، ناصر حالش خوب نیست.
-مطمئنم حالش خوبه. -نه، مطمئنم یه مشکلی براش پیش اومده.
خب، اگه بهش یه کم زمان بدی، شاید بهتر بشه.
-میرا، تو همیشه حق نداری! -چی شده؟
چه اشکالی دارد؟
من ناصر را بهتر از تو می‌شناسم.
سلام.
ما امروز اینجا جمع شده‌ایم، چون همانطور که همه شما می‌دانید،
در طول سفرمان به پترا، یکی از دانش‌آموزانمان تصادف کرد...
باشه، لیلا.
دارم درباره طارق حرف می‌زنم که از صخره افتاد پایین.
و متاسفم که باید بگم اون فوت کرد. - داره چیکار می‌کنه؟
ناصر، چی شده؟
ناصر چه کار می‌کند؟
چیست؟ (چیست؟)
اون تو خطره.
ناصر؟
ما لیاقت این دنیا رو نداریم
-چیکار می‌کنی؟ -از رو من بلند شو!
دوباره بهت زنگ می‌زنم، باشه؟
-شنیدی؟ -شنیدم.
-چی شده؟ -نمیدونم.
چه اتفاقی دارد می‌افتد؟
این دنیا جای ما نیست!
این دنیا مال ما نیست!
ناصر! نه!
ناصر!