می‌دونی نبطی‌ها معتقد بودن که جن‌هاشون از جن‌های رومی قوی‌تره؟
جالب اینجاست که قوانین حاکم بر این دو بسیار متفاوت است
و همچنین با ویژگی‌های انسان‌ها متفاوت است.
جن‌های نبطی به عدالت اعتقاد داشتند...
حسن...
میشه یه کم از اون داستان‌های جنی فاصله بگیریم ؟
انجام این کار به اندازه کافی سخت است. منظورم برگشتن بعد از اتفاقی است که افتاده.
مطمئناً.
چه کارهای دیگری در مدرسه انجام می‌دهید؟
-ورزشی چیزی؟ -چی داری میگی؟
یا موسیقی؟
چیزی؟
کمی گیتار.
خیلی باحاله.
آیا این را برای شخص خاصی مطرح کردی ؟ شاید یک دختر؟
-خانم اولا، نه! -راستی، داره این کار رو برای میرا انجام میده.
ای کله گنده.
با او کاری نداشته باش.
از اینکه حرفم را باور کردید و مرا به پترا بردید، متشکرم .
می‌دانم چقدر برایت سخت است که به جایی که طارق را از دست دادیم، برگردی.
اما این تنها شانس ماست تا جلوی تکرار آن را بگیریم.
فقط باید یه کم پول گیر بیارم و بعد راه بیفتیم.
چیست؟ (چیست؟)
هیچی.
می‌دونی، یه کم داری عجیب غریب رفتار می‌کنی.
-یاسین؟ -بله؟
تو نتونستی کار اونو تموم کنی.
می‌دانم سخت است، اما عدالت بهایی دارد.
-ببین... -من می‌تونم پیوند بینمون رو بشکنم.
-چی؟ -من میتونم کمکت کنم.
-امکان نداره. -فقط می‌خوام بدونم آماده‌ای...
ورا، من می‌خوام...
آماده برای آنچه هنوز در راه است.
این بهترین اتفاقیه که برام افتاده.
و من حاضرم هر کاری برات بکنم...
برای ما.
باشه؟ بریم.
با لیلا چه کردی؟
من این کار را نکردم. منظورت چیست؟
-با او چه کردی؟ کجاست؟ -فکر کنم جن بدنش را تسخیر کرده است.
جنی مثل ویرا.
و اگر یکی از آنها قبلاً بیرون آمده باشد، به این معنی است که همه آنها در راهند.
او به کاری که من با فهد کردم واکنش نشان داد.
به لیلا قول دادم همه چیز درست میشه.
حالا من چی بهش بگم؟
-جوابمو بده! بهش چی بگم؟ -باید فوراً ورا رو پیدا کنیم.
بهترین دوستم گم شده و فقط همینو می‌تونی بگی؟
باید دست از این همه خودخواهی برداری
و شروع به فکر کردن در مورد افراد دیگر کنید.
اتفاقاً این توصیه من به شما بود.
خب، حالا می‌توانید امتحانش کنید.
بیا بریم.
مطمئنم که اون اونو یه جایی همینجا نگه میداره.
-یاسین، باید حرف بزنیم. -پس حرف بزن.
-یاسین! -بله، حرف بزن! چیه؟
-بعد از این سفر اوضاع فرق خواهد کرد. -خب؟
پس باید مطمئن بشی...
کاملاً مطمئن باشید که این همان چیزی است که شما می‌خواهید.
آیا من را دست کم می‌گیری یا خودت را؟ نمی‌فهمم.
یاسین، باید حرکت کنیم.
فکر نکنم کسی خونه باشه.
قرار است چه کار کنیم؟
ما باید از اینجا بریم جهنم.
باید به بابام زنگ بزنم.
اینجا چیکار میکنی؟ -اومدم یاسین رو ببینم.
زنگ در را زدم اما کسی جواب نداد.
خاله، همه چی روبراهه؟
چه اشکالی دارد؟
زهیر در بیمارستان بستری است.
دارن میگن اون...
مرگ مغزی.
ما با یاسین و ورا شام می‌خوردیم.
و ناگهان با یک تکه استیک خفه شد .
متاسفم.
بفرمایید داخل.
-میتونم از تلفنت استفاده کنم؟ -البته.
برو.
بفرمایید داخل، لطفا.
الو؟ بابا، منم. (Aloham? baba, I'm inam.)
یاسین؟ قرار بود اینجا باشد.
-چرا به فهد زنگ زدی؟ -منو ترسوندی!
داشتم به پلیس زنگ می‌زدم.</i > -بابا، باشه، ببخشید!
نگران نباش. من تا نیمه شب خونه هستم. - لیلا پیش توئه؟
من نمی‌دانم لیلا کجاست. چرا می‌پرسی؟
-نمیتونن پیداش کنن. -فکر کردم رفته خونه.
دارم میام دنبالت
همه چیز اوکیه؟
-آره، بابام داره میاد دنبالم -باشه .
بفرمایید بنشینید. بگذارید از یاسین احوالی بپرسم.
فکر کردم رفت خونه.
عجیبه. گوشی رو برنمیداره.
یاسین؟
کجایی؟
پترا؟ چی؟ چرا الان داری میری پترا؟
-یاسین؟ الو؟ -الان باید بریم.
این یعنی اونا می‌دونن که ما دنبالشونیم، درسته؟
-ما بی‌صبرانه منتظر پدرت هستیم. -اون الان نمی‌ذاره من برم پترا.
-نمیخوای به لیلا کمک کنی؟ -چطور میتونی همچین چیزی بپرسی؟
معلومه که می‌خوام به لیلا کمک کنم، اما راستش رو بخوای...
داری چیکار میکنی؟
نترس. منو بگیر. -چی...
چه اتفاقی داره میفته، کراس؟
سخت!
میرا؟
چه اتفاق لعنتی‌ای اینجا افتاده؟
خالد؟
ماجرا چیه؟
-سلام، خاله. -لیلا؟
-کی رسیدی اینجا عزیزم؟ -یه کم پیش.
حالش چطوره؟
میگن فعلا حالش خوبه
نگران نباش، حالش خوب میشه.
لیلا...
ناصر عزیزم...
-بیدار شدی -مامان...
عزیزم...
خانم اولا، یه اتفاق عجیب داره میفته.
-همه بادیه نشین ها دارن در موردش حرف میزنن. -کدوم بادیه نشین ها؟
می‌گویند کسی اجازه ورود به این مکان را ندارد.
خیلی خطرناکه. میگن یه بچه گم شده.
من آنها را متقاعد کردم که تو را به خانه بچه ببرند.
حسن، حالا چی؟
بله، الان! بفرمایید خانم اولا، بریم.
-این شانس ماست. -حسن، ما نمی‌تونیم با غریبه‌ها بریم.
این به مرگ طارق مربوط می‌شود.
شاید این تنها شانس ما برای حل این مشکل باشد.
حق با اوست.
-بیا خانم اولا. عمر هم باهات میاد. -نمیای؟
ببینم می‌تونم از بچه‌های اینجا اطلاعات بیشتری بگیرم یا نه.
و تحقیقات بیشتری انجام دهید. می‌تواند مفید باشد.
آماده‌ای بریم؟ -بیا انجامش بدیم. ما چیزی برای از دست دادن نداریم.
هر وقت آماده بودی، خانم.
حسن، اینجا بمان و دردسر درست نکن.
قول میدم. این کارو نمیکنم.
بیا بریم، عمر.
-نگران نباش، پیش من امنی -میدونم. حالا بریم.
سخت؟
چه جهنمی؟
سخت؟
حسنی اونجاست!
-اون زنده‌ست. -اون زنده‌ست!
-اون جن زده شده! ببریدش پیش مادرش. -بیا دیگه.
نه! میرا کجاست؟ بذار برم!
نه! من باید میرا رو پیدا کنم.
نه! وقت نیست! باید میرا رو پیدا کنم! خواهش می‌کنم!
اون تو خطره! ولش کن منو!
میرا!
نمی‌دانم. همه ما تلف شده بودیم.
احتمالاً رفته خونه یا یه همچین جایی. بهش پیام بده یا زنگ بزن.
اما اگر از من بپرسید، او مطمئناً به شما دروغ می‌گوید.
چی؟ اون کسیه که میرا رو به مهمونی آورد.
دقیقاً. او میرا را به مهمانی آورد، بعد چه کسی حاضر شد؟
دخترهایی مثل او از بیرون خونسرد به نظر می‌رسند.
نمی‌دانم، اما قطعاً یک جای کار ایراد دارد.
-حتی با اون بچه. -کِراس؟ آره.
نگاه کن! اون حسن حرامزاده توی پترا دنبال جن می‌گرده!
همانطور که ممکن است بدانید، پترا به دلیل وجود جن در آنجا بسته است.
و من الان دارم میرم اونجا...
زیر هشتگ «شکارچی جن».
... که سعی کنم یکی از جن‌ها را بگیرم.
-«شکارچی جن»؟ -آره داداش.
نمی‌دانم چطور ممکن است کسی تا این حد احمق باشد.
داداش، دیشب چی شد؟
شهر رز حالا تبدیل به شهر ارواح شده است.
و ترس ساکنانش را فرا گرفته است.
ما از منابع متعدد شنیدیم که این تصادف تصادفی نبوده است.
امیدواریم این شایعات حقیقت نداشته باشند.
از آنجایی که نمی‌توان آنها را به صورت علمی اثبات کرد اما...
امیدوارم این کارساز باشه.
به نام جن، ظهور کن.
-چیکار می‌کنی؟ -مجبورت می‌کنم بری!
چه جهنمی؟
چه کار کردی؟
اون چی بود؟
شهر باستانی درهای خود را تا اطلاع ثانوی بست.
رئیس نیروی پلیس پترا این تصادف را محکوم کرد
و اصرار داشت که این تصادف اولین از نوع خود بوده است.
او همچنین از بازدیدکنندگان درخواست کرد نگذارند این موضوع بر تورهایشان تأثیر بگذارد.
حالا به برنامه‌مان برمی‌گردیم درباره‌ی تاریخ پترا.
شهر پترا حدود سال ۳۱۲ پیش از میلاد ساخته شد...
سلام.
مادرش کسی را نمی‌بیند.
او می‌گوید پسرش توسط جن تسخیر شده است.
-جن؟ -عمر...
چرا او این را باور دارد؟
آیا او شاهد چیز عجیبی بود؟
-سلام. -سلام. اسمت چیه؟
-سمیه. -عروسک خوبیه سمیه.
حسنی آن را برای من گرفت.
-حسنی کیه؟ -برادرم.
اون خودشه.
او از شن بیرون آمد، و دنبال دختری به نام میرا می‌گشت.
خانم اولا، بیا اینو ببین.
-چی شده؟ -کرس.
آیا او را می‌شناسی؟
-این برادرته؟ -بله.
واقعاً فکر کردی ریختن شن به سمت جن جواب میده؟
آره، الان احمقانه به نظر می‌رسه. در هر صورت هیچ‌کس باور نمی‌کرد.
من سعی کردم آنها را متقاعد کنم، اما شما می‌دانید که مردم چقدر شکاک هستند.
ضمناً، وقتی بچه بودم، همیشه حرف‌های عجیب و غریب می‌زدم.
بنابراین آنها معمولاً هر چه بگویم را رد می‌کنند، اما این بار فرق می‌کند.
این دفعه دیگه واقعا باورم شده که حق با منه.
-آیا به حرف مردم اهمیت می‌دهی؟ -بله. هم برای آنها و هم برای من مهم است.
نمی‌خواهم آن پسری باشم که هیچ‌کس با او حرف نمی‌زند و دخترها از او دوری می‌کنند.
اگر بتوانم ثابت کنم که همه این جنایات مربوط به جن است...
کی گفته اینا جنایتن؟
بعضی وقتا باید کاری رو که فکر می‌کنی درسته انجام بدی،
مهم نیست دیگران چه می‌گویند و عواقبش هر چه باشد.
یه بار دخترم...
بدون اجازه من از خانه بیرون رفت.
سرش داد زدم. او را روی زمین انداختم. اما او اهمیتی نداد.
صبح روز بعد، او فرار کرد.
فهمیدم که او از یک اسب بیمار مراقبت می‌کند.
-یه اسب مریض؟ -آره. یه اسب مریض.
او کاری را که فکر می‌کرد درست است انجام داد.
-می‌خوای بدونی جن‌ها کجان؟ -حتماً.
اون غار رو می‌بینی؟ همون که شبیه جمجمه‌ست؟
زانو بزن و گوش کن.
و اگر جن شما را صدا زد، پاسخ دهید.
میشه به جای اون جن رو صدا بزنم؟
بله. اما باید از صمیم قلب باشد.
اینجا را امضا کنید.
ببخشید.
-خانم اولا؟ -خالد، سلام.
خبری هست؟
ما به خانه‌ی بچه‌ی گمشده رفتیم. می‌گویند او تسخیر شده است.
چی؟
-اون دقیقاً شبیه کراسه. -بچه جدید؟
-فکر کنم می‌دونه میرا کجاست. -دارم میام.
باشه. خداحافظ.
-میرا رو پیدا کردن؟ -نه، عمر.
به حسن گفتی داریم میریم؟ -پیداش نمی‌کنم.
چی؟ بهش زنگ زدی؟
جواب نمی‌دهد. نگاه کردم و در اتاقش نبود.
-داری سر به سرم میذاری، عمر؟ -من که نیستم.
-بهت که گفتم، من هیچی در موردش نمی‌دونم. -عمر، باید بریم.
یه لحظه صبر کن. بذار یه نگاهی به Amman Gossip بندازم.
نگاه کن.
همانطور که ممکن است بدانید، پترا به دلیل وجود جن در آنجا بسته است.
و من همین الان دارم میرم اونجا
آیا او دیوانه است؟ آیا آن بچه دیوانه است؟
من میرم اونو میکشم!
اینجا غار است.
فکر می‌کنی جن‌ها می‌دونن کی دنبال دوستای منه؟
در داخل، پاسخ‌هایی را که به دنبالشان هستید، خواهید یافت.
فقط مطمئن شوید که سوالات درستی می‌پرسید.
می‌خواستم ازت بپرسم...
چه جهنمی؟
قرار است دنبال چه چیزی بگردم؟
یاسین، منو ترسوندی.
اینجا چیکار میکنی؟ باید قبل از تاریکی هوا بریم بیرون.
-اینجا چیکار می‌کنی؟ -یه بادیه‌نشین همین الان سوارم کرد--
سوال!
آیا تو بودی که جن را احضار کردی؟
من...
فکر می‌کنم بله، بله. فکر کنم همین الان این کار را کردم.
-تو نمیتونی به کسی بگی که ما رو دیدی. -این به نفع خودته.
نمی‌دانم چه بگویم.
از اون روز هیچی یادم نمیاد
حتی نمی‌دانم چاقو را از کجا آورده‌ام...
یا اینکه چطور گلویم را بریدم.
من بهت ایمان دارم ناصر. من اینجام تا ازت حمایت کنم.
لیلا، صرف نظر از هر اتفاقی که افتاده...
میدونی که من عاشقتم، درسته؟
-اونجاست! -هی، جیم!
-ممنون. مرد من! -حالت چطوره؟
-خوبم. همه چی خوبه؟ -همه چی خوبه.
-ممنون. -کی بهت انگ زد؟
-همه چی خوبه؟ -خوبم.
نباید میومدی. من زود میرم.
-اومدیم حالتون رو بپرسیم. -خب، لیلا، بفرمایید.
منظورم هیچی نیست،
فقط اینکه دیشب از مهمونی غیب شدی.
-چه مهمانی؟ -جشن تولد میرا.
عالی بود.واقعا از دستت رفت.
-مگه قرار نبود به تعویقش بندازی؟ -نه.
فهد برای میرا یه مهمونی گرفت تا باهاش ​​آشتی کنه...
آره. برای اینکه اوضاع رو با میرا درست کنم.
همچنین...
که منو با دوستاش آشنا کنه...
من شنیدم.
اون نازی؟
نه بابا، مهمونی برای میرا بود.
-ناجی اتفاقاً اونجا بود. -چطور تونستی این کارو بکنی، مرد؟
ای آشغال عوضی!
چه بلایی سرت اومده؟
چطور تونستی این کار رو بکنی؟
چه بلایی سرت آمده؟
-چی شده؟ -پس الان مردی؟
-خالد. -سلام.
-حسن؟ -حسنی را پیدا کردند و به خانه بردند.
می‌دانم دیوانه‌وار به نظر می‌رسد اما--
برام مهم نیست اون کیه. اون می‌دونه میرا کجاست.
-حسن چی؟ -پیداش می‌کنیم.
-بریم. -بریم.
سخت!
کجایی؟
تو نمی‌تونی منو اینجا تنها بذاری.
میرا!
سخت!
بیا دیگه! هوا داره تاریک میشه.
سخت؟
یکی کمکم کنه!
داره اتفاق میفته! کمک! کسی هست؟