حسنی!
حسنی، کجایی؟
کجایی؟
هوا داره تاریک میشه! کجایی؟
حسنی!
مادرت خیلی نگرانه!
اگه حالت خوبه یه نشونی بهمون بده. کجایی؟
جواب بده پسرم!
حسنی کجایی؟
بیا قبل از اینکه هوا تاریک بشه بریم خونه.
حسنی کجایی؟
جواب بده پسرم.
کجایی؟
عقرب...
ناصر؟
عقرب...
دارن میان...
فهد...
نگاه کن...
میرا، تو تنها کسی هستی که بهش نیاز دارم
دکتر مصطفی، لطفاً به مرکز جراحی شماره سه بروید.
متاسفم، خانم سویدان. خیلی متاسفم.
ممنونم عزیزم. از هر دوی شما به خاطر حضورتان متشکرم.
لیلا، تو پسر منو بهتر از هر کسی می‌شناسی.
منظورم اینه که، قبل از اینکه همه این اتفاق برای ناصر بیفته
آیا او چیزی به شما اشاره کرد؟
چیزی هست که از من پنهان می‌کنی؟
شاید یه چیزی بود که گفتم...
ناصر همیشه قوی بوده است.
او چیزی به ما نگفت.
اما وقتی بیدار شود، مطمئنم که برایمان تعریف می‌کند چه اتفاقی افتاده است.
مطمئنم عزیزم.
من میرم یه کم آب بخورم. کسی چیزی نمیخواد؟
-نه. -نه، ممنون.
سخت؟
میرا، تو باید به خودت ایمان داشته باشی.
ببین، می‌دونم ترسیدی، اما... من ازت محافظت می‌کنم.
من به تو نیاز دارم که به من اعتماد کنی و به کمکت نیاز دارم.
از کجا فهمیدی ناصر قراره همچین کاری بکنه؟
-ناصر توسط یک جن تسخیر شده بود. -جن زده شده؟
منظورت چیه، تسخیر شده؟
حالت خوبه؟
-من خوبم. -بسیار خب.
چرا این را می‌گویی؟
چرا میگی ناصر خوبه؟
بهم گفت دوستم داره و من هیچ جوابی بهش ندادم.
نه، لیلا. اینو نگو.
-همه‌اش تقصیر منه. -لیلا، به حرفم گوش کن.
شاید یه چیز دیگه باشه که به تو ربطی نداره.
-منظورت چیه؟ -منظورم اینه که...
نمی‌دانم چطور این را بگویم، اما...
به جن اعتقاد داری؟
پس داری میگی...
که یک جن ناصر را کنترل می‌کرد
و مجبورش کردی یه چاقو برداره و با خودش این کارو بکنه؟
بله.
میرا، عزیزم، باید بری خونه.
و یه کم بخواب چون هیچ حسی نداری.
باشه لیلا، می‌دونم دیوونگی به نظر می‌رسه ولی چرا باید بهت دروغ بگم؟
واضح است که من همه اینها را از خودم نمی‌سازم.
مادر ناصر باید این را بشنود.
-لیلا... -باید به مامان ناصر بگم.
لیلا، نترس.
-میرا، چی شده؟ -جیغ نزن.
میرا، اون کیه؟
-ولش کن، کراس! -تو نمی‌تونی در مورد من به کسی چیزی بگی.
نمیشه همینجوری با مردم این کارو کرد.
ولش کن، حالا.
-حالت خوبه؟ -این یارو کیه؟ چه اتفاقی داره میفته؟
کراس، در رو باز کن! نمی‌تونی ما رو اینجا زندانی کنی.
من نمی توانم بگذارم اتفاقی که برای ناصر افتاد دوباره تکرار شود.
حالا گوش کن، برام مهم نیست که جن باشی،
یا یه روح، یا یه احمق دو آتیشه که داره شوخی می‌کنه.
یا همین الان این در رو باز می‌کنی، یا یه قیافه‌ای بهت نشون می‌دم که ازش خوشت نمیاد.
لیلا، آروم باش. اون اینجا نیست که به ما آسیبی برسونه.
آیا او همان جنی است که این کار را با ناصر کرده است؟
نه، خودش نبود.
جن دیگری این کار را کرد.
پس واقعاً ناصر این کار را با خودش نکرد؟
ناصر هیچ ربطی به این موضوع نداشت.
اما او هنوز در خطر است.
و اگر سریع اقدام نکنیم، شما و همه عزیزانتان نیز همین کار را خواهید کرد.
-چرا من؟ -تو بودی که منو احضار کردی.
اما من کاری نکردم که تو رو احضار کنم.
و من هیچ کنترلی روی این موضوع ندارم. من همین الان تماس گرفتم و شما جواب دادید.
اصلاً چی می‌خوای؟
بهت نیاز دارم کمکم کنی تا جن رو به جایی که ازش اومده برگردونم،
-قبل از اینکه جن‌های بیشتری دنبالش بیان. -جن‌های بیشتری وجود دارن؟
خیلی بیشتر. و باور کنید، شما که نمی‌خواهید آنها اینجا باشند.
اگر آنها بیرون بریزند، آسیب بیشتری وارد می‌کنند.
باشه، حالا در رو باز کن.
تو نمی‌تونی به کسی بگی، و ما باید سریع اقدام کنیم.
باشه، فقط در رو باز کن!
میرا، کجا رفت؟
نمی‌دانم.
میرا، ما باید یه کاری در این مورد بکنیم.
دو تا دختر بودند، و یکی از آنها خیلی جذاب بود،
و آن یکی خیلی سنگسار شده بود!
شروع کرد به چینی یا یه همچین چیزی باهام حرف زدن !
-اما حتماً بدون من کسل‌کننده بوده. -نه، راستش را بخواهید، خیلی خوش گذشت.
سلام! چه خبر؟
-چی شده؟ -برای صبحانه آماده‌ای؟
آره! منم همینو میگم.
لعنت... این چیز لعنتی، رفیق.
اینکه ناصر یه روانی تمام عیاره.
اشکالی نداره. اون دوست منه.
داداش ، چطور بهش میگی دوست، وقتی که با چاقو زخمیت کرده؟
چرا در چنین روز زیبایی، چهره‌ها گرفته و گرفته است ؟
اینجا بده.
سخت؟
میرا
-لعنتی... -چی شده؟
-هیچی. مهم نیست. -چی شده؟
-چرا این کار رو ادامه میدی؟ -چیکار میکنی؟
تو مدام از ناکجاآباد ظاهر می‌شوی.
خب، متاسفم.
آیا من و دوستانم واقعاً در خطر هستیم؟
بله، اما من از تو محافظت خواهم کرد. من هرگز از کنارت نخواهم رفت.
تو که دیگه ناپدید نمیشی؟
نه، من تا وقتی که احضارکننده رو پیدا کنیم، پیشت میمونم ،
تا بتوانم جن را برگردانم.
صبر کن، پس داری میگی کس دیگه ای مثل من هست؟
کسی که به ندای جن پاسخ داد؟
بله. یکی از بچه‌های مدرسه‌تونه.
کسی که از همه عصبانی است.
و ما باید به زودی آنها را پیدا کنیم.
پلیورت رو دربیار و این یکی رو بپوش. بیا.
و یادت باشه، با کسی حرف نزن.
اگر کسی با شما صحبت کرد، او را نادیده بگیرید. جواب ندهید.
می‌بینم که هنوز با هم هستید!
باید بگم که کنار هم خیلی بامزه به نظر میاین.
واقعاً فکر می‌کنی می‌توانی او را به مدرسه ببری؟
حداقل می‌توانم تلاش کنم.
ناجی. الان برمی‌گردم.
- اندازه‌ش هست؟ خیلی کوچیکه؟ - فکر کنم خوبه.
چطور باید این احضارکننده رو پیدا کنیم؟
-سلام، ناجی. -میدونم چی میخوای.
-زود باش لیلا. -تو که نمی‌دونی من چی می‌خوام بگم.
-اول به حرفام گوش کن. -برام مهم نیست.
خب، خب... اون خوشگله کیه؟
فهد، آروم باش. بعداً همه چیز رو توضیح میدم.
برو با ... قیافه‌اش چطوره؟ دوست پسر دیوونه‌ات.
-شما لایق همدیگه هستین. -ناجی...
-آره، میرا، این پسر خوشگله کیه؟ -صبر کن، من جدی میگم.
چی برای توضیح دادن وجود داره؟ یه دوست پسر جدید داری؟
پس هر پسری که باهاش ​​حرف می‌زنم دوست پسرمه؟ داری شوخی می‌کنی، درسته؟
-من می‌تونم با هر کسی که بخوام صحبت کنم. -نه، تو نمی‌تونی.
-چطور جرات می‌کنی باهاش ​​اینطوری حرف بزنی؟ -کِراس، این کارو نکن.
-وای! یه مرد واقعی! -میخوای امتحانم کنی؟
بهت نشون میدم کی مردِ - بس کن.
در مورد اون طرز حرف زدن با مردم شهر بهت چی گفتم ؟
چطور جرات می‌کنی باهاش ​​اینطوری حرف بزنی؟ اون از اقوام منه. درسته میرا؟
-او پسرعموشه. -بله. پسرعموی من. او از... به اینجا اومده.
او یک بادیه‌نشین است.
آره.
-این دلقک پسرعموی توئه؟ -بله، هست. مشکلت چیه؟
خب، اون واقعاً آدم سرسختیه! - چطور تونستی همچین کاری بکنی، فهد؟
داد نزن - بذار نشونت بدم.
سعی کن یه بار هم که شده دعوا نکنی!
داد نزن. از دیروز دارم زنگ می‌زنم و برنداشتی.
کاش فقط منو تنها میذاشتی.
چه اشکالی دارد؟
چیست؟ (چیست؟)
-ببخشید، منظورم این نبود... -تو نبودی.
-چی شده فهد؟ -یهویی دستش شروع کرد به درد گرفتن.
بچه جدید کیه؟
او پسرعموی لیلاست.
او باید به دفتر مدیر گزارش دهد.
با من بیا. زود.
تو این کار را کردی؟
-قول دادم ازت محافظت کنم. -نه اونجوری!
خب، این همون چیزیه که می‌خواستی. - من؟
من هیچ وقت از تو چیزی نخواستم.
تولدت مبارک!
چند روزی بیشتر به تولدم نمانده.
-اما تو جشن زودهنگام رو دوست داری. -آره، وقتی هفت سالم بود!
یاسین!
-نمیخوای در مورد قیافه‌ات حرف بزنی؟ -چیزی نیست. من خوبم.
کاش می‌توانستم کاری برای محافظت از تو انجام دهم.
شوهرت کجاست؟
او بیرون است.
با یکی از دوست دختراش نمونده ؟
صبحانه‌ات را بخور.
-زهیر-- -زهیر یه آشغال به تمام معناست!
اما من به او نیاز دارم، و تو هم به او نیاز داری.
آیا باید به دعوا کردن با او ادامه دهیم؟ مثل دیروز و هر روز لعنتی؟
دیروز سر شهریه ات باهاش ​​دعوام شد .
چی؟
ما در پرداخت‌ها عقب هستیم،
اما ما آن را خواهیم فهمید.
اما سال آینده، ممکن است مجبور شویم--
تا کی باید چرندیاتش رو تحمل کنم؟
-عزیزم، این فقط مربوط به تو نیست. -معلومه که!
نگران هزینه‌های من نباش. خودم درستش می‌کنم.
-کارم هنوز تموم نشده! -دیرم میشه.
انگار که حتی به درس و تحصیل من هم اهمیت میدی!
صبح.
صبح بخیر.
شب رو اینجا گذروندی؟
خیر.
خیلی خوب به نظر نمیای.
خب...
امروز چه کار می‌کنی؟
نمی‌دانم.
از مدرسه برمی‌گردم، درس می‌خوانم، بعد می‌خوابم.
-بیا یه کاری بکنیم. -مثلاً چی؟
-چطور پیش رفت؟ -من ازش مراقبت کردم.
باشه. چی شده؟
مدیر مدرسه با پدرت صحبت خواهد کرد.
بابام؟ چرا؟
چاره‌ی دیگه‌ای نداشتم! الان مشکلی نیست. درستش کردم.
گوش کن، اینجا کلی آدم عصبانی هست. هر کدومشون می‌تونه احضارکننده‌ی ما باشه.
اوه، آره؟
اینجا دبیرستانه، باشه؟
یعنی اینجا هر کسی به دلایل خودش عصبانی است.
وقتمون داره تموم میشه!
-خبری از ناصر شدی؟ -صبر کن! ناصر وقت نداره.
ما باید فوراً احضارکننده را پیدا کنیم.
باید بریم سر کلاس.
چه کلاسی؟
دارم بهت میگم، وقتمون داره تموم میشه.
خب، اگه سر کلاس نیام، مدرسه به بابام زنگ میزنه.
و اگر این کار را بکنند، پدرم شروع به پرسیدن سوالاتی می‌کند که تو نمی‌خواهی از تو پرسیده شود.
پس بعد از کلاس، می‌تونیم دنبال هر کسی که می‌خوای بگردیم. باشه؟
به علاوه، سرگرم کننده خواهد بود!
خب، بریم سر کلاس.
-باور کن، بزِ پترا بود. -دیگه نه، خواهش می‌کنم!
-صدای اون بز رو تو پترا شنیدی یا نه؟ -شنیدم!
اما این هیچ ربطی به سقوط طارق نداشت.
همه چیز به هم مرتبط نیست.
اول طارق و بعد ناصر.
در مورد همه این اتفاقات تصادفی چه؟
هر جور که به آن نگاه می‌کنم، تنها توضیحی که می‌توانم بدهم جن است.
من می‌توانم آن را ثابت کنم.
بله، مثل اینکه ثابت کردی خانم اولا با موجودات فضایی ارتباط داره!
بیخیالش شو. بریم پترا و بز رو پیدا کنیم.
بله! فقط 20 دقیقه فاصله داره!
ما میریم اونجا و قبل از دوره سوم برمیگردیم ! چطوره؟
به هر حال...
آیا اخیراً صفحه شایعات امان را بررسی کردید ؟
آره، چرا؟
من در مورد یک برنامه تأمین مالی شنیده‌ام
در امارات متحده عربی، آنها هر صفحه‌ای با ۱۰۰۰۰۰ دنبال‌کننده را تأمین مالی می‌کنند.
-میشنوی چی میگم؟ -آره.
نزدیک به ۱۰۰ هزار نفر صفحه شایعات امان را دنبال می‌کنند.
اما این چه ربطی به چیزی که گفتی داره؟
منظورت چیه؟ همه دارن در مورد اتفاقی که برای ناصر و طارق افتاد حرف می‌زنن.
اگر بتوانیم ثابت کنیم که جن همه این کارها را انجام داده است...
همه پیج ما رو فالو میکنن.
اما داری میگی که جن‌ها همین الان هم به دو نفر آسیب زدن. این حرفت جدیه.
وانمود نکن که نمی‌ترسی، همه ما می‌دانیم نفر بعدی کیست.
منظورت چیه؟ منظورت منم؟
منظورم این است که، ممکن است تو باشی. اما واقعاً نمی‌دانم.
ممکنه من باشم یا هر کس دیگه ای از اون آتیش.
هر کسی که آن بز را شنیده باشد، ممکن است در خطر باشد. نمی‌دانم.
باشه، فرض کنیم بریم پترا و بز جنی رو پیدا کنیم.
- بعدش چی؟ - بعد از من تکرار کن. باید بگی...
«به تو دستور می‌دهم این بدن را ترک کنی!» سپس شن می‌پاشی و ناپدید می‌شود.
من باید این عبارت را حفظ کنم؟ ضمناً، هیچ‌کس با خودش شن حمل نمی‌کند.
اینجا.
بگیرش. من کلی دارم. همه دارن دیوونه میشن!
در موردش بهم بگو!
-دستت چطوره؟ -بهترم.
-هی، قضیه‌ی اون پسرعموی لعنتیت چیه؟ -کی؟
-بچه‌ای که قیافه‌اش شبیه بادیه‌نشین‌هاست. -تا حالا تو عمرم ندیدمش.
قطعاً پسرعموی من نیست. شاید لیلا با او قرار می‌گذارد یا چیزی شبیه به این.
اینقدر زود ناصر؟ چه لوس و بی‌ادب!
-هی، اون پسرعمومه. -آره، اون همون هرزه ایه که منظورمه!
بریم سر کلاس.
ببخشید یاسین جان.
ما به یک جلسه فوری فراخوانده شدیم. اشکالی ندارد، خانم اولا.
-امسال می‌خوای امتحان بدی؟ -معلومه که نه.
مگه نگفتی داری تمرین دروازه بانی می کنی؟
اگر قرار باشد، مدافع باشم. مدافع میانی.
منظورم اینه که، این باحال‌ترین موقعیت نیست، اما...
حداقل به جای اینکه مدام حمله کنم، از تیم دفاع می‌کردم.
مدیر به من گفت که تو برای پرداخت شهریه مشکل داری.
همینو می‌خواستی در موردش حرف بزنی؟
-اصلاً... -چیشده؟
میشه تو جلسه اولیا و مربیان موضوع شهریه رو به مامانم نگی؟
-می‌خوام ازش بگذرم. -چرا، یاسین؟
-یکی باید پول بده. -میدونم که میدن.
من یه کاریش می‌کنم. من همین الانشم دنبال کار می‌گردم.
یاسین، مطمئنم مامانت راه حل بهتری داره.
نه، او قطعاً این کار را نخواهد کرد!
تنها خواهشی که دارم اینه که بهش چیزی نگی، همین.
-یعنی... اذیت نکن. -یاسین...
فقط، خواهش می‌کنم، چیزی نگو. خواهش می‌کنم. فقط نگو.
من باید در این مورد به هیئت مدیره برگردم .
همان هیئت مدیره‌ای که از اعطای بورسیه تحصیلی به من خودداری کرد؟
آنها امتناع نکردند. پدرت مدارک را ارائه نداد.
اون مرد پدر من نیست!
-یه لحظه صبر کن. -چطور تونستی همچین چیزی بگی؟
یاسین، بیا فردا این موضوع رو با مادرت حل کنیم ، باشه؟
سلام عزیزم.
ببخشید که حرفتان را قطع می‌کنم، اما داشتم دنبال یاسین می‌گشتم.
یه دقیقه دیگه میاد پیشت، باشه؟ تقریباً کارمون تمومه.
ببخشید.
خانم اولا، حالتون خوبه؟
بله.
ورا، لطفا برو یه کم آب یا یه چیزی بیار.
اشکالی نداره عزیزم. حالا می‌تونی بری، من خوبم.
-بیا فردا در موردش صحبت کنیم، باشه؟ -یه دقیقه دیگه بهت ملحق میشم، باشه؟
-مطمئنی؟ -بله. حالا، برو.
-خانم اولا، متاسفم، اما... -تقصیر شما نیست.
بیا اینو فردا تموم کنیم. -باشه.
لیلا، بچه جدید کیه؟
میرا!
این خیلی طول میکشه. این کلاس کی تموم میشه؟
بعد از کلاس دنبال احضارکننده می‌گردیم. نگران نباش.
خیلی باحاله! من اصلاً نمی‌دونستم که ما اقوام بادیه‌نشین داریم.
-حسن، بس کن! -ساکت باش لیلا!
آیا این از نظریه داروین مهم‌تر است؟
همانطور که قطعاً در مسابقه پاپ هفته آینده خواهد بود .
که طبیعتاً می‌تواند انتخاب کند چه کسی دوره را با موفقیت پشت سر بگذارد.
-آقا؟ -بله، عمر؟
چطور ممکنه یه مسابقه‌ی کوچیک باشه وقتی همین الان گفتی هفته‌ی دیگه‌ست؟
تو خیلی باهوشی، عمر.
به همین دلیل است که فردا ارائه خواهی داد
در مورد تکامل گونه‌ها
از اولین موجودی که پا به عرصه هستی گذاشت تا به امروز.
آقا؟
سیر تکامل جن چگونه بوده است؟
منظورم این است که منشأ گونه‌های آنها چیست؟
جن‌ها قبل از هر گونه‌ی دیگری وجود داشته‌اند. آن‌ها هیچ اجدادی ندارند.
من همچنین خوانده‌ام که آنها برای تولید مثل با یک انسان هر کاری می‌کنند ، درست است؟
نه لزوماً.
جن‌ها می‌توانند با احضارکننده‌ی خود متحد شوند
برای اینکه اینجا بماند.
اما در نهایت، انتخاب خودشان است.
این یک ضرورت نیست،
زیرا این کار به احضارکننده‌ی آنها آسیب جدی می‌رساند.
چطور اینقدر در مورد جن اطلاعات داری؟
دوباره گفتی اسمت چی بود؟
-کِرَسکوییکسیان... -کِرَس.
-اسمش کراسه. پسرعموی لیلاست. -بله، پسرعموی بادیه‌نشین ما.
آره. اون برای یه ملاقات اومده.
حسن.
...بقای اصلح.
باید باهات حرف بزنم. -فهد، الان نه.
دو روزه دارم تلاش می‌کنم. می‌خوام اوضاع رو درست کنم.
من کسی هستم که سعی می‌کند اوضاع را روبراه کند.
-امروز صبح تحقیرم کردی. -و این کار رو هم کردی!
شما باید دیدگاه طرف مقابل را درک کنید.
مثل پترا، فقط به خودت فکر می‌کردی.
من هیچ وقت اجازه نمیدم دوست دخترم اینجوری حرف بزنه.
بعدش یه دوست دختر دیگه پیدا کن.
میرا، داد نزن. همه دارن نگام می‌کنن.
و اصلاً قضیه‌ی اون بچه‌ی جدید چیه؟
اون پسرعموی لیلا، فهد، هست.
اگه می‌خوای با من باشی، بهتره با هم نبینیمت.
داری شوخی می‌کنی، درسته؟
تو حق نداری به من بگی با کی حرف میزنم.
میرا، داد نزن. همه دارن نگام می‌کنن.
می‌دونی چیه، فهد؟ من دیگه کارم تمومه.
کار ما تمام شد. این، اینجا؟ تمام شد.
-حتماً داری شوخی می‌کنی. -دیگه هیچ‌وقت با من حرف نزن.
قراره دوست من باشی، نه اینکه فقط بهم مقام دوست دخترت رو بدی.
دنبالم بیا.
داداش، ولش کن. بیا یه کم استراحت کنیم و سیگار بکشیم.
این ماجرا هنوز تموم نشده. اون فقط زیادی احساساتی شده.
مشکل او چیست؟
لیلا، در رو ببند.
میرا، نباید باهاش ​​اونجوری حرف میزدی.
چی؟
-اون فقط داشت سعی می‌کرد... -چی رو امتحان کنه؟
برای کنترل کردن من؟
دیگه تموم شد لیلا. کارم باهاش ​​تمومه.
و تو... چرا نمیری احضارکننده‌ات رو پیدا کنی؟
وقت ناهار است. احضارکننده حتماً آنجاست.
اینجا چیکار میکنی؟
-من... -منتظر چی هستی؟
اینجوری نیست. منظورم اینه که، من نمی‌تونم...
-منظورت چیه که نمی‌تونی؟ -احضارکننده--
چی رو داری پنهان می‌کنی؟
من چیزی رو پنهان نمی‌کنم. جن باید پیش احضارکننده باشه.
و من به کمک شما برای پیدا کردن احضارکننده نیاز دارم.
وقتی پیداشون کنیم، جن‌ها رو به قلمرومون برمی‌گردونم.
به همین سادگی.
اما چرا هنوز اینجایی؟
منظورت چیه؟
از من چی می‌خوای؟ اومدی اینجا که بهمون آسیب بزنی؟
-من بهش اعتماد ندارم. -میدونی چیه؟
-از همه اینا خسته شدم -این دیگه چیه؟
میرا، نه. نکن!
میرا، چیکار کردی؟ چی شده؟ اون کجاست؟
-چی بهش پرتاب کردی؟ -شن.
شن؟ از کجا آوردیش؟ و چرا داری تو کیفت حملش می‌کنی؟
از حسن گرفتم.
نکن، میرا!
مامان، دیدی؟
-وقت نیست... -حسنی!
حسنی برگشته!
حسنی!
چی؟
-از کجا فهمیدی من با خانم اولا هستم؟ -چون همه جا رو دنبالت گشتم.
نگرانت بودم.
چون یاسین، من به تو اهمیت می‌دهم.
-می‌خوای برات یه داستان تعریف کنم؟ -بفرمایید.
خیلی وقت پیش،
یک دختر آنجا بود.
او هیچ دوستی نداشت.
او در دنیایی ناعادلانه زندگی می‌کرد،
و او نمی‌توانست در چنین دنیایی جا بیفتد،
جایی که برخی افراد، دیگران را آزار و اذیت می‌کردند...
و به نام قانون از آنها سوءاستفاده کردند.
و همین کافی بود. او تصمیم گرفت که دیگر کافی است.
بنابراین او را زندانی کردند.
اما داستان به همین جا ختم نشد.
و قطعاً به این شکل تمام نخواهد شد.
چون یه مرد جوون اومد...
او را صدا زد...
و او را آزاد کرد.
این مرد جوان...
یاسین، تویی؟
و این...
این...
این منم.
اما باید بدانی که آن افرادی که الان در موردشان به تو گفتم، انسان نیستند.
آنها جن هستند.
و یکی از آنها...
به دنبال من می‌آید، و همچنین به دنبال تو.
لیلا؟