-او اون طرف رفت.
یکی از آنها آن طرف دوید.
-بیارش اینجا!
حرکت نکن
عجله کن.
حرکت! شما پا دارید، نه؟ به حرکت ادامه دهید.
کابل، فوریه 2022 رهبر طالبان، مالاوی، کمپبل، معتادان را شکار می کند
در خیابان های پایتخت افغانستان
-بلند شو! او را ببند!
بلندش کن
بایستید دست هایش را ببند. بیا.
دست هایت را دراز کن دست هایش را به هم گره بزنید.
از زمانی که آنها دوباره قدرت را در اوت 2021 به دست گرفتند
طالبان تمام معتادان واقعی یا فرضی را سرکوب کرده است.
-دستها بالا!
دستها بالا!
بالا! دستها بالا!
روی زانوهات!
-من نانوا هستم! جستجوی من!
به من اعتماد کن، مولوی!
من در یک نانوایی نزدیک کار می کنم.
-چرا فرار کردی؟
از سر کار گیر کرده بود
-پس چرا فرار کنیم؟
-باشه بریم
-اگه دروغ میگم میتونی منو بکشی.
در کابل امروزی، شکار معتادان به بخشی از زندگی روزمره در محله های فقیرنشین تبدیل شده است.
-این خیابون رو میبینی؟ بسیاری از معتادان در آنجا پرسه می زنند.
من مردها را فرستاده ام.
ما شهر را تمیز می کنیم
تا زمانی که کابل پایتخت ما از این حیوان موذی رها شود.
20 سال گذشته مقصر است.
من به تنهایی این شهر را تمیز می کنم
و تک تک معتادان را بگیر
بنابراین دیگر هیچ حمله یا دزدی وجود ندارد.
همه چیز به پایان خواهد رسید.
بیا بریم.
-از همه تلاش شما متشکرم.
من با چنین معتادانی برخورد کرده ام.
من هم سن آنها هستم و آنها مرا ناراحت می کنند.
مفتخر و سپاسگزارم که جلوی آنها را گرفتی.
این مردان از جمله صدها معتاد بی خانمان به هروئین هستند که در خیابان های کابل شکار می شوند.
طالبان ابزاری برای مبارزه با این همه گیر دارند؟
آنها هزاران نفر را صرفاً به این دلیل که معتاد به نظر می رسند دستگیر می کنند و آنها را مجبور به اجرای برنامه های بازپروری می کنند.
-رحم داشتن! من پنج دختر و دو پسر دارم!
-دخترانت خوشحال خواهند شد که پاک باشی.
-این کار را برای آنها انجام دهید. -دست هایم را می بینی؟ من هر روز کار میکنم!
-تو مواد مخدر نمی کنی؟ -قسم میخورم!
-تو منو میشناسی، نه؟ -آره!
-ده سال است که به معتادان گرایش دارم.
اگر پاک باشی آزادت می کنم.
سوگند. اگه دروغ میگم شلیک کن
-کافی. ساکت باش
در دهه نود زمانی که طالبان کشور را اداره می کردند، کشت خشخاش ممنوع بود و استفاده از آن به شدت مجازات می شد.
پس از به دست آوردن مجدد قدرت، بنیادگرایان اسلامی این ممنوعیت را دوباره برقرار کردند
این کلینیک سابق ایالات متحده است
پایگاه نظامی در سال 2016
به مرکز توانبخشی تبدیل شد
می تواند 1000 بیمار را برای اقامت 45 روزه در خود جای دهد.
از زمان بازگشت طالبان، این مرکز توانبخشی دائما پر بوده است.
-لخت کن و صف بکش.
بعدی رو بیار
-خودشه.
او را جستجو کن همه آنها را به طور کامل جستجو کنید.
افغانستان تا به امروز بزرگترین تولید کننده تریاک در جهان باقی مانده است.
و در آن روز، طالبان به عنوان اعضای مقاومت، میلیاردها دلار از طریق تجارت هروئین به دست آوردند.
این درآمد بادآورده آنها را قادر ساخت تا بودجه شورش را تأمین کنند.
-او این را به خوبی پنهان کرده است.
-این متا کریستال است. خیلی مضره
آن را دود می کنند.
این پودر هروئین است.
ما آن را در میان وسایل بیماران پیدا کردیم.
ما همه را مصادره کرده ایم.
رشد و فروش رو به جلو
مواد مخدر نیز حرام و مجازات است.
من معتقدم اسلام مصرف مواد مخدر را به شدت ممنوع کرده است.
ممنوع است.
هدف از حفظ این ممنوعیت نیست.
فقط در کابل آن را ممنوع نمی کند،
اما در تمام 34 استان.
ما مواد مخدر را ریشه کن می کنیم
با منع استفاده، رشد و فروش آنها.
به هر حال تحریم های غرب و هرج و مرج اقتصادی که آنها ایجاد می کنند
ممکن است انکار این منبع درآمد را برای این زندگی های اساسی دشوار کند.
این مردان اخیراً بازداشت شده در آغاز 45 روز عذاب بدون مسکن یا جایگزین هستند.
عقب نشینی اجباری ناتوان کننده خواهد بود.
دردناک ترین بیمارانی که در اینجا انباشته شده اند نیز بیمار و کم تغذیه هستند.
من چهار فرزند دارم، دو پسر و دو دختر،
که با مادرشان در خانه زندگی می کنند.
دو برادر بزرگترم از خانواده ام حمایت می کنند.
من در شهر پرسه می زنم ...
و دزد برای گرفتن پول برای مواد مخدر.
من شلیک می کردم، سپس در جایی که بودم به خواب می رفتم.
چند روز پیش بچه ها سر برخی از ما فریاد زدند معتادان کثیف
و "حرکت، مواد مخدر" به من.
این راهی برای زندگی نیست
-سه ساله دارم استفاده میکنم
افسر نیروی هوایی بود
من 54 مرد تحت امر داشتم.
در نهایت با مشکلاتی مواجه شدم ...
و افراد بد نیت مرا در این موقعیت قرار دادند.
من می خواهم به خانواده، مردم و کشورم خدمت کنم،
و دیگر سربار دیگران نباشید.
دیگر مورد نفرت اعضای خانواده یا جامعه من قرار نگیرد.
بازدارندگی از طریق محرومیت تنها روشی است که طالبان از آن استفاده می کنند
محروم از کمک یا محصولات جایگزین.
این معتادان افغان باید این درمان مشت آهنین را تحمل کنند. این
-از زمانی که طالبان قدرت را به دست گرفتند، مصرف مواد مخدر کاهش یافته است
نسبت به دولت قبل
-امروز، تهیه مواد مخدر سخت تر است.
معتادان در انظار عمومی بودند،
اما امروز، طالبان افراد معتاد را کتک می زنند و آنها را تعقیب می کنند.
-قبلاً می‌توانستید 2 تا 3 گرم محصول را به طور همزمان بخرید.
امروز حتی نیم گرم هم نمی شود، هیچی.
-طالبان وحشی هستند.
ببین پایم هنوز زخمی است.
-با چاقو به او ضربه زدند.
-آنها هم با کلاشینکف به ما زدند.
ملا باید جلوی دلال ها را بگیرد.
من حاضرم همکاری کنم
و نام دلالان بزرگ را به آنها بدهید
تا زمانی که آنها با ما خوب رفتار می کنند، اما در عوض، آنها به ما ضربه می زنند
به محض ظاهر شدن
-هر بچه ای؟
■سه اما حرف زدن در موردشون ناراحتم میکنه.
-اگر آزاد بود بچه هایش را به یاد نمی آورد.
معتادان در مرکز بازپروری نگهداری می شوند.
دو هفته اول دلخراش است و همه آنها زنده نخواهند شد. بنابراین.
به منظور به حداقل رساندن تعداد مرگ و میر، کارکنان بیمار را چک می کنند
ضربان قلب قبل از فرستادن آنها به توانبخشی
هدف این است که همه آنها را فیلتر کنیم
که بعید است بدن آنها از شوک خروج عبور کند
در افغانستان 40 سال درگیری، فقر، بیکاری و آسیب های روحی پس از جنگ باعث شده است میلیون ها نفر تسلیم سوء مصرف مواد شوند.
از 39 میلیون نفر، سه تا پنج میلیون افغان تخمین زده می شود
مردم در کشوری که دچار فروپاشی عظیم اقتصادی شده است، معتاد به مواد مخدر هستند.
فاجعه انسانی و نرخ بیکاری استثنایی از زمانی که بنیادگرایان کنترل را دوباره به دست گرفتند.
این شرایط استفاده از مواد مخدر را تشویق می کند، که گاهی اوقات می تواند یک فعالیت گروهی باشد که در بالای برخی از تپه های شهر انجام می شود.
جایی که هروئین و کریستال مت در فضای باز خریداری و فروخته می شود.
-شوهرم راننده تاکسی بود.
یک شب، او به خانه نیامد.
\نی دنبالش گشت
اما هیچ جا او را پیدا نکردم.
هیچ کس نمی داند او کجاست.
ما نمی دانیم که او زنده است یا مرده.
در افغانستان بیشتر زنان از نظر مالی به شوهران خود وابسته هستند.
بنابراین، همسران معتادان به حال خود رها می شوند.
در جامعه ای که زنان اساساً حق داشتن شغل یا طلاق ندارند.
-من بارها مجبور شده ام برای توانبخشی شوهرم پول قرض کنم.
آخرین باری که ناپدید شد، تازه بیمارستان را ترک کرده بود.
او تلویزیون ما را گرفت،
پنل های خورشیدی و باتری با او بود و همه آنها را فروخت.
او هم در خانه مواد مصرف می کرد.
خیلی سیگار می کشید، بچه های ما را آزار می داد
و با من دعوا کرد
اصلاً به خانواده رسیدگی نمی کرد.
حتی اگر الان اینجا با ما بود،
او بی فایده خواهد بود، یک وزن مرده.
اگر زنده بود هیچ فایده ای نداشت
هنوز زنده است ، اما به طور کامل بی صبری که مرکز توانبخشی را تضعیف کرد
کمبود غذا به دلیل بودجه ناکافی
گویی برای نشان دادن بیشتر هرج و مرج اقتصادی که کشور را ویران کرده است.
کارکنان مرکز هشت ماه است که حقوق نگرفته اند.
درست مانند اکثر کارمندان دولت از زمان بازگشت طالبان به قدرت
-به اینجا نگاه کن و بازوهایت را دراز کن!
به من نگاه کن!
وقتی دستت را دراز می کنی،
باید بتوانید لمس کنید
مردی که روبروی شما نشسته است
-به این ردیف مستقیم نگاه کن.
می توانید افتخار کنید
و سرت را بالا بگیر
مرگ به بلوک های C و A رسید.
دیشب خدا دو نفر را خواست.
اسهال و میکروب ها بدن ما را ضعیف می کنند،
پس ما انسانها باید بهداشت را رعایت کنیم.
-عمو میشه شامپو بخوریم؟
-یک تانک؟ -فقط یک بطری
-یک کامیون همه شما را نمی شست.
-شام پنج حبوبات و مقداری نان است.
-فقط برای 100 نفر غذا وجود دارد.
-بعضی ها لوبیا نمی گیرند،
آنها چیزی جز سس دریافت نمی کنند.
-گرسنگی می گذرد.
باب رایش یک مجاهد سابق است که در دهه نود قبل از پیوستن به صفوف طالبان با طالبان جنگید.
او همچنین یک معتاد سابق است که در طول جنگ داخلی به مصرف مواد مخدر روی آورد.
-خانواده ام در آن زمان مرا بستری کردند.
من شخصا تصمیم گرفتم ترک کنم و بهتر شوم.
از خدا خواستم کمکم کند که دوباره سلامت شوم
تا بتوانم به هموطنانم خدمت کنم و به همه آنها کمک کنم
که به مواد مخدر معتاد شد.
زمانی که طالبان تصرف کردند
پایتخت در آگوست 2021 کارکنان مراکز توانبخشی با بازگشت به خانه فرار کردند
با استراحت به تنهایی باقی ماند تا از بیمارانی که عذاب آنها محافظت شود
او خیلی خوب می داند
-یادم هست که از کناره گیری گذشتم.
من از پزشکان، روانشناسان سپاسگزارم،
و پرستارانی که ما را از آن تنگناهای وخیم نجات دادند
و ما را از تاریکی بیرون آورد و به روشنایی برد.
من رنج را می دانم و درد را فراموش نکرده ام...
که بدنم را به هم ریخت
به همین دلیل می خواهم به این افراد کمک کنم
نه گفتن به مواد مخدر.
پس از دو هفته ترک شدید و دردناک.
بیماران به مرکز توانبخشی منتقل می شوند و پس از 30 روز به طور رسمی از آنجا مرخص می شوند
-در طول 15 روزی که اینجا سپری می کنند،
میزان بیماری آنها را می بینیم.
آنها از استفراغ، اسهال، درد، بی ثباتی رنج می برند.
-داداش ما اینجا همه چی کم داریم.
ما بیمار هستیم و هیچ کس به ما رسیدگی نمی کند.
-من 115 روز اینجا هستم و نمی گذارند بیرون.
ما 115 روز اینجا دراز کشیدیم.
پتوهای ما کک زده است،
ما از گرسنگی می میریم و آنها ما را رها نمی کنند.
ما را آزاد کن
-\نه فقیر. ما در این چهار ماه گذشته از گرسنگی می میریم.
ما زندانی هایی هستیم که اینجا مثل گروگان نگهداری می شوند.
-همانطور که می بینید، وضعیت آنها بسیار بد است.
همه این افراد اخیرا پذیرش شده اند،
و آنها هنوز در حال عقب نشینی هستند.
■توبه 100 روزه ما کافی نیست.
-همه چی خوب میشه
قوانین وضع شده توسط طالبان تصریح می‌کند که هیچ مریضی رها نمی‌شود مگر اینکه خانواده‌هایشان برای تحویل گرفتن آنها به آنجا سفر کنند.
والدین همچنین باید تضمین کنند که فرزندانشان عود نخواهند کرد.
با این حال، بسیاری از معتادان، ارتباط خود را با خانواده‌های خود از دست داده‌اند و ممکن است هفته‌ها، اگر نه ماه‌ها، به زندگی خود ادامه دهند.
کارآموزی در این مرکز توانبخشی.
-طبق تجربه شما،
چرا مردم در افغانستان معتاد مواد مخدر می شوند؟
-به گفته بسیاری از معتادانی که من درمان کرده ام،
این عمدتا به دلیل فقر است،
میل به فرار از واقعیت
جستجوی لذت کاذب، بیکاری،
سهولت دسترسی به مواد مخدر،
خشونت، جنگ،
استرس، و افسردگی
سلام! امروز چه احساسی دارید؟
امروز جلسه خواهیم داشت
بیایید یک گروه 12 نفره تشکیل دهیم.
دو نقطه باقی مانده است. حرکت به بالا.
جلسه امروز با وسوسه سروکار دارد.
با چه کسانی ارتباط دارید و دلایل مصرف مواد مخدر شما.
پس از آن، از همه شما می خواهم که تجربه شخصی خود را به اشتراک بگذارید.
من همچنین می خواهم بدانم که چقدر از نظر روحی آماده هستم
شما احساس می کنید که ترک می کنید، و نظرات شما در مورد آن.
-نگرانم وقتی بیرون برویم چه اتفاقی می افتد.
فقدان چشم انداز یا انگیزه.
-بحث در مورد وسوسه خوب است،
اما بی انگیزگی چطور؟
برخی از دوستان اگر از اینجا بروند هیچ چشم اندازی ندارند.
هیچ کاری وجود ندارد، آنها فقیر هستند و خانواده هایی برای تغذیه دارند.
اینگونه است که وسوسه عود را بسیار محتمل می کند.
معتادان دیگر تنها افرادی هستند که ما را می پذیرند،
هیچ کس دیگری این کار را نخواهد کرد.
مواد مخدر زندگی افراد بی شماری را به هم ریخته است
در افغانستان و تعداد بیشماری دیگر برای جلوگیری از افتادن عزیزانشان در این تله می جنگند .
اما در شرایطی که کشور در چنگال بیکاری افسارگسیخته و فروپاشی کامل اقتصادی است، بسیاری دارو را تنها راه نجات می دانند.
اغلب، اقوام چاره ای جز فروختن وسایل خود ندارند تا هزینه درمان عزیزشان را بپردازند.
در برخی موارد، توانبخشی موفقیت آمیز است، اما میزان عود همچنان بالاست.
-من خاموشم از شما برای تمام کارهایی که انجام دادید متشکرم.
-موفق باشید. پاک و سالم بمانید.
-دکتر ممنون -موفق باشید.
-تو هم همینطور. آیا ما؟
تا زمانی که قاچاق مواد مخدر یکی از معدود منابع درآمدی دولت طالبان باشد ، مبارزه با اعتیاد
به طور موثر غیر ممکن خواهد بود.
-میخوای جلو بشینی؟ -نه پشت
جنگ با مواد مخدر تا پیروزی فاصله زیادی دارد.
و از طریق تلفات سنگینی که آنها بر جمعیت افغانستان وارد می کنند، تحریم های اعمال شده توسط جامعه بین المللی
به احتمال زیاد اوضاع را بدتر می کند.