راوی: در قرن گذشته، تاریخ روسیه نیز بوده است
تاریخچه خدمات امنیتی آن
آنها توسط دولت شوروی برای سرکوب مخالفان مورد استفاده قرار گرفتند.
میلیون ها نفر از دست آنها رنج بردند.
اما، در حالی که ممکن است بسیاری از چیزها در روسیه امروزی تغییر کرده باشد،
شبکه امنیتی آن مسلما قوی تر از همیشه است.
و دلیل پشت آن افزایش است
یک افسر است به رئیس جمهور این کشور پهناور.
مرد: من کا گ ب را بهتر از هر کس دیگری می شناسم
چون من بخشی از دایره داخلی بودم.
این داستان KGB است
توسط جانبازان آن گفته شده است
و قربانیان آن
در تابستان 1991، دستورات محرمانه از مقر KGB ارسال شد
به افسران میدانی در سراسر اتحاد جماهیر شوروی.
دیدیم که نظام برای سرکوب توده ای آماده می شود.
ما شاهد کار روی پرونده های پرونده، در آرشیو بودیم،
دستبند خریده شد
فضایی برای زندان‌ها اضافه شد تا افراد بیشتری را بپذیرند،
ظرفیت آنها افزایش یافت.
}نه در این فرآیند شرکت داشتند.
و برخی از افسران ...
نمی خواست با آن کاری داشته باشد، از جمله من.
چرا استعفا دادم؟ خب واقعا...
رئیس KGB، ولادیمیر کریوچکوف،
250000 جفت دستبند سفارش داده بود
و 300000 حکم بازداشت
و تمام مرخصی های KGB را لغو کرد.
شهروندان مسکو از همه اینها چیزی نمی دانستند
تا اینکه تانک ها در خیابان ها بودند.
وضعیت اضطراری در مناطق خاصی از اتحاد جماهیر شوروی برای مدت شش ماه اعمال خواهد شد.
این اعلامیه فاش نکرد
رئیس جمهور گورباچف ​​در حصر خانگی بود
در ویلا خود در کریمه.
او موفق شد پیام کوتاهی را برای مردم شوروی ضبط کند
و دستیاران آن را قاچاق کردند.
کودتای خلاف قانون اساسی صورت گرفته است.
تندروهای KGB معتقد بودند که گورباچف ​​همه چیز را به گردن خودش آورده است.
اصلاحات به سبک غربی
با پرسترویکا، معرفی شده توسط میخائیل گورباچف،
اگر طرح دقیقی وجود نداشته باشد، هرج و مرج است.
و این چیزی است که گورباچف ​​خلق کرد.
KGB متعهد به نجات اتحاد جماهیر شوروی بود.
در واقع، این یکی از دلایلی است که رئیس کا گ ب
بخشی از کودتا علیه گورباچف ​​در اوت 1991 بود.
با بسته شدن تانک ها در اطراف کاخ سفید، پارلمان روسیه،
مردم متوجه شدند که دولتشان در معرض تهدید است،
و هزاران نفر به خیابان ها آمدند .
صبح زود به کاخ سفید رفتم.
همانطور که راه می رفتم، فکر کردم "آنها مطمئناً من را دستگیر می کنند."
سپس به کاخ سفید نزدیک شدم و جمعیتی را در آنجا دیدم.
گاو مقدس...
جمعیت اجساد خود را در راه تانک ها و کامیون ها قرار می دهند،
مصمم به توقف کودتا
(بوق می زنند، معترضان فریاد می زنند)
خدمه تانک تمایلی به صدمه زدن به معترضان نداشتند .
آنها باید انتخاب می کردند -
به افراد خود شلیک کنید یا طرف را عوض کنید.
بن بست در طول شب ادامه داشت.
هیچ کس نمی دانست که قرار است به کدام سمت برود.
(معترضین سوت می زنند)
صبح روز بعد،
وقتی بوریس یلتسین روی یک تانک رفت، جمعیت تشویق کردند.
یک دست دادن ساده به طور موثر نشان داد که کودتا به پایان رسیده است.
یلتسین، یلتسین، یلتسین.
رئیس جمهور گورباچف ​​به مسکو بازگشت
که قاطعانه از مذاکره با رهبران کودتا امتناع کرد،
که او و خانواده اش را اسیر کرده بود
بزرگترین اشتباه رهبری KGB
این بود که نفهمیدند
طرز فکر افسران خودشان
آنها نمی دانستند که اکثر افسران کا.گ.ب از کودتا حمایت نمی کنند.
کادر رهبران کودتا به نام اوت کینگز معروف شدند.
همه آنها دستگیر شدند، به جز بوریس پوگو،
که برای جلوگیری از دستگیری خود را کشت.
زن: کودتا در سال 1991 شکست خورد
زیرا افرادی که آن را تهیه می کردند ناتوان بودند.
آنها با ارتش تماس نداشتند ،
برنامه مشخصی نداشتند
و همچنین، من فکر می کنم آنها نتوانستند این واقعیت را توضیح دهند که تا سال 1991،
بسیاری از روس ها تمایلی نداشتند
برای بازگشت به دوران شوروی سابق.
و کودتاچیان واقعاً شبیه مردان دیروز به نظر می رسیدند، می دانید -
آنها فقط می خواستند ساعت را شماره گیری کنند.
رهبران کودتا تا حد زیادی عبارت بودند از
گارد قدیمی اتحاد جماهیر شوروی،
که با ناامیدی به اصلاحات نگاه کرده بود.
اما آنها هیچ ایده جدیدی برای ارائه نداشتند، آنها هیچ سیاست جدیدی نداشتند
و کودتای آنها موفق شد،
فکر می‌کنم این می‌توانست دستوری برای فاجعه باشد .
(به تشویق جمعیت)
آخرین نفس نگهبان قدیمی
نماد سرنگونی فلیکس دزرژینسکی بود
از محل افتخار خود در میدان لوبیانکا.
بنیانگذار سرویس امنیتی لنین به صورت روبه رو شد
برای شادی جمعیتی که جشن می گیرند.
(مردم فریاد می زنند، بوق می زنند)
اما رئیس جمهور میخائیل گورباچف
دیگر مرد لحظه هم نبود .
بوریس یلتسین ابتکار عمل را به دست گرفته بود
و افکار عمومی را به خود جلب کرد.
بوریس نیکولایویچ خلاصه ای از جلسه کابینه را به من داد
اما من فرصتی برای خواندن آن نداشتم.
پس اکنون برای همه بخوانید.
(خنده، تشویق)
انحلال اتحاد جماهیر شوروی پایان امپراتوری گورباچف ​​بود
و بوریس یلتسین، رئیس جمهور روسیه،
در اعزام او بی رحم بود
پس از منحل کردن KGB قدیمی و تقسیم آن به چندین بخش،
یلتسین اکنون کنترل دستگاه امنیتی را در اختیار داشت.
مرد: ایده او از اصلاحات سطحی بود.
ایده فقط تقسیم آژانس بود.
بنابراین، شما یک هیولا دارید،
شما فقط آن را به بخش های مختلف تقسیم می کنید
و این به شما نوعی کنترل می دهد.
لاچلان: او نمی تواند فراموش کند که این یک تهدید بزرگ برای موقعیت او است.
بنابراین او آن را به اجزای سازنده آن تقسیم می کند -
اطلاعات خارجی، اطلاعات داخلی،
مرزبانی، اطلاعات، ارتباطات و غیره سیگنال می دهد.
او همچنین تعداد زیادی از کارکنان خود را اخراج می کند.
از بین بردن افرادی که احتمالاً نسبت به او خصمانه هستند.
یلتسین توجه خود را به دستور کار داخلی معطوف کرد.
او نیاز به ارتقای استانداردهای زندگی را می دید.
و از ژانویه 1992، او با یک ایده بزرگ روبرو شد.
وی اعلام کرد که صنایع دولتی
به مردم بازگردانده می شود.
به همه سهام داده می شد.
در مقیاس بزرگ خصوصی سازی در نظر گرفته شده بود که به شهروندان بدهد
سهم شخصی در اقتصاد روسیه است.
اما مردم هیچ تجربه ای از اقتصاد خصوصی نداشتند،
بنابراین بسیاری از این سهام به قیمت پنی خریداری شد
توسط چند کارآفرین
افراد زیادی هستند که می گویند: «همه چیز در حال خراب شدن است.
"هیچ کس نمی داند چه خبر است.
"این یک فرصت عالی است
اساساً اختلاس مبالغ هنگفتی از وجوه رسمی،
"آنها را در حساب های مخفی قرار دهید که هیچ کس دیگری به آنها دسترسی ندارد.
"و بنابراین، هنگامی که سیستم از هم می پاشد،
"من و دوستانم ثروتمند خواهیم شد."
به زودی مسکو تقریباً 100 میلیاردر داشت.
در حالی که بیشتر روس ها برای زنده ماندن تلاش می کردند.
افراد زیادی نیستند که در اواسط دهه 90 پول زیادی به دست آورند
که به نحوی در جرایم سازمان یافته دخیل نیستند.
سالهای یلتسین مشخص شد
با افزایش چشمگیر خشونت و فساد.
روسیه به عنوان شرق وحشی بدنام شد .
مافیاها با هر توصیفی کنترل تجارت را در دست گرفتند.
آنهایی که مالکیت آنها را نداشتند مجبور شدند پول حفاظت بپردازند.
به ناچار مردم فریاد زدند تا به هرج و مرج پایان داده شود.
سرویس امنیت داخلی که تحت نام یلتسین تغییر نام داد
به عنوان سرویس فدرال فدراسیون روسیه، FSB،
اکنون وارد شکاف شده است.
افسران سابق KGB در اواسط دهه 1990 شروع به تصدی مشاغل کردند.
این وسیله ای برای به کارگیری دستگاه امنیتی است
آنها می گویند برای بازگرداندن نظم و قانون .
اما، در عین حال، به این معنی است که خود آنها
به سمت تجارت جرایم سازمان یافته حرکت کنید.
مردم خانواده داشتند و باید به آنها غذا می دادند.
آن‌ها استعفا دادند و سازمان‌های امنیتی خصوصی تشکیل دادند
یا خدمات امنیتی برای شرکت های بزرگ.
آنها به افراد با تجربه نیاز داشتند
که می دانست سیستم های امنیتی چگونه باید سازماندهی، اجرا و راه اندازی شوند.
بنابراین، طبیعتاً آنها حقوق خوبی داشتند.
لاچلان: در دهه 1990، صنعت امنیت در حال شکوفایی است .
مقامات سابق KGB در این حوزه شکوفا شده اند.
آنها به سمت نگهبانی بانکی، محافظان،
الیگارشی های سطح بالا که دستگاه های امنیتی خود را کار می کنند .
و بنابراین بسیاری از افسران کا.گ.ب در دهه 1990 موفقیت زیادی کسب کردند.
تفاوت FSB و KGB
در انگیزه ایدئولوژیک نهفته است.
افسر KGB یک نفر است
که در خدمت به دولت، منافع طبقه خود را نمایندگی می کنند.
من معتقدم که افسر FSB نماینده منافع دولت است
اما در عین حال سعی می کند منافع خود را نیز در بر گیرد.
مرد: در پایان اتحاد جماهیر شوروی،
زمانی که در KGB متوجه شد
که آنها تنها افرادی بودند که دسترسی داشتند
به ارز خارجی، شبکه های موثر،
وسیله ای برای انجام کارها
و این زمان آن بود که از این به ثروت شخصی استفاده کنیم.
از آنجا که همه از ذخایر عظیم ارز خارجی است
که در خارج از کشور در اختیار KGB بود
اکنون می تواند به درآمدزایی تبدیل شود.
یک سرهنگ دوم از KGB سابق
موقعیت خوبی برای استفاده از این تحولات اخیر داشت.
ولادیمیر پوتین به شهر خود لنینگراد بازگشت
و در شهرداری مشغول به کار شد.
او در جایی که ذخیره فعال نامیده می شود نگهداری می شد،
جایی که شما به نوعی در سرویس می مانید
اما شما در واقع در خارج شغل پیدا می کنید.
و در کوتاه مدت به دفتر شهردار رسید،
از آنجا که او به زبان های خارجی و غیره صحبت می کرد،
او مشاور امور بین الملل شد.
و از برخی جهات، این ساختن او بود
زیرا او چشم شهردار، سبچاک را به خود جلب کرد.
آناتولی سوبچاک یک ستاره در حال ظهور بود،
مردی که بسیاری آن را رئیس جمهور آینده می دانستند.
فکر می‌کنم پوتین متوجه شد: «اگر با سبچاک بروم،
"احتمالات جدید زیادی وجود خواهد داشت."
در آنجا می توانید روسیه جدید را بیشتر بر اساس منافع خود شکل دهید.
گالئوتی: و او اساساً فیکس کننده سوبچاک شد.
فیکسر، کیف گردان - او کسی بود که ارتباط برقرار کرد
با سندیکاهای محلی قدرتمند جنایت سازمان یافته.
او کسی بود که اساساً کارها را حفظ می کرد.
پوتین نمونه یک نسل کامل از افسران KGB بود
که در گذشته از قدرت خود برای ثروتمند شدن بسیار استفاده کردند.
و سپس در اواخر دهه 1990 و اوایل دهه 2000 در موقعیتی قرار گرفتند
نقش سیاسی را نیز به عهده بگیرد.
بعدها، در جایی که سنت پترزبورگ کنونی بود،
پوتین با بوریس برزوفسکی دوست شد
یکی از تعدادی الیگارش
که با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی ثروت هنگفتی به دست آورده بود .
مرد: روسیه در آن زمان در وضعیت بسیار بدی قرار داشت
از نظر تامین مواد غذایی
و مردم برای خرید نان و وسایل روزمره در صف می ایستادند .
اما در سنت پترزبورگ همه چیز خوب بود.
و یلتسین سوبچاک را صدا کرد،
که در آن زمان شهردار سنت پترزبورگ بود،
و گفت: "چطور همه چیز داری؟
و ما در سراسر کشور مشکلاتی داریم؟
و سوبچاک گفت: "خب، می دانید، ما در دریای بالتیک هستیم.
"منظورم خلیج فنلاند،
"و ما یک پسر بسیار خوب و خوب داریم که همه این مسائل را اداره می کند."
"اسمش چیه؟" "خب، پوتین." "خب، بگذار او به مسکو بیاید."
و وقتی او به مسکو آمد، دوباره، می دانید، او به کار خود پایان داد
برای برخی از فاسدترین چهره های دولت روسیه
به عنوان سرسپرده وفادار آنها
و اینگونه او برخاست.
برزوفسکی دوست پوتین در مسکو بسیار تأثیرگذار بود.
او از انتخاب مجدد یلتسین حمایت مالی کرد و بعداً ادعا کرد که او بوده است
که پیشنهاد کرد پوتین ممکن است به عنوان رئیس FSB موثر باشد.
یلتسین در ژوئیه 1998 او را منصوب کرد.
فرماندهی پوتین بر سرویس امنیتی روسیه
نشانه بازگشت عدم تحمل است.
منتقدان داخلی دوباره به عنوان دشمن در نظر گرفته شدند،
توطئه با غرب برای سقوط دولت.
در میان این منتقدان، گالینا استاروویتووا برجسته بود.
او که یک نماینده صریح روسی بود، دو بار تلاش کرد تا یک لایحه را تصویب کند
که باعث حذف مقامات حزب کمونیست می شود
و مهمتر از همه، کارمندان سابق سرویس های امنیتی
از تصدی پست سیاسی
زمانی که زنده بود اغلب از او می پرسیدند: «نمی ترسی؟»
او پاسخ می‌داد : «بله، اما من این دستیار شخصی را به استاروویتووا برده‌ام
"و هیچ راه برگشتی وجود ندارد."
ما خودمان را اپوزیسیون نخواهیم خواند.
دیگران این کار را برای ما انجام خواهند داد. ما در نهایت به این نام خواهیم رسید.
گالینا استاروویتووا یکی از اولین نمایندگان مجلس روسیه بود
متفاوت از سایر سیاستمداران عمل کند .
او انسان بود، مانند دیگر روس ها صحبت می کرد،
او به دنبال کسب درآمد برای خودش نبود .
و او به طرز مرموزی در راه پله به قتل رسید
از ساختمان آپارتمان او در سنت پترزبورگ.
آنها مردان کتک کاری حرفه ای بودند.
سرکرده گروه،
مردی که باند قاتلان را اداره می کرد، اکنون در زندان است.
در مورد کسانی که دستور ترور سیاسی می دهند ...
در کشور ما هرگز یافت نمی شوند.
همانطور که می گویم آنها خودشان تحقیق نمی کنند.
این یک روش بسیار معمول است، می توانم بگویم نوعی سنت،
برای اجرای قانون روسیه فقط در سطح پایین تحقیق کند.
مثلاً شما یک قتل بلندپایه دارید،
شما فقط در مورد افرادی که واقعاً این کار را انجام داده اند تحقیق کنید،
اما شما هرگز سعی نمی کنید کل زنجیره را برای یافتن مغز متفکران بررسی کنید.
هیچ ارتباطی با قتل استاروویتووا وجود ندارد
با ولادیمیر پوتین
اما اگر قانون او به قانون تبدیل می شد،
او هرگز نمی توانست از سرویس های امنیتی مهاجرت کند
به دفتر سیاسی
این مانع برطرف شد،
پوتین از سرویس امنیتی خود استفاده کرد
تا رئیس جمهور یلتسین را از تنگنا خارج کند.
یوری اسکوراتوف، دادستان کل، در حال آماده سازی یک پرونده فساد بود
علیه بالاترین مقامات دولتی
پوتین از ردیابی FSB استفاده کرد
برای گرفتن رابطه جنسی اسکوراتوف با دو فاحشه
و فیلم را از تلویزیون ملی پخش کرد.
اسکوراتوف با گریه استعفا داد
و اتهامات او درباره سیاستمداران فاسد مسکوت ماند.
طولی نکشید که پوتین به نخست وزیری رسید.
از ابتدا،
نخست وزیر پوتین تصویری از روسیه در محاصره کشید.
چه از جانب دشمنان خارجی و چه از جانب تندروهای جدایی طلب در داخل.
تمامیت ارضی روسیه مورد بحث نیست،
به خصوص چانه زنی یا باج گیری.
ما با استفاده از تمام ابزارهای قانونی، علیه هر کسی که به او حمله کند، اقدامات سختی انجام خواهیم داد.
تنها یک ماه پس از روی کار آمدن او،
چهار بلوک آپارتمانی در شهرهای بزرگ روسیه بمباران شد.
این خشم به شورشیان چچن نسبت داده شد.
اما بازپرس سابق KGB، میخائیل ترپاشکین معتقد است
پوتین در موقعیت خوبی قرار داشت تا از این امتیاز استفاده کند.
این بمب گذاری های آپارتمانی ممکن است یک تحریک هدفمند بوده باشد
و برای انتخابات بعدی امتیاز کسب کند.
«فقط من می توانم با تروریسم مبارزه کنم، ببینید آنها چه می کنند؟
«گونه! انجام این کار در مرکز مسکو.
آنها را بمباران کن!
هرکسی که با آن مبارزه می کرد، بلافاصله قهرمان شد.
و من فکر می کنم این عاملی بود که به پوتین کمک کرد
داشتن رتبه محبوبیت بالا برای سال ها.
هیچ تحقیق دقیقی در مورد این بمب گذاری ها انجام نشده است،
بنابراین انواع اتهامات در اطراف شناور است،
افراد زیادی کشته شده اند که این اتهامات را نیز مطرح کرده اند.
اما ما به ته این راز نرسیده ایم .
هر کس پشت این جنایات بود،
آنها یک بار دیگر مردم روسیه را متقاعد کردند
که کشورشان در محاصره بود و به یک رهبر قوی نیاز داشتند.
در عرض سه ماه از این بمباران ها،
بوریس یلتسین مقام ریاست جمهوری را به ولادیمیر پوتین سپرد.
در هشت سال بین فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی
و پوتین بالاترین مقام دولتی را در دست گرفت،
طبقه جدیدی از شخصیت های سیاسی به وجود آمد - سیلوویکی.
افسران سابق کا.گ.ب که به خوبی در ارتباط بودند، ساکن آن بودند ،
که از گارد قدیمی بالا رفته بود و اقتدار را به دست گرفته بود.
با پوتین در مقام اول و این چهره های همفکر در حمایت،
سیلوویکی به یک نیروی مهیب تبدیل شده بود.
با ریاست پوتین، خوب، در واقع، KGB قدرت را به دست گرفت.
این واقعا یک موقعیت منحصر به فرد است.
خوب، در دوران شوروی قدیم،
نظام شوروی بر سه ستون بنا شده بود -
حزب کمونیست، سرویس های امنیتی
و مجتمع صنعتی نظامی
با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، شماره یک اکنون KGB است.
با رئیس جمهور کشور
یک افسر سابق KGB از سن پترزبورگ - منظورم آقای پوتین است.
لاچلان: وقتی فهمید که قرار است رئیس جمهور شود،
فقط در دسامبر 99،
او در لوبیانکا برای افسران KGB که جمع شده بودند سخنرانی کرد .
گروهی از ماموران FSB که شما آنها را برای کار مخفیانه در دولت فرستادید
بخش اول ماموریت خود را انجام داده است.
بعد از آن صدای تشویق و خنده در اتاق به گوش می رسد،
اما کاملاً مشخص نیست که او شوخی می کرد یا نه.
به عنوان نشان اولیه اقتدار او،
پوتین تصمیم گرفت چچن را در هم بکوبد.
غرب بر خویشتنداری تاکید کرده بود.
اما، پس از بمب گذاری در آپارتمان، دستکش ها از بین رفتند.
این حمله جدید بسیار بهتر برنامه ریزی و اجرا شد
نسبت به کمپین های قبلی یلتسین.
دشمن دیگر چچنی ها نبودند -
این آغاز جنگ علیه تروریسم بود.
پوتین برای 10 سال آینده چکمه هایی روی زمین داشت .
سولداتوف: رسماً، جنگ دوم چچن یک جنگ نبود -
این یک عملیات ضد تروریستی بود .
و مسئله این است که وقتی شما یک عملیات ضد تروریستی دارید،
نقش اصلی، طبق تعریف،
به سرویس های امنیتی داده می شود، نه به ارتش.
سرهنگ اوگنی پتروشین در جنگ دوم چچن خدمت کرد.
او یک واحد آلفای اسپتسناز یا نیروهای ویژه را رهبری می کرد.
آنها زیر نظر KGB تأسیس شدند
به ویژه برای عملیات ضد تروریستی.
ما یک رئیس جمهور جدید داشتیم،
برای از بین بردن تروریسم در جمهوری چچن.
این کرم دالکرم جامعه تروریستی بود.
منظورم جامعه تروریستی جهانی است.
همه آنها در چچن بودند.
جنگنده های چچنی با ارتش روسیه قابل مقایسه نبودند .
گروزنی عملاً با خاک یکسان شد.
اما، در اکتبر 2002، ستیزه جویان نبرد را به مسکو بردند.
(آژیر ناله می کند)
آنها به یک تئاتر حمله کردند،
گروگان گرفتن بازیگران، ارکستر و تمام تماشاگران.
مردان مسلح خواستار پایان دادن به جنگ چچن شدند.
که سه سال قبل از بمب گذاری آپارتمان ها آغاز شده بود .
ما کاری را که می خواستیم با یاری خدا انجام دادیم.
هیچ چیز و هیچ کس نمی تواند مانع ما شود.
ما راه خدا را دنبال می کنیم
اگر اینجا بمیریم آخرش نیست.
تعداد ما زیاد است و ادامه خواهد داشت.
آنها تهدید کردند که سالن تئاتر را با 850 گروگان داخل آن منفجر خواهند کرد .
روزنامه نگار روسی، آنا پولیتکوفسکایا،
اجازه داده شد تا در مورد شرایط مذاکره کند.
آمده اند تا بمیرند. آنها انتظار دارند که نیروهای نظامی به آن مکان حمله کنند.
سپس آنها می توانند در جنگ بمیرند.
روز و شب، تصاویر زنده در سراسر جهان پخش می شد.
گروگان ها با تلفن های همراه خود تماس های کوتاهی برقرار کردند .
من کمی احساس لرزش دارم.
تاتیانا، آیا تروریست ها در نزدیکی شما هستند؟
بله، زنانی هستند که جلیقه انتحاری به تن دارند.
وقتی دو اسیر اعدام شدند،
FSB آماده حمله بود .
حدود ساعت 5:55 صبح از خواب بیدار شدیم
ما در آماده باش کامل بودیم.
و متوجه بوی عجیبی شدم، مثل جوراب های کهنه، می دانید.
و من ماسک گازم را روی قفسه ای در اتاقم، پشت دیوار گذاشته بودم.
سریع دویدم و گرفتمش و پوشیدمش...
همین که رسیدم اونجا...
در باد زدیم و وارد شدیم.
تروریست ها مواد منفجره را در اطراف سالن نمایش گذاشته بودند
و زنان بین آنها جلیقه های انتحاری به تن داشتند.
نیروهای امنیتی راهبردی را برای به حداقل رساندن تلفات ابداع کرده بودند.
قبل از ورود سرهنگ پتروشین و خدمه نیروهای ویژه FSB،
گاز بی حس کننده، 1000 برابر قوی تر از مورفین،
به داخل ساختمان لوله شده بود.
ایده این بود که همه را در داخل مطیع کنیم.
به سرعت از ردیف اول عبور کردیم.
در مقابل من یک تروریست سعی کرد یک مسلسل بلند کند.
مردمک هایش را دیدم که گشاد و گشاد می شوند و دوباره گشاد می شوند.
او باید متوجه شده باشد که وقتش تمام شده است.
پس از یک درگیری کوتاه، همه تروریست ها کشته شدند.
اما تخلیه و احیای گروگان ها دشوار بود.
یک پزشک از خدمات اورژانس، که همه آنها با شورون پوشیده شده اند،
داشت دور می‌رفت و می‌گفت: «رفته، رفته، رفته.»
نفر اول سرفه کرد و چشمانش را باز کرد.
آنها کار خود را خوب بلد بودند، نه؟
حتی برای پزشکان نیز چالش برانگیزتر شد
زیرا هیچ کس به آنها نمی گوید که کدام گاز استفاده شده است.
دولت می گوید 130 گروگان کشته شدند.
اما یک تحقیق عمومی این رقم را 174 تعیین کرد.
با توجه به این همه هیاهو در مورد گاز،
باز هم می گویم، ما سربازیم، در جنگ هستیم.
همانطور که در سال 1999 وعده داده بود، پوتین اکنون توجیهی دارد
برای درهم شکستن مقاومت چچن برای یک نسل.
ما تروریست ها را در همه جا تعقیب خواهیم کرد.
اگر آنها در فرودگاه هستند، پس در فرودگاه.
اگر آنها را در توالت پیدا کنیم، آنجاست که آنها را می کشیم.
همین. پرونده بسته شد
او نیروهای زبده خود را فرستاد.
سولداتوف: نیروهای عملیات ویژه FSB،
آنها نقش بسیار مهم تری داشتند، زیرا آنها بهتر آموزش دیده بودند.
سرهنگ پتروشین برای یک تور دوم به چچن اعزام شد .
من یک سرباز هستم.
سرباز قاتل نیست
او اذن خدا برای محافظت از کشورش دارد.
اما، درست مثل بمب گذاری های آپارتمانی،
محرک حمله جدید در گروزنی، محاصره تئاتر،
شاید آنطور که به نظر می رسید نبود
بسیاری از مردم می دانستند که جنگجویان آمده اند و چیزی در جریان است.
اما هیچکس اقدامی نکرد.
سرهنگ میخائیل ترپاشکین نیز آن را مشکوک می داند
که همه گروگان گیران به ضرب گلوله کشته شدند.
افراد مسلح داستان دیگری است.
اما دیدیم که یک مرد غیرمسلح زانو زده از پشت سرش شلیک شده است.
بررسی کامل آنها بهتر از کشتن آنهاست.
لاچلان: از زنده نگه داشتن هر یک از آنها چه چیزی می توانند به دست آورند ؟
یک محاکمه پیچیده، فرصت بیشتر برای تبلیغات از آرمان چچن.
داشتن تروریست های مشهور بسیار ناخوشایند است ،
و این آخرین چیزی است که آنها می خواهند.
یک تحقیق مستقل در مورد محاصره تئاتر آغاز شد .
از شش محقق درگیر،
یک نفر بر اثر تگرگ گلوله در مسکو جان باخت
یک ثانیه مسموم شد
و سومی در آپارتمانش به قتل رسید.
میخائیل ترپاشکین نیز یکی از این شش نفر بود.
او چهار سال را به اتهامات واهی در زندان گذراند.
هنوز هم پر سر و صداترین در بین سه بازمانده،
او ممکن است با زمان قرضی زندگی کند.
(تشویق حضار)
در روسیه پوتین،
هر کسی که سر خود را بالای جان پناه بگیرد در خطر جدی است.
در سال 2003، الیگارشی های میلیاردر
که قول صعود خود به ریاست جمهوری را داده بود
به تالار سنت کاترین در کرملین احضار شدند.
میخائیل خودورکوفسکی، ثروتمندترین الیگارش،
از فرصت استفاده کرد و نگرانی های خود را در مورد فساد دولتی مطرح کرد.
چهار سازمان مختلف فساد در روسیه را 30 میلیارد دلار در سال تخمین زده اند.
پوتین به وضوح عصبانی بود،
و از امپراتوری نفت خودورکوفسکی ، یوکوس انتقاد کرد.
ما باید به روسای یوکوس حق آنها را بدهیم.
آنها با سازمان مالیاتی به توافق رسیده اند
ادعای خود را پذیرفته و در حال حل مشکلات خود با دولت هستند.
اما به نوعی این مشکلات به وجود آمد ...
خودورکوفسکی بلافاصله پس از آن دستگیر شد
و در مجموع 10 سال، بیشتر در یک اردوگاه زندانی در سیبری خدمت کرد.
کسب و کار او توقیف شد،
و الیگارشی ها هیچ شکی نداشتند که چه کسی کشور را اداره می کند.
روزنامه‌نگاران نیز تلاش کرده‌اند دولت را به حساب بیاورند.
بین دنیای جنایتکار و سرویس های امنیتی،
شانس کمی دارند
LAUCHLAN: آنها قبلا به آنها هشدار می دهند.
سپس، وقتی به این هشدارها توجه نمی شود، آنها را می کشند.
و قتل ها فقط برای از بین بردن آنها نیست ،
اگرچه این یک عامل است -
این برای ارسال پیام به روزنامه نگاران کمتر جسور است
که این همان چیزی است که با شما روبرو می شود اگر به اندازه آن شجاع باشید.
ما اکنون در دیکتاتوری مانند آمریکای لاتین زندگی می کنیم
جایی که مرگ یک روزنامه نگار عادی شده است.
یوری شکوچیخین، که فساد KGB را افشا کرد
و به شدت با جنگ چچن مخالفت کرد،
در شرایطی که فقط می توان آن را مشکوک توصیف کرد جان باخت.
طبق قانون، مرگ شکوچیخین طبیعی بود.
اگر بتوانید آن را مرگ طبیعی بنامید
وقتی فردی شروع به ریزش موهای خود می کند، پوستش کنده می شود
او ناگهان 20 سال بزرگتر می شود،
تمام اعضای بدنش از کار می افتند و در عرض چهار روز می میرد.
اگر این یک مرگ طبیعی است، من آن را مشکوک می دانم.
کالوگین: در روسیه، یک روزنامه نگار واقعی و آزاد باشید
یک تجارت بسیار خطرناک است، این یک زندگی واقعاً پرخطر است.
روزنامه نگار دیگر، آنا پولیتکوفسکایا،
که سعی کرده بود برای حل محاصره تئاتر مذاکره کند،
هشدارها را نادیده گرفت
او مدافع حقوق بشر برای اقلیت ها بود
و علیه جنگ چچن مبارزه کرد.
او نیز به طرز وحشیانه ای ساکت شد.
او در روز تولد ولادیمیر پوتین درگذشت .
هیچ کس نمی تواند بگوید چه کسی دستور اعدام او را صادر کرده است.
این واقعیت که پرونده مورد بررسی قرار نگرفت من را به این باور می رساند
که افرادی که دستور حمله به پولیتکوفسکایا را دادند هنوز در قدرت هستند.
شچکوچیخین و پولیتکوفسکایا هر دو برای نوایا گازتا کار می کردند.
این یکی از آخرین روزنامه های مستقل مهم در روسیه است -
اکثر رسانه ها تحت مالکیت یا کنترل دولت هستند.
شش تن از خبرنگاران نوایا گازتا با مرگ نابهنگام مواجه شده اند
در دوران FSB،
با این حال هیچ کس نمی تواند با قطعیت بگوید چه کسی پشت مرگ آنها بوده است.
بنابراین این تصور رایج است،
همه از جنایتکاران عادی گرفته تا الیگارش
فکر می کند که کشتن یا معلول کردن روزنامه نگاران اشکالی ندارد.
میخائیل ترپاشکین هنوز زنده است
اما برخی در داخل FSB چیز دیگری می خواستند.
او در سال 1997 سازمان را ترک کرد
و از آن زمان تاکنون همواره از فساد در این سرویس انتقاد می کند .
برخی از همکاران سابق او هنوز در حال خدمت هستند
پنهانی موضع او را تحسین کنید،
و آنها بیش از یک بار اعدام او را متوقف کرده اند.
در سال 1998، سرهنگ الکساندر لیتویننکو توسط ناخوانده سقوط کرد.
او گفت: "سلام میشا، من قاتل تو هستم، ساشا لیتویننکو."
به لیتویننکو دستور داده شده بود ترپاشکین را بکشد
اما در عوض، او نیز عصیان کرد.
آنها به همراه سایر شورشیان FSB یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند.
FSB توسط برخی از مقامات نه برای امنیت دولتی و فردی استفاده می شود.
اما برای منافع خصوصی، سیاسی و مالی و تسویه حساب با افرادی که دوست ندارند.
لیتویننکو، همانطور که او گفت، به افشاگری کمک کرد
اقدامات برخی از افسران ارشد که درگیر فعالیت های غیرقانونی بودند.
بنابراین با اقدامات قبلی خود در خانه های شیشه ای سنگ پرتاب کردند
و اعتبار این سرویس را خدشه دار کرد.
آنها از موقعیت رسمی خود سوء استفاده می کنند و دستورات غیرقانونی برای ارتکاب اقدامات تروریستی صادر می کنند.
قتل، گروگان گیری و اخاذی مبالغ هنگفتی از مشاغل.
وی نیز اعلام کرد
اداره ای وجود داشت که به اعدام های فراقضایی رسیدگی می کرد.
در کمال تعجب، مقامات علیه شورشیان حرکت کردند.
ابتدا لیتویننکو، سخنگوی آن را دستگیر کرد .
او را بازداشت کردند.
من در کنار وکیل مدافع او کار کردم
ارائه مشاوره حقوقی
و اولین حکم "بی گناه" بود.
در مورد آزمایش بعدی ...
من فکر می کنم او ممکن است در آنجا نیز تبرئه شده باشد،
اما ساشا ناگهان ناپدید شد.
او سپس دوباره در لندن ظاهر شد.
اطلاعات موثقی داشت
که او را در راه دادگاه در کوستروما ربوده اند.
آنها توان تبرئه او را نداشتند.
او از نظر فیزیکی حذف می شود.
آنها یا یک تصادف اتومبیل را جعل می کردند یا فقط به او شلیک می کردند.
بنابراین تصمیم گرفت برای نجات خود و خانواده اش بدود.
سرهنگ فراری به عنوان یک خائن محکوم شد
و به معنای واقعی کلمه هدف نیروهای ویژه قرار گرفت.
چرا بعد از رفتنش لازم بود
برای سنجاق عکس خود به اهداف در میدان تیر نیروهای ویژه؟
او هیچ رازی برای تجارت نداشت، او به اسرار دولتی دسترسی نداشت.
حتی الان هم هیچ مدرکی دال بر خیانت او به کسی وجود ندارد
یا یک سری راز یا تحقیقی را ارائه داد.
او این اطلاعات را نداشت، او بازپرس بود.
او با جنایات سازمان یافته مبارزه می کرد.
ممکن است خطای مهلک لیتویننکو بوده باشد
نوشتن در مورد زندگی شخصی ولادیمیر پوتین .
او موضوع همجنس گرایی را در میان رهبران FSB و غیره مطرح کرد.
او حتی برخی از سنگ های شخصی سایه دار را گفت.
کالوگین: پوتین و لیتویننکو هر دو فارغ التحصیل KGB بودند.
همدیگر را می شناختند
و لیتویننکو بخش هایی از زندگی خصوصی پوتین را می دانست.
او آنها را علنی کرد.
و من از طریق تلفن به او هشدار دادم و از واشنگتن تماس گرفتم،
گفتم: «الکساندر، نباید در مورد زندگی خصوصی پوتین صحبت کنی
"چون ممکن است دچار مشکل شوید.
"تو نمی فهمی با چه کسی سر و کار داری."
شش ماه بعد، لیتویننکو در اثر مسمومیت با پولونیوم مرده بود.
حمله سمی هشداری برای دیگران بود -
اگر از خط خارج شوید، هیچ پناهگاه امنی وجود ندارد.
پلونیوم رادیواکتیو الکساندر لیتویننکو را نابود کرد
بیش از 22 روز دردناک
گیلس: همیشه قرار است بخشی از فولکلور رایج باشد
سازمان های اطلاعاتی شوروی و شوروی سابق
که با جداشدگان برخورد می شود
به دردناک ترین و بی رحم ترین شکل ممکن
ما داستان های فراریان دهه 1980 را می شنویم
نحوه نمایش فیلم به آنها
خائنانی که در حالی که هنوز زنده بودند، ابتدا پا به کوره داده می شوند
برای اینکه به بقیه درس بدهم
هیچ کس نمی تواند از آن داستان ها مطمئن باشد،
اما تحقیقات عمومی بریتانیا به این نتیجه رسید که قتل لیتویننکو
احتمالاً توسط نیکولای پاتروشف تأیید شده است
و همچنین رئیس جمهور پوتین.
این قاتلان را آندری لوگووی و دیمیتری کوتون نامید .
اما روسیه همیشه استرداد آنها را رد کرده است.
ویکتور یوشچنکو یکی از معدود کسانی است که از جام مسموم نوشیدند
اما برای گفتن داستان زندگی کرد.
جمعیت: (شعار می دهند) یوشچنکو! یوشچنکو!
در پاییز 2004، این خیابان ها مملو از هواداران او بود
زمانی که برای ریاست جمهوری اوکراین نامزد شد.
او امیدوار بود که بتواند کشورش را به سمت ناتو و اتحادیه اروپا هدایت کند.
یوشچنکو! یوشچنکو!
اواخر یکی از یکشنبه های سپتامبر،
او به معاون سرویس امنیتی اوکراین احضار شد.
سابقاً KGB
پس از یک جلسه کوتاه و نسبتا سرد،
با هم برای صرف غذا نشستند.
آنها سالاد، برنج و نوعی گوشت سرو می کردند.
چون حالم بد بود
مرا به خانه دعوت کردند...
و آنجا هندوانه را داشتند،
این یک دسر سنتی پاییزی است.
15 تا 20 دقیقه دیگر در خانه بودیم.
تمامی عکس های گروهی گرفته شده است...
کارکنان از آشپزخانه بیرون آمدند،
افرادی که این غذا را درست کرده و سرو کرده اند...
خداحافظی کردند.
بعد... چنین دردی را احساس کردم
مثل چیزی که تا به حال تجربه نکرده ام
یا حتی می تواند سعی کند توصیف کند.
یوشچنکو با سردرد شدیدی به خانه برده شد.
همسرش بلافاصله نگران شد.
منو بوسید و گفت...
او می توانست طعم فلزی را روی لب های من بچشد.
ساعت ها بعد، غرق در درد،
یوشچنکو به سرعت به یک کلینیک محلی منتقل شد.
اما، پس از آزمایش های جامع،
پزشکان هنوز نمی دانستند مشکل چیست.
مشاور ارشد با نگرانی شدید به او توصیه کرد
برای درمان فوری در خارج از کشور.
او گفت: "اگر حالا آن را رها کنی، مرده ای."
یوشچنکو با آمبولانس هوایی به اتریش منتقل شد .
و بعد شروع به انجام آنالیز شیمیایی کردند...
و دفع مایعات و بافت های بدن
به چهار آزمایشگاه مختلف خارجی
هر کدام آزمایش های تخصصی مختلفی را انجام می دهند
و آنها به سرعت متوجه شدند که دیوکسین است.
غلظت دیوکسین در بدن او 50000 برابر بیشتر از حد طبیعی بود.
آن شام آخر آشکارا مشکوک بود،
اما کل خدمه پذیرایی از بازجویی طفره رفتند.
شروع با این واقعیت است که کل خدمه پخت و پز
و سرو غذا، در مسکو است.
ویکتور یوشچنکو خوش شانس است که زنده است.
او در ادامه رئیس جمهور اوکراین شد .
اما سیاست های متمایل به غرب او با مانع مواجه شد.
پوتین هرگز اتحاد ناتو را در آستانه خود نمی پذیرد.
نه حداقل به این دلیل
او چشمش به کریمه بود.
کریمه از نظر استراتژیک ارزشمند بود.
خط ساحلی دریای سیاه داشت
و تا سال 1991 بخشی از اتحاد جماهیر شوروی بود .
البته خرابی
از امپراتوری شوروی و رهبر حزب کمونیست ، جنبش ملی تاتار کریمه
برای بسیاری از مردم یک تراژدی به نظر می رسید
برانگیخته شده، یا بهتر است بگوییم توسط تبلیغات شوروی شستشوی مغزی شده است.
اما برای ما، تاتارهای کریمه، این باعث جشن و سرور شد.
تاتارها تحت حکومت اوکراین از موقعیت ملی برخوردار بودند
اما، در سال 2014، مردان به شدت مسلح
در خستگی های رزمی، اما بدون نشان،
در خیابان ها ظاهر شد.
اینها واحدهای سرویس امنیتی روسیه بودند،
همراه با روس هایی که در اوکراین ساکن شده بودند،
ادعای اقتدار روسیه
پوتین کریمه را ضمیمه کرده بود.
قبل از اشغال، گفتگوی تلفنی طولانی با پوتین داشتم.
او 40 دقیقه به من گفت
چقدر زندگی برای تاتارهای کریمه خوب خواهد بود
در کریمه تحت کنترل روسیه
به او گفتم : «اگر می‌خواهی ما را خوشحال کنی
"نیروهای خود را از قلمرو ما خارج کنید."
اکنون FSB همه را تعقیب می کند
که با اشغال ابراز مخالفت می کند
به هر شکلی که باشد
هرکسی که به مهاجمان بی وفایی نشان دهد.
امروز در کریمه یک رژیم برقرار کرده اند
این حتی بدتر از شوروی است. آنها راهزن هستند
اخیراً ما یک سند مخفی FSB را در اختیار داریم.
یک نکته بسیار مهم وجود دارد. یک جمله
می‌گوید: «به منظور تحمیل مجلس قوم تاتار کریمه
"و تاتارهای کریمه همکاری کنند"...
با آنها یعنی مهاجمان...
ما باید گروه های میهن پرست را با نگرش های ضد تاتار تشویق کنیم.
من هیچ کشوری را در دنیا نمی شناسم
که مشوق درگیری های ملی یا مذهبی است
در سرزمینی که آنها را متعلق به خود می دانند.
اما برای گفتن "من اشتباه کردم،
ما باید از کریمه خارج شویم
برای او خودکشی سیاسی است.
چچنی ها یک آهنگ دارند و شعر می گوید
"همه اشتباه می کنند
"اما فقط مردان واقعی می توانند بگویند "من اشتباه کردم".
به نظر من چنین مردانی در کرملین وجود ندارد.
یک سال پس از الحاق کریمه،
راهپیمایی اعتراضی در مسکو برگزار شد
توسط بوریس نمتسوف، رهبر مخالفان.
در آستانه ماه مارس،
نمتسوف در مقابل دیدگان کرملین به قتل رسید .
او چهار گلوله خورد،
در سر، قلب، کبد و معده.
تمام دوربین های مداربسته موجود در منطقه برای تعمیر و نگهداری خاموش شدند.
قاتلان به گواهی امنیتی بسیار بالایی نیاز دارند
برای ایجاد خاموشی بسیار نزدیک به دیوارهای کرملین.
گیلس: روسیه دیگر نگران قابل قبول بودن انکارهایش نیست .
روسیه دیگر اهمیتی نمی دهد که باور شود.
مسمومیت نوویچوک اسکریپال ها
در سالزبری، انگلستان، یک نمونه بارز است.
در سال 2018، دو مرد که به سرعت به عنوان افسر در GRU شناسایی شدند،
شاخه نظامی سرویس های امنیتی روسیه،
بارها و بارها در دوربین مداربسته ضبط شدند
در مجاورت خانه سرگئی اسکریپال.
وقتی به عنوان مظنون معرفی می شوند،
آنها ادعا کردند که به کلیسای جامع سالزبری علاقه دارند .
به نظر می رسد هیچ تلاشی انجام نشده است
داستان پوشش این دو فرد قابل قبول است.
در واقع، اگر به آنچه آنها می گویند نگاه کنید
در مورد تحرکات آنها در سالزبری،
تقریباً انگار عکس های دوربین مداربسته را به آنها نشان نداده اند
و حرکات آنها در آن روز که قبلاً ثابت شده است.
زیرا آنها چیزهایی می گویند که کاملاً ناسازگار است
با آنچه قبلاً شناخته شده است.
به نظر می رسد سرویس های امنیتی روسیه
بدون مجازات در داخل و خارج از کشور فعالیت کنند.
اما محدودیت هایی وجود دارد.
مکالمه لوبیانکا برای اولگ کالوگین بازگو شد
در مورد بقای خودش
کالوگین: و از او پرسید: "چطور کالوگین هنوز زنده است؟"
و آن پسر روسی،
یک مقام ارشد، مرد شماره سه در KGB شوروی در قدیم،
او گفت، و من نقل می کنم،
«اگر او در اروپا، آسیا یا جاهای دیگر زندگی می کرد،
«او خیلی وقت پیش مرده بود .
"اما او در آمریکا زندگی می کند. متاسفم."
قاتلان FSB پا به خاک آمریکا نمی گذارند ،
و روسیه از نظر اقتصادی همتای آمریکا نیست .
اما آنها به روش های دیگر به شدت رقابت می کنند،
و آنها می توانند آسیب واقعی در دنیای مجازی وارد کنند.
بسیاری از مردم فکر می کنند که داشتن تولید ناخالص داخلی به اندازه اسپانیا یک نقطه ضعف بزرگ است.
اما این یکی از آن موارد است
جایی که مهم نیست چقدر بزرگ است، مهم این است که با آن چه می کنید.
اگر روسیه مصمم به استفاده از منابع ملی خود باشد
برای مقابله با آنچه که به عنوان دشمنان خود می بیند ،
چه آن دشمنان از آن آگاه باشند یا نه،
سپس می تواند انجام دهد، می تواند قدرت را اعمال کند،
می تواند برای کشورهایی که هدفش قرار گرفته اند دردسر ایجاد کند.
اینترنت یک سلاح ارزان قیمت با نفوذ جهانی است.
روسیه دریافته است که می تواند از اتصال بیش از حد اینترنت سوء استفاده کند
و سرعت رشد تئوری های توطئه
برای قرار دادن جوامع و هدف قرار دادن کشورها در برابر یکدیگر.
استفاده از هکرها، استفاده از اینترنت به عنوان یک سلاح،
اسلحه سازی رسانه های اجتماعی،
همه این کارها توسط FSB انجام می شود،
اما از طریق شبکه های بسیار غیر رسمی،
زیرا این شبکه های غیررسمی کاملاً غیرمتمرکز هستند
و کاملا قابل انکار
نام هایی از جمله خرس دنج، میمون اداری و خرس فانتزی
به عنوان تهدیدات سایبری مداوم برای امنیت ملی ایالات متحده ظاهر شده اند.
آنها به نهادهای اصلی اتحادیه اروپا نفوذ کرده اند،
نصب بدافزار در بانک ها، بیمارستان ها، نیروگاه ها
و امکانات نظامی
و همچنین سازمان های دیپلماتیک و دولت ها.
همه با اطلاعات روسیه مرتبط بوده اند .
هیچ لینک مستقیمی وجود ندارد که چه کسی سفارشات را ارائه کرده است،
زیرا سیستم روسیه اینگونه نیست.
شما نمی توانید یک تکه کاغذ پیدا کنید که بگوید:
بله، بروید و انتخابات آمریکا را هک کنید.
دخالت در بحث برگزیت در بریتانیا
و روند انتخابات آمریکا
هنوز تحت بررسی هستند.
هیچ مدرک قابل حصولی نمی تواند ثابت کند
مداخله روسیه هر رأیی را تغییر داد.
اما جیمز کلاپر، مدیر سابق اطلاعات ملی ایالات متحده،
گفت: "این زودباوری را افزایش می دهد
"فکر کنیم که روس ها انتخابات را برگرداندند."
روسیه در حال ایجاد اختلاف اجتماعی بود
با فشار دادن روایات افراطی از هر دو طرف،
به راه انداختن اختلافات و دیدن اینکه چه اتفاقی خواهد افتاد.
اگر عملیات انجام دهید
با یک هدف بسیار جاه طلبانه، مانند تغییر رژیم،
اما در آن شکست می خورید و در عوض فقط قابلمه را کمی هم بزنید،
و دشمن خود را تضعیف کنید، انسجام اجتماعی آن را برهم بزنید،
تضعیف انعطاف پذیری اجتماعی آن،
تضعیف دولت، اعتماد به قدرت و غیره،
تا آنجا که به روسیه مربوط می شود، این هنوز یک امتیاز است .
زیرا در دیدگاه مجموع صفر آنها از امنیت،
اگر دشمن خود را حتی اندکی تضعیف کنید ،
که خود را در شرایط نسبی قوی تر می کند.
این تفکر، مدتها پیش مورد حمایت قرار گرفت
توسط بنیانگذار سرویس امنیتی لنین، آهن فلیکس دزرژینسکی،
در دوران پوتین تجدید حیاتی داشته است،
و مجسمه او بی سر و صدا بازسازی شده است
و اکنون در پارک مجسمه سازی مسکو قرار دارد.
اپلبام: برای درک روسیه امروز،
درک ذهنیت KGB بسیار مهم است.
زیرا پوتین و اطرافیانش واقعاً
یک طبقه کامل از مردمی که بر روسیه حکومت می کنند، هنوز این ذهنیت را دارند.
هیچ تهدیدی، هر چالشی، هرگز نمی تواند مخالف وفادار تلقی شود،
می دانید، انتقاد وفادار، افرادی که می خواهند روسیه را بهتر کنند.
هر چالشی بنا به تعریف، خیانت است.
در زمان ولادیمیر پوتین، KGB یا FSB که اکنون نامیده می شود،
روسیه را با میله آهنی مستقیماً از کرملین اداره می کند.
برای به چالش کشیدن اقتدار آن،
حتی از ایمنی ظاهری خارج از کشور،
یعنی به خطر انداختن جان
بیش از یک قرن گذشت
از زمانی که لنین سازمان را تأسیس کرد
به عنوان اقدامی موقت برای دفاع از انقلاب.
اما KGB حتی توانسته است از خود کمونیسم جان سالم به در ببرد.
امروز روسیه دیگر دولتی با سرویس امنیتی نیست -
در عوض، سرویس امنیتی یک دولت دارد.