نیکیتا خروشچف، نخست وزیر اتحاد جماهیر شوروی، در طی 11 سال سلطنت خود از هم جدا شد
از مسیر دیکتاتور سابق جوزف استالین با ایجاد بسیاری از اصلاحات لیبرال بحث برانگیز.
خروشچف حتی به دنبال صلح با ایالات متحده بود و نگرانی بسیاری را در کرملین برانگیخت.
سرانجام، پس از آنکه شوروی در سال 1962 در یک عقب‌نشینی تحقیرآمیز مجبور به عقب‌نشینی موشک‌های خود از کوبا شد.
بسیاری از کشورهای حزب کمونیست به اندازه کافی از رهبری جدید خروشچف لذت برده بودند.
توطئه مخفی برای برکناری او از قدرت در سال 1963 شکل گرفت.
بسیاری از اعضای قدرتمند حزب کمونیست و مقامات دولتی
منصوب شده توسط خروشچف، از جمله مورد اعتمادترین متحد او، لئونید برژنف، درگیر بودند .
توطئه گران در صورت فاش شدن نقشه خیانتکارانه آنها در معرض خطر اعدام بودند.
برژنف از حمایت ارتش شوروی برخوردار بود، اما او می‌دانست که کمک KGB حیاتی خواهد بود.
او در یک جلسه محرمانه به رئیس KGB، ولادیمیر سمی تروتسکی، متوسل شد.
این فقط یک محدودیت اسرائیلی است زیرا برژنف.
از من پرسید آیا نمی‌توانیم خروشچف را به صورت فیزیکی حذف کنیم؟
گفتم غیرممکن است.
من به تنهایی نمی توانم این کار را انجام دهم.
من باید ماموران مخفی دیگری را درگیر کنم و به نحوی آن را برای آنها توضیح دهم.
برژنف سپس گفت: خوب، شاید بتوانیم او را دستگیر کنیم.
به او گفتم، لئونید ایلیچ، اگر می خواهی کا گ ب شرکت کند، حزب باید دستور بدهد.
در غیر این صورت این کار را نمی کنم.
او دیگر هرگز این موضوع را با من مطرح نکرد.
تقریباً یک سال طول کشید تا طراحان نقشه نقشه را طراحی کنند.
برژنف تصمیم گرفت کودتا را به عنوان یک رویه دموکراتیک پنهان کند.
در حالی که خروشچف در تعطیلات بود.
توطئه گران با رای دادن به خروشچف، نخبگان حزب را متقاعد کردند که او را برکنار کنند.
برژنف از اینکه خروشچف خیانت خود را برملا کند وحشت داشت.
اما با کمال تعجب همه چیز طبق برنامه پیش رفت.
هنگامی که خروشچف از تعطیلات در پاییز 1964 بازگشت، به مسکو احضار شد.
که در آن رای به اتفاق آرا او را به بازنشستگی فرستاد.
خروشچف له شد
سپس دفتر سیاسی به طور رسمی سمت دبیر کل را به برژنف پیشنهاد داد.
او بسیاری از اصلاحات خروشچف را پذیرفت و بلافاصله لغو کرد.
برژنف، قبل از
برژنف به عنوان نماینده نظام آمد.
قرار بود نه به خاطر کشور، بلکه به خاطر نظام، ثبات بیاورد و قابل پیش بینی باشد.
از منافع آمریکا
اخبار خیره کننده از مسکو به سرعت در داخل و خارج از کشور پخش شد.
برژنف جان خود را به خطر انداخته بود تا قدرت را از دوستش بگیرد.
او به سرعت روشن کرد که قصد دارد مسیر سیاسی ارتدوکس‌تری را دنبال کند
او در سخنرانی افتتاحیه خود گفت در دوران استالین مردم از سرکوب در دوران خروشچف می ترسیدند.
آنها از سازماندهی مجدد و تغییر و تحول می ترسیدند. مردم شوروی سزاوار یک زندگی آرام هستند.
برژنف در زندگی خصوصی خود مردی پرخطر بود.
او عاشقانه عاشق مهمانی رفتن به شکار، آب سرد، شنا و اتومبیل رانی بود.
اما به عنوان یک سیاستمدار محتاط بود و از هرگونه حرکت رادیکال پرهیز می کرد
برژنف خود را یک صلح طلب می دانست.
اما او همچنین میل شدید خود را برای پیروز شدن در جنگ سرد داشت.
نه در مناقشه هسته ای با آمریکا.
او معتقد بود که ابزارهای مطمئن تر و مؤثرتری برای رسیدن به اهدافش وجود دارد .
در پیروزی بودند؟
ما باید فورا و قاطعانه از هرگونه تجاوز و ظلم بین المللی جلوگیری کنیم.
استفاده از زور نباید به قانون و اقدامات روابط بین الملل تبدیل شود.
برژنف به مفهوم تنش زدایی اعتقاد داشت،
جایی که دو ابرقدرت جهان با ادامه اختلافات خود سعی در کاهش خطر درگیری خواهند داشت.
با این حال، به نظر او، کاهش تنش ها مستلزم دادن امتیاز به غرب نیست.
این باور وجود داشت که می‌توانیم تنش‌ها با اتحاد جماهیر شوروی را کاهش دهیم.
من می توانم بگویم که این مبتنی بر امید غربی، خوش بینی غربی بود.
واقعا شواهد بسیار کمی از آن وجود داشت.
ما تنش زدایی را به عنوان یک آرامش و تسکین تنش ها می دانستیم.
اصطلاح شوروی برای تنش زدایی همزیستی مسالمت آمیز بود که به معنای زیر چتر صلح بود
که آنها به تدریج به مزایای بیشتر و بیشتری در مقابل غرب دست خواهند یافت .
چیزی که برژنف ظاهراً به دنبال صلح بود
او در پشت صحنه تلاش کرد تا قدرت ارتش شوروی و ذخایر هسته ای این کشور را به شدت افزایش دهد.
او همچنین از جنگ های بی شماری حمایت کرد
انقلاب در سرتاسر جهان بود و از فرستادن نیروهای خود به نبرد دریغ نکرد.
اما در این تلاش های ستیزه جویانه برای دستیابی به برابری با غرب، برژنف ناخواسته این کار را انجام می دهد
سیستمی را که زندگی خود را وقف ساختن آن کرده بود به خطر انداخت.
برژنف از خانواده فولادسازان سنتی اوکراین بود.
راه رسیدن او به قدرت در سال 1939 آغاز شد، زمانی که در 33 سالگی، دبیر کمیته منطقه ای حزب کمونیست شد.
برژنف یک زن زن خوش تیپ، پویا و خوش ذوق بود، کسی که می دانست چگونه بخواند و بر مردم تأثیر بگذارد.
در این زمان بود که او برای اولین بار با یکی دیگر از چهره های سیاسی در حال ظهور در اوکراین به نام نیکیتا آشنا شد
خروشچف
هنگامی که جنگ جهانی دوم آغاز شد، برژنف یک کارمند باتجربه حزب بود
در طول
در جنگ، او به سرلشکر مسئول بخش سیاسی جبهه اوکراین ارتقا یافت.
برژنف هرگز در موقعیت‌های جنگی قرار نداشت، اما به این واقعیت افتخار می‌کرد که بیشتر زمان جنگ را در نزدیکی جبهه‌های نبرد خدمت کرده بود.
پس از بازگشت صلح، برژنف در سرتاسر اتحاد جماهیر شوروی سمت های ارشد حزبی داشت .
در سال 1956 خروشچف او را به سمت دبیر کمیته مرکزی مسئول دفاع منصوب کرد.
این یکی از قدرتمندترین مناصب کشور بود.
برژنف در طول زندگی حرفه ای خود به منافع مجموعه نظامی پایبند بود و در عوض از حمایت وفادار آن برخوردار بود.
رابطه قوی او با ارتش یکی از عوامل کلیدی بود که به او اجازه داد تقریباً 20 سال قدرت را حفظ کند.
در زمان خروشچف به عنوان رهبر، او اغلب در مورد قدرت نیروهای نظامی شوروی در توانایی های استراتژیک اغراق می کرد.
با این حال، برژنف می دانست که نمی تواند به روش ترجیحی خروشچف برای بلوف زدن تکیه کند.
همانطور که پیشرفت های فناوری در غرب ادامه یافت.
از نظر سیاسی با ما رقابت می کردند، اما از نظر نظامی خیلی عقب بودند.
آنها از اطلاعات جدیدی که ایالات متحده واقعاً می دانست آگاه بودند
دقیقاً همان چیزی که داشتند و اینکه بهتر است چیزی داشته باشند تا اینکه صرفاً تلاش کنند آن را جعل کنند.
و به این ترتیب، رؤسای جمهور تشکیل ارتش شوروی را راه اندازی کرده اند
و به ویژه نیروهای استراتژیک شوروی.
کشف میادین نفتی غنی در غرب
سیبری به سرکوب اجازه داد تا میلیاردها دلار برای هزینه های نظامی اختصاص دهد.
در اواخر دهه 1960، اتحاد جماهیر شوروی موقعیت خود را به عنوان دومین ابرقدرت جهان تضمین کرد.
اما برژنف می دانست که قدرت نظامی کافی نیست
برای حفظ رهبری خود در داخل کشور و رقابت واقعی با ایالات متحده.
او باید KGB را نیز کنترل می کرد.
موثرترین
راه برای انجام این کار این بود که شخص خود را مسئول سرویس مخفی قدرتمند قرار دهد
در مه 1967، برژنف ولادیمیر نیمه سفارشی را برکنار کرد و یوری آندروپوف را به عنوان رئیس جدید KGB منصوب کرد.
یک کمونیست ارتدوکس، سخت کوش و مطیع و رها شده، با وفاداری شخصی خود، محبت و اعتماد بی قید و شرط برژنف را به دست آورده بود.
آندروپوف هر روز برژنف را در مورد ارزشمندترین اطلاعات آگاه می کرد
اطلاعات در سراسر جهان، چه در کشورهای سرمایه داری و چه در کشورهای کمونیستی.
به نظر می رسید که الگوی برژنف برای به چالش کشیدن غرب به طور غیرمستقیم با ایجاد نیروهای خود، طبق برنامه پیش می رود.
اما مشکلات نزدیک به خانه به زودی دوران صلح آمیز تنش زدایی را تهدید می کند.
تمام خروشچف اصلاحات لیبرالی زیادی را در داخل اتحاد جماهیر شوروی به اجرا گذاشت.
در سراسر اروپای شرقی از او می ترسیدند.
در دوران رژیم وی پس از سرکوب شورش در مجارستان.
در واقع این برژنف بود که در اواسط دهه 1960 اصلاحات اقتصادی مترقی را در این کشورها ایجاد کرد .
اما پس از چندین سال از این سیاست های اقتصادی جدید، به نظر اروپای شرقی می رسید
رهبران و ساکنان همچنان خواهان آزادی های سیاسی و شخصی گسترده تر بودند.
در اوایل سال 1968م
ماموران مخفی اتحاد جماهیر شوروی به KGB از افزایش احساسات ضد شوروی در چکسلواکی هشدار دادند و در مورد احتمال فرار آن هشدار دادند.
KGB ادعا کرد که آژانس اطلاعات مرکزی آمریکا و سایر اعضای ناتو، راز
خدمات، تظاهرات در چکسلواکی را سازماندهی کرده بود.
ما اکنون اسنادی را در اختیار داریم که در گزارش‌های سیاستی‌مان وجود دارد که به وضوح نشان می‌دهد که KGB نقش نوعی را بازی کرده است
عامل تحریک کننده تلاش برای ارائه نوعی مدرک از حضور اطلاعات آلمان غربی یا آمریکا
هوش
اما یک مورد بسیار بسیار ضعیف وجود داشت.
یعنی واقعا چیزی پیدا نکردند.
به منظور توجیه بیشتر مداخله شوروی.
KGB شروع به جعل شواهد دال بر ستیزه جویی چک کرد.
با توجه به.
آنها مخفیگاه های پر از سلاح را در تلویزیون نشان دادند. این یک تحریک محض بود.
درست قبل از تهاجم، KGB مامورانی را به شکل توریست های آلمان غربی به چکسلواکی فرستاد.
آنها مخفیانه این اتاق ها را با اسلحه پر کرده بودند و بعداً آنها را نیز به طور تصادفی پیدا کردند.
در واقع، دولت چک و رهبر آن، الکساندر دوبچک، صرفاً خواستار سیاست بودند
و اصلاحات اقتصادی بیشتر بر اساس شکلی دلسوزانه تر از سوسیالیسم.
مردم چک مشتاقانه از سیاست های جدید دوبچک حمایت کردند که شامل مطبوعات آزاد و دموکراسی محدود می شد.
اوضاع سیاسی هنوز نامشخص بود، اما مردم چک ناگهان احساس آزادی کردند.
در اوایل سال 1968، معروف به بهار پراگ،
برژنف مشتاق بود که از چک ها نمونه بسازد.
اما او همچنین می دانست که هرگونه اقدام نظامی در مقیاس بزرگ
حتی در داخل بلوک شوروی، ممکن است جو همزیستی مسالمت آمیز با غرب را از بین ببرد.
برژنف و همکارانش تقریباً شش ماه بحث و جدل و بلاتکلیفی طول کشید تا حرکتی انجام دهند
برای پنهان کردن تهاجم
در ژوئن 1968، مسکو یک مانور نظامی در مقیاس بزرگ را برای نیروهای پیمان ورشو اعلام کرد.
در همین حال، ماموران KGB در پراگ شناسایی کردند
چند عضو ثانویه طرفدار شوروی دولت چکسلواکی و آنها را متقاعد کرد که نامه ای به رهبری شوروی بفرستند.
در این نامه از کرملین خواسته شده بود تا نیروهای خود را برای مبارزه وارد کند.
ضد انقلاب صرفاً به دست می آورد.
برژنف مجبور بود بین سیستم یکی را انتخاب کند.
به عبارت دیگر، قدرت محض و تمایل او برای به نظر رسیدن یک رهبر مدرن و متمدن.
طبیعتاً او محافظت از سیستم را انتخاب کرد.
هنگامی که تصمیم گرفته شد، برژنف بی رحم و سریع بود
تهاجم با اسم رمز تومور در 21 آگوست 1968 آغاز شد.
در عرض 24 ساعت، چکسلواکی به طور کامل اشغال شد.
ایالات متحده تا حدودی شگفت زده شد.
چگونه می توانستند این کار را انجام دهند؟ آیا آنها نمی دانند که این تنش زدایی را خراب می کند؟
و شوروی هم همینطور.
اگر قرار بود اروپای شرقی و امپراتوری خود را حفظ کنند، واقعاً چاره‌ای جز سرکوب آن نداشتند.
برای تکمیل عملیات،
کرملین نیاز داشت روحیه دوبچک دبیر کل و دیگر رهبران چک را در هم بشکند.
یک تیم ویژه KGB مأموریت فوق سری را دریافت کرد.
اما این خیلی راحت نیست. تغییر کمی
به طبقه دوم رفتیم و دفتر چک را فریب دادیم.
دوبچک با پشت به پنجره نشسته بود.
به او گفتم که او را بلافاصله در سفارت شوروی انتظار می‌کشند و می‌تواند همراهش باشد.
هر کسی که بهش اعتماد کرد
اما بحث در سفارت به جایی نرسید.
سپس یک تصمیم
ساخته شده است که رفقای چک ما باید به آن بیایند. مسکو.
ما به مسکو.
عوامل KGB رهبر چک و اکثر اعضای کابینه اش را با هواپیما به مسکو بردند.
کرملین این وضعیت را به عنوان یک دیدار رسمی پنهان کرد.
در مسکو، برخی از چک ها در معرض محرومیت از خواب و بازجویی بی امان قرار گرفتند.
دوبچک در قدرت باقی ماند، اما دولت او برای همیشه هرگونه صحبت در مورد برند لیبرال سوسیالیسم خود را کنار گذاشت.
با بلوک شرق که بار دیگر تحت کنترل شوروی است.
برژنف قصد داشت توجه خود را به جنگ سرد علیه غرب معطوف کند.
در عوض، او از اینکه متوجه شد چالش بعدی او از طرف متحد چین کمونیست است، شگفت زده شد .
که با جدید خود در تضاد است.
درگیری برژنف با چین ماهیت جغرافیایی استراتژیک داشت.
هم شوروی و هم چینی‌ها نمی‌توانستند آمریکایی‌ها را در یک رویارویی آشکار به چالش بکشند، بنابراین باید در حوزه دیگری رقابت می‌کردند.
جهان سوم اما هم چینی ها و هم شوروی ها برای نفوذ یکسان در جهان سوم رقابت می کردند.
این دلیل تعیین کننده درگیری آنها بود.
تشدید رقابت برای برتری کمونیستی
در جهان سوم اختلافات طولانی مدت ارضی بین همسایگان غول پیکر وجود داشت
در طول دهه 1960 هزاران درگیری مسلحانه جزئی در امتداد مرز روی داد .
تا سال 1969، نیروی انسانی ارتش شوروی در این منطقه از 200000 سرباز به 1 میلیون افزایش یافت.
با این حال، برخی در غرب تعجب کردند که آیا دلیل پنهانی برای این افزایش وجود دارد یا خیر.
ایالات متحده تمایل داشت که در قالب یک بلوک چین و شوروی فکر کند.
در واقع، پس از مدت ها پس از اینکه شوروی و چینی ها در گلوی یکدیگر قرار گرفتند،
بسیاری بودند که همچنان فکر می‌کردند که همه اینها نوعی دشنام است که برای فریب دادن غرب طراحی شده است
مطالبات
جزیره کی، که چینی‌ها آن را با نام Xinbo می‌شناسند، تبدیل به نقطه عطف این درگیری‌های واقعی شد.
طول این جزیره حدود یک مایل و نیم و عرض آن نیم مایل است.
در وسط رودخانه تاریخ، مرز بین شمال شرقی چین و خاور دور روسیه قرار دارد.
مالکیت این جزیره قرن ها مورد مناقشه بود، اما در سال 1969 خالی از سکنه بود.
در 2 مارس، چینی ها تقریبا 30 سرباز را در این جزیره کوچک پیاده کردند.
شوروی این را نقض مرز خود دانست و گفت که یک گشت از کنار رودخانه آنها را بررسی کند
درگیری آتش در جزیره شروع شد و بیش از 20 سرباز شوروی کشته شدند.
شوروی ادعا کرد که گشت آنها در کمین قرار گرفته است.
و برژنف پاسخ شرورانه ای را تأیید کرد که 13 روز بعد رخ داد.
حملات توپخانه ای و راکتی کل جزیره را مسطح کرد و قلمروی در امتداد مرز چندین کیلومتری چین را ویران کرد.
صدها سرباز چینی کشته شدند
اگرچه چینی ها ادعا می کردند که تعداد تلفات بیشتری را در طول نبرد یک روزه وارد کرده اند.
آنها برای دو دهه بعد نگران بودند.
از سال 1969، درگیری های مرزی چین شوروی متوقف شد.
حتی با ادامه تنش بین رقبای کمونیست
با این حال، وجود داشتند
بسیاری از وقایع حیاتی در طول جنگ سرد، که اتحاد جماهیر شوروی و چین را برانگیخت.
درگیری آمریکا در ویتنام یکی از این رویدادها بود
از اواسط دهه شصت، نیم میلیون نیروی ایالات متحده
گروه ارتش در ویتنام جنوبی متحمل خسارات سنگینی شده بود.
برژنف تصمیم گرفت جدیدترین تسلیحات، تجهیزات نظامی و صدها مشاور مسکو را برای کمونیست بفرستد .
ویتنام شمالی به منظور تضعیف ایالات متحده.
مستشاران نظامی شوروی به واحدهای موشکی ضد هوایی ویتنامی و خلبانان آموزش دادند.
چینی ها سلاح و تجهیزات دیگر را نیز تهیه کردند.
مفیدترین کاری که شوروی انجام داد، به کنار
از تامین بیشتر قدرت آتش برای ویتنام شمالی، ارائه موشک های سام به آنها بود.
این کار را برای عملیات ما علیه ویتنام شمالی بسیار دشوار کرد.
در مجموع، سیستم های ضد هوایی ساخت شوروی بیش از 2500 ایالات متحده را منهدم کردند
هواپیمای نظامی
بسیاری از خلبانان آمریکایی کشته شدند، در حالی که صدها نفر دیگر در زندان های ویتنام شمالی شکنجه شدند.
چند شوروی
گروه های اطلاعاتی در ایالات متحده نیز به ویتنامی های شمالی کمک کردند.
جان واکر به عنوان افسر در مرکز ارتباطات ایالات متحده کار می کرد
ناوگان زیردریایی در منطقه اقیانوس اطلس در طول جنگ ویتنام.
او به کلیدهای کد فوق سری و همچنین دستگاه های کدگذاری و رمزگشایی دسترسی داشت .
واکر در سال 1967 جاسوسی را آغاز کرد و بیش از 18 سال برای شوروی کار کرد.
در آن زمان، ماموران KGB بیش از یک میلیون دلار برای تحویل دادن به او پرداخت کردند
اسرار رمزنگاری و دسترسی به بیش از 1 میلیون پیام در ایالات متحده را فراهم می کند
تسلیحات، تاکتیک های دریایی، آموزش زیردریایی و هوابرد
اطلاعات طبقه بندی شده ای که واکر به همراه داشت به شوروی اجازه داد تا ایالات متحده را رهگیری و درک کند
طرح ها و عملیات نظامی در ویتنام.
سپس شوروی اطلاعات را در اختیار ویتنامی ها قرار داد
تراول های شوروی با استفاده از
تجهیزات استراق سمع در نزدیکی آب های ویتنام نیز هشدار اولیه در مورد ورود ایالات متحده را ارائه می دهد
بمب افکن ها
رئیس ایستگاه سیا در سایگون خاطرنشان کرد که ویتنامی های شمالی معمولاً از قبل می دانستند
از هرگونه حمله هوایی قریب الوقوع حتی زمانی که حملات هوایی به سمت اهداف ثانویه منحرف شده است.
دشمن از قبل می دانست که کدام اهداف مورد اصابت قرار می گیرد.
این دانش پیشرفته به شدت اثربخشی ایالات متحده را کاهش داد
حملات هوایی به ویتنام شمالی
سیا هرگز در طول جنگ این مشکل را کشف نکرد
با وجود کمک های ارزشمند KGB، نگرش ویتنام شمالی نسبت به اتحاد جماهیر شوروی تا حدودی مرموز بود.
در مورد.
روابط بین اطلاعات ویتنامی و شوروی بسیار متشنج و دشوار بود.
ویتنامی‌ها اغلب از همکاری امتناع می‌کردند، به عنوان مثال، زمانی که KGB درخواست کرد که لاشه هواپیمای آمریکایی را ببیند.
هواپیما ویتنامی ها ادعا کردند که نتوانستند آن را پیدا کنند.
سپس تحویل تسلیحات را به حالت تعلیق درآوردیم. آنها به سرعت هواپیما را پیدا کردند و ما به آن دسترسی پیدا کردیم.
کمک شوروی و چین و تاکتیک های غیر متعارف
استفاده از ویتنام شمالی در نهایت منجر به خروج آمریکا از ویتنام شد.
برژنف موفق شده بود به طور موقت منابع آمریکا را تخلیه کند و ایالات متحده را بازدارد
از مخالفت با گسترش کمونیستی در جنوب شرقی آسیا.
او همچنین ارزش همسویی خود با اتحاد جماهیر شوروی را به کشورهای دیگر نشان داده بود.
با این حال، استراتژی برژنف برای ایجاد نفوذ شوروی همیشه در سایر مناطق موفق نخواهد بود.
از جهان.
در سال 1972، طنز دوستانه تنش زدایی ادامه یافت و ریچارد نیکسون اولین ایالات متحده شد
رئیس جمهور به اتحاد جماهیر شوروی سفر می کند.
اما در خلوت، لئونید برژنف، رهبر شوروی، این موضوع را برای کارکنان نظامی خود روشن کرد
او از افزایش انواع اقدامات نظامی مخفیانه استقبال خواهد کرد
در مسکو، نیکسون و برژنف سلاح های استراتژیک تاریخی را امضا کردند
توافقنامه گفتگوهای محدود یا یک معاهده SALT که برای کاهش زرادخانه هسته ای هر کشور طراحی شده است.
به نظر می رسید که نشان دهنده یک نقطه عطف دلگرم کننده در جنگ سرد باشد.
سال بعد، در جریان سفر برژنف به ایالات متحده، رهبران
معاهده دیگری را امضا کرد که متعهد شد به هر قیمتی از رویارویی هسته‌ای خودداری کند.
برژنف جنگ سرد را پایان یافته اعلام کرد.
با این حال، درگیری دیگری که سال ها در جریان بود ، دوباره در شرف وقوع بود.
در سال 1967، مصر و سوریه از نیروهای اسرائیلی متحمل شکست سختی شدند
برای شش سال بعد، برژنف از پول و تلاش برای تسلیح و تجهیز مجدد ارتش مصر و سوریه دریغ نکرد.
جوهر امضای ایالات متحده جدید
معاهده شوروی هنوز در حال خشک شدن بود که جهان خود را در آستانه یک جنگ جدید دید.
رؤسای جمهور آرزوی دوران پیروزی بر اسرائیل را به عنوان ابزاری برای کاهش نفوذ آمریکا در خاورمیانه دارند.
در شش اکتبر 1973 در جشن یهودیان یوم کیپور،
مصر و سوریه برای بازپس گیری زمین های از دست رفته در سال 1967 و سایر درگیری های قبلی، حمله غافلگیرانه ای را به اسرائیل انجام دادند .
مسکو هرگونه نقشی در تشویق اعراب را رد کرد.
اما اسنادی که اخیراً از طبقه بندی خارج شده اند حکایت دیگری دارند
چند روز قبل از حمله، یک گزارش KGB به رهبران مصر در مورد افزایش نظامی اسرائیل هشدار داد
در امتداد مرز، و آن را به عنوان نشانه ای از حمله قریب الوقوع اسرائیل تفسیر می کند.
گزارش KGB یا یک تحریک عمدی بود یا صرفاً نادرست.
از آنجایی که به نظر می رسد اسرائیلی ها قصد حمله نداشتند
بدون توجه به قصد، هشدار KGB ادعای مصر را توجیه کرد
که حمله آن یک اقدام تجاوزکارانه نبود، بلکه یک حمله پیشگیرانه و حفاظتی بود.
در چند روز اول، حمله اعراب بسیار موفقیت آمیز بود.
در روزهای بعد، دو ابرقدرت جهان بی سر و صدا بیشتر درگیر شدند.
زمانی که جنگ شروع شد، اولین عملیات تدارکات توسط اتحاد جماهیر شوروی انجام شد.
ایالات متحده تمایلی به ورود به عملیات تامین مجدد نداشت.
اما سپس شوروی شروع به تامین مجدد مشتریان خود کرد و ایالات متحده پاسخ داد.
اکنون، هدف ما این بود که آنها را اساساً از خاورمیانه دور نگه داریم.
و تلاش های اکتبر، موج جنگ ناگهان به نفع اسرائیلی ها تغییر کرد.
برژنف عصبانی بود.
به دستور او، نیروی دریایی شوروی دریای سیاه با تمام سرعت به سمت مصر حرکت کرده است.
دو لشکر چترباز شوروی نیز آماده انتقال هوایی به میدان نبرد خاورمیانه بودند
در پاسخ، رئیس جمهور نیکسون یک هشدار قرمز جهانی برای نیروهای آمریکایی اعلام کرد.
تنش زدایی بار دیگر در آستانه فروپاشی قرار گرفت.
همانطور که اسرائیلی ها کنترل را به دست گرفتند.
برژنف دستور توقف جابجایی نیروهای شوروی را به رغم تمایلش برای کاهش نفوذ آمریکا در منطقه داد.
او نمی توانست خطر رویارویی آشکار با ایالات متحده را داشته باشد
در 25 اکتبر، جنگ در خاورمیانه پایان یافت.
کشورهای عرب تنها بخش کوچکی از خاک را پس گرفتند.
آنها امیدوار بودند که دوباره به دست بیاورند
تلاش جدیدی برای تنش زدایی در اوت 1975 اتفاق افتاد
رؤسای جمهور ایالات متحده
رئیس جمهور جرالد فورد و رهبران 30 کشور اروپایی در هلسینکی فنلاند گرد هم آمدند.
امضای سندی به نام موافقتنامه هلسینکی.
صلح را به حل کامل درگیری ها و احترام به مرزهای بین المللی ارتقا داد.
و همچنین انواع ابتکارات اقتصادی و حقوق بشر در سراسر اروپا.
در همان زمان، برژنف و دیگر رهبران کرملین به طور مخفیانه ارتش خود را افزایش دادند
حمایت از رژیم های ضد آمریکایی و طرفدار کمونیستی در سراسر جهان
تنها سه ماه پس از کنفرانس هلسینکی در نوامبر 1975،
برژنف تجهیزات نظامی و مشاورانی را به آنگولا اعزام کرد تا از جنبش طرفدار شوروی حمایت کند.
شوروی مصر را از دست داد، اما در سال 75 به گل رسید.
حمایت کردند
یک کودتا یا انقلاب نظامی، بسته به دیدگاه شما در اتیوپی.
سپس موزامبیک بود.
سپس او مرد و پسران چهار آمریکایی بودند که الگوی توسعه طلبی شوروی را ایجاد کردند.
در اواخر دهه هفتاد، روسای جمهور آمریکا تحت فشار عمومی فزاینده ای قرار داشتند
انضباط شوراها، مسئول دانستن شوراها برای آنچه در جهان سوم می گذشت.
و اگر قرار نبود شوروی متوقف شود
با کمک به این رژیم های انقلابی، ایالات متحده آنها را مجبور به پرداخت هزینه خواهد کرد.
بهایی که اتحاد جماهیر شوروی برای توسعه مستمر پرداخت به زودی بسیار بالا خواهد بود و یک جنگ خونین درست در آن سوی مرزهایش خواهد بود.
اما رو به وخامت سلامتی برژنف مخفیانه به بحران بزرگ بعدی برای کسانی که در داخل دیوارهای کرملین بودند تبدیل شد.
با تاخیر
در دهه 1970، محفوظ ترین راز شوروی هیچ ربطی به ذخایر تسلیحات هسته ای نداشت.
یا عملیات نظامی مخفی.
اولویت اصلی رهبری کرملین پنهان کردن هر گونه واقعیت در مورد سلامت لئونید برژنف بود.
از اواسط دهه 1970، سلامت برژنف به دلیل اختلالی که جریان خون را در مغز او محدود می کرد، رو به زوال گذاشت.
توانایی او در کار و تمرکز روی کارهای مختلف به سرعت شروع به شکست کرد.
او دو بار از دفتر سیاسی خواست که او را رها کند، اما حلقه داخلی کرملین نمی‌خواست وضعیت موجود را تغییر دهد.
هنوز هم روی بسیاری از مردم.
بنابراین او تبدیل به عروسکی در دستان حلقه درونی خود شد.
در کل.
تصمیمات جدی توسط تأثیرگذارترین اعضای دفتر سیاسی اتخاذ شد.
کوتری.
بنابراین آنها از برژنف به عنوان نماد یا بهتر بگوییم مترسک نی بی پناه استفاده می کردند.
حالا سرنوشت کشور را در دست داشتند.
بعد کفشت را پوشیدی. به فرض که دارید.
کارگزاران نیروی انسانی یک رهبر نظامی بودند.
دیمیتری اوستینوف، رئیس KGB، یوری آندروپوف و وزیر امور خارجه آندری گرومیکو
از ICO تا دوران استالینیستی توانسته بود پست های کلیدی را حفظ کند .
او به عنوان سفیر شوروی در ایالات متحده خدمت کرد
در دوران استالین در دهه 1940، سپس کار طولانی خود را به عنوان وزیر امور خارجه در دوران خروشچف در دهه 1950 آغاز کرد.
این سه مرد تأثیرگذارترین اعضای گارد قدیمی کرملین بودند.
ادامه دادند.
برژنف در حالی که از او به عنوان عروسک خیمه شب بازی برای تشریفات و بیان سیاست های عمومی استفاده می کرد، نسخه دو رویی خود را از تنش زدایی داشت.
در سال 1976، برژنف در جلسه عمومی حزب کمونیست سخنرانی کرد.
خجالت زده شما نباید آنها را اجرا کنید.
از طرف حزب.
و ملت.
من متعهد می شوم که کشور ما هرگز در مسیر تجاوز قرار نخواهد گرفت.
هرگز علیه ملت دیگری شمشیر برنخواهد داشت. نه تنها.
فقط چند سال بعد، نیروهای شوروی
آماده حمله به افغانستان همسایه
شوروی نفوذ خود را بر افغانستان اعمال کرده بود
برای چندین دهه و به نصب رهبرانی کمک کرد که به نفع مسکو عمل کنند
اما در سال 1978، گروهی از افسران افغان که در مدارس نظامی شوروی آموزش دیده بودند، رئیس جمهور افغانستان که طرفدار شوروی بود را ترور کردند و قدرت را به دست گرفتند.
گارد قدیمی کرملین نگران شد.
سپس، به طرز عجیبی، رهبری جدید در افغانستان اعلام کرد که از شوروی پیروی خواهند کرد. مسیر
از طریق پرده رسانه ای
تا آن زمان، نه تنها افغانستان، بلکه تمام جهان سوم نقطه ضعف حکومت شوروی را کشف کردند.
آنها می دانستند که به محض اینکه شما اعلام می کنید که ملت شما می خواهد از خط سوسیالیستی پیروی کند، هم پول و هم سلاح برای شما تضمین می شود.
در سال 1979، حافظ اونا امین،
یک دانشجوی سابق فارغ التحصیل در دانشگاه کلمبیا نیویورک ، رئیس جمهور جدید افغانستان شد.
رهبر جدید انقلاب افغانستان ناامیدانه تلاش کرد تا شوروی را از وفاداری خود مطمئن سازد.
امین از کرملین خواست تا نیروهای شوروی را وارد افغانستان کند و مدعی شد که برای دفاع از رژیم جدید طرفدار شوروی خود به حمایت آنها نیاز دارد.
از مخالفان
مجاهدین
و رهبران شوروی از آمریکا آگاه بودند
و حمایت اعراب از مجاهدین، اما یک مسئله حیاتی داخلی نیز در خطر بود.
شوروی ها نگران ناسیونالیسم در اتحاد جماهیر شوروی بودند.
ناسیونالیسم در این زمینه به عنوان بنیادگرایی مسلمان یا هویت مسلمان، مبارزه برای ابراز وجود مسلمانان در نظر گرفته شد.
شوروی مشکل افغانستان را راهی برای ارسال این سیگنال به نخبگان مسلمان در سراسر اتحاد جماهیر شوروی می دانست که بس است.
همانطور که گارد قدیمی برژنف در مورد وضعیت بحث می کرد،
KGB یوری آندروپوف اطلاعات فوق سری را در مورد رهبر جدید افغانستان دریافت کرده بود.
که لایه دیگری از فتنه را اضافه کرد.
او گزارش های اطلاعاتی را از رئیس ایستگاه KGB دریافت کرد
که اساساً گفت که امین اکنون تلاش می کند تا با آمریکایی ها ارتباط برقرار کند و ممکن است به آمریکایی ها فرار کند و ما افغانستان را از دست بدهیم.
بنابراین آندروپوف تصمیم گرفت که در امنیت باشد و پیشنهاد کرد که حافظ را حذف کنیم.
هشدار دهنده تصمیم گرفته شد.
درخواست مداوم امین از برژنف برای مداخله نظامی بهانه ای مفید برای تهاجم شوروی بود.
سرنوشت او مهر و موم شد
در روز کریسمس در سال 1979 نیروهای شوروی وارد افغانستان شدند.
دوران تنش زدایی عملاً به پایان رسیده بود
تحلیلگران آمریکایی پیش بینی کردند که جنگ در افغانستان مسکو را به ویتنام شوروی خواهد کشاند
اولین ماموریت مخفیانه جنگ توسط دو گروه KGB Spetsnaz یا واحدهای ضربه ویژه آلفا و ویمپل انجام شد.
مأمور حذف امین شدند
دو روز بعد، آلفا
و دیمپلز به محل اقامت رهبر افغانستان در شهر کابل، پایتخت یورش بردند.
میدونستم میشه
در حالی که آنها همه را از جمله زنان و کودکان را کشتند.
وقتی تیراندازی شروع شد، منظورم این است که با سردرگمی کامل، در واقع تلاش برای رسیدن به سفارت شوروی و درخواست کمک بود.
او را کشتند و سرش را مخفیانه به مسکو آوردند.
در یک کیسه پلاستیکی به عنوان گواهی مرگ او.
ترور امین یکی از معدود موفقیت های شوروی در جنگ ده ساله بود .
100000 نیروی قوی شوروی و همه نیروهای پیشرفته آنها
هواپیماها، تانک ها و توپخانه های سنگین نتوانستند مقاومت را درهم بشکنند
ظرف چند ماه، گارد قدیمی کرملین به اشتباه وحشتناک خود پی برد.
در یک لحظه نادر شفاف، برژنف با عصبانیت به آندروپوف ضربه زد.
تو مرا به این آشفتگی کثیف کشاندی.
رهبران شوروی به دام افتاده بودند.
عقب نشینی شرم آور زودهنگام به اعتبار آنها به عنوان یک ابرقدرت، هم از نظر غرب و هم در حوزه نفوذ آنها آسیب می رساند.
تلفات شوروی همچنان رو به افزایش بود و بزرگترین ناکامی ها و ناامیدی های آن ها همچنان ادامه داشت.
داشتند
در سال 1981
پس از اینکه اتحاد جماهیر شوروی درگیر جنگ در افغانستان شد، مردم آمریکا رونالد ریگان را به عنوان رئیس جمهور بعدی خود انتخاب کردند.
او بلافاصله نسبت به جیمی کارتر، رئیس جمهور سابق، موضع بسیار سخت تری در برابر کمونیسم اتخاذ کرد .
ریگان هزینه های نظامی را به شدت افزایش داد و اتحاد جماهیر شوروی را امپراتوری شیطان نامید
برای دنیای بیرون ناشناخته است.
لئونید برژنف، رهبر شوروی، دچار اختلال مغزی بود و او را به عنوان سخنگو برای اعضای قدیمی کرملین کاهش داده بود.
نگهبان
یوری آندروپوف، مدیر KGB، واکنش گارد قدیمی را به تهدید جدید آنها از گذشته قوی ضد کمونیستی ریگان رهبری کرد.
بازدیدها
روی نقش
در اوایل دهه هشتاد به شدت معتقد بود که حمله ایالات متحده و نایتو به اتحاد جماهیر شوروی قریب الوقوع است.
KGB عملیات طولانی مدت بسیار گرانی را راه اندازی کرد.
هر هفته، هر جاسوس اتحاد جماهیر شوروی مستقر در خارج از کشور باید به لیست بی پایانی از سوالاتی مانند این پاسخ می داد
آیا بیمارستان های ایالات متحده واحدهای خون اضافی دریافت می کردند؟
آیا پنجره های مقر نظامی نایتو در شب بیشتر از حد معمول روشن می شد؟
و غیره. بوش از این نوع استفاده کرد.
این اقدامات جامع اطلاعاتی شوروی، همراه با جنگ پرهزینه در افغانستان و تداوم تسلیحات
رقابت با غرب شروع به تخلیه شدید منابع اقتصادی امپراتوری کرد.
گارد پیر نیز برای پنهان کردن بیماری برژنف با مشکلات بیشتری روبرو بود.
در سال 1980، او به پیری رسیده بود
یک روز، برژنف تصمیم گرفت ستاره تلویزیون شوروی را در برنامه مورد علاقه خود تزئین کند
با بالاترین نشان نظامی کشور، قهرمان اتحاد جماهیر شوروی
ماجراهای بازیگری که دوست دارند این جاسوس موفق شوروی را در آلمان در طول جنگ جهانی دوم تیراندازی کنند.
اما برژنف معتقد بود که این بازیگر واقعاً یک مامور موفق است.
دستیاران او در نهایت برژنف را متقاعد کردند که این بازیگر را با یک جایزه غیرنظامی مناسب‌تر تزیین کند
در مناسبتی دیگر، در نیمه های شب، برژنف
متقاعد شد که نیروهای دشمن در حال حمله به مسکو هستند.
او از بازگشت به خواب امتناع کرد تا زمانی که گارد شخصی اش دروغ گفت و به او گفت که نیروهای شوروی در حال بسیج شدن برای متوقف کردن تصورات هستند.
مهاجمان
با این حال، تهدیداتی که نیروهای شوروی با آن مواجه بودند
در افغانستان در سراسر دهه 1980 بسیار واقعی بود
همانطور که در غرب پیش بینی شده است.
کمپین آنها بازتاب تجربه آمریکا در ویتنام بود
در طول آن جنگ، کمک های شوروی و دشمن مصمم با استفاده از تاکتیک های غیر متعارف، ایالات متحده را فلج کرده بود
نیروها
در اواسط دهه 1980، سیا با آموزش و تأمین جنگجویان چریکی آن کشور، لطف خود را در افغانستان برگرداند.
همانطور که در ویتنام، در افغانستان خط مقدم وجود نداشت.
واحدهای چریکی بسیار متحرک مجاهدین در یک ضربه و فرار از مخفیگاه ها حمله کردند
به همین ترتیب، بلافاصله ناپدید می شوند و به پایگاه های خود در کوه ها باز می گردند.
فوق العاده متحرک.
موشک‌های استینگر ساخت آمریکا تلفات سنگینی را متحمل شدند و تانک‌ها، هلیکوپترها و نفربرهای شوروی آسیب‌پذیر شدند.
با این حال، جرمی، رژیم.
ایالات متحده می خواست به شوروی نشان دهد که در حمله به کشورهای همسایه بی مجازات نمی ماند
آنها می خواستند به ما نشان دهند که این کار نمی کند.
خوب، آنها نظر خود را بیان کردند. و آنها به ما درسی دادند. دنیل نبود.
رئیس KGB
یوری آندروپوف اولین کسی بود که متوجه شد در این جنگ نمی توان پیروز شد.
رهبری کرملین به دنبال راهی برای عقب نشینی و در عین حال به حداقل رساندن تحقیر بین المللی بود.
در سال 1987، آنها سعی کردند مذاکرات صلح را از طریق رئیس جمهور افغانستان دکتر دکتر آغاز کنند.
محمد نجیب الله اما مجاهدین می دانستند که او فقط دست نشانده شوروی است و حاضر به عقب نشینی نشدند.
سال‌ها درگیری در افغانستان و سیاست‌های داخلی ناکارآمد کرملین شروع به تلفات مردم شوروی کرد.
کمبود مواد غذایی با ادامه کاهش سطح زندگی در بلوک کمونیستی ظاهر شد .
اشتیاق برای دستیابی به توافق صلح چنان شدید شد که در مواردی KGB اقدامات فوق العاده ای انجام داد
اسنادی که اخیراً کشف شده است نشان می دهد که KGB واقعاً ارائه کرده است
مجاهدین با اطلاعاتی در مورد زمان و مکان چندین حمله شوروی برای کاهش تلفات هر دو طرف.
شوروی
رهبران نظامی دیگر به تبلیغات کشورشان اعتقاد نداشتند و سرباز عادی نمی فهمید برای چه می جنگید.
سرانجام در آوریل 1988 مسکو شروع به خروج نیروهای خود از افغانستان کرد.
تا آن زمان، بیش از یک میلیون نفر در افغانستان کشته شده بودند که اکثرا غیرنظامی بودند.
تلفات رسمی شوروی 15000 نفر بود، اما عموماً اعتقاد بر این است که تعداد واقعی بیش از 50000 نفر است.
آخرین سرباز شوروی در سال 1989 افغانستان را ترک کرد
لئونید برژنف مجبور نبود بیشتر این درگیری فاجعه بار را تحمل کند.
او در 10 نوامبر بر اثر سکته قلبی درگذشت. 1982.
او برای 18 سال رهبری، افتخار دفن در میدان سرخ را به خود اختصاص داد.
با این حال، سیاست های برژنف در نهایت بیش از سیاست های هر رهبر دیگری برای نابودی اتحاد جماهیر شوروی انجام شد.
سلطنت او را عصر رکود نامیده اند.
اما نسخه ریاکارانه او از تنش زدایی به طور مداوم هزینه ها را به زرادخانه هسته ای شوروی و نیروهای متعارف آن هدایت می کرد.
و همچنین سرازیر کردن مخفیانه پول به جنگ های انقلابی بی شمار در سراسر جهان.
این سیاست ها توسط گارد قدیمی کرملین انجام شد.
پس از مرگ برژنف، در نهایت منابع بلوک کمونیست تخلیه شد.
در پایان، سیاست‌های جنگ سرد او باعث شد که امپراتوری شوروی نتواند غذای مردم خود را تامین کند.
کمتر از یک دهه پس از پایان رژیم برژنف ، نظام شوروی سرانجام فروپاشید.