کسی دیگه مثل من هست که به ندای جن پاسخ داد
کسی بوی ادرار را حس می‌کند؟
-یاسین کجاست؟ -من نبودم.
ناصر، نه!
یکی تو مدرسه‌ات. کسی که از دست همه عصبانیه.
هیچ چیز اشتباه نیست.
احضارکننده رو پیدا کنید!
انگار حقه شن جادویی من خیلی جواب نداد.
نباید به حرف حسن گوش می‌دادم.
به این راحتی از دستم خلاص نمیشی.
برادرم وقتی ناراحت بود اینجا می‌نشست ...
یا از من عصبانی باشد.
کراس، این کار جواب نمیده. من نمیتونم کمکت کنم.
بله، می‌توانید.
چرا باید اینو باور کنی؟ چرا باید به من باور داشته باشی؟
شما در مقابل طارق و فهد ایستادید.
تو قوی هستی.
و من به قدرت تو نیاز دارم.
طارق داشت شیطنت می‌کرد.
من فقط مثل هر کس دیگری او را در جریان گذاشتم .
فکر می‌کنی این برای من آسان است؟
میرا، مردم دارن می‌میرن، همش به خاطر اون جنه.
و داری به خودت فکر می‌کنی؟ چطور می‌تونی اینقدر خودخواه باشی؟
من خودخواه نیستم.
دارم واقع‌بینانه نگاه می‌کنم. یه فرقی هست.
اگه ضعیف بودی انتخابت نمیکردم .
بهت که گفتم، کراس، نمی‌تونم کمکت کنم.
چه کمک کنی چه نکنی،
فقط بدون که تا وقتی اون جن رو متوقف نکنیم، تنهات نمیذارم .
داری منو تهدید می‌کنی؟
انگار تو یه جن شیطانی هستی.
میرا، بهت نیاز دارم.
و مطمئنم که می‌تونی بفهمی احضارکننده کیه.
پس تو که قرار نیست بری، نه؟
تو مثل پشه ای.
اون لبخند رو تحویلم نده!
خب، حالا چی؟
ببینید متوجه چیز عجیبی می‌شوید یا نه.
و خودت را به دردسر نینداز، مخصوصاً با فهد.
این کاملاً ناعادلانه‌ست.
وقتی دانش‌آموزی می‌میرد، بی‌ادب‌ترین معلم هم زیر اتوبوس انداخته می‌شود.
اما آنها دارند خانم اولا را اخراج می‌کنند، و او هیچ ربطی به این موضوع نداشته است.
-بیچاره بچه! می‌خوای خانم اولا رو بکنی؟ -ساکت شو و حرفامو گوش کن.
اونا باید دنبال اون جن بگردند.
میشه دیگه در مورد اون حرفا خفه شی ؟
اگه نمیخوای گوش بدی، خب نده.
بیچاره. اون هیچوقت نمیتونه با کسی رابطه داشته باشه.
در موردش بهم بگو!
داداش، بین تو و میرا چی شد؟ تموم شد؟
نمی‌دونم. اون اخیراً خیلی عجیب رفتار می‌کنه.
خب، به جای اینکه یه عوضی تمام عیار باشی،
شاید بهتر باشد سعی کنی با او صحبت کنی،
یا حداقل در جهت او نفس کشیدن.
واقعاً؟ ببین کی داره سعی می‌کنه به من درس بده!
می‌خوای آخرش مثل دوست دخترت بشه؟
دام خود را خواهی بست؟
-یه فندک بهم بده. -حالا تو هم فندک می‌خوای؟
بنابراین...
مهمونی میرا چطوره؟
نمی‌دانم. او مرا احمق فرض کرد.
اما تو عاشقشی، درسته؟
آره، من این کار رو می‌کنم.
سپس یک مهمانی ترتیب دهید تا نشان دهید چقدر او را دوست دارید.
بعلاوه، اگر این کار را بکنی، بهت تضمین می‌دهم که با او گل خواهی زد.
-حسن، کجا بودی؟ -هی، عمر.
چیزی پیدا کردی؟
آره. خیلی بیشتر از چیزی که انتظار داشتم.
-اینجا که نیست... -پس منتظر چی هستی؟
گوش کن، عمر،
چک کردم، و قطعاً نفر بعدی تویی.
-از کجا میدونی؟ -یا تو یا جمیل.
من یا جمیل؟ چطور مگه؟
آتش بازی پترا یادت هست؟ شما دو نفر تنها مانده بودید.
میرا و فهد رفتند، سپس بز بع بع کرد.
از لیلا چه خبر؟
ببین، من نمی‌تونم تو کتابخونه صدامو بلند کنم ...
-چرا اینقدر ترسیدی؟ -داری شوخی میکنی؟ فقط بهم بگو.
چرا لیلا نه؟
-جن که به لیلا آسیبی نمی‌رسونه. -چرا که نه؟
شوخی می‌کنی؟ اون دخترعموی منه. جن‌ها فقط به کسانی که لیاقتش رو دارن حمله می‌کنن.
-سلام، یاسین. -سلام.
-میتونم باهات حرف بزنم؟ -نه، نمیتونی.
می‌خواهم بابت اتفاقی که افتاده عذرخواهی کنم.
سعی کردم جلوی بچه‌ها را بگیرم،
اما تو که میدونی اونا چه شکلی هستن.
من واقعاً تلاش کردم. موفق شدم.
من تلاش کردم. واقعاً متاسفم.
بیایید فقط بگوییم ...
که وقتی من را در آن سوراخ رها کردی، به من لطف کردی .
به نفع؟
و تو فقط به خودت لطف کردی.
آیا این برای شما کافی است؟
کاش می‌توانستم کاری کنم تا به او نشان دهم چقدر احساس تحقیر می‌کنم.
چه جهنمی؟
عمر، چی شده؟
حتماً لغزش کرده‌ام.
-قضیه یاسین و اون دختره چیه؟ -نمیدونم. اون عجیبه.
من شما را دیدم. شما دو نفر درباره چه چیزی صحبت می‌کردید؟
هیچی.
چه اهمیتی دارد؟
شما آنجا هستید.
تولدت مبارک.
متشکرم.
یادت رفت؟
تولدت مبارک.
-گوش کن-- -مگه این هفته مهمونی نمیگرفتی؟
بله، اما کارهای زیادی پیش آمده، بنابراین نتوانستم وقت پیدا کنم.
آره، اوضاع اخیراً خیلی عجیب شده .
گوش کن.
تو و ورا با هم هستین یا یه همچین چیزی؟
چرا میپرسی؟ حسودی؟
حسود؟ معلومه که نه!
من فقط نمی‌دونستم که تو به اون نوع دختر علاقه داری.
منظورم اینه که، اگه امشب تو رو ازش بدزدم، ناراحت میشه ؟
منظورت چیه؟
منظورم اینه که، من و تو با هم وقت بگذرونیم.
می‌توانیم مثل بچگی‌هایمان با هم شام بخوریم.
کجا بریم؟ باشگاه؟
معلومه که نه! نمی‌دونم، هرجا که باشه می‌ریم.
واقعاً می‌خوای؟ (واقعاً می‌خوای؟)
آره. خیلی وقته که با هم بیرون نرفتیم.
سلام عزیزم، میرا!
-سلام. -حالت چطوره؟
-خوبم. -از دیدنت خیلی خوشحالم.
-تولدت مبارک. -ممنون.
خب، امشب ساعت هشت؟
-باشه. چرا که نه؟ -خداحافظ.
-موقعیت مکانی رو برام بفرست. -باشه.
می‌دانستم که تو از پسش برمی‌آیی.
ما باید قبل از اینکه او آسیب بیشتری برساند، اقدام کنیم.
یاسین اینجوری نیست، کراس.
او مهربان است، اما دلایل زیادی برای نفرت از دنیا دارد .
میشه متقاعدش کنی که دیگه نبینش؟
سعی می‌کنم. باهاش ​​صحبت می‌کنم.
به لیلا قول دادم امشب باهاش ​​برم بیرون.
لیلا؟ لیلا را چقدر می‌شناسی؟
منظورت چیه؟ چرا؟
نباید بذاری حواست رو پرت کنه
یه چیزی رو کشف می‌کنم.
بعداً صحبت می‌کنیم.
یاسین، چی شده؟
باشه، بعداً صحبت می‌کنیم. ببخشید.
خیلی ممنونم.
من از هر کاری که برای ما انجام داده‌اید قدردانی می‌کنم.
نگران نباش. بیا بهم بگو چطور پیش میره.
مطمئناً.
خانم اولا، یه چیز مهم هست که باید بهتون بگم.
-پدر و مادرت کجان؟ -فراموششون کن.
-حسن... -فقط یه دقیقه.
عزیزم،
کل هدف جلسه انجمن اولیا و مربیان صحبت با والدین است...
می‌دانم، اما این خیلی مهم‌تر است. منظورم این است که واقعاً به شما کمک خواهد کرد.
فقط اینو وصل کن. لپ‌تاپ من واقعاً داغونه.
چگونه کمک خواهد کرد؟
می‌دانم که به خاطر اتفاقی که در پترا افتاد، در دردسر افتاده‌ای.
کل مدرسه دارن در موردش حرف میزنن.
حتی روزنامه عمان گاسیپ هم در موردش صحبت می‌کند.
آن را بررسی کنید.
به حرف من گوش کن. این اسم تو رو پاک می‌کنه.
خانم اولا...
من می‌دانم چه چیزی طارق را کشت.
تو صخره‌ای که طارق از آن سقوط کرد را دیدی.
امکان نداشت که او به این سرعت به آنجا رسیده باشد.
فقط موجودی که در زمان و مکان سفر می‌کند می‌تواند چنین کاری انجام دهد.
مثل جن، با این تفاوت که جن‌ها را باید احضار کرد--
حسن.
اتفاقی که برای طارق افتاد، یک تصادف بود.
ما نمی‌توانیم چیزی را که قبلاً اتفاق افتاده تغییر دهیم.
خانم اولا، همه چیز در زندگی تصادفی نیست. بگذارید به شما نشان دهم.
همانطور که گفتم، جن باید احضار شود.
-و حتی اگر احضار شوند... -حسن، برو سر اصل مطلب.
خانم اولا...
جنی برای خشنودی احضارکننده‌اش، طارق را کشت.
و اگر اقدامی نکنیم، اوضاع بدتر هم خواهد شد .
پس من امشب به پترا می‌روم.
-مطمئن شدی که میاد؟ -بله، همه چی طبق برنامه پیش میره.
چه اشکالی دارد؟
نمی‌دانم. اگر کار نکرد چه؟
من و میرا دوران سختی را پشت سر گذاشته‌ایم.
اگر بخواهی اوضاع درست شود، درست می‌شود.
راستی، قضیه ناجی چیه؟
-الان از من متنفره؟ -نمیدونم، از خودش بپرس.
می‌دونم که عصبانیش کردم، اما به نظرت ما زوج بامزه‌ای نیستیم؟
فکر نمی‌کنم لازم باشه همچین سوالی از من بپرسی!
-چی شده؟ -هیچی.
یاسین، اگه چیزی اذیتت می‌کنه می‌تونی بهم بگی .
اونا میخوان منو شام ببرن بیرون.
برای تولدم.
-یه خانواده شاد! -با ناپدریت؟
منظورت با اون عوضی؟ آره، ناپدری‌ام، دیگه کی؟
خانم اولا فکر می‌کند این ما را به هم نزدیک‌تر می‌کند.
چرا نمی‌توانند مرا به حال خودم رها کنند؟
حداقل می‌توانستم...
هرچی که باشه.
آنها فکر می‌کنند می‌دانند چه چیزی برای شما بهتر است
بنابراین آنها هرگز شما را تنها نخواهند گذاشت.
مشکل همینه، ورا!
اما آنها فقط آن را نمی‌فهمند.
چطوره منم همراهی کنم؟
بهشون گفتم که با میرا نقشه دارم.
گفتم تنها می‌رویم تا خودشان دعوت نکنند.
حداقل میرا با من مثل یک انسان رفتار می‌کند.
پس ترجیح میدی با یه دختر دیگه بری بیرون تا با من؟
چی؟
نه، البته که نه، ورا، اما...
گوش کن،
من و میرا قبلاً دوست بودیم.
و امروز تولد ماست.
تولد هر دوی شما مبارک.
باش...
البته من هم دوست دارم با تو بیرون بروم، اما...
اگه بخوای باهاش ​​قرار میذارم.
پس حل و فصل شد.
تولدت مبارک عزیزم. من پاستای مورد علاقه‌ات را درست کردم.
-گرسنه نیستم. -خواهش می‌کنم عزیزم.
بیا، تولدته.
مدرسه چطوره؟
خوب.
عزیزم، می‌دانم که اخیراً...
میشه اینو ول کنیم؟ -من فقط نگران توام.
بابا، من دیگه دختر کوچولو نیستم.
می‌دانم که اینطور نیست. اما بعد از تصادف، همه چیز تغییر کرد.
بابا، همه چیز که به مامان ربطی نداره.
من باید برم. برای برنامه های تولدم دیرم شده.
من نمی فهمم چرا لغو کرد. یاسین از خانواده اش متنفر است.
حتماً او را متقاعد کرده بود.
شرط می‌بندم الان اونجاست باهاش.
آیا مشکلی وجود دارد؟
خیر.
از یاسین بخواه که بیاد اینجا و باهات آشنا بشه،
و من با ورا سر و کله می‌زنم.
-باشه، بریم. لعنت، من لیلا هستم. -دوباره؟
یادت رفت داریم شام می‌خوریم؟
فکر نمی‌کنم بتونم بیام. چی؟ قول دادی!
یه اتفاقی افتاده. بهم نگو که این موضوع مربوط به کراسه
نه، هیچ ربطی به کراس نداره. عصبانی نشو، منظورم این نبود که...
تو نمیتونی بذاری اون به این کار باهات ادامه بده
متاسفم.
-گوش کن، اشکالی نداره... -یه لحظه صبر کن، لیلا.
شما بروید.
امروز تولدته. باید با دوستات باشی.
مطمئنی؟
من اینجا می‌مانم و مطمئن می‌شوم اتفاقی نمی‌افتد.
-لیلا، ده دقیقه بهم وقت بده. -عجله کن.
دیر نمی‌کنم، باشه؟
من به تو اعتماد دارم.
دیگه نگو بهم اعتماد داری!
چرا باید این کار را بکنید؟
تو به اندازه کافی زندگیت رو به خاطر من بهم ریختی. اما باید خوشحال باشی.
بعد از امشب، کل این ماجرا را فراموش خواهیم کرد،
و تو را تنها می‌گذارم.
دیگه لازم نیست منو ببینی.
دیگه این چیزی نیست که می‌خوام. راستش از بودنت کنارم لذت می‌برم.
بیا، دیرمون شده. بریم.
برای چی دیر کردیم؟ داریم کجا میریم؟
چرا لباس مبدل پوشیدی؟ داری عجیب رفتار می‌کنی.
سوال کافیه. تولدته. بریم.
لیلا...
فقط یه حس بدی دارم. چیه؟
خب، راستش را بخواهید...
دوباره بهم نگو که این موضوع مربوط به کراسه.
-بیخیال، چیز مهمی نیست. -باشه.
خیلی خوشحالم که امروز با ما اومدی.
مگه نه یاسین؟
یاسین؟
خیلی خوبه که اون تونست به ما ملحق بشه.
قشنگه. آره.
-ممنون از دعوتت. -حرفش رو نزن.
و به زودی زهیر را ملاقات خواهی کرد. او در راه است.
چون او همیشه وقت‌شناس است، اینطور نیست؟ و مهمانی را هم با خودش می‌آورد!
زهیر...
اما ما داریم خوش می‌گذرانیم، نه؟
چرا بهم نگفتی که قراره بریم خونه فهد؟
-انگار که موافق بودی! -از کجا می‌دونی؟
-شرط می‌بندم ناجی اینجاست، درسته؟ -نمی‌دانم.
-اینا دیگه چیه؟ -سوپرایز!
تو را به حال خودت می‌گذارم.
-این خیلی زیاده. -نه، این چیزی نیست.
انتظار نداشتم این کار رو برام بکنی.
همچنین می‌خواستم بابت اتفاقی که دیروز افتاد عذرخواهی کنم.
-اما وقتی تو رو با اون بچه ببینم... -من باهاش ​​نیستم، فهد.
می‌دونم، اما وقتی تو رو با اون می‌بینم حس می‌کنم یه چیزی درست نیست.
من می‌توانم از خودم مراقبت کنم.
من که میدونم!
بنابراین...
چی؟
-تمام ردپاهات اونجاست. -نه!
بیا بریم.
کی برای شنیدن آهنگ‌های میرا آماده‌ست؟
و بفرمایید.
سلام، سلام!
سلام.
برای من سفارش دادی؟
بله، دیر کردی، برای همین برات استیک سفارش دادم.
پس تو ورا هستی؟
من ورا هستم.
پس چطور یه دختر خوشگل مثل تو...
تو بهش پول دادی که بیاد اینجا، مگه نه؟
زهیر، خواهش می‌کنم.
-شوهرم شوخی کردن رو دوست داره. -"آره، شوخی کردن رو دوست داره!"
اینجوری باهاش ​​حرف نزن.
عزیزم، زهیر شوخی می‌کند.
شوخی می‌کنم، ورا.
زهیر...
بیچاره!
مگه بچه که بودی کسی دوستت نداشت؟
پس سعی کن اون جای خالی رو با ... پر کنی.
الکل
نه، منظورم طنزه!
اون بامزه‌ست!
او باعث خنده‌ام شد.
غذا کجاست؟ (or) غذا کجاست؟
ببخشید یه دقیقه، باشه؟
من به سختی شما را شناختم.
می‌دونی که باید تو رو به قلمرومون برگردونم.
یاسین به من احتیاج دارد.
این ورا رو کجا دیدی؟ طرز حرف زدنش رو شنیدی؟
-هرچند، همیشه می‌تونی برگردی. -کی...
تو کی هستی که بخوای این مردم رو قضاوت کنی؟
کجا داری میری؟
من باید برم، فهد. ببخشید، اما متوجه ساعت نشدم.
-جای دیگه ای هم باید باشی؟ -نه.
فقط، من دیر کردم.
همه سزاوار عدالت هستند. من فقط سعی می‌کنم چیزی که خراب شده را درست کنم.
من می‌خواهم به کسانی که نمی‌توانند به خودشان کمک کنند، کمک کنم.
ما دیگر این کار را نمی‌کنیم. و تو می‌دانی که یاسین زنده نخواهد ماند.
میرا، ما باید همین الان بریم.
-کِراس، چی-- -ما باید بریم.
-چی شده؟ -من بهت نیاز داشتم، اما ورا--
اینجا چیکار میکنی؟
هی، حیوون! پسرت یهویی جنجال به پا کرد.
-زهیر، لطفا بشین. -میبینی چطور لوسش کردی؟
من اینجا نیستم که بهت آسیبی برسونم. -حتماً داری شوخی می‌کنی.
فهد، بسه دیگه.
-آوردیش؟ -نمیدونستم داره میاد.
باشه، از اینجا برو.
بس کن، آرام باش.
با اوبر تماس می‌گیرم.
دوست داری از شرش خلاص شی؟
زهیر؟
یکی کمکمون کنه، لطفا! داره خفه میشه!
یکی آمبولانس خبر کنه!
داره میمیره!
-یک اوبر در راه است. -حرکت کن.
-بریم. -بهش دست نزن.
-هی بچه‌ها! چه خبره؟ -جمیل، بغلش کن!
سخت!
لیلا؟