مسکو، 5 مارس.
1953.
جوزف استالین، دیکتاتور 30 ​​ساله امپراتوری شوروی، در صفحه 73 درگذشت.
مدتی قبل از مرگ او نیست.
او برای نزدیکترین یاران خود پیشگویی کرد.
من برات متاسفم اما رفتم
امپریالیست ها همه شما را مانند مگس به پایان خواهند رساند
هرگز.
آنجی بریا و گئورگی ملکوف رقبای اصلی قدرت بودند.
ملنیکوف برای سال ها یکی از کارمندان ارشد حزب کمونیست بود.
بریا، رئیس بی‌رحم پلیس مخفی، دومین مرد قدرتمند امپراتوری شوروی بود.
نخبگان حزب از جمله نیکیتا خروشچف هم از او متنفر بودند و هم از او می ترسیدند.
در سال های گرگ و میش استالین، خروشچف به دیکتاتور نزدیک بود، اما هیچ کس هرگز او را جانشین احتمالی نمی دانست.
وقتی بریا جانشین استالین شد ، خروشچف احساس کرد که شانس کمی برای زنده ماندن دارد ، بنابراین نقشه‌ای جسورانه و پرمخاطره را طراحی کرد.
او این را می دانست
رزمی افسانه ای شوروی، جورجی، که قدرتمندترین دشمن مخفی مانع خود را فرا می خواند.
خروشچف، ژوکف و نخبگان حزب را متقاعد کرد که از او حمایت کنند.
ترس از بریا توطئه گران را متحد کرد.
حیاتی از.
خروشچف من می خواهم این جلسه خاص دفتر سیاسی در کرملین را یادآوری کنم، اما خروشچف سیگنال داد
مارشال ژوکوف و چند تن از ژنرال هایش وارد سالن شدند و بریا را محاصره کردند، دستانش را پشت سرش پیچانده و او را بیرون کشیدند.
بر اساس روایتی دیگر محاکمه شد و به اعدام محکوم شد.
اما اعدام رسمی هرگز اجرا نشد.
در راه بازگشت به سلول خود از دادگاه، بریا توسط اسکورت ژنرال هایی که از او متنفر بودند و از او می ترسیدند مورد اصابت گلوله قرار گرفت.
نیکیتا خروشچف به مدت 20 سال کورکورانه و وظیفه شناسانه دستورات اربابان خود را قبل از جنگ جهانی دوم انجام داده بود.
استالین او را مسئول اوکراین کرد.
در دوران جنگ ترفیعاتی به او رسید
به سرلشکر، شرکت در دفاع از استالینگراد و آزادی کیف.
پس از پایان جنگ، استالین او را به ریاست کمیته حزب مسکو منصوب کرد.
خروشچف به اندازه کافی تمام این مسئولیت ها را بر عهده گرفت، اما جنبه نه چندان جدی شخصیت خود را نیز داشت.
خیره کننده بود که استالین او را دلقک خطاب می کرد.
در مهمانی های آخر شب در خانه استالین، او ناگهان به آواز و رقص سر می زد.
او دوست داشت احمق بازی کند و این کار را واقعاً خوب انجام داد.
اما دلقک استالین نیز بی رحمانه توطئه کرده بود تا رهبر جدید شوروی شود
در طول سالها
این نوع پارادوکس بارها و بارها ظاهر شد.
خروشچف سعی کرد از میراث استالین فاصله بگیرد در حالی که به برخی از همان تاکتیک های بازوی قوی متوسل شد.
بهبود شرایط کاری
و کمونیسم شوروی را اصلاح کرد، اما هر گونه ابراز آزادی را به طرز وحشیانه ای سرکوب کرد
او به دنبال صلح با غرب بود و سپس جهان را به مرز هسته ای رساند
نابودی
این برای رهبران خارجی کاملاً غافلگیرکننده بود
زمانی که خروشچف یورنته بارئا را کنار گذاشت و افسار قدرت را به دست گرفت
در سال 1955 در اجلاس سران چهار ابرقدرت در ژنو، مشخص شد که خروشچف مسئول آن است.
روی این دنیا مرحله.
خروشچف می‌دانست که برای پیشی گرفتن از رقبای بین‌المللی خود باید به اطلاعات تکیه کند .
درست همانطور که از اطلاعات داخلی برای به دست آوردن قدرت در اتحاد جماهیر شوروی استفاده کرده بود .
خروشچف اهمیت زیادی به جمع آوری اطلاعات می داد.
خروشچف هر روز صبح یک جلسه توجیهی اطلاعات خارجی دریافت می کرد.
این اطلاعات به صورت اطلاعات خام جمع آوری شده توسط ماموران KGB از سراسر جهان به او داده شد.
خروشچف به روانشناسی رهبرانی که با آنها در تعامل بود بسیار علاقه مند بود.
او دو رویکرد برای یادگیری در مورد روانشناسی دشمنان خود داشت.
یکی از طریق خواندن اطلاعات بینش در مورد آنها بود که KGB جمع آوری می کرد.
دیگری در واقع با ملاقات آنها بود.
جنگ سرد در جریان بود.
هواپیماهای شناسایی آمریکایی ماموریت های متعددی را بر فراز اتحاد جماهیر شوروی انجام دادند
اسنادی که اخیراً از طبقه بندی خارج شده است نشان می دهد که شوروی بسیاری از آنها را سرنگون کرده است.
هنوز مشخص نیست چه تعداد از ایالات متحده است
هواپیماها در این مأموریت های مخفی بر فراز اتحاد جماهیر شوروی گم شدند.
حداقل 30، احتمالا بیشتر
برای مقابله با این ضررها، رئیس جمهور آیزنهاور استراتژی جدیدی را در نشست ژنو پیشنهاد کرد
او طرح آسمان های باز خود را پیشنهاد کرد که به طور قانونی به هر دو کشور اجازه می دهد تا بر فراز سرزمین های دیگر پرواز کنند.
اما آمریکا برنامه دیگری نیز داشت.
آنها به مقداری نیاز داشتند
نوعی ژست روابط عمومی برای منحرف کردن این تصور که آنها دست خالی آمده اند.
یکی از مشاوران آیزنهاور در روابط عمومی ایده آسمان باز را مطرح کرد.
و، می دانید، کار کرد. بنابراین، این یک حرکت تبلیغاتی خوب است.
اما اگر شوروی موافقت می کرد، هیچکس انتظار نداشت که موافقت کنند.
اما اگر موافقت می کردند، فرصت اطلاعاتی بزرگی بود.
خروشچف به خوبی می دانست که رهبران ایالات متحده با مردم آمریکا در مورد زرادخانه نظامی خود کاملاً باز هستند.
این شوراها بودند که باید از اسرار محافظت کنند.
اولین واکنش خروشچف این بود که این یک تلاش آشکار برای جاسوسی از اتحاد جماهیر شوروی بود و حق با او بود.
خروشچف با این طرح مخالفت کرد و رد شد
اگرچه پروازهای شناسایی آمریکایی بر فراز اتحاد جماهیر شوروی آزاردهنده بود
به خروشچف، او می دانست که حقارت نیروهای استراتژیک کشورش مشکل بسیار جدی تری است.
به مدت ده سال، شوروی ارتش عظیمی را در اروپا نگه داشت.
غرب آن را یک اقدام تجاوزکارانه محض می دانست، اما واقعیت چیز دیگری بود.
بله. آیا این کافی است؟
این یک کابوس نخواهد بود، زیرا، او ادامه داد.
ما هیچ وسیله ای برای رساندن بمب به قاره آمریکا نداشتیم.
سیستم ضد هوایی ما برای مقابله با آمریکا ضعیف تر از آن بود
نیروی هوایی استراتژیک
ما به چیزی برای مقابله با حمله رعد اسا احتمالی هسته ای نیاز داشتیم.
بنابراین ما ارتش خود را در اروپای مرکزی نگه داشتیم.
به همین دلیل است که متحدان اروپای غربی همیشه ایالات متحده را نگه داشته اند
پس از حرکت های ناگهانی
که در بود.
بسیاری از مقامات شوروی برای توسعه نیروی خود از بمب افکن های دوربرد فشار آوردند.
اما خروشچف نقشه دیگری داشت
تا اواسط دهه پنجاه
شوروی چندین نوع بمب افکن استراتژیک ساخته بود
اما خروشچف به جای شروع تولید انبوه آنها، این ایده را کنار گذاشت تا تمام تلاش ها را بر توسعه موشک های بالستیک متمرکز کند.
نقطه عطف مخفی
زیرا برنامه موشکی شوروی در واقع در سال 1945 رخ داد
زمانی که روس ها، از جمله اهرم ضد مانع، به مرکز طراحی موشک آلمان در Peenemunde رسیدند.
آنها فقط بقایای این مجموعه عظیم را پیدا کردند
طراح ارشد و دانشمندان کلیدی او قبلاً به ایالات متحده فرار کرده بودند.
با بیش از 20 موشک تقریباً تمام شده
روس‌ها در رتبه دوم قرار گرفتند، اما آن‌ها دانشمندان و داده‌های فنی کافی برای کپی کردن موشک به دست آوردند.
اولین موشک روسی هوایی دقیقاً کپی شده از Fa U-2 آلمان بود
در سالهای بعد، سرگئی، طراح برجسته موشک شوروی
کورولف وظیفه توسعه انواع جدیدی از موشک های شوروی را بر عهده گرفت
بوریس چرتوک معاون اول او بود.
محرکی که نشان داد.
خروشچف در قدردانی از هر دو جنبه فناوری موشکی حق داشت.
اولین مزیت کاملا نظامی بود.
ماهیت سیاسی دوم
کارشناسان موشکی و دانشمندان هسته ای نقش مهمی در جنگ سرد ایفا کردند زیرا امکان حمله هسته ای به آمریکا را فراهم کردند.
ایالات متحده دیگر نمی توانست احساس آسیب ناپذیری کند.
در سال 1955، کورولف با موفقیت RFI را برای موشک های میان برد آزمایش کرد
مجهز به کلاهک هسته ای 3.5 مگاتنی.
این بمب بیش از 150 برابر قدرتمندتر از بمبی بود که روی هیروشیما انداخته شد.
خروشچف باید این تمرکز جدید بر موشک های دوربرد را از ایالات متحده پنهان کند
او به سرویس های مخفی خود دستور داد تا عملیات مخفیانه ای با اسم رمز مری برو راند انجام دهند
در رژه روز هوانوردی در مسکو، یک گروه 295 نفره
بمب افکن های استراتژیک در اطراف و اطراف شهر چرخیدند و توهم یک ناوگان غول پیکر را ایجاد کردند.
در واقع فقط ده نفر بودند
فریب های خروشچف موفق شد
ایالات متحده با توسعه شتابزده سیستم دفاع ضد هوایی پاسخ داد
و با گسترش تولید بمب افکن های استراتژیک خود.
در نتیجه ارتش آمریکا 1500 بمب افکن عملیاتی داشت.
در اوایل دهه شصت، شوروی بیش از 40 نفر نداشت
اطلاعات نادرست و
بلوف به ابزار مورد علاقه خروشچف در دیپلماسی بین المللی تبدیل شده بود.
او همچنین می‌دانست که فریب و هوش از اهمیت کمتری برخوردار نیست.
خروشچف برای حفظ کنترل خود در اتحاد جماهیر شوروی، دلایل کافی داشت تا رهبری KGB را یک تهدید داخلی بداند.
از آنجایی که بسیاری برای ماندن در قدرت به لورنزو بریا وفادار بودند، خروشچف باید راهی برای تغییر وفاداری آژانس بیابد.
او یک مورد اعتماد به نام الکساندر شلاپ را به عنوان رئیس جدید KGB منصوب کرد.
که اغلب مورد مذاکره قرار می گرفت.
او به من گفت، ما باید از پرسنل KGB شروع کنیم. از شر همه ی کسانی که مقصر هستند خلاص شوید.
کسانی که با بریا مرتبط هستند، کسانی که دست های آلوده دارند. بوتریس این کار را کرد. این من انجام دادم.
و همچنین گفت که ما باید به بازپروری قربانیان بی گناه ادامه دهیم.
از پاکسازی ها
سپس او افزود، من یک درخواست شخصی دارم که لطفاً مطمئن شوید که هیچ کس، حتی KGB، نمی تواند من را شنود کند.
خروشچف
همچنین دیپلماسی شوروی را در طول 30 سال دیکتاتوری خود به شدت تغییر داد.
استالین دو بار به خارج از کشور رفت
خروشچف طی ده سال 60 سفر خارجی انجام داد.
او مشتاقانه می‌خواست دنیا را ببیند تا مقایسه کند، یاد بگیرد ، اما چیزهای جدیدی بیابد
متحد می شوند و به اصطلاح سبک زندگی شوروی را تبلیغ می کنند.
در سال 1956، خروشچف شواهد جدیدی از اهمیت اطلاعات اطلاعاتی در سفر به خارج به دست آورد
آن سال
او برای یک سفر دولتی به بریتانیای کبیر سوار کشتی جنگی شوروی شد.
درست قبل از ورود، خروشچف یک کابل مخفی دریافت کرد
یک جاسوس شوروی، و دریاسالاری بریتانیا گزارش داد که اطلاعات بریتانیا در حال برنامه ریزی یک عملیات مخفی است.
احتمالاً سوء قصد به جان او
قرار بود این عملیات با خرابکاری انجام شود.
غواصان با خروشچف بدنام در آن زمان که ضد جاسوسی ما در کشتی بودند
و خدمه با هم متوجه شدند که یک غواص در زیر بدنه کشتی شنا می کند.
آیا می توانید آن را تصور کنید؟
البته.
سروصدا و هیاهو زیاد شد، اما ما با ظرافت با او برخورد کردیم
و بعد از آن اثری باقی نماند. او این کار را نکرد
دو ماه بعد، جسد بی سر لیونل کراب،
یک غواص نیروی دریایی بریتانیا در نزدیکی بندر شناور پیدا شد
در همان سال، خروشچف شروع به فاصله گرفتن علنی از رژیم استالین کرد.
در بیستمین کنگره حزب کمونیست در مسکو،
خروشچف نخبگان حزب را با محکوم کردن استالین و جنایات فراوان او علیه مردم خود شوکه کرد.
در خلال پاکسازی های دهه 1930،
میلیون ها شوروی به دلیل کوچکترین مخالفت با استالین و سیاست های او زندانی و اعدام شدند.
گزارش خروشچف مانند یک بمب بود.
بسیاری از آنها گریه کردند، برخی از آنها در حالی که برای اولین بار از پاکسازی های وحشیانه مطلع شدند، غش کردند
این یک حرکت جسورانه بود که شهرت او را نیز به خطر انداخت.
روسیه، برای روسیه.
خروشچف می دانست که او نیز مقصر است.
اما باید شجاعت او را برای برداشتن این گام به او نسبت دهیم.
درست است که او با تمام این پاکسازی ها و دستگیری ها در تمام سطوح جامعه شوروی، حتی در داخل خود حزب، درگیر بود.
چگونه ممکن است خروشچف نداند که امضاهای او در بسیاری از احکام بازداشت وجود دارد.
این اقدام شجاعانه بود، اما برای خروشچف ضروری بود
برای تحکیم حمایت خود، زیرا میلیون ها نفر در اتحاد جماهیر شوروی هنوز دیکتاتور فقید را می پرستیدند،
خروشچف همچنین با نابودی گولاگ اصلاحات داخلی رادیکال را انجام داد.
صدها هزار زندانی آزاد شدند.
به کارگران هر هفته یک روز مرخصی اضافه داده می شد و روز کاری آنها کوتاه می شد.
پرده آهنی حتی کمی برداشته شد تا امکان گردشگری از خارج فراهم شود.
اوج نمادین این اصلاحات در سال 1961 تحت پوشش Darkness اتفاق افتاد
پس از مرگ استالین، جسد او تا سال‌ها در کنار مقبره لنین در میدان سرخ قرار داشت.
در نیمه های شب، الکساندر اسکالی و سپس رئیس KGB، بر عملیات بیرون آوردن جسد استالین از مقبره نظارت کردند.
برای جلوگیری از اعتراض عمومی
شبه نظامیان میدان سرخ را محاصره کردند.
لحظه محاسبه را کامل کنید.
لحظاتی هست که تو تمام عمرت را به یاد می آوری که من می ترسیدم، خیلی می ترسیدم.
و آیا می توانید تصور کنید که آنها او را به این صورت ایستاده حمل می کنند؟
نه به روش معمول کوچه افقی، اما به نحوی عمودی.
من نمی دانم. شاید این یک رسم گرجی باشد
یه حسی داشتم
که چشمانش را باز می کرد و می گفت با من چه می کنی حرامزاده ها؟
اوه جسد استالین در همان شب در یک قبر معمولی به خاک سپرده شد
نزدیک مقبره و با لایه ضخیم بتن پوشیده شده است
من و خروشچف
با این حال، کمپین او چهره کمونیسم جهانی را تغییر داده بود، اما شهروندان کشورهای اقماری اروپای شرقی
به زودی از نزدیک متوجه شد که اصلاحات او به آزادی تبدیل نشده است
مجارستان در سال 1956 در پاییز.
بسیاری از شهروندان خروشچف و من اصلاحات استالینیستی به عنوان فرصتی برای آزادی شخصی بیشتر هستند
تظاهرات برای تحت فشار قرار دادن حاکمان شوروی خود برای اعمال اصلاحات بیشتر به زودی به یک قیام ضد شوروی تبدیل شد.
با روش‌های استالین که هنوز عمیقاً در ذهن او ریشه دوانده بود، خروشچف برای مدت طولانی درنگ نکرد.
به دستور او، نیروهای شوروی به بوداپست رفتند و شورش را سرکوب کردند
برای.
البته خروشچف یک کمونیست ارتدوکس بود و کمونیسم همیشه بر پایه تهدید زور و سرکوب استوار بود.
از اون دو نفر
اما اگر خروشچف در سال 1956 در مجارستان عقب نشینی می کرد،
البته کمونیسم زودتر از بین می رفت.
جامعه بین المللی این استفاده از زور را به عنوان نمایش قدرت می دید.
اما خروشچف می دید که رقبای درون اتحاد جماهیر شوروی آن را نشانه ای از ضعف می دانستند.
آنها شورش را نتیجه مستقیم اصلاحات لیبرال خروشچف می دانستند.
در تابستان 1957،
برخی از گاردهای قدیمی در دفتر سیاسی سعی کردند خروشچف را سرنگون کنند، رای گیری انجام شد و خروشچف شکست خورد.
خروشچف برای حفظ موقعیت خود تصمیم به تشکیل جلسه کمیته مرکزی حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی گرفت.
و برای اینکه رای داده شود.
در آن جلسه، خروشچف فکر می کرد که به اندازه کافی افراد دارد، او به اندازه کافی رای دارد تا شغل خود را نجات دهد.
اما او برای پرواز در اعضای کمیته مرکزی از سراسر اتحاد جماهیر شوروی به کمک ارتش نیاز داشت .
در دستشویی کرملین، خروشچف ناامید
از مارشال درخواست کمک کرد ژوکوف فوراً با ارسال هواپیماهای نظامی مورد نیاز پاسخ داد.
در دو روز، شما سرفه، همه نمایندگان را به مسکو تحویل داد.
خروشچف جان سالم به در برد.
مخالفان او از جوخه تیراندازی سنتی همانگونه انتظار داشتند که با توطئه گران در زمان های گذشته رفتار می شد
وقتی دستور داد که آنها را به بازنشستگی بفرستند، متحیر شدند .
بار دیگر اصلاح طلبان و خروشچف دلسوزی نشان دادند، اما نفوذ استالین از بین نرفت.
خروشچف پس از شکست مخالفان خود، به طور فزاینده ای نگران متحد قدرتمند خود، مارشال ژوکوف شد.
او به مارشال ژوکوف که قبلا بوده است تکیه کرد
آزاد کننده برلین، مردی چنان قدرتمند که استالین از او می ترسید
مارشال ژوکوف که در آن زمان وزیر دفاع بود، به طور کامل در کمک به کروشچف برای نجات شغل خود مشارکت داشت.
خروشچف از او سپاسگزار بود و متوجه شد که او تا حد زیادی در سیستم شوروی مدیون ژوکوف است.
این نوع تعهد خطرناک بود.
در اکتبر 1957، خروشچف ژوکوف را برای یک دیدار غیررسمی به یوگسلاوی فرستاد.
در همین حال، او ارتش را احضار کرد و وزیر دفاع جدید، رودیان مالینوفسکی را انتخاب کرد.
زمانی که ژوکوف بازگشت، مجبور به بازنشستگی شد.
ژوکف از خیانت خروشچف متحیر شد.
پس از رسیدن به ویلا، او با خروشچف تماس گرفت و از نیکیتا پرسید، لطفا توضیح دهید که چه اتفاقی افتاده است.
بنا به گزارش، تنها چیزی که او در پاسخ شنید، نفرین های بلند و خشونت آمیز بود.
در اوایل همان سال، طراح موشک سرگئی کورولف شروع به کار کرد
پروازهای آزمایشی R7، اولین موشک راهبردی قاره پیما در جهان
R7 برای حمل بار چند تنی بیش از 6000 مایل طراحی شده بود.
چند آزمایش اول ناموفق بود
اما سرانجام، در ماه اوت، R7 بلند شد و به هدف خود رسید
به دنبال این موفقیت، کورولف پیشنهاد غیرمنتظره ای برای استفاده از این موشک برای اهداف صلح آمیز به عنوان پرتاب کننده اسپوتنیک داد.
اولین ماهواره ساخت بشر
خروشچف آن را تایید کرد، اما این پروژه را ناچیز دانست
در 4 اکتبر
1957، اسپوتنیک در مدار قرار گرفت.
خروشچف اصلاً علاقه ای نداشت.
در آن زمان اسپوتنیک راه اندازی شد.
رسانه های جمعی اتحاد جماهیر شوروی حتی توجه مناسبی نداشتند، بلکه واکنش جامعه بین المللی بود.
رسانه های گروهی خارجی بسیار عالی بودند.
این یک سیگنال به روس ها فرستاد، عالی، این یک ابزار تبلیغاتی جدید است.
خروشچف ناگهان برنامه فضایی را فرصتی برای شرمسار کردن ایالات متحده دید.
یک پرتاب موفق به دنبال یک سگ دیگر به مدار، سپس دو سگ
خروشچف از برنامه فضایی برای تبلیغ کمونیسم جهانی استفاده کرد.
نیکیتا خروشچف با یکی از رهبران کمونیست های ایتالیا تماس تلفنی گرفت و گفت: لطفاً، رفیق عزیز خروشچف، بیا پیدات کن.
خروشچف می توانید چیزی راه اندازی کنید؟
فردا انتخابات داریم چند میلیون بیشتر برای کمونیست های ایتالیا به ارمغان می آورد.
روز بعد یک موشک شوروی پرتاب شد
در 12 آوریل 1961.
شوروی ها قصد دارند با فرستادن اولین انسان تاریخ به فضا به سلطه خود در مسابقه فضایی ادامه دهند .
فضانوردی که برای این کار انتخاب شد، یوری گاگارین بود.
خروشچف و اعضای برنامه فضایی شوروی می دانستند که این عملیات می تواند یک پیروزی باورنکردنی یا یک شکست وحشتناک باشد.
کمی قبل از پرواز گاگارین، موشک بدون سرنشینی که توسط کورولف طراحی شده بود، درست قبل از بلند شدن منفجر شد.
بیش از 200 پرسنل زمینی جان باختند.
هیچ اطلاعاتی در مورد این فاجعه منتشر نشده است. در آن زمان.
اما برای
بیشتر از همه، ما می ترسیدیم که نتوانیم او را به زمین بازگردانیم.
آیا می توانید تصور کنید اگر فضانورد شوروی ما در حال مرگ در فضا با تماشای تمام جهان بود، پنهان کردن آن غیرممکن بود.
خروشچف استفاده کرد
بازگشت امن گاگارین برای دفاع از سیستم کمونیستی و تقویت پایگاه قدرت خود.
او می‌دانست که محافظه‌کاران در کرملین برای توقف بزرگ‌ترین اصلاحات او، یعنی طرحی برای همزیستی مسالمت‌آمیز با غرب، به سختی تحت فشار خواهند بود.
اما سرنوشت اجازه نمی دهد که در جنگ سرد گرم شود.
در سال 1959، دوایت آیزنهاور، رئیس جمهور آمریکا، نیکیتا خروشچف، نخست وزیر شوروی را به ایالات متحده دعوت کرد.
خروشچف با پذیرش بسیاری از شوروی ها شوکه کرد
هر دو مرد می خواستند سوء تفاهم و بی اعتمادی متقابل را از بین ببرند.
این اولین بار بود که یک رهبر شوروی از آمریکا بازدید می کرد.
شوهر سوزان آیزنهاور برداشت های همسرش از این دیدار را به یاد آورد.
همسرم یک دختر کوچک بود.
او آن را به خوبی به یاد می آورد.
نیکیتا خروشچف به خانه سزار می آید و در کمپ از آنها دیدن می کند
دیوید دکمه های ستاره سرخ کوچک را بین همه بچه ها توزیع می کند
و بچه ها
خیلی هیجان زده
مادرشوهرم
حالا باربارا آیزنهاور همه این ستاره های سرخ را پس گرفت.
گفت: فراموش نکن، او دشمن ماست.
شما می توانید بمب ها را علیه ما بفرستید.
من فکر می کنم این یک نگرش معمول آمریکایی بود.
با این حال، این دیدار نقطه عطفی در روابط آمریکای شوروی بود.
آمریکا تأثیر زیادی بر خروشچف گذاشت
برای تحکیم این دوستی نوپا، او و آیزنهاور توافق کردند که در پاریس با رهبران بریتانیا و فرانسه ملاقات کنند.
قرار بود بعد از سفر آیزنهاور به مسکو سفر کند.
مردم شوروی از فرصتی برای داشتن روابط بهتر با آمریکایی ها پس از بازگشت او به کشور استقبال کردند
خروشچف مستقیماً از فرودگاه به یک تجمع گسترده رفت
خوب
همانطور که شاعر بزرگ روسی ما الکساندر پوشکین به زیبایی بیان کرد، بگذارید عقل غالب شود و تاریکی از بین برود.
زنده باد دوستی آمریکای شوروی.
اما دوره جدید او مخالفان سرسختی در داخل و خارج از کشور داشت.
تندروهای کرملین سعی کردند او را متقاعد کنند که نمی توان به آمریکایی ها اعتماد کرد.
خروشچف در مورد ملاقات با آیزنهاور در پاریس و به ویژه دعوت از او به اتحاد جماهیر شوروی با یک دیدار برگشت، افکار دوم را به وجود آورد.
یکی از عوامل درک این موضوع بود که آیزنهاور احتمالاً آنچه را که می خواست به او نمی داد
و دومین عامل بدتر شدن روابط او با چین بود.
بلافاصله پس از سفر به ایالات متحده، خروشچف به پکن پرواز کرد و گفتگوی بسیار بسیار ناخوشایندی با چینی ها داشت.
اساساً، چینی ها به دلیل خوش بین بودن بیش از حد نسبت به ایالات متحده و خیانت به اصول طبقاتی سیاست خارجی به او حمله کردند.
مائو تسه تونگ به شدت به نخست‌وزیر شوروی سخنرانی کرد که راه صحیح برخورد با ایالات متحده
این بود که با هم دوست نباشیم، بلکه ادامه دادن به آمادگی برای جنگ بود
خروشچف عصبانی بود.
او مائو را درهم شکست، هجوم آورد و بقیه سفرش را لغو کرد.
سپس، سه هفته قبل از اجلاس، در پاریس، دفتر سیاسی شوروی تشکیل جلسه داد.
آنها به طرز شگفت انگیزی در مخالفت خود با سیاست جدید خروشچف اتفاق نظر داشتند.
خروشچف تصمیم سختی داشت، اما سرنوشت ناگهان مداخله کرد
در 1 می
سیستم های ضد هوایی شوروی دهه 1960 یک هواپیمای شناسایی U-2 آمریکایی را سرنگون کردند.
لاشه هواپیما پیدا شد و خلبان آمریکایی فرانسیس گری پاورز به مسکو آورده شد.
به مدت 40 سال
پایان این گرم شدن در جنگ سرد به دلیل حادثه U-2 عنوان شد.
در واقع، حادثه U-2 دلیل نبود، بلکه بهانه ای برای خروشچف برای کنار گذاشتن یک سیاست نامطلوب بود.
نشست پاریس به همراه سفر آیزنهاور به مسکو لغو شد، لحن خروشچف در قبال آمریکا به شدت تغییر کرد.
می دانی،
قبل و بعد از این همه، خدای بزرگ، من حتی نمی دانم به آنها چه بگویم.
اما آیزنهاور می‌خواست بیاید و به ما سر بزند ، مردی که در آنجا غذا نمی‌خورد.
به همین سادگی است. واقعاً یک است.
رئیس جمهور در اتحاد جماهیر شوروی پیدا شد و حالا می خواهد بیاید و امشب با من شام بخورد.
خوب باش
خروشچف به رفتار تقابلی خود با غرب با برهم زدن جلسه سازمان ملل و کوبیدن بر تریبون ادامه داد.
در همان روز، خروشچف و فیدل کاسترو، رهبر جدید کوبا، برای اولین بار ملاقات کردند.
رهبر شوروی اکنون مشتاق بود که خاری در چشم آمریکا ایجاد کند
یک سال بعد، در ژوئن 1961، خروشچف با رئیس جمهور جدید آمریکا، جان اف کندی، در وین ملاقات کرد.
این تنها دو ماه پس از تهاجم نافرجام آمریکا به کوبا در خلیج خوک ها بود.
او وقتی به وین رفت و کندی به این نتیجه رسید که کندی ضعیف است
به نظر می‌رسید که سعی می‌کرد از او دلجویی کند و رفیق خروشچف باشد.
و سپس، البته، ما خلیج خوک ها را داشتیم.
و من فکر می کنم که این دو عنصر خروشچف را به این باور کشاندند
که او می تواند کندی را به طور مداوم بترساند.
علاوه بر این، به احساسات خروشچف در مورد کندی و افزایش تنش از خلیج خوک ها،
چندین رویداد در طول سال های قبل نیز به قرار دادن جهان در مسیر جنگ هسته ای کمک کرد.
در سال 1957 زمانی که نیتو تصمیم گرفت ایالات متحده را مستقر کند، سهام شروع به افزایش کرد
موشک های هسته ای در بریتانیا، ایتالیا و ترکیه.
پس بیایید بگوییم.
این یک تهدید استراتژیک دیگر برای اتحاد جماهیر شوروی بود.
بله، موشک های آمریکایی در کشورشان مستقر بودند.
می توانستم ببینم.
این موشک های جدید در اروپا قادر بودند در مدت 8 تا 10 دقیقه به اهدافی در خاک ما برسند.
ما همچین چیزی نداشتیم.
ما می توانستیم انگلیس و فرانسه را تهدید کنیم، اما هیچ راهی وجود نداشت که بتوانیم آمریکا را تهدید کنیم.
در سال 1993، پرونده‌های طبقه‌بندی‌شده طرح‌های اولیه برای واکنش شوروی را آشکار کردند.
یک پروژه فوق سری در سال 1959 به خروشچف ارائه شد.
قرار بود 30 جزیره مصنوعی با قابلیت پرتاب موشک های هسته ای در آب های بی طرف ساخته شود.
در سراسر قلمرو ایالات متحده.
این موشک ها می توانند به آمریکا برسند
قلمرو در 3 دقیقه، به شوروی ها مزیت ضربه اول واقعی را داد
از زمان حادثه U-2 در می 1960، خروشچف تمایل خود را برای ارعاب و تهدید ایالات متحده نشان داده بود.
اما او می دانست که حضور این جزایر بسیار تحریک آمیز خواهد بود و در نهایت این پروژه را رد کرد.
در عوض او توجه خود را به کشور جزیره ای متحد جدیدش فیدل کاسترو معطوف کرد.
19 مایلی جنوب ایالات متحده،
خروشچف طرحی را برای استقرار یک نیروی نظامی بزرگ شوروی در کوبا طراحی کرد.
عناصر کلیدی این زرادخانه در نهایت
شامل موشک های هسته ای میان برد و بلند و بمب افکن های مجهز به اتمی است.
این سلاح‌ها می‌توانند در هر نقطه از ایالات متحده حملات اتمی را انجام دهند.
قرار بود کل ساخت و ساز در رازداری پنهان شود.
به رژیم کمک نکرد
فیدل از همان ابتدا گفت بیایید اعلام کنیم که بین کوبا و اتحاد جماهیر شوروی معاهده ای وجود داشته است.
این گیج کننده است که اتحاد جماهیر شوروی در حال آوردن نیرو به کوبا است.
اما خروشچف موافق نبود.
او گفت آمریکایی ها راهی پیدا می کنند که ما را از انجام این مدرسه باز دارند.
اتفاقاً همین پنهان کاری بود که آمریکایی ها را ترساند.
طبق برنامه شوروی، تمام مقدمات تا 25 اکتبر تکمیل می شد.
1962.
در آن مرحله، فرمانده محلی یک انتقال رمزگذاری شده را به رود آیلند ارسال می کرد.
مالینوفسکی، وزیر دفاع شوروی.
یک سال مالینوفسکی از رود آیلند امتیاز می گیرد.
مالینوفسکی به من گفت:
وقتی همه چیز آماده شد و موشک ها مستقر شدند، یک کابل با عبارت The sugar cane harvest is going to good.
که یخبندان شد.
کشتی های شوروی بارگیری محموله های مخفی خود را در جولای 1962 آغاز کردند.
چندین ماه دیگر می‌گذرد تا خروشچف بفهمد که آیا آخرین قمار او نتیجه می‌دهد یا خیر
در ژوئیه 1962 کارگران
مخفیانه تجهیزات نظامی و تسلیحات را در کشتی‌های پنج بندر مختلف شوروی به مقصد کوبا بارگیری کرد.
تجهیزات کشاورزی نیز برای فریب هواپیماهای شناسایی دشمن گنجانده شده بود.
علاوه بر این، 42000 سرباز و پرسنل فنی این سفر طولانی را انجام دادند.
همه کشتی ها بدون هیچ مشکلی به کوبا رسیدند.
هنگامی که در جزیره بودیم، تمام حرکات اصلی نیروها، تجهیزات و ساخت و سازهای سایت پرتاب در شب انجام می شد
و در طول روز استتار می شدند.
در 14 اکتبر، یک هواپیمای شناسایی آمریکایی U-2
چند ده عکس در منطقه شهر سن کریستوبال کوبا گرفت.
این تصاویر ایستگاه‌های سوخت‌گیری موشک‌های قاره‌پیما، تریلرها و جعبه‌های موشک را نشان می‌داد که توسط نیروهای بی‌دقت شوروی در فضای باز رها شده بودند.
در 16 اکتبر، کندی گزارش شگفت انگیزی را دریافت کرد.
رویارویی هسته ای آغاز شده بود
اطلاعات شوروی نتوانسته بود تشخیص دهد که آیا آمریکایی ها از موشک ها مطلع بودند یا خیر
اما در 22 اکتبر، زمانی که پرزیدنت کندی وجود آنها را به جهانیان فاش کرد، مشخص شد .
من به طور کلی از رئیس خروشچف می خواهم و این تهدید مخفیانه، بی پروا و تحریک آمیز صلح جهانی را از بین ببرم.
وی همچنین از محاصره دریایی کوبا خبر داد و قول داد در صورت عدم حذف موشک ها به این جزیره حمله کند.
خروشچف در مسکو خواستار یک جلسه ویژه شد.
خواهد شد.
خروشچف فوراً اعضای دفتر سیاسی را برای جلسه فراخواند؟
همه در کرملین جمع شده بودیم و منتظر او بودیم.
او گفت تنها، ناراحت و قرمز مانند خرچنگ وارد شد.
رفقا، میراث لنین از بین رفته است.
برخی از شما قبلاً می دانید و برخی دیگر نمی دانید.
ما طبق توافق با رفیق کاسترو موشک های خود را به کوبا آورده ایم و رئیس جمهور کندی به تازگی ما را فرستاده است.
اولتیماتوم برای حذف فوری موشک های ما از کوبا.
خروشچف نگران بود که ممکن است زنجیره فاجعه باری از وقایع به حرکت در بیاید، زنجیره ای که حتی او نمی تواند جلوی آن را بگیرد.
او گفت اگر آنها به کوبا حمله کنند، ما پاسخ خواهیم داد.
این چیزی است که همه چیز را بسیار غم انگیز می کند.
ما خطرناک ترین روز قرن بیستم را 22 اکتبر 1962 داشتیم.
رهبری شوروی استفاده از سلاح های هسته ای تاکتیکی را در نظر گرفت.
اگر ایالات متحده حمله به جزیره کوبا را به عنوان پاسخی به کشف موشک های هسته ای آن روز انتخاب می کرد،
شاید جنگ هسته ای داشتیم
به مدت پنج روز بین 23 تا 27 اکتبر.
خروشچف و کندی با تب و تاب پیام هایی را رد و بدل کردند
اول
خروشچف حضور نظامی شوروی در کوبا را در تلاش برای خرید زمان بیشتر رد کرد
زمانی که دیگر نتوانست آن را انکار کند.
او به روش ترجیحی خود برای تهدیدهای دیپلماسی روی آورد
او به کندی نوشت، ما باید تمام اقدامات لازم را برای محافظت از حقوق خود انجام دهیم.
ما ابزار انجام این کار را داریم.
مقدمات جنگ در سراسر اتحاد جماهیر شوروی آغاز شد.
پرتاب کاوشگر فضایی شوروی به مریخ که مدتها مورد انتظار بود برای 21 اکتبر برنامه ریزی شده بود.
ضروری است. بخوانید.
موشک ما قرار بود یک کاوشگر خودکار به مریخ پرتاب کند. قبلاً روی سکوی پرتاب بود و ما آماده حرکت بودیم.
ناگهان دستوری از مسکو دریافت کردیم که موشک فضایی را از سایت خارج کنیم.
زمانی که جنگ جهانی سوم در شرف آغاز بود، دستوری دریافت کردیم که برای پرتاب یک موشک تقریباً مشابه هفت ما آماده شویم.
اما حالا قرار بود به کلاهک هسته ای مجهز شود و آمریکا را هدف بگیرد.
چه کسی به ماموریت به مریخ نیاز دارد؟ زمانی که جنگ جهانی سوم قرار بود شروع شود.
خروشچف خواستار گزارش های اطلاعاتی دقیق در مورد کندی شد
مقاصد، از جمله تاریخ حملات احتمالی و نیروهایی که باید درگیر شوند.
این لحظه طلایی برای کا گ ب و اطلاعات نظامی بود که شواهد کافی در مورد نقشه های آمریکا ارائه دهند.
آیا آنها به کوبا حمله خواهند کرد یا خیر؟
می توان گفت که همه چیز به این پاسخ بستگی دارد
خروشچف هیچ مدرک کافی به دست نیاورد.
در مقابل، سیا قادر به جمع آوری اطلاعات حیاتی بود.
در نبرد اطلاعاتی
ایالات متحده برنده شد زیرا خیلی سریع متوجه شد که چه اتفاقی در حال وقوع است
به دلیل الگوی استقرار موشک های بالستیک میان برد.
اگر شوروی باهوش تر و باهوش تر بود
آنها قادر به فریب دادن بودند، آنها می توانستند آن الگو را تغییر دهند و تشخیص اینکه آنها چه می کردند بسیار بیشتر طول می کشید.
و در نتیجه، آنها ممکن است در آن زمان موشک های عملیاتی داشته باشند
که ما
آن را کشف کرد، و این می توانست زمینه را به طرز چشمگیری تغییر دهد.
در 26 اکتبر، تدارکات آمریکا برای حمله به کوبا کامل شد.
پنتاگون منتظر دستور کندی برای حمله هوایی و فرود آوردن نیروها از هوا و دریا بود.
در آن روز، خروشچف پیامی از فیدل کاسترو دریافت کرد که به او اطلاع داد که حمله به کوبا انجام شده است
قرار بود طی 12 تا 72 ساعت آینده شروع شود.
چند ساعت بعد خروشچف گزارشی دریافت کرد
سامانه‌های ضدهوایی شوروی یک فروند U-2 آمریکایی را بالای کوبا سرنگون کرده بود.
هنوز مشخص نیست که چه کسی دستور پرتاب را صادر کرده است.
وقایع از کنترل خارج می شدند ، زیرا حمله آمریکا به کوبا بیش از پیش قریب الوقوع به نظر می رسید.
خروشچف متوجه شد که باید عقب نشینی کند
علیرغم تاکید طولانی مدت وی بر تولید موشک بر روی بمب افکن های ایالات متحده
موشک های دوربرد پرتاب کرده بود. اتحاد جماهیر شوروی فقط 20
خروشچف به کندی از آمادگی خود برای شروع برداشتن موشک از کوبا در ازای اقدام کندی اطلاع داد.
قول عدم حمله به کوبا و تعهد به خارج کردن موشک های آمریکایی از ترکیه.
خروشچف دستور داد که پیام را رمزگذاری نکنند، بلکه بلافاصله آن را به صورت متن باز در مسکو پخش کنند.
رادیو تا در اسرع وقت خبر را به گوش مردم برساند.
بعد از ظهر شنبه 27 اکتبر.
در سال 1962، یک پیام رسان عالی رتبه متن را با عجله از کرملین به ایستگاه رادیویی برای پخش فرستاد.
پیام رسان وارد آسانسور ایستگاه شد و دکمه را فشار داد.
ناگهان آسانسور بین طبقات متوقف شد.
گیر کرده بود
قاصد شروع به فریاد زدن کرد و مشت هایش را به دیوار کوبید.
کسی نبود که به او کمک کند. از آنجایی که تیم تعمیر محلی در روز تعطیل بود،
او نشست
درمانده، از ترس اینکه حمله اتمی مسکو را قبل از اینکه بتواند پیام را برساند، ویران کند.
سرانجام یک تیم اورژانس احضار شد، آسانسور تعمیر شد و متن پیشنهاد خروشچف به ایالت ها مخابره شد.
کندی این پیشنهاد را پذیرفت
خروشچف جهان را به آستانه جنگ هسته ای رسانده بود، سپس عقب نشینی کرد.
اما در این روند، چهره خود را به غرب از دست داد.
برای رقبای خروشچف در اتحاد جماهیر شوروی، این چالش دیگری برای رهبری او بود
در اکتبر 1964 به مرخصی رفت.
در همین حال، همکاران کرملین او تصمیمی پنهانی گرفتند.
خروشچف باید می رفت
لئونید برژنف یکی از معدود افرادی بود که خروشچف به او اعتماد داشت، اما این برژنف بود که کودتا را رهبری کرد.
هنگامی که خروشچف به مسکو بازگشت، همکارانش با لیست بلند بالایی از اتهامات مواجه شدند.
آنها او را به خاطر تضعیف کمونیسم بین المللی سرزنش کردند.
به خاطر عقب نشینی شرم آور او از کوبا و بسیاری از جنایات به اصطلاح دیگر علیه اتحاد جماهیر شوروی.
آنها به اتفاق آرا به بازنشستگی خروشچف رای دادند
اسکندر سکوت کرد و یادداشت هایی از جلسه، از جمله یادداشت های خروشچف، در پاسخ صریح به اتهامات وارده به او نگه داشت.
از
خروشچف امروز گفت، تو مرا با گند پوشاندی. بهت شلیک کن
باشه؟ من آن را قبول دارم.
حالا وقتی صحنه را ترک می‌کنم، می‌خواهم به همه‌ی شما بگویم که قرار نیست با شما دعوا کنم یا به سمت شما خاک بریزم.
خروشچف این واقعیت را در نظر گرفت که او به جای اعدام تبعید شد
یکی از افتخارآمیزترین دستاوردهای او باشد، نشانه ای از اینکه حداقل برخی از اصلاحات او پابرجا بوده است
مرد رنگارنگی که در مرکز برخی از بزرگ‌ترین رویارویی‌های جنگ سرد قرار داشت به پس‌زمینه عقب‌نشینی کرد.
خروشچف تا زمان مرگش در سال 1971 به طرز شگفت آوری زندگی آرامی داشت.
ابتکارات جسورانه او در جهت صلح و جنگ او را به یکی از تأثیرگذارترین افراد تبدیل کرد.
او حداقل رهبران شوروی قرن بیستم را درک می کرد
مهم، بلکه سنتی.
او با نفوذ استالین مبارزه کرد، اما در ذهن خود نتوانست شکست بخورد.
او پلیس مخفی استالین را اصلاح می کند
و به گزارش های اطلاعاتی اعتماد داشت، اما اغلب آنها را نادیده می گرفت.
او به میل خود عمل کرد و مشتاقانه خواهان صلح بود، اما جهان را تا آستانه فاجعه هسته‌ای پیش برد.
او یک کمونیست ارتدوکس بود، اما همچنین اولین رهبر شوروی بود که نابودی سیستم کمونیستی را آغاز کرد.
هنوز یک جامعه جدید وجود دارد
جلوتر وقایع به شکل دیگری رقم خورد.
تنها در چند مورد، نیکیتا خروشچف ممکن است توسط غرب به عنوان یک صلح‌ساز در کرملین شناخته شود که به پایان جنگ سرد کمک کرد.
در عوض، اغلب از او به عنوان یک آنتاگونیست قلدر یاد می شود که تقریباً دنیا را به پایان رساند.
آخرین تناقض و برای مردی که میراثش به اندازه زندگی اش پارادوکس است.