برای قرن گذشته، تاریخ روسیه
سابقه خدمات امنیتی آن نیز بوده است .
آنها توسط دولت شوروی برای سرکوب مخالفان مورد استفاده قرار گرفتند.
میلیون ها نفر از دست آنها رنج بردند.
اما در حالی که ممکن است بسیاری از چیزها در روسیه امروزی تغییر کرده باشد،
شبکه امنیتی آن مسلما قوی تر از همیشه است،
و دلیل پشت آن
ظهور یک افسر است
به رئیس جمهور این کشور پهناور
من کا گ ب را بهتر از هر کس دیگری می شناسم
چون من بخشی از دایره داخلی بودم.
این داستان KGB است،
توسط جانبازان آن گفته شده است
و قربانیان آن
(خنده و تشویق)
سه جاسوس یادداشت ها را با هم مقایسه می کنند.
یکی از M15، یکی از سیا و یک مامور از KGB.
مامور MI5 می‌گوید: «ما کاملاً محرمانه کار می‌کنیم.
فقط نزدیکترین همکارانم، رئیسم و ​​من می دانیم که دارم چه کار می کنم.
مامور سیا می گوید: «این چیزی نیست.
ما حتی بیشتر رازدار هستیم.
فقط من و رئیسم می دانیم که دارم چه کار می کنم.'
مرد کا گ ب می گوید، این چیزی نیست
فقط ما راز واقعی داریم
حتی من هم نمی دانم دارم چه کار می کنم.'
(خنده و تشویق)
چنین شوخی های بی ضرر،
امروز در یک کلوپ کمدی مسکو آشکارا گفت ،
در سرکوب‌گرانه‌ترین روزها باید خیلی خصوصی به اشتراک گذاشته می‌شد
اتحاد جماهیر شوروی
چه کسی می دانست؟
مردم ترسیدند
ممکن است کسی در حال گوش دادن یا تماشای آن باشد.
و این فقط پارانویا نبود. Memorial Human Rights Centre, Moscow -->
ترس آنها موجه بود.
(موسیقی ارکسترال هیجان انگیز)
اما شوروی تصویر بسیار متفاوتی از خود نشان می داد
از طریق تبلیغات آنها
نشان داده شد که کارگران با هم برای خیر مشترک تلاش می کنند.
(موسیقی ارکسترال زنده)
اگر بخواهیم وظیفه خود را انجام دهیم، کارهای زیادی باید انجام دهیم
عقب افتادن ایالات متحده در تولید گوشت برای مردم.
در دهه‌های 1920 و 30، این دیدگاه از یک جامعه اتوپیایی
همچنین الهام بخش کمونیست ها در غرب بود.
برخی حتی حاضر به همکاری با شوروی بودند،
علیه دولت های خودشان
NKVD درجه اول در بسیج تمام منابع خود بود.
آنها از انواع انگیزه ها استفاده کردند،
و نه فقط پول
شما همچنین می توانید کمونیست ها را متقاعد کنید که مطالب را به اتحاد جماهیر شوروی منتقل کنند.
هیچ کجا برای اطلاعات شوروی اهمیت بیشتری پیدا نمی کند
از یک شهر دانشگاهی سرسبز انگلیسی
فقط 80 کیلومتری شمال پایتخت، لندن.
وقتی KGB به کمبریج نگاه کرد،
من فکر نمی کنم آنها بتوانند شانس خود را باور کنند.
یک موسسه بسیار کوچک بود
جایی که تعداد بسیار کمی از مردم
برای همه بالاترین مناصب در دولت بریتانیا تحصیل کردند.
اینجا بود، در میان آنچه که تا حد زیادی نشان داده شد
نخبگان متکبر سیستم طبقاتی انگلیسی،
که شوروی بدنام ترین حلقه جاسوسی تاریخ را به خدمت گرفت...
.. کمبریج پنج.
IAIN LAUCHLAN: بنابراین، این گروه کوچک از مردم
بسیار فاسد بودند، بسیار قابل جذب بودند.
بسیاری از آنها کمونیست بودند،
بسیاری از آنها انواع رذیلت هایی داشتند که می شد روی آنها کار کرد
و علیه آنها در قالب باج خواهی استفاده می شود.
بیشتر آنها نیز بسیار مشتاق بودند که برای شوروی کار کنند.
آنها در این لحظه از زمان نمی بینند ،
که آنها به یک ابرقدرت هیولا کمک می کنند .
آنها خود را کمک کننده می دانند
یک دولت زبردست، کوچک و سوسیالیستی که توسط دشمنان احاطه شده است.
از سال 1940، این پنج جاسوس کمبریج
شروع به افشای جزئیات یک پروژه آمریکایی برای ساخت یک ابر سلاح -
چیزی خیلی قدرتمند
که تعادل نظامی جهان را متزلزل خواهد کرد .
بنابراین، زمانی که آمریکا اولین بمب اتمی جهان را منفجر کرد،
استالین تکان نخورد.
جاسوسان کا گ ب قبلاً اطلاعاتی را ارائه می کردند،
اطمینان حاصل شود که شوروی بمب خود را خواهد داشت
در کمترین زمان ممکن
میخائیل لیوبیموف: تصمیمی از سوی استالین وجود داشت
برای تمرکز بر پروژه اتمی،
و پس از آن این بود... برنامه ها انجام شد.
"بزرگ" نامیده شد.
عملیات عظیم توسط
لاورنتی بریا ، رئیس امنیت استالین .
بریا شخصیت مهمی بود
زیرا او فهمید که چه نوع اطلاعاتی لازم است.
آنها می توانستند ببینند که بمب آمریکایی کار می کند
بنابراین آنها به سرعت تصمیم گرفتند این کار را به روش آمریکایی انجام دهند.
آنها قبلاً آنقدر مواد داشتند که فقط باید آنها را مهندسی معکوس می کردند.
اندکی پس از جنگ،
شوروی برنامه هسته ای خود را تسریع کرد.
کار مهندسی معکوس بر عهده فیزیکدان ایگور کورچاتوف بود.
هر روز عصر، کورچاتوف به دفتری در لوبیانکا می رفت
برای مطالعه مقالات جمع آوری شده توسط جاسوسان در غرب.
گروهی از منشیان هر مکاشفه جدید را رونویسی و ترجمه می کردند.
داده های فنی سخت اکنون توسط دانشمند کلاوس فوکس ارائه شده است.
یک کمونیست که در سال 1933 از آلمان نازی گریخته بود .
او یکی از مشارکت کنندگان کلیدی در برنامه بمب آمریکا بود
پروژه منهتن
IAIN LAUCHLAN: کلاوس فوکس به آن متعهد بود
کمک به شوروی برای بدست آوردن بمب،
بیشتر، از بسیاری جهات، از روی احساس انصاف
نه از روی احساس وفاداری به دولت شوروی.
او باور نمی کرد که این یک سلاح است
که باید تنها در اختیار غرب باشد.
در اوت 1949،
سه قطار در سراسر اتحاد جماهیر شوروی حرکت کردند،
به سمت استپ های قزاقستان، جایی که اولین آزمایش برنامه ریزی شده بود.
یکی حامل دانشمندان و پرسنل امنیتی بود،
از جمله لاورنتی بریا.
دیگری سرباز حمل می کرد.
و آخرین حامل یک بمب اتمی بود -
تقریبا یک کپی دقیق
بمب آمریکایی که ناکازاکی را ویران کرده بود.
IAIN LAUCHLAN: در پناهگاه قزاقستان،
در حالی که بریا و دانشمندان منتظر انفجار بمب هستند،
دانشمندان با عصبانیت می پرسند
" اگر این کار نمی کند چه اتفاقی می افتد ؟"
و بریا به شوخی می گوید: "همه شما تیراندازی خواهید شد."
اوه، آنها کاملاً مشخص نبودند که او شوخی می کند یا نه.
شاید تیرباران شده باشند.
به احتمال زیاد، آنها در یک گولاگ قرار می گرفتند
و همچنان روی برنامه اتمی کار کنید .
شکوه اتحاد جماهیر شوروی اکنون در یک لحظه استوار بود.
29 آگوست 1949 بود.
وقتی این خبر منتشر شد، غرب در شوک بود.
این سوال در سراسر جهان طنین انداز شد -
چگونه می توانستند به این سرعت به آن ها دست یابند؟
«آیا روسیه بمب اتمی دارد؟
لطفا، لطفا، لطفا، ببخشید... آیا روسیه بمب اتمی دارد؟ می توانید به ما بگویید؟
و حتی امروز نیز اختلافات باقی مانده است
در مورد اینکه آیا این دانشمندان بودند یا جاسوسان
که نقش اصلی را ایفا کرد
مناظره ای بین افراد اطلاعاتی پیش آمد
و دانشمندان هسته ای در مورد اینکه چه کسی بیشتر کمک کرده است.
همه آنها مهم بودند.
جاسوسان و دانشمندان شوروی ما با هم کار می کردند
که باعث شد این اتفاق بیفتد
اگرچه دانشمندان روسی به ساخت سلاح های هسته ای خود ادامه دادند ،
این شبکه جاسوسی NKVD بود
که برای اولین بار وضعیت ابرقدرت اتحاد جماهیر شوروی را به ارمغان آورد.
این ماموران در آمریکا بودند. کلاوس فوکس.
خارجی ها ستون فقرات آن بودند.
فوکس همیشه مورد احترام KGB بود.
این تصاویر منحصر به فرد در یک قبرستان برلین گرفته شده است
توسط پلیس مخفی آلمان شرقی در دهه 1980.
آنها یکی از برترین استادان جاسوسی KGB ، الکساندر فکلیسوف را نشان می دهند.
بزرگداشت قبر
از جاسوسی که او اداره کرد،
که او هنوز به او توجه می کرد
به عنوان یکی از بزرگترین قهرمانان اتحاد جماهیر شوروی .
جاسوسان خارجی روسیه را همتراز با ایالات متحده قرار داده بودند -
بالاترین جاه طلبی استالین
استالین قبل از هر چیز معتقد بود
که باید از اتحاد جماهیر شوروی هراس داشت و باید قدرتمند بود.
پس از آن، او می‌توانست روی ساختن خانه‌ها تمرکز کند
و بالا بردن سطح زندگی
هزینه های نظامی افزایش یافت
در حالی که در سراسر کشور، تقریباً همه چیز کمبود داشت.
اما روس ها می توانند حتی جنگ هسته ای را نیز تغییر دهند
به شوخی در مورد مبارزه زندگی به عنوان یک شهروند شوروی.
در یک جلسه دفتر سیاسی، آنها در حال بررسی تسخیر فوری جهان سرمایه داری هستند.
بریا می گوید: ما دوازده بمب اتمی داریم. باید آنها را در چمدان ببندیم
آنها را به پایتخت های بزرگ جهان بفرستید
و به طور همزمان آنها را منفجر کنید.
میکویان فریاد می زند
اما، رفیق بنا، یک نقص در نقشه شما وجود دارد.
چمدان کافی ندارم!
(خنده و تشویق)
عملیات عظیم موفقیت بزرگی بود
برای لاورنتی بریا، رئیس NKVD.
تعداد انگشت شماری از عوامل خوب
اتحاد جماهیر شوروی را به یک ابرقدرت تبدیل کرده بود.
("راهپیمایی جنازه" توسط شوپن پلیز)
هنگامی که استالین در سال 1953 درگذشت،
به نظر می رسید که جانشین او لاورنتی بریا باشد.
تحت سرپرستی او،
سرویس اطلاعاتی به تغییر اتحاد جماهیر شوروی کمک کرده بود
تبدیل به کشوری قدرتمند برای رقابت با قدرت نظامی آمریکا شود.
رفقای عزیز بیان با کلمات سخت است
غم بزرگی که این چند روز گذشته بود
هر ذره رهبر،
بریا در تشییع جنازه استالین برای جمعیت سخنرانی کرد .
اما او با جاه طلبی مرد سمت چپش حساب نکرده بود -
نیکیتا خروشچف،
یکی دیگر از مقامات بلندپایه حزب.
وقتی استالین مرد، بریا فکر کرد
که او رهبر می شود
اما خروشچف از او پیشی گرفت.
در عرض چند هفته، خروشچف کودتا کرد و قدرت را به دست گرفت.
باعث تعجب بریا شد.
او فکر می کرد که خروشچف یک ساده لوح اوکراینی است.
فقط به مسائل حزبی مربوط می شود.
بریا فکر کرد "من تمام قدرت را دارم"
و فکر نمی کنم او را به عنوان حریف ببیند.
بریا نمی دانست که خروشچف حمایت ارتش را به دست آورده است -
تنها نیرویی قدرتمندتر از خودش
این یک غفلت مهلک بود.
خروشچف او را به اتهام کار برای دشمن دستگیر کرد.
آنچه بعدا اتفاق افتاد همچنان یک راز باقی مانده است.
IAIN LAUCHLAN: پس نسخه رسمی این است که بریا
محاکمه و اعدام می شود.
یکی از چیزهای عجیب در این مورد
این است که هیچ عکس رسمی دستگیری از بریا وجود ندارد
در آرشیوهایی که دیده ایم.
بنابراین، ما باید حرف خروشچف را قبول کنیم
که بریا در دسامبر 1953 محاکمه شد و سپس اعدام شد.
به هر حال، بریا اکنون رفته بود.
حرکت بعدی خروشچف
کاهش قدرت خدمات امنیتی در خانه بود،
در قدرت سرکوب خود حکومت می کند.
کاهش های گسترده ای در بخش های مختلف صورت گرفت،
که نشان می دهد خروشچف در تلاش بود تا قدرت این ابر آژانس را مهار کند.
64000 نیروی امنیتی دولتی
تازه اخراج شدند
آنها هم تحقیر شدند.
آنها را "سگ های بریا" و چیزهایی از این قبیل می نامیدند.
می توانید تصور کنید که چگونه آژانس ما را تضعیف کرد.
برای آن خدمتگزاران وفادار داخل KGB، خروشچف یک خائن بود.
من نمی توانم کار خروشچف را به شکل دیگری ببینم.
وجدان، هسته درونی و تجربه من به عنوان یک چکیست
به من اجازه نخواهد داد که اعمال خروشچف را متفاوت ببینم.
برای دیگران، این ورود خوش آمد گویی بود
رهبری که به نظر به آزادی بیشتر اعتقاد دارد.
او یک چیز انسانی در او داشت.
او یک مرد کاملاً خوب بود
توسط تبلیغات کمونیستی
آن همه مارکس و انگلس و آن همه آشغال.
خروشچف تصمیم گرفت تا حزب کمونیست را تغییر دهد
به عنوان مدافع واقعی مردم
خروشچف هیچ فایده ای در مجازات همه نمی دید
که ممکن است غرغر ضد شوروی انجام دهد یا نارضایتی نشان دهد.
به همین دلیل KGB در زمان خروشچف
نسبت به زمان استالین افراد بسیار کمتری را دستگیر کرد.
اما KGB انسانی نشد
زیرا ابزار سرکوب باقی ماند
و بخشی از مبارزه با مخالفان است.
با وجود دستورات بالا
برای نشان دادن ملایمت بیشتر نسبت به مخالفان سیاسی،
نیروهای امنیتی به زودی راه های محتاطانه تری دیگر پیدا کردند
برای مجازات زندانیان
آنها راه دیگری برای شکنجه مردم اختراع کردند.
اینها به اصطلاح "سلول های نرم" بودند.
جایی که آزار زندانیان
پیچیده تر شد
مردی را به چنین سلولی می برند
و نگهبانان او را از دست و پاهایش می گرفتند
و او را به سمت این دیوارها پرتاب کنید.
قربانی هیچ نشانه ای از آزار فیزیکی نداشت
اما اندام های داخلی آسیب دیده و آسیب دیده اند.
هر دوی این افراد برای فعالیت های ضد شوروی در اینجا خدمت می کردند ،
اما آنها تجربیات بسیار متفاوتی داشتند.
ایوان مامچور در زمان استالین و سپس خروشچف اینجا بود.
Zorian Popadiuk 30 سال بعد اینجا بود.
شنیدم وقتی ایوان اینجا بود، نه تختی بود، نه چیزی.
ما اینگونه تختخواب داشتیم، سه تا سلول، شماره 55.
اجازه نداشتی بخوابی
بنابراین در روز، در گوشه ای می نشستم و چرت می زدم.
اما وقتی نگهبان وظیفه متوجه آن شد
از طریق پنجره کوچک یا از طریق آن فیدر
با کلید درها را می زد و می گفت
"خواب نیست. خواب نیست!»
زمانی که زوریان پوپادیوک اینجا بود، سیستم زندان کمتر سخت‌گیرانه بود .
اما ارعاب همچنان امری عادی بود.
من... وقتی آن افراد، کا.گ.ب، برای تفتیش خانه ام آمدند
من نوع وحشیگری خودنمایی آنها را مشاهده کردم.
می دانستم که این فقط یک نمایش است، تا مرا بترساند.
انگار زندگی زندان در اینجا به اندازه کافی وحشتناک نبود،
مامچور به اردوگاه زندان کنگیر در قزاقستان فرستاده شد .
در سال 1954، به دلیل مرگ استالین و بریا در سال قبل
و وعده اصلاحات در زمان خروشچف،
زندانیان اینجا و در اردوگاه های دیگر
شروع به مطالبه حقوق اولیه خود کردند.
یک روز در 15 می
گفتیم: بس است. ما دیگر کار نمی کنیم!»
ما چیز زیادی نخواستیم.
ما می خواستیم آنها نشان های شماره ما را حذف کنند،
میله های آهنی را بردارید
از پنجره ها و درها،
و سطل های شیب دار که در زندان ها و اردوگاه ها استفاده می شد را بردارید
out of our cells. -->
وقتی این درخواست های ساده رد شد،
زندانیان اردوگاه را تصرف کردند.
پس از 40 روز، مسکو سرانجام تانک و سرباز فرستاد.
صدا، جیغ، فریاد و شلیک توپ به گوش می رسید...
و همچنین صدای مسلسل ها.
از خواب بیدار شدیم و نمی دانستیم چه کنیم.
لوله اسلحه را از پنجره پادگان فشار می دادند
و آتش باز
و مردم شنوایی خود را از دست می دهند اگر آن چیزها در نزدیکی شلیک شود.
هر که پادگان را ترک کرد
توسط مردان با مسلسل کوتاه شد.
در نتیجه این گانگستر ...
من نمیتونم...
بعداً تخمین زده شد، تقریبی ...
که بیش از 600 نفر
در آن روز کشته و زخمی شدند.
شش تن از رهبران شورشیان اعدام شدند.
اما خروشچف به سرعت به نیاز به اصلاحات فوری پی برد.
مامچور آزاد شد
همراه با هزاران نفر دیگر که برای یک دوره جدید بی تاب هستند.
همه قیام ها اینجوریه
با وعده های بی دلیل بالا و محقق نشده شروع کنید
توسط مقامات ساخته شده است.
اگر زندانیان روزنامه بخوانند و ببینند بیرون چه خبر است
آنها متوجه می شوند که کشور در حال تغییر جهت است.
آنها می دانند که برخی تغییرات سیاسی در حال وقوع است
و آنها می خواهند که این اصلاحات در مورد آنها نیز اعمال شود.
قیام کنگیر بسیار وحشیانه سرکوب شد.
رژیم همچنان وحشی بود، اما شروع به تغییر کرد.
خروشچف رنگ سبک تری به سیاست داخلی می آورد .
اما در صحنه جهانی، او به شدت متخاصم بود.
جنگ سرد در سال 1962 به اوج خود رسید.
زمانی که جهان بیش از هر زمان دیگری به نابودی کامل نزدیک شد.
از قضا، KGB بود
که به عقب نشینی آن از لبه پرتگاه کمک می کند.
نیکیتا خروشچف از جاسوسانش می دانست
آمریکا مخفیانه تسلیحات هسته ای را در سرزمین اصلی اروپا مستقر کرده است،
به طور مستقیم اتحاد جماهیر شوروی را هدف قرار می دهد.
خروشچف با تهدید متقابل در حیاط خلوت آمریکا مواجه شد.
شوروی موشک های خود را در خاک کوبا قرار داد.
و در ایالات متحده از آن مطلع شدند.
در داستانی ناگفته تا امروز،
ملاقات تصادفی بین یک مامور KGB و یک زن جوان
به مسکو هشدار داد که آمریکا به دنبال آنها است.
من به نوعی درگیر آن بحران موشکی کوبا بودم.
او در آن زمان خبرنگار رادیو در نیویورک بود.
این پوشش او بود.
من به یک خانم جوان برخورد کردم و او را به نوشیدن نوشیدنی دعوت کردم.
و بعد به من گفت که معشوقه دارد.
او یک خلبان شناسایی نیروی هوایی ایالات متحده است.
او اکنون در پرواز به کوبا است.
گفتم: "اوه، واقعا؟
"میشه برنامه اش را به من بدهید،
"پس در این مدت با هم ملاقات خواهیم کرد ؟
"در حالی که او پرواز می کند، ما با هم جمع می شویم."
و او گفت: "باشه" و برنامه را به من داد.
بنابراین، این یک عملیات اطلاعاتی ساده بود.
کالوگین بلافاصله به مرکز مسکو گزارش داد.
کندی کوبا را محاصره دریایی کرد
و علنی شد و به شوروی هشدار داد
اگر موشکی از کوبا شلیک شده باشد،
حملات ایالات متحده سریع و قطعی خواهد بود .
خروشچف دقیقا می دانست چه نوع واکنش زنجیره ای
اولین حمله اتمی به حرکت در می آید.
او می دانست که 2400 هدف در اتحاد جماهیر شوروی از بین خواهد رفت.
اولگ کالوگین: برای اولین بار در زندگی ام فکر کردم
شاید فردا، پس فردا،
می دانید، یک حمله هسته ای بزرگ رخ خواهد داد - منظورم، متقابل است -
و همه ما خواهیم مرد
در اوج بحران،
الکساندر فکلیسوف ، مهمترین مامور KGB در واشنگتن،
یک کانال ارتباطی مخفی راه اندازی کنید
بین کاخ سفید و مرکز مسکو.
کندی از طریق این منبع، یک توافق سازش را فیلتر کرده است
جایی که آنها موضع شرافتمندانه ای برای اتحاد جماهیر شوروی ارائه می کنند
تا سلاح های هسته ای خود را حذف کنند
و آمریکایی ها تضمین می کنند که به کوبا حمله نمی کنند.
کندی نیز موافقت کرد
خروج موشک های هسته ای آمریکا از ترکیه
با تمام شدن زمان و مسلح کردن هر دو طرف به کلاهک های خود،
فکلیسوف به سفارت شوروی در واشنگتن بازگشت
برای ارسال اخبار پیشنهاد
از یک اتاق ارتباطات مخفی در زیرزمین.
مسکو شرایط کندی را پذیرفت.
از جنگ هسته ای به سختی جلوگیری شد.
KGB نقش مهمی در طول بحران ایفا کرد
زیرا این کانال های اطلاعاتی بسیار مهم بودند
برای اینکه خروشچف و کندی به تفاهم برسند.
الکساندر فکلیسوف در قبرستان مسکو خوابیده است.
تعداد کمی از کسانی که از آنجا عبور می کنند می دانند که او نقشی حیاتی داشته است
در نجات جهان از جنگ هسته ای
شوروی با آمریکا به بن بست رسیده بود
زیرا شبکه جاسوسان خارجی آنها
به آنها کمک کرد و آنها را در جریان قرار داد.
پنج خال کمبریج
همه از طریق درجات خدمات ملکی بریتانیا ارتقا یافته بودند.
یکی از آنها، کیم فیلبی،
در حال حاضر رئیس اطلاعات بریتانیا در آمریکا بود.
او در واقع مشغول آموزش نیروهای تازه نفس برای اعزام به مسکو بود.
فقط برای خیانت به آنها،
منجر به اعدام اجتناب ناپذیر آنها می شود .
این به سادگی به ذهن رؤسای او در لندن نمی رسید
که یکی از هم نوعان آنها می تواند جاسوس باشد.
عضویت فیلبی در مؤسسه،
باشگاه های آن، مدارس مناسب، مؤسسات مناسب،
پیشینه خانوادگی او،
او "یکی از ما" بود.
این کلید پنهان شدن او در دید آشکار بود.
مردم هم باور نمی کردند که او جاسوس باشد
چون خیلی جسورانه بود
او به عنوان یک هوادار کمونیست، گذشته ای به خوبی ثبت شده بود .
او در مورد معاشقه قبلی خود با کمونیسم بسیار باز بود
که مردم فکر نمی کردند ممکن است.
زمانی که دو نفر از پنج مورد در معرض خطر قرار گرفتن در معرض قرار گرفتند،
فیلبی توانست به آنها هشدار دهد و آنها به مسکو فرار کردند.
وقتی خودش مشکوک شد،
او شجاعت فوق العاده ای از خود نشان داد،
برگزاری یک کنفرانس مطبوعاتی در خانه مادرش در لندن.
آخرین باری که با یک کمونیست صحبت کردم،
با دانستن اینکه او یک کمونیست است،
مدتی در سال 1934 بود.
جلای عرق روی صورتش کاملا نمایان است.
او مدام از زبانش برای لیسیدن دندان های عقبش استفاده می کند.
هر دانشجوی زبان بدن
می‌توانست ببینم این مردی است که می‌چرخد و دروغ می‌گوید
و با این حال، در همان زمان،
لهجه لبخند، جذابیت، همه در معرض دید قرار گرفتند.
میخائیل لیوبیموف: فیلبی البته خائن نبود.
او یک الهام بخش بود، یک قهرمان.
خیلی به ما خبر می داد.
میخائیل لیوبیموف، سرهنگ و جاسوس KGB،
کیم فیلبی را خوب می شناخت.
فیلبی مرد بسیار خوبی بود،
او یک کمونیست فداکار قدیمی بود،
کاملا متفاوت از کمونیست ها
که در اتحاد جماهیر شوروی بودند.
فیلبی نتوانست سوء ظن را از بین ببرد
و در سال 1963، پس از یک خبر مبنی بر اینکه او در شرف دستگیری است،
او به مسکو گریخت.
اما او بیش از حد به زندگی بالا در غرب عادت کرده بود .
حالا او در شوک بود.
برای او زندگی در روسیه شوروی پیش پا افتاده بود.
اولین باری که فیلبی را ملاقات کردم، او...هوم...
.. مست.
و متاسفانه مشکل او همین بود
اما او کار دیگری نداشت
و مینوشید و خاطرات روزگار قدیم را به یاد می آورد.
خوشبختانه، ژنرال سابق KGB، اولگ کالوگین
فهمید که فیلبی چه می گذرد.
او تقریباً یک دهه خود را به جاسوسی در آمریکا گذرانده بود.
زمانی که کالوگین رئیس ضد اطلاعات مسکو شد،
او باید راه‌هایی پیدا می‌کرد تا برجسته‌ترین جاسوسش را در کنارش نگه دارد.
من برای او چندین برنامه ترتیب دادم.
در میان آن ترتیبات،
کالوگین برای غلبه بر تنهایی فیلبی، مهمانی هایی ترتیب داد.
زنان جوان روسی معرفی شدند.
البته به برخی از خانم ها آموزش داده می شود
برای ارتباط با او
این واقعا باعث شد دوباره به زندگی برگردد.
بار دیگر از زندگی خصوصی خود لذت می برد،
فیلبی به عنوان مربی به KGB خدمت کرد .
(تشویق حضار)
من باید شخصاً از همه شما برای استقبال بسیار پر سر و صدا و گرم شما تشکر کنم.
در اواخر سال 1981،
از او فیلمبرداری شد که پلیس مخفی آلمان شرقی، استاسی، را گزارش می دهد.
در مورد نفوذ او به اطلاعات بریتانیا.
برای من کاملاً روشن شد که از نظر مسکو بهترین هدف است
سرویس مخفی بریتانیا خواهد بود.
این تنها هدف نبود، اما مهمترین هدفی بود که باید به آن هدف گرفت.
او با خونسردی مشاغل معمولی را تشریح می کند،
ارائه اسناد طبقه بندی شده به سرپرست شوروی خود.
من فایل ها را صبح زود پس می گرفتم و سر جای خود می گذاشتم.
(تشویق حضار)
اما شبکه ارزشمند کمبریج اکنون به تاریخ تبدیل شده بود.
20 سال می گذشت تا مسکو منبع دیگری پیدا کند
همان کالیبر کیم فیلبی.
اطلاعات شوروی سهم عادلانه خود را از درام های پرمخاطب داشت.
اما جاسوسی گاهی اوقات به مسخره می رود.
سرهنگ میخائیل لیوبیموف یک اغواگری را به یاد می آورد
که کاملا طبق برنامه پیش نمی رفت.
دختر آمریکایی،
او را دختر سیا می دانستند...
.. و، اوه، من قرار شد در هتل فوق العاده و شیک مسکو زندگی کنم
جایی که او نیز ماند
یک دوربین کوچک در دیوار پنهان شده بود ،
پشت یک صندلی با پشت باز
این فیلم برای باج‌گیری از مامور سیا استفاده می‌شود .
و بعد شروع کردیم به عشق ورزیدن
و ناگهان یک تلفن زنگ می زند
فقط در اوج این جلسه فوق العاده، می توانم بگویم.
و مرد KGB من، او می گوید:
"صندلی را حرکت دهید، صندلی را کنار بگذارید."
موقع درآوردن تمام لباس هایم را روی صندلی می گذارم
و صندلی فقط نمای این صحنه فوق العاده را بسته است.
لحظه از دست رفت و زن از تله فرار کرد.
(موسیقی رقص روسی پخش می شود)
اگر خود عوامل کا گ ب در معرض خطر قرار می گرفتند،
به آنها آموزش داده شده بود که چگونه با آن برخورد کنند.
به زیردستانم یاد دادم که اگر مشکل دارند
یا در یک موقعیت
وقتی با برخی اسناد یا تصاویر روبرو می شوند ،
به بچه ها بگویید که ... "اوه، عالی!
می‌توانید نسخه‌هایی را به من بدهید و من آن را به دوستانم بدهم؟
با تمایل شما به پذیرش آن، آنها را خلع سلاح کنید.
احساس ترس نکن همین است.
رئیس اولگ کالوگین در لوبیانکا، یوری آندروپوف،
بهتر از هر کسی فهمید
قدرت KGB برای بهره برداری از نقاط ضعف مردم.
او در سال 1967 توسط جانشین خروشچف ، لئونید برژنف منصوب شد.
آندروپوف مصمم بود که KGB را بازسازی کند
به آنچه که او معتقد بود جایگاه واقعی آن است،
تحت کنترل جامعه شوروی.
او می دانست که خروشچف با نهادهای امنیتی چه کرده است.
احترامی نداشتند.
جامعه خدمات را به طور کلی تحقیر می کرد
و به ویژه افرادی که در آنجا کار می کنند.
برای ارائه خدمات در نور بهتر،
آندروپوف سفارش ساخت فیلم‌ها و رمان‌ها را داد
شامل عوامل جسور که به فرماندهی عالی نازی ها نفوذ می کنند.
همه چیز برای جلال مادر روسیه.
او جایگاه این سرویس را ترمیم کرد
و افراد باهوش زیادی را جذب کرد.
همزمان با تغییر برند خدمات،
آندروپوف در صدد برگرداندن بسیاری از آزادی های بدست آمده در دوران خروشچف بود.
او یک تندرو بود .
آن اپلبام: آندروپوف معتقد بود
که هر عنصر مخالف، هر چیزی،
می تواند در نهایت منجر به چیزی بسیار بزرگتر شود.
در سال 1968، چکسلواکی، متحد اتحاد جماهیر شوروی،
به نظر می رسید که از کمونیسم به سبک شوروی دور می شود .
«بهار پراگ» امیدهایی را برای آزادی بیشتر ایجاد کرد.
آندروپوف تندرو از عوامل تحریک کننده استفاده کرد
جاسازی انبارهای اسلحه به عنوان دلیلی بر توطئه مورد حمایت غرب،
سپس از این بهانه ای برای تهاجم استفاده کرد.
اولگ کالوگین یک کابل امن در واشنگتن دریافت کرد.
در حال حاضر، او به رئیس ایستگاه KGB در آنجا رسیده بود .
این پیام به یک بمب دیپلماتیک تبدیل شد.
گفت که «فردا، نیروهای پیمان ورشو
وارد چکسلواکی خواهد شد
برای درهم شکستن ضدانقلاب تحت حمایت غرب...
..میدونی شورش کن
«لطفاً به سفیر اطلاع دهید
"و برای مشکلات احتمالی در اطراف سفارت آماده شوید."
سفیر شوروی آناتولی دوبرینین بود.
یک دیپلمات خوش ذوق،
به همان اندازه که او در داخل کشورش محبوب آمریکایی ها بود.
من با سفیر تماس گرفتم و کابل مسکو را به او نشان دادم.
من واقعاً حرفه‌ی شهرتم را به خطر انداختم.
گفتم: احمق ها.
اما واکنش سفیر کاملاً غیرمنتظره بود.
گفت: احمق.
این واکنش سفیر دوبرینین بود
به حمله شوروی به چکسلواکی.
(فریاد زدن)
اگر آمریکایی ها آن کابل را رهگیری می کردند،
تاریخ چک ممکن است مسیر دیگری داشته باشد .
طنز روسی نشان می دهد که فقط چک ها نبودند
که آرزوی زمان های لیبرال تر را داشت.
یک چک به یک سرباز شوروی می گوید: "شب یک شب حاضر شو و دولت من را منحل کن.
اگر من این کار را با شما انجام دهم چگونه دوست دارید؟
سرباز پاسخ می دهد
چه زمانی می توانید شروع کنید؟
(خنده)
در آگوست 1968،
نیروهای شوروی جنبش رفرمیستی چکسلواکی را سرکوب کردند.
اولگ کالوگین: بهار پراگ واقعاً یک رویداد غم انگیز بود.
تعداد کمی از مردم از این واقعیت منزجر شده بودند
که شوروی به چکسلواکی می نگریست
انگار بخشی از اتحاد جماهیر شوروی است.
تهاجم
و سرکوب جنبش اصلاح طلب در چکسلواکی
ادعای تسلط شوروی بر اروپای شرقی را مطرح کرد.
همه چیز در مورد اتحاد جماهیر شوروی
اکنون از منظر حقوق بشر نگریسته می شود.
از یک طرف اتحاد جماهیر شوروی اعلام کرد
که این بهترین جامعه تا کنون بوده است.
از طرفی کارهایی انجام دادند
دیگر کشورها و ملت ها نمی توانستند بپذیرند. مرکز حقوق بشر یادبود، مسکو
سیاست شوروی در رابطه با ناراضیان از حکومت شوروی
تبدیل به نقطه کانونی برای کل جهان شد.
در سال 1975، پس از مذاکرات بین المللی،
اتحاد جماهیر شوروی با امضای توافقنامه دیپلماتیک موافقت کرد
به نام توافقنامه هلسینکی،
که شامل احترام به حقوق بشر بود.
مخالفان شکاک بلافاصله گروه هلسینکی را تأسیس کردند.
زمانی که شوروی توافق را زیر پا گذاشت، به غرب گزارش دهد .
میروسلاو مارینوویچ در میان بنیانگذاران بود.
او ارعابی را که به دست KGB متحمل شده بود به یاد می آورد.
میروسلاو مارینویچ: به محض اینکه از خانه بیرون آمدم...
(موتور ماشین روشن می شود) .. ماشین
که نزدیک ایستاده بود
چراغ را روشن کرد
و من در نور...یک ماشین می رفتم .
و من بلافاصله پیام را فهمیدم.
"شما در حال حاضر تحت کنترل هستید."
همه جا ما را تعقیب کردند.
وقتی ارعاب مانعش نشد،
مارینوویچ دستگیر شد
و به هفت سال در Perm-36 محکوم شد،
یکی از بدنام ترین اردوگاه های کار سیبری.
در میان بسیاری از فعالان سمیون گلوزمن نیز وجود داشت.
چکیست ها می گویند
"شما اینجا برای خود یک آکادمی واقعی دارید."
ما پاسخ می‌دهیم: «فرماندار، ما برای آمدن به اینجا بلیط نخریدیم».
شما سلامت جسمانی و جسمی خود را از دست می دهید
اما شما کرامت انسانی خود را حفظ می کنید، همان چیزی که دارید.
من یه کاری میکنم بعد میتونم بگم
تو مرا بیهوده اینجا گذاشتی. شما سلاح های هسته ای خود را دارید.
دنیا از تو می ترسد اما من نمی ترسم.
اما رئیس KGB آندروپوف روش دیگری را برای سرکوب اعمال کرد.
حتی از گولاگ ترسناک تر است.
یکی از ابزارهایی که او برای تضعیف مخالفان استفاده کرد
این بود که آنها را نه در زندان بلکه در موسسات روانپزشکی حبس کنند
و این تا حدودی از دیدگاه روابط عمومی انجام شد .
آندروپوف از همان ابتدا تا انتها بسیار اهمیت داد .
چگونه توسط جهان خارج درک شد
و می خواست به مردم بگوید، ببینید ما زندانی سیاسی نداریم.
ما فقط آدم‌های دیوانه‌ای داریم که برای خودشان...
«..به خاطر بیماری روانی خودشان ،
"قدردان عظمت حزب ما نباشید .
در موسسه روانپزشکی سربسکی در مسکو،
مخالفان با یک بیماری اختراعی تشخیص داده شدند -
"اسکیزوفرنی تنبل".
اسکیزوفرنی تنبل قطعا است
یک قسمت بسیار شرم آور
در تاریخ روانپزشکی شوروی،
همانطور که این خود روانپزشکان است
که در اوایل دهه 1960 به این مفهوم رسیدند .
در واقع، اگر کسی به ارزش های شوروی اعتقاد نداشت،
پس آنها باید دیوانه باشند.
آنها این را در مؤسسه سربسکی می دانستند
آنها می توانند یک موش آزمایشگاهی مبتلا به اسکیزوفرنی را تشخیص دهند.
براشون مهم نبود
گلوزمن خودش روانپزشک بود
و این نکوهش او از این عمل بود
که باعث شد او در وهله اول به Perm-36 فرستاده شود .
در سیبری از یکی از هم زندانیانش الهام گرفت
برای نوشتن شرح زندگی برای بیماران روانی
کار باید یک فصل به صورت غیرقانونی خارج می شد.
خوشنویسان ماهری داشتیم
که با حروف ریز روی نوارهای کوچک کاغذ می نوشت
که جمع شده و سپس، با عرض پوزش، وارد مقعد کسی می شوند.
اما این نوشته قبلاً برای اتحاد جماهیر شوروی روی دیوار بود.
تعداد مخالفان به سرعت در حال افزایش بود،
و اقتصاد در حال رکود بود.
ایان لاچلان: دولت شوروی در فن آوری های قدیمی بسیار خوب بود - زغال سنگ، فولاد.
اما با پلاستیک، مواد شیمیایی جدید، به ویژه کامپیوترها،
اتحاد جماهیر شوروی با سرعت شگفت انگیزی از غرب عقب می افتاد .
آخرین چیزی که آنها نیاز داشتند
این بود که در جنگی غرق شوند که نمی توانستند تحمل کنند.
افغانستان همسایه مدتها کشور مشتری اتحاد جماهیر شوروی بود.
اما در سال 1979، ناآرامی های داخلی رژیم کمونیستی افغانستان را به وجود آورد
به طور خطرناکی ناپایدار به نظر می رسند
برای حفظ نفوذ آنها،
شوروی نیروها را فرستاد،
با واحدهای KGB و نیروهای منظم
گرفتن یک ارتش چریکی در قلمرو خود.
(تیراندازی سریع)
رهبری شوروی مرتکب اشتباه اساسی شد
از دیدن برتری نظامی آن
به عنوان کلید موفقیت آن در افغانستان،
و به این واقعیت فکر نکرد ،
"آیا حاضر بود بهای یک جنگ طولانی و طولانی را بپردازد ؟"
زمانی که شوروی از افغانستان خارج شد
پس از 10 سال جنگ تلخ،
15000 سرباز آنها مرده بودند
و اقتصاد آنها به هم ریخته بود.
برای مقابله با کار اصلی که زندگی پیش روی ما گذاشته است...
اما در اوج جنگ، در سال 1985،
بارقه امیدی پدیدار شد
به شکل رئیس جمهور میخائیل گورباچف.
او اصلاحاتی را مطرح کرد که به «پرسترویکا» معروف است.
آن اپلبام: من فکر می کنم مقامات امنیتی مردم بودند
که کشور را به بهترین شکل درک کرده است.
آنها... در واقع، گمان می رود که کا گ ب بوده است
که در اصل صداهای اصلی پرسترویکا بودند ،
زیرا آنها دقیقاً درک می کردند که چقدر از اتحاد جماهیر شوروی عقب مانده است
و چقدر برای رسیدن به غرب باید انجام شود .
نکته اصلی همین است.
بلافاصله پس از به قدرت رسیدن گورباچف،
جهان بزرگترین فاجعه هسته ای خود را متحمل شد.
در 26 آوریل 1986،
رآکتور هسته ای چرنوبیل دچار افزایش برق شد
انتشار تشعشعات کشنده
با این حال این فاجعه ای بود که KGB سعی کرده بود از آن جلوگیری کند.
ما به مسکو اطلاع دادیم که این نوع تصادف ممکن است رخ دهد.
مقررات نادیده گرفته شد.
سیمان و سایر مواد کافی نیست.
متأسفانه هیچ کس توجهی نکرد.
در نتیجه، کل شهر پریپیات،
کمتر از 100 کیلومتر از کیف،
باید تخلیه می شد
آندری کوهوت، مدیر آرشیو KGB در کیف،
هشدارهای ایمنی هشدار دهنده را کشف کرده است
مدتها قبل از وقوع فاجعه توسط ماموران KGB مطرح شد .
KGB آن مسائل را گزارش کرد اما حزب کمونیست آنها را نادیده گرفت.
تسریع کنید، ساخت و ساز را تا سالگرد انقلاب تمام کنید.
متأسفانه، برای کل اتحاد جماهیر شوروی بسیار معمول بود،
سعی کنید و پروژه های بزرگ را قبل از سالگرد تکمیل کنید
صرف نظر از مشکلات و عیوب کشف شده در فرآیند.
پس از فروپاشی،
کشورهای همسایه به سرعت نشت گسترده تشعشع را شناسایی کردند.
با این حال، مقامات شوروی به مردم خود هشدار ندادند
و دستور داد که جشن اول ماه مه در کیف برگزار شود
باید طبق برنامه پیش برود
آنها با افزایش سطح تشعشعات راهپیمایی کردند.
مردم کیف باور نداشتند که مضر باشد.
شما نمی توانید آن را بو کنید، هیچ دردی به شما نمی دهد.
آنها باور نداشتند که تشعشع می تواند بر آنها تأثیر بگذارد.
خانواده ها با بچه هایشان آنجا بودند، حتی پسر کوچک من هم آنجا بود.
ممنوع بودند که ...
سربازان کا گ ب صراحتاً از تخلیه فرزندان ما منع شدند.
نظم و انضباط آنقدر قوی بود که غیرممکن بود.
ما سربازی بودیم.
شما را به جایی می فرستند و شما می گویید نه؟
هیچ کس حتی نمی توانست آن را در نظر بگیرد.
18 روز گذشت
قبل از اینکه رئیس جمهور گورباچف ​​علناً فاجعه را اعتراف کند.
با توجه به ماهیت خارق العاده و خطرناک آنچه در چرنوبیل رخ داده است
دفتر سیاسی در تلاش است تا تمام جنبه های حادثه را حل کند
و پیامدهای آن
بخش بزرگی از کار و مسئولیت بر عهده کارکنان دولت اوکراین و بلاروس است.
امروزه 299 نفر با درجات مختلف بیماری تشعشع در بیمارستان بستری هستند.
هفت نفر فوت کرده اند.
ارقام واقعی بسیار متفاوت هستند.
موزه چرنوبیل در کیف
به یاد هزاران آسیب دیده از این فاجعه کاملاً قابل اجتناب است،
بسیاری از آنها کودک هستند
چرنوبیل برای اتحاد جماهیر شوروی یک فاجعه بود .
در داخل، سیستم در حال شکست بود.
به نظر می رسید فقط یک مسئله زمان برای فروپاشی آن است.
اما در جنگ جاسوسی، کا گ ب به تازگی عقب نشینی کرده بود
بزرگترین کودتای استخدامی در تاریخ طولانی آن.
چیزی به طرز وحشتناکی اشتباه شده بود
در جامعه اطلاعاتی آمریکا
منابع ما، دارایی های ما،
به مسکو فراخوانده شدند و اعدام شدند.
کا گ ب جایی در بالای سیا خال داشت .
هیچ کس سرنخی نداشت که او کیست.
ارزش اطلاعاتی که او ارائه کرد - فوق العاده است.
و آنها فهمیدند که KGB
واقعاً می تواند کارهای فوق العاده ای انجام دهد، بله.
در راستای پروتکل،
نام او را فقط یک حلقه بسیار نزدیک در داخل KGB می دانستند.
من بر صدها دارایی خارجی نظارت داشتم
و من عملاً یک نام را نمی دانستم ،
مگر کسانی که من خودم استخدام کردم.
اما در غیر این صورت، من نامی را نمی دانستم،
و اگر نامی بپرسم، مشکوک می شود.
"چرا او می خواهد نام را بداند؟ این مشکوک است."
لازم نیست اسمشو بدونی شما باید اسم رمز او را بدانید.
با اسم رمز Nightmover،
خال صدمات زیادی ایجاد می کرد،
با بیش از 20 دارایی کلیدی شوروی که برای آمریکایی ها کار می کند
یا زندانی یا اعدام شده
هر که بود، بازرسان FBI
می دانست که باید جلوی او گرفته شود و به سرعت.
DELL SPRY: آسیب باورنکردنی بود.
او تمام برنامه های فنی ما را رها کرد
که ما در مقابل روس ها می دویدیم .
اما علاوه بر آن،
او از اطلاعات مثلاً برنامه های ماهواره ای ما صرف نظر کرد.
او این اطلاعات را به دست می آورد و به روس ها می داد.
اطلاعات در مورد برنامه های صوتی برای زیردریایی های ما،
او این اطلاعات را به روس ها منتقل می کرد.
هر چیزی که او می توانست لمس کند. هر چیزی که به دستش می رسید.
بسیاری از ماموران مورد سوء ظن قرار گرفتند،
اما نه آلدریچ ایمز.
از سال 1983، او افسر ارشد ضد جاسوسی بود
در بخش شوروی سیا
درست مانند کیم فیلبی، او در معرض دید عموم پنهان شده بود.
اما برخلاف فیلبی، ایمز ایده آلیست سیاسی نبود.
روس ها از مخفف انگلیسی استفاده می کنند
برای توصیف انگیزه های هر جاسوسی که برای آنها کار می کند.
MICE کلمه بود -
برای پول، ایدئولوژی، مصالحه و منیت.
و به وضوح، پول و نفس
سلاح های اصلی استخدام بودند
در دهه 1980 در ایالات متحده آمریکا.
هنگامی که در نهایت از او سؤال شد، "ریک"، همانطور که او شناخته می شد،
دو تست پلی گراف را پشت سر گذاشت.
اما سبک زندگی پر زرق و برق او به او خیانت کرد.
دل اسپری: ناگهان ریک برای سرکار کت و شلوار آرمانی پوشیده است.
او در حال رانندگی یک جگوار است.
او کفش های چرمی ایتالیایی دارد .
و فقط با حقوق GS-13 تناسب ندارد .
اف‌بی‌آی زندگی ایمز را بررسی کرد و به دنبال شواهدی بود.
دل اسپری: هر چقدر هم که نامناسب به نظر برسد،
ما در سطل زباله این مرد حفر کردیم.
در حال غربال کردن زباله های خانه حومه ایمز در ویرجینیا،
یکی از تیم FBI
بقایای خرد شده یک یادداشت را پیدا کرد
از ایمز گرفته تا گردانندگان KGB او.
دل اسپری: و او می‌گوید، می‌دانید، "بچه‌ها، فکر می‌کنم اینجا چیزی دارم ."
یک پیام عملیاتی وجود داشت که به KGB می گفت:
"یا شما بچه ها سیگنالی نگذاشتید یا من نمی توانم آن را ببینم."
اکنون، مسلح به شواهد،
اف بی آی در حال بسته شدن بود
در سال 1994، نه سال پس از اولین تماس او با KGB،
ماشین ایمز در نزدیکی خانه اش توقیف شد.
دل اسپری: بازوانش را گرفتم، پشتش گذاشتم،
دستبند را به او زد و به او گفت که به جرم جاسوسی بازداشت شده است.
سپس ما بلند شدیم.
بر خلاف بسیاری از کسانی که او خیانت کرد،
جان ایمز نجات یافت،
و او اکنون در حال گذراندن حبس ابد بدون امکان آزادی مشروط است.
پس از یک عمر نبرد با دشمنان آمریکا،
دل اسپری نمی تواند تحسین خود را از دشمنان قدیمی خود، KGB پنهان کند.
من به آنها احترام گذاشتم
من می خواستم از KGB یاد بگیرم - حرفه آنها.
یک درس از پرونده ایمز
این بود که با ارزش ترین ابزار تجارت KGB مردم آن بودند.
شما ممکن است هزاران ابزار و فناوری بالا... بالا داشته باشید.
انسانها کسانی هستند که پشت هر چیزی ایستاده اند.
برای 70 سال، KGB بود
خدمتگزار وفادار حزب کمونیست.
اما در دوران پس از شوروی،
سرویس های امنیتی به یک قهرمان جدید نیاز دارند.
او به شکل می رسید
یک مامور کمتر شناخته شده از سنت پترزبورگ،
و تحت رهبری او،
KGB قدرتمندتر از همیشه خواهد شد.