در اواخر
آوریل 1961 رئیس جمهور جان اف کندی در یک لحظه خصوصی با مشاور ویژه خود
تئودور سورنسن سوالی پرسید که در هفته های بعد بارها و بارها با خودش تکرار خواهد کرد.
کندی با صدای بلند تعجب کرد که چطور می توانستم اینقدر احمق باشم که اجازه دادم ادامه دهند؟
اشاره او به آمریکا بود
سازمان اطلاعات مرکزی که تازه خودش را تحقیر کرده بود.
رئیس جمهور جدید و ملت با تهاجم مخفیانه خود به کوبا
معروف به عملیات زاپاتا.
هدف از این مأموریت سرنگونی فیدل کاسترو بود و ظاهراً کار تبعیدیان کوبایی بود.
قرار نبود اثری از آمریکا باقی بماند
دخالت دولت
این فاجعه به خلیج خوک ها معروف شد.
که بعدها تئودور دریپر مورخ آن را شکست کامل خواند
این قرص مخصوصاً تلخی برای بلعیدن بود
برای رئیس جمهوری که به اثربخشی این نوع عملیات اعتقاد داشت.
کندی مطمئناً شیفته دنیای جاسوسان و ماموران ویژه بود.
جیمز باند بخشی از خواندن مورد علاقه او بود و او دوست داشت
راه‌هایی را بیابند که از طریق آن ایالات متحده بتواند در امور بین‌المللی شرکت کند.
حداقل خطر برای ایالات متحده
و این به نظر او یک راه طبیعی بود.
همچنین، من فکر می کنم دلیل عمیق تری برای علاقه او وجود داشت، آن دیدگاهی بود که مرحله بعدی
جنگ سرد، مرحله آتی، جهان سوم را در بر می گرفت و این نیاز به نوع دیگری از جنگ داشت.
جنگی که باید به آن فکر می‌کردید، چریک‌ها، ضد شورش بود، و این مستلزم ترکیبی بسیار ظریف‌تر از سیاست و اقدام مستقیم بود.
خوب، رئیس جمهور علناً مقصر این افتضاح را پذیرفت.
او به طور خصوصی تهدید کرد که سران به سمت سیا خواهند رفت
تنها سه ماه پس از دوران ریاست جمهوری خود، کندی از شرمساری بزرگی رنج برده بود.
رابطه بین رئیس جمهور و سیا هرگز یکسان نخواهد بود
مدیر سیا در زمان کندی، جاسوس کهنه کار آلن دالس، یکی از اعضای کلیدی دولت آیزنهاور بود.
دالس و مدیر برنامه های او، ریچارد بیسل، در واشنگتن بسیار مورد توجه بودند.
باور عمومی بر این بود که بیسل نفر بعدی برای ریاست سیا خواهد بود
کندی و کابینه اش، از جمله وزیر دفاع رابرت مک نامارا، بسیار تحت تأثیر بیسل قرار گرفتند.
دیک بیسل فوق العاده بود.
مرد باهوش و توانا، استاد سابق ییل. دانشگاه.
او بیشتر بود. از هر کدام.
فرد مجرد دیگری که اکتشاف سربار را ساخت.
توانمندی کشور اول از طریق U-2.
این منبع اطلاعاتی بزرگ برای ملت ما در زمان آیزنهاور و کندی و جانسون حتی امروز بود.
اما بیسل مسئول مستقیم طرح خلیج خوک ها بود.
چنین فاجعه ای چهره پسر طلایی او را غیرقابل ترمیم مخدوش کرد.
کندی هم دالس و هم بیسل را از سمت خود برکنار کرد و کار یک اسطوره اطلاعاتی و یک اسطوره دیگر را کوتاه کرد .
در حال ساخت.
خلیج خوک ها زاده دولت کندی نبود.
در مارس 1960، رئیس جمهور دوایت آیزنهاور طرح سیا را تصویب کرد
با عنوان برنامه اقدام پنهانی علیه رژیم کاسترو.
این سند ده صفحه ای طرحی را برای پایان دادن به سخنانش برای جایگزینی رژیم کاسترو نشان می دهد.
او بیشتر به منافع واقعی مردم کوبا اختصاص داشت و برای ایالات متحده قابل قبول تر بود
من خواستار محرمانه بودن کامل عملیات بودم
در طرح اولیه، یک نیروی کوچک متشکل از 300 تبعیدی کوبایی آموزش دیده سیا در ساحل کوبا مستقر شدند.
آنها سپس با اطلاعات سازمان سیا مرتبط می شوند
گزارش‌های تایید شده حاکی از وجود هزاران کوبایی ضد کاسترو بود
قرار بود نیروی سیا این گروه ها را در ارتشی سازماندهی کند که هاوانا را گرفته و فیدل کاسترو را برکنار کند
کندی پروژه کوبا را در ژانویه 1961 به ارث برد و هرگز در مورد آن مشتاق نبود.
در اواسط مارس 1961، پس از در نظر گرفتن مشکلات متعدد این طرح، کندی با آلن دالس تماس گرفت تا در مورد لغو عملیات گفتگو کند.
دالس رئیس جمهور را متقاعد کرد که به دو دلیل دیگر برای کشیدن دوشاخه دیر شده است.
یکی از آنها تصوری بود که کندی اگر یک افسر کوچک نیروی دریایی در جهان باشد، ایجاد می کند
جنگ دوم قرار بود خرد آیزنهاور، فرمانده عالی سابق نیروهای متفقین را در آن جنگ به چالش بکشد.
بعد هم مشکل برخورد با نیروی تبعیدی پیش آمد
دالس گفت.
اگر به آنها اجازه ندهید در خلیج خوک ها فرود بیایند، چگونه می خواهید این تبعیدیان کوبایی را از بین ببرید ؟
اگر این افراد را در آمریکا آزاد کنیم، گفته شد که مشکل سیاسی ایجاد می کنند.
پروژه کوبا قبلاً یک آشفتگی غیرقابل برگشت بود.
بخشی از مشکل عدم وجود کنترل و تعادل در عملیات بود.
بیسل از همان ابتدا برای کنترل کامل عملیات در مورد این مانور مانور داده بود.
رگ، روی قرابت نزدیک و بسیار سریع خود حساب می کند
با کندی در عملیات خلیج خوک ها اساساً اطلاعاتی را از اطرافیان خود پنهان کند.
با این تصور که او شخصیت رئیس جمهور را دارد و می تواند کندی را وادار به انجام کاری کند که می خواهد انجام دهد.
حتی رازداری و انکار قابل قبول دیگر در کنار ایالات متحده نبود.
در اوایل آوریل، سیا یک بیانیه از سفارت شوروی در مکزیکوسیتی به مسکو را رهگیری کرد.
ارائه تاریخ دقیق تهاجم مورد نظر 17 آوریل
چند روز بعد، نیویورک تایمز داستانی را منتشر کرد
تحت عنوان واحدهای ضد کاسترو که برای جنگیدن در پایگاه های فلوریدا آموزش دیده اند
گمان می رفت که مطبوعات اطلاعات خود را از اعضای بی بند و بار جامعه تبعیدی کوبا در ایالات متحده به دست آورده اند.
برخی از مورخان معتقدند که ریچارد بیسل هرگز تصور نمی کرد
چنین شکستی چون خود فیدل کاسترو قرار بود از معادله حذف شود
طرح تجاری شامل ترور کاسترو بود که بیسل انتظار داشت قبل از تهاجم واقعی انجام شود.
این کار به اعضای ایالات متحده واگذار شد
مافیایی که از کلوپ‌های شبانه و کازینو هاوانا سود می‌برد و کاسترو آن‌ها را تصرف کرد .
همراه با سایر دارایی های آمریکایی در سال 1960
اما تا آوریل، تنش.
اوباش کاسترو را نکشته بودند.
بیسل مجبور شد با تهاجم با کاسترو همچنان در قدرت باشد، مشکلات به همین جا ختم نشد.
محل فرود اولیه نزدیک است
رئیس جمهور کندی به پیشنهاد دین راسک وزیر امور خارجه ترینیداد را وتو کرد .
راسک احساس کرد که به دلیل جمعیت متراکم امکان حمله غافلگیرانه به آنجا وجود ندارد .
کندی فقط چهار روز به بیسل فرصت داد تا طرح دیگری ارائه دهد.
سایت جدید در باهیا د کازینو، خلیج خوک ها بود.
منطقه دورافتاده بود و یک فرودگاه در نزدیکی وجود داشت.
اما منطقه فرود جدید از نظر سیاسی قابل قبول نمی تواند عملیات را راضی کند.
هدف اصلی نظامی به سرعت با بزرگترین تجمع شورشیان که در کوه‌های کامبریا پنهان شده بودند، مرتبط شد.
باتلاق وسیعی دسترسی به آن کوه ها را قطع کرده بود.
سرهنگ تفنگداران دریایی جک هاوکینز، وابسته به سیا به عنوان متخصص ارشد شبه نظامی
مسئول تهاجم، نواقص نواحی فرود جدید را به بیسل توضیح داد.
گفتم می‌توانیم آنجا فرود بیاییم و می‌توانیم برای مدتی در آنجا بمانیم، اما نه برای مدت طولانی.
و نیروها می توانند از آنجا خارج شوند تا به کوه هایی که باید باشند برسند
و او در آن زمان گفت، خوب، اگر این تنها جایی است که می تواند شرایط فعلی را برآورده کند، باید به آنجا برویم.
کندی این طرح را تایید کرد، اما جک هاوکینز
و مافوق فوری او و خط جیکوب اد می دانستند که نمی تواند موفق شود.
تیپ نمی توانست به کوه ها برسد و بدون پشتیبانی هوایی، تامین حیاتی بود
قطرات نمی توانست انجام شود و مردان در ساحل توسط نیروی هوایی کاسترو انتخاب می شدند
هاوکینز و استر لاین با بیسل روبرو شدند و اعلام کردند که از سمت خود استعفا می دهند.
اما بیسل توانست نظر آنها را تغییر دهد.
گفت من به تو وابسته ام و اینجا هستم. شما نمی توانید من را در این مورد تنها بگذارید.
او گفت: ما بهترین کار را انجام خواهیم داد.
سعی می کنم هوای بیشتری برای شما بیاورم.
او گفت، فکر می‌کنم شاید بتوانم رئیس‌جمهور را وادار کنم تا هوای بیشتری دریافت کند.
طرحی برای بهبود شانس موفقیت عملیات در آخرین لحظه توسط رئیس جمهور تصویب شد
در 15 آوریل، دو روز قبل از حمله.
هشت فروند بمب افکن B-26 آمریکایی که با رنگ ها و نشان های نیروی هوایی کوبا رنگ آمیزی شده و توسط کوبایی خلبان شده اند.
خلبانان تبعیدی، یک ماموریت بمباران را برای نابودی نیروی هوایی کوبا انجام دادند.
برای تکمیل فریب، یک هواپیما در کی وست فرود آمد و خلبان از آمریکا درخواست پناهندگی سیاسی کرد
او ادعا کرد که نیروی هوایی کاسترو به شدت فلج شده است
زمانی که سفیر کوبا در سازمان ملل متحد آمریکا را متهم کرد
از طراحي حمله
سفیر آمریکا آدلای استیونسون اینفو به سرعت این اتهامات را رد کرد و.
من آنها را قاطعانه تکذیب می کنم.
اما حجاب روی گیاه شفاف بود.
و استیونسون که به عمد توسط سیا در مورد ایالات متحده گمراه شد
دست داشتن در این حمله، زمانی که او حقیقت را فهمید، عصبانی شد
تا خود را از شرم بیشتر نجات دهد.
او اصرار داشت که پرزیدنت کندی هرگونه حمله هوایی بیشتر به کوبا را لغو کند
کندی تصمیم گرفت عملیات را ادامه دهد، اما دومین حمله هوایی را لغو کرد.
آن تصمیم عواقب بدی داشت.
تا آوریل 1961، هزینه عملیات زاپاتا،
تهاجم مخفیانه سیا به کوبا از 4.4 میلیون دلار اولیه به 48 میلیون دلار افزایش یافت.
نیروی تهاجم نیز از کمی بیش از 300 به بیش از 1400 افزایش یافته بود.
معاون برنامه ریزی سیا، ریچارد بیسل، مدعی شد که حمایت داخلی قابل توجهی در کوبا برای سرنگونی کاسترو وجود دارد.
او اصرار داشت که هزاران نفر از تیپ 256 استقبال خواهند کرد و به هاوانا راهپیمایی خواهند کرد.
پرزیدنت کندی دلیلی نداشت که به او شک کند.
اما علاوه بر این، منابع مربوط به حمایت داخلی مشکوک بودند.
اطلاعات سیا بیش از حد خوشبین بود و تا حد زیادی از پناهندگان کوبایی در میامی که کوبا را ترک کرده بودند جمع آوری شده بود.
و البته آنها
تمایل طبیعی این است که چیزهایی را گزارش کنند که از دستور کار خودشان حمایت کند.
در ساعات پیش از سپیده دم 17 آوریل 1961
تیپ 2506 حمله خود را در خلیج خوک ها آغاز کرد.
فقط ارتش کوبا برای ملاقات با آنها حضور داشت.
در برابر این نیروی کوبایی.
ارتش تبعید با قدرت آتش برتر و فداکاری شگفت انگیز خود به کاسترو، هرگز فرصتی نداشت
تیپ به دریا عقب رانده شد و در کمتر از 72 ساعت کاملاً شکست خورد.
به جای اینکه اتحاد جماهیر شوروی را از داشتن یک متحد در نیمکره غربی محروم کنیم.
ایالات متحده در واقع به تحکیم روابط هاوانا با مسکو کمک کرد
درست یک روز قبل، در مراسم تشییع جنازه ایالت کوبا برای کسانی که در هوای 15 آوریل کشته شدند
کاسترو با سرکشی اعلام کرد که کوبا اکنون یک دولت مارکسیست لنینیستی است
جک هاوکینز سه مرد را مسئول شکست خلیج خوک ها می داند.
کندی و راسک وزیر امور خارجه به دلیل لغو دومین حمله هوایی حیاتی،
و ریچارد بیسل به دلیل اینکه به رئیس جمهور هاوکینز و استر لیون نگفتند که عملیات زاپاتا نمی تواند موفق شود.
ما حرفه ای بودیم، در واقع نه آقای.
اسقف.
او بعداً سرانجام مدتها بعد گفت، من باید به هاوکینز و Better Line گوش می کردم.
اما او هرگز در هیچ یک از نوشته هایش که من می شناسم به کسی گزارش نداد.
واقعیت جلسه فوری یکشنبه ما که به او گفتیم، باید همین الان جلوی این موضوع را بگیریم.
او هرگز آن را گزارش نکرد.
آلن دالس با جان مک کین محافظه‌کار جمهوری‌خواه جایگزین شد و رئیس‌جمهور بلافاصله به او دستور داد تا تمام فعالیت‌های سیا را محدود کند.
برای انتقام شرمندگی برادرش
رابرت کندی فرماندهی شخصی عملیات Mongoose را بر عهده گرفت، یک گروه ضربت بین سازمانی که برای از بین بردن فیدل کاسترو تلاش می کند.
به عنوان رئیس عملیات پروژه
کندی ها یک افسر نیروی هوایی را انتخاب کردند که شهرت بالایی در جهان سوم داشت.
او سرتیپ ادوارد لنزدیل بود و رئیس جمهور از آنچه می دید خوشش آمد.
من فکر می کنم آنچه واقعاً برای او جذابیت داشت، شهرت یک مرد بود
که جهان سوم را درک می کرد و می توانست ارتباطات مهمی را با رهبران جهان سوم باز کند.
او در دست راست مایک سیسی رئیس جمهور فیلیپین در شکست شورش ایستاده بود.
و این همان مردی بود که کندی می خواست.
رئیس جمهور، اگرچه هنوز از شکست خلیج خوک ها ناراحت بود، متوجه شد
این که سیا تحت نظر لنزدیل اقتدار داشت می‌توانست کمک‌های ارزشمندی به عملیات مانگوس داشته باشد
لنزدیل در وزارت دفاع مستقر شد و به او اختیار داده شد
دعوت از نمایندگان ارشد دفاع ایالتی و سیا برای کمک
خرابکاری اقتصادی بخشی از عملیات Mongoose بود.
اما شناخته شده ترین ویژگی های این عملیات، ظالمانه ترین طرح های آن بود
یک طرح برای کشتن کاسترو استفاده از سیگارهای سمی بود.
یک جایگزین غیر کشنده قرار دادن مواد شیمیایی در لباس مرطوب بود.
او از غواصی استفاده می کرد که باعث می شد ریش معروفش بیفتد و در نتیجه از جذابیت او کاسته شود.
لنزدیل در تبلیغ خود بسیار درخشان بود.
اما او به تصویر خود عمل نکرد.
عملیات مانگوس یک شکست تلخ بود
دسترسی به کاسترو تقریبا غیرممکن بود.
حتی وقتی فرصت‌ها پیش می‌آمد، بدشانسی مداخله می‌کرد.
کاسترو هر روز برای یک میلک شیک می رفت.
ما متوجه این موضوع شدیم و نوشابه را دادیم
یک قرص سمی برای ریختن در میلک شیک کاسترو.
او برای ما کار می کرد. قرص را در فریزر پشت بستنی گذاشت.
و وقتی وقتش رسید که قرص را در میلک شیک کاسترو بگذارد،
قرص به کناره فریزر چسبیده بود و او نمی توانست آن را شل کند.
در نهایت، لنزدیل از سمت رئیس عملیات Mongoose برکنار شد.
تلاش برای کشتن کاسترو در طول دولت کندی ادامه داشت.
اما عاملان آمریکایی هرگز نتوانستند به حلقه درونی وفادار دیکتاتور نفوذ کنند
در آن سوی جهان، نیکیتا خروشچف، نخست وزیر شوروی، دید
فرصتی برای استفاده از رئیس جمهور جوان آمریکایی به ظاهر ضعیف
اما چیزی که خروشچف نمی دانست این بود که یکی از جاسوسان خودش می خواست موازنه جنگ سرد را به نفع ایالات متحده تغییر دهد.
سیا در نتیجه خلیج خوک ها در خانه سگ پرزیدنت کندی باقی ماند.
اما کندی کسی نبود که تنها به رؤسای سازمان‌های دولتی بزرگ برای اطلاعات و مشاوره اطلاعاتی حیاتی وابسته باشد.
کندی به این شهرت داشت که در نیمه های شب با افسران میز وزارت امور خارجه تماس می گرفت
بنابراین او می توانست اطلاعات دست اول خود را در مورد آنچه در حال وقوع است به دست آورد زیرا معتقد بود که این اطلاعات
آنها به مافوق خود می فرستادند و از طریق زنجیره فرماندهی در وزارت امور خارجه درهم می رفتند.
کندی، با این حال، یک دایره درونی متشکل از برخی از باهوش ترین مردان آن دوران ایجاد کرد
رابرت مک نامارا وزیر دفاع، دین راسک وزیر امور خارجه، تئودور سورنسن بازرس ویژه، دستیار ویژه.
آرتور شلزینگر، مشاور امنیت ملی مک جورج باندی.
ماکسول تیلور ، رئیس ستاد مشترک ارتش. و دادستان کل
بابی کندی مشاور اصلی او بودند
نظرات این افراد برای رئیس جمهور ارزش زیادی داشت.
اما JFK تصمیم خود را در مورد چگونگی مدیریت در نهایت هر موقعیتی گرفت.
معمولاً بسته به احساسات درونی او
وقتی نوبت به پردازش اطلاعات و تصمیم گیری می رسید.
نیکیتا خروشچف، نخست وزیر شوروی، بسیار شبیه کندی بود.
من فکر می‌کنم که او وزیر امور خارجه‌اش را همان‌طور که پرزیدنت کندی وزیر امور خارجه خودش بود، انتخاب می‌کرد
زیرا رهبر قدرتمندی که او می خواست فقط اجرا کند
سیاست خارجی خود و ارائه درک خود.
دو قدرتمندترین مرد جهان برای اولین و تنها در نشستی در وین در ژوئن 1961 رو در رو ملاقات کردند.
کندی امیدوار بود به معاهده ممنوعیت آزمایش هسته ای با خروشچف دست یابد و رابطه کاری مثبتی با رهبر شوروی ایجاد کند.
با این حال، خروشچف در نتیجه خلیج خوک‌ها تنها دو ماه قبل از آن روحیه خصمانه‌ای داشت .
بحث به سرعت به شهر تقسیم شده برلین منتقل شد.
آنچه که شوروی واقعاً می خواست این بود که یک پاسگاه برای آرمان های غربی در میانه آلمان شرقی از بین ببرند
زیرا راه فرار به غرب را برای هزاران نفر از ماهرترین متخصصان آنها فراهم می کرد.
کندی متعهد به حفاظت از برلین غربی بود.
خروشچف به کندی اعلام کرد که من صلح می خواهم، اما اگر جنگ می خواهی، این مشکل توست.
جی اف کی روی برلین غربی ایستاد و گفت: خوب، اگر این درست باشد، زمستان سردی خواهد بود.
بحران برلین بر تابستان کندی حاکم بود
زمانی که شوروی ساخت دیوار برلین را آغاز کرد و در 19 اوت. ایالات متحده
اطلاعات غافلگیر شده بود.
مشاوران کندی ابتدا فکر کردند که جنگ ممکن است مزایای خود را داشته باشد.
واکنش اولیه، خوب، شاید این بود که بحران را از بین ببرد.
واکنش دوم اما این بود که شاید تمام کاری که خروشچف انجام می دهد
وضعیت خود را تثبیت می کند تا حرکت بعدی را انجام دهد که در برلین غربی خواهد بود.
دو طرف تقریباً به عنوان آمریکایی و شوروی وارد جنگ شدند
تانک ها در ایست بازرسی چارلی جمع شدند و به مدت 6 ساعت به یکدیگر خیره شدند
کندی محکم در برابر تهدید شوروی ایستاد و با اطلاعات پنهانی از نحوه بازی کرملین در این بازی مرغ مسلح بود.
این اطلاعات توسط یکی از با نفوذترین جاسوسان شوروی در دوران جنگ سرد، سرهنگ اولگ بینکوفسکی، ارائه شد.
او معاون بخش خارجی GRU، اطلاعات نظامی شوروی بود
در سال 1960
پس از سرخوردگی از سیستم شوروی، بانکوفسکی خدمات خود را هم به MI6 بریتانیا و هم به سیا ارائه کرد.
از سال 1960 تا 1962، پان کوسکی غرب را تامین کرد
با صدها صفحه از اسناد طبقه بندی شده شوروی که مخفیانه عکس گرفته شده است.
بانکوفسکی برای خدمات ارزشمند خود درخواست کرد که تابعیت آمریکا یا بریتانیا به او اعطا شود
آرزوی این سرهنگ ارتش سرخ سرهنگ شدن در آمریکا بود
ارتش.
زمانی که دوستان سیا این عکس ها را با لباس سرهنگ ارتش آمریکا و سرهنگ ارتش بریتانیا از او گرفتند به وجد آمد .
ارزش بانکوفسکی به عنوان یک جاسوس غیرقابل اندازه گیری بود ، زیرا او به طور منظم به افراد برتر کرملین دسترسی داشت.
او می دانست که ذهن این مردان، از جمله ذهن نیکیتا خروشچف، چگونه کار می کند.
در اوج بحران برلین، بانکوفسکی قویاً به رئیس جمهور کندی توصیه کرد
محکم بمانید و کوچکترین نشانه ای از تردید برای دفاع از برلین غربی به خروشچف نشان ندهید.
به گفته بن کوسکی، این تنها دیداری بود که خروشچف به آن احترام می گذاشت.
کارساز بود عزم تزلزل ناپذیر کندی باعث شد خروشچف تسلیم شود.
تانک های روسی بی سر و صدا از خط مرزی عقب نشینی کردند و آمریکایی ها نیز از آن پیروی کردند.
مشاوره بانکوفسکی کلید رفع بحران برلین بود
کندی در برخورد با خروشچف درس ارزشمندی گرفت.
چنین وضعیتی برای او مفید خواهد بود زیرا تمرکز جنگ سرد به جزیره برمی گردد
ملت کوبا
در پاییز 1962.
وضعیتی در کوبا در حال شکل گیری بود که دوباره بین ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی رویارویی کرد.
از اواخر سال 1960 شروع شد و تا سال 1961 ادامه یافت.
آژانس امنیت ملی در حال رهگیری پیام های مربوط به کشتی های شوروی در حال حرکت به سمت هاوانا بود.
این پیام های رادیویی نشان می دهد که دو کشتی در واقع تجهیزات نظامی را به کوبا تحویل داده اند.
در اواخر اوت 1962.
NSA مشخص کرده بود که 57 محموله در مدت کمی بیش از یک ماه صورت گرفته است.
سپس سیا به کشفی دست یافت که جان مک کین را به شدت نگران کرد.
در اوت، عکس‌های هواپیمای جاسوسی U-2 تیت نشان می‌دهد که موشک‌های زمین به هوا در کوبا وجود دارد.
ما دیدیم که آنها در سراسر کوبا مستقر شدند.
و تنها کسی در واشنگتن دی سی که فکر می کرد این به معنای برخی است.
مشکل در آینده جان مک کین بود.
او بارها و بارها می گفت، شما سایت های سام را نمی گذارید، آیتم های دفاع از تبلیغات را نمی گذارید، مگر اینکه بروید و از چیزی دفاع کنید.
و تنها چیزی که می خواهید از آن دفاع کنید ، موشک های بزرگ است که بعدا وارد شوند.
هیچ کس در واشنگتن نمی خواست آنها را باور کند.
اما او همچنان اصرار می کرد.
پرزیدنت کندی احساس نکرد که مک‌کون چیز ارزشمندی را تعیین کرده است و اقدامی نکرد.
سپس در 14 اکتبر، عکس‌های مربوط به پرواز U-2 بر فراز کوبا، تکان‌دهنده‌ای را نشان داد
شواهد کشف یک سایت موشک بالستیک میان برد
هشت ناو موشک بزرگ و چهار پرتابگر نصب شده در موقعیت شلیک آزمایشی قرار گرفتند.
کشف موشک های هسته ای شوروی در نیمکره غربی
با اشاره به شهرهای آمریکا، خطرناک ترین لحظات جنگ سرد را خلق کرد.
ایالات متحده
موشک های مشتری در ایتالیا و ترکیه به سمت اتحاد جماهیر شوروی نشانه رفته بودند و شوروی بسیاری از دارایی های اروپای غربی را هدف قرار داده بود.
اما برای آمریکا، موشک هایی که فقط 90 مایل دورتر بودند، تجربه جدید و وحشتناکی بود.
ماموریت های بعدی U-2 موشک های بالستیک متوسط ​​و میان برد بیشتری را در کوبا نشان داد.
در 16 اکتبر، رئیس جمهور 19 مرد را انتخاب کرد و XCOM را تشکیل داد.
کمیته اجرایی شورای امنیت ملی برای مقابله با بحران
با این باور که این یک جمع آوری سلاح های تهاجمی است.
نبرد سابق به صورت شبانه روزی برای 13 روز آینده برای بحث در مورد اقدامات احتمالی دیپلماتیک و نظامی.
وزیر دفاع مک‌نامارا احساس کرد که موشک‌ها دیگر قدرت مخربی به اتحاد جماهیر شوروی علیه ایالات متحده نمی‌دهند.
از آن چیزی که قبلا برگزار شده بود.
وزیر امور خارجه راسک
نگران بود که مانند برلین، اقداماتی لازم باشد تا ایالات متحده را تضعیف نکند
اتحادها در سراسر جهان
فرماندهان مشترک قویاً برای حمله هوایی به منظور از بین بردن همه موشک‌ها قبل از شلیک استدلال کردند.
در این برهه حساس در تاریخ جنگ سرد، کندی نه به ارتش، بلکه به مشاوران غیرنظامی خود روی آورد.
یکی از نزدیکترین افراد به JFK و یکی از اعضای SCUM، آرتور شلزینگر بود.
او می دانست که رئیس ستاد مشترک. یک مشت احمق بودند
معقول و نادیده گرفته شده.
آنها توصیه ها اگر در آن زمان به توصیه های آنها عمل می کرد، یعنی بحران موشکی.
ما به کوبا حمله می کردیم.
و ما اکنون می دانیم که نیروهای شوروی در کوبا.
تعداد آنها 40000 نفر بود.
نه هشت یا 10000 نفری که سیا در آن زمان تخمین زده بود.
اکنون می دانیم که آنها مسلح بودند
نه تنها موشک های هسته ای دوربرد، بلکه موشک های هسته ای تاکتیکی با دستورالعمل استفاده از آنها
در صورت تهاجم آمریکا
در حال حاضر، JFK، انتخاب او از یک دیپلمات است
به جای یک راه حل نظامی ممکن است جهان را از هولوکاست هسته ای نجات دهد.
در این مقطع، کندی نمی توانست به مسکو بفهماند که می داند موشک ها وجود دارند.
در روزهای گذشته، عکس‌های بیشتر U-2 سایت‌های موشکی بسیاری را نشان داد.
در 21 اکتبر، ماکسول تیلور سرانجام به رئیس جمهور اعتراف کرد
او نمی تواند تضمین کند که بمب افکن هایش می توانند همه موشک های کوبا را نابود کنند.
اصلاً نمی‌دانستم موشک‌ها چقدر به پرتاب آماده نزدیک هستند یا نه؟
برای یکی از مهم ترین اطلاعات جنگ سرد که توسط سرهنگ اولگ بینکوفسکی ارائه شد،
پان کوسکی مبله کرده بود
سیا با کتابچه راهنمای میدانی کامل شوروی برای موشک های کوتاه و متوسط .
با آن دفترچه راهنما، ایالات متحده
می تواند از روی عکس های U-2 تعیین کند که موشک ها چه زمانی آماده شلیک هستند.
این اطلاعات حیاتی چند روز گرانبها برای کندی برای تکمیل استراتژی خود به ارمغان آورد
در 22 اکتبر با برنامه خود.
کندی در تلویزیون مردم را خطاب قرار داد و موشک های کوبا را برای جهانیان شوکه شده فاش کرد.
باید سیاست این ملت باشد.
در نظر گرفتن هرگونه پرتاب موشک هسته ای از کوبا علیه هر کشوری در نیمکره غربی
به عنوان حمله اتحاد جماهیر شوروی به ایالات متحده.
او همچنین کوبا را قرنطینه کرد، محاصره دریایی که باید توسط ایالات متحده اعمال شود
نیروی دریایی. ارسال به کوبا
اوایل همان روز، اولگ بانکوفسکی به عنوان جاسوس در اتحاد جماهیر شوروی دستگیر شد.
محاکمه شد و بعد اعدام شد
در طول پنج روز آینده، تهدید هولوکاست هسته ای بر روی این سیاره آویزان شد.
در حالی که جان و رابرت کندی به دنبال راه حلی مسالمت آمیز بودند، آمریکایی های وحشت زده برای بدترین شرایط آماده شدند .
پرزیدنت کندی به وزارت امور خارجه اعتماد چندانی نداشت،
و پس از از دست دادن ایمان به سیا، یک خط ارتباطی خصوصی با خروشچف ایجاد کرد.
و دوباره زمان استفاده از آن فرا رسید.
این به نوعی پس از آن است که چکپوینت اصلی Charlie Clash یک کانال پشتیبان برای خودش داشت.
او به خروشچف و خروشچف نامه می نوشت
برای مکاتبات دوستان خود نامه می نوشتند و در مورد آنها با یکدیگر صحبت می کردند
این مسائل مختلف
نتیجه در این نامه ها بسیار زیاد است، اما صحبت با یکدیگر مفید بود.
خروشچف آگاه بود که ایالات متحده
به وضوح برتری موشکی نسبت به اتحاد جماهیر شوروی داشت.
او هیچ تصوری از زنده ماندن کشورش از حمله هسته ای نداشت.
اما تا سالها نبود
بعدها که جهان فهمید که هر دو رهبر واقعاً می خواستند از جنگ اجتناب کنند.
کندی و خروشچف هر دو از یک جنگ هسته ای جان سالم به در می بردند.
آنها هر دو مکان هایی در دامنه کوه های امن داشتند.
آنها از زندگی خود نمی ترسیدند.
آنها از عواقب تصمیمات می ترسیدند.
در 26 اکتبر، کندی در نامه‌ای از خروشچف پرتو امیدی دریافت کرد که در آن پیشنهاد می‌کرد اگر ایالات متحده موشک‌ها را حذف کند.
قول داد که به کوبا حمله نکند.
روز بعد، بیست و هفتم، نامه دومی از خروشچف رسید که کندی را گیج کرد.
نامه ای که دوم به واشنگتن رسید، در واقع اول نوشته شده بود.
این نامه سخت تری است با درخواست های بیشتر برای خروج موشک ها از ترکیه.
و ماجرا از این قرار است که در 25 اکتبر یک خبرنگار آزمایشی که واقعاً یک مأمور KGB است
مکالمه بین دو خبرنگار آمریکایی را می شنود که یکی به دیگری می گوید، دارم پرواز می کنم
بعداً امروز به فلوریدا می‌روم تا فردا در کنار نیروهای مهاجمی باشم که به کوبا می‌روند.
و خبرنگار تاس برمی گردد و این را به آن گزارش می دهد
سفارت شوروی
آنها به سرعت این را به مسکو مسکو گزارش کردند تا تهاجم را متوقف کنند.
نامه آشتی جویانه تری برای کندی می فرستد به این امید که نامه ای آشتی جویانه تر تهاجم را متوقف کند.
معاون سفیر شوروی سپس به این فکر کرد که شاید خبرنگار خبرگزاری شوروی
هدفی برای اطلاعات نادرست برای فریب دادن شوروی بود.
او به روزنامه نگار آمریکایی که قرار بود برای تهاجم به فلوریدا می رفت تلفن کرد و او را به ناهار روز بعد دعوت کرد.
روزنامه نگار دعوت را پذیرفت و معاون سفیر می دانست که خبرنگار وظیفه فریب خورده است
سفارت از طرح تهاجم دروغین به مسکو خبر داد.
در نتیجه، خروشچف فوراً اولین نامه سخت‌تر را که برای کندی نوشته بود، فرستاد.
عدم درک سردرگمی که این دو نامه متضاد در واشنگتن ایجاد می کند.
کندی تصمیم گرفت تنها بر اساس خروشچف به خروشچف پاسخ دهد
نامه اول کمتر متضاد، گویی نامه دوم هرگز به کاخ سفید نرسیده است.
کندی قول داد که در صورت برداشتن سریع موشک ها به کوبا حمله نکند.
در غیر این صورت، اقدام نظامی علیه کوبا صورت خواهد گرفت
علاوه بر این، جان و رابرت کندی، بدون ذکر آن به بقیه سایت Sex.com، پیشنهادی برای حذف ایالات متحده ارائه کردند.
موشک های ترکیه در آینده.
سپس در مسکو، اطلاعات شوروی از ماموران خود در واشنگتن خبر دریافت کرد
که پرزیدنت کندی قرار بود دوباره در اکتبر تیتز در تلویزیون مردم آمریکا را سخنرانی کند.
خروشچف متقاعد شده بود که این بدان معناست که ایالات متحده.
قرار بود به کوبا حمله کند.
در مسکو ساعت 9 صبح
به وقت واشنگتن در اکتبر تیتز، در تلاش برای جلوگیری از جنگ هسته ای با ایالات متحده
خروشچف از خروج این موشک ها از کوبا خبر داد
پس از آن، مشخص شد که کرملین برنامه تلویزیونی آمریکا را اشتباه درک کرده است.
هیچ سخنرانی جدیدی از کندی وجود نداشت.
و سپس مشخص شد که جاسوس در واشنگتن دی سی،
برنامه تلویزیونی را درست نخوانده است زیرا
و اکنون سخنرانی روز دوشنبه ریاست جمهوری را به نفع نگاه در عصر و یکشنبه آینده تکرار می کنیم.
پس می بینید، تلویزیون بود.
فقط این بحران.
شوروی موشک های خود را بر روی کشتی ها بارگیری کرد و آنها را به اتحاد جماهیر شوروی بازگرداند
علاوه بر ارتباط مستقیم و همسطح کندی و خروشچف، اطلاعات شوروی
سردرگمی در مورد برنامه پخش تلویزیونی آمریکا به حل وحشتناک ترین برنامه بین المللی کمک کرد
رویارویی در تاریخ
تا سال 1963،
با وجود برلین و کوبا که اکنون موقتاً بی‌نظیر شده‌اند، رئیس‌جمهور کندی می‌تواند با سایر نقاط حساس مقابله کند.
یکی از آنها را خیلی مهم ندانست، حتی اگر در نهایت بر آمریکا مسلط شود
سیاست خارجی در دهه آینده
آسیای جنوب شرقی منطقه ای نبود که کندی فکر می کرد می توان کارهای بزرگی انجام داد.
او بارها به صراحت اعلام کرد که نمی‌خواهد در آنجا وارد جنگ شود.
او یک مشکل را درک کرد. او یک تهدید را درک کرد.
او مدتی را روی آن صرف کرد، اما زمان بسیار بیشتری را روی مسائل دیگر صرف کرد تا در آسیای جنوب شرقی.
در سال 1954، ایالات متحده از هیچ Dean G.
ام به عنوان نخست وزیر ویتنام جنوبی منصوب شد.
اس ام به دولت آیزنهاور اطمینان داد که طرفدار دموکراسی است و مبارزه خواهد کرد
شورشیان ویتنام شمالی برای رهایی ویتنام جنوبی از کمونیسم.
اما زمانی که ZM به عنوان رئیس جمهور ویتنام جنوبی تثبیت شد، به یک دیکتاتور ظالم تبدیل شد.
او هرگونه انتخابات آینده را ممنوع کرد و از پلیس ویژه خود به ریاست برادرش استفاده کرد.
هیچ دینی نمی‌دانست که هیچ مخالفتی را از طریق وحشت و زندان کنترل کند.
در پایان دولت آیزنهاور، چندین تلاش برای کودتا توسط ارتش خود ژن صورت گرفت
یکی از بزرگترین ضعف های رژیم م این بود که او رابطه اعتماد محکمی با ژنرال های خود نداشت.
من شک دارم که یک ماه در کل رژیم زیم بدون بحث درباره احتمال کودتا گذشت.
همانطور که یک سناتور جان کندی به ویتنام سفر کرده بود و تحت تاثیر ضیا قرار گرفته بود.
اما زمانی که کندی رئیس جمهور شد، M دیگر در همان نور درخشان دیده نمی شد.
کندی معتقد است، به یک معنا که ما نمی‌توانیم برای آنها جنگ کنیم و می‌توانیم به آنها کمک کنیم تا نحوه جنگیدن را یاد بگیرند.
اینجاست که جنگ ویژه و ضد شورش وارد می شود.
کلاه سبزها را بفرستید، مشاورانی بفرستید تا به آنها در انجام این کار کمک کنند.
اکنون، کاری که کندی انجام می دهد این است که تعداد مشاوران و کمک های مالی را افزایش می دهد.
وقتی وارد شد، حدود 500 یا هزار مشاور، شاید هم کمی بیشتر بودند.
تا پاییز 1963، بیش از 16000 نفر بودند.
کندی مثل همیشه نمی خواست سربازان آمریکایی را وارد جنگ کند.
در اوایل سال 1961 قبل از خلیج خوک ها، JFK از سیا خواست عملیات خرابکارانه را در ویتنام شمالی آغاز کند تا پیامی ارسال کند که ایالات متحده
دیگر با شورش شمال در جنوب کنار نمی آمد.
اما عملیات سیا، با نام رمز عملیات ببر، در نتیجه نفوذ ماموران ویتنام شمالی در هر مرحله شکست خورد.
به دلیل شکست سیا، کندی جنگ مخفیانه در ویتنام را در سال 1963 به ارتش سپرد.
ایالات متحده در حال رشد
سرمایه گذاری نظامی در ویتنام از جهان مخفی نگه داشته شد، تا حدی به دلیل نقض آن
توافق نامه ژنو در سال 1954 که خواستار توقف درگیری ها در ویتنام شد.
دلیل دیگر فریب افکار عمومی آمریکا بود.
و این برای برخی افراد ایجاد می کند
و برای برخی از تحلیلگران و برخی از سیاستمداران یک مشکل است زیرا آنها معتقدند کاری که شما انجام می دهید باید زیر نور خورشید باشد.
اما دنیای واقعی دنیایی است که در آن حتی دموکراسی ها مجبورند گاهی کارهایی را مخفیانه انجام دهند.
با طولانی شدن جنگ، زندگی در ویتنام جنوبی تحت ریاست جمهوری زیم به طور پیوسته بدتر می شد و کندی دیگر نمی توانست آن را نادیده بگیرد.
او و ز.ام
و دیگر غیر کاتولیک ها یک مشکل جدی است.
در واشنگتن در مورد نحوه برخورد با آن اختلاف نظر وجود داشت.
در آگوست 1963، یک کودتا با حمایت آمریکا در نظر گرفته شد و حمایت زیادی از هنری کابوت لج دریافت کرد.
JFK سفیر جدید در ویتنام جنوبی است.
به نظر می رسد که ژنرال ها در مورد احتمالی ایالات متحده به لج مراجعه کرده بودند
حمایت از کودتا علیه دیکتاتور
با این حال، ژنرال ها کاملاً آماده نبودند تا حرکت خود را روی زیم انجام دهند
سپس در ماه اکتبر، خبر رسید
پرزیدنت کندی که توطئه علیه او در شرف اجرا بود
حال و هوای کاخ سفید تیره و تار بود و نظرات متفاوت بود.
رابرت کندی نسبت به زیم به عنوان متحد آمریکا احساس تعهد می کرد.
مک نامارا و ماکسول تیلور همگی در برابر ایده کودتا مقاومت کردند.
دین راسک با استناد به شواهدی که نشان می دهد علیرغم هشدارها ، از سرنگونی حمایت کرد
از مشاوران بلندپایه آمریکایی متکبرانه در برابر هر تغییری مقاومت کردند.
مهمتر از همه، JFK دیگر خلیج خوک ها را نمی خواست.
او با دقت تمام اطلاعات و نظرات را در نظر گرفت.
تصمیم او حمایت از سرنگونی ضیاء بود
در 1 نوامبر 1963، ارتش ویتنام جنوبی با موفقیت رئیس جمهور ضیا را برکنار کرد
و برادرش، نیو و سپس اعدام شد.
مکسول تیلور گزارش داد که کندی عمیقاً از خبر ترور او شوکه شده است
در هفته آخر مرداد در سال 1963.
کندی با صراحت گفت که اگر یمنی ها سرنگون شوند، باید تبعید شوند و این تمام اتفاقی بود که قرار بود برای آنها بیفتد.
کندی از احساس مسئولیت نسبت به اتفاقی که برایش افتاده بود رنج می برد.
تنها سه هفته بعد در دالاس، تگزاس، خود پرزیدنت کندی با شلیک گلوله کشته شد
اگر او زندگی می کرد، احتمالاً هرگز نمی توانست تصور کند که ایالات متحده است
هنوز در ویتنام درگیر خواهد بود.
بیش از یک دهه بعد،
جان فیتزجرالد کندی به عنوان رئیس جمهور احتمالاً در پرتلاطم ترین دوره در تاریخ ایالات متحده خدمت کرد.
برای مقابله با خطر دائمی.
کندی همیشه تمایل خود را برای دنبال کردن راه‌های غیرمتعارف نشان داده بود.
کندی دوست داشت تا حد امکان گزینه های بیشتری داشته باشد.
او می‌خواست قابلیتی چندوجهی از اقدام مخفیانه گرفته تا نیروهای ویژه و در نهایت موشک‌های هسته‌ای داشته باشد.
و در واقع کندی تمام آن اجزای زرادخانه ما را تقویت کرد.
اتکا کندی به اطلاعات و عملیات های مخفیانه منجر به شکست های دردناک و پیروزی های چشمگیر شد.
اما شاید
مهمترین پیروزی او نبردی بود که هرگز در جنگ با اتحاد جماهیر شوروی انجام نشد.