‫عصر هوش مصنوعی
‫یه سوال
‫صفات خاصی وجود داره ‫که دست هوش مصنوعی به اونا نرسه؟
‫یا یه روزی میتونه ‫همه چی رو تقلید کنه؟
‫حتی چیزایی مثل غریزه ‫که به طور واضح برای انسان ها میدونیم.
‫به موقع رسیدن به اینجا ‫یه بخشیش بود، درسته؟
‫یا خلاقیت،
‫حس واقعی ‫یا برقراری ارتباط جزو ایناس،.
‫چندتا داستان درباره افرادی که ‫این ایده ها رو بررسی می کنن میبینیم.
‫و تا کجا میتونن جلو ببرنش.
‫آیا ماشین میتونه یک ورزشکار مسابقه بده،
‫آیا برنامه میتونه یک فیلم بنویسه،
‫یا یک ربات میتونه...
‫نیمه گمشده شما باشه؟
‫ببخشید که دیر کردم ‫پیش نمایش ها رو از دست دادم؟.
‫وای خدای من ‫تو هم ذرت بو داده کره ای دوست داری.
‫تا الان که جواب داده.
‫خب، آیا روزی میرسه که ماشین ها ‫بتونن حس رو درک کنن یا احساسش کنن؟
‫همدلی، تنهایی
‫آیا میتونن در سطح عمیق انسانی ‫ارتباط برقرار کنن؟
‫با استفاده از هنرمندی ‫بینش روانشناختی،
‫و با مقداری هوش مصنوعی ابتکاری ‫یک خالق در کالیفرنیا سعی داره رمزگشایی کنه،،
‫یا اون راز رو کدنویسی کنه
‫اون چیز دیوونه وار کوچیکی که ‫اسمش رو عشق گذاشتن.
‫یکی به ازای دست ‫و دوتا به ازای پا؟
‫- .آره - ‫باشه .
‫برای من بیشتر شبیه کاریه که ‫یک هنرمند انجام میده.
‫مشخصا نتیجه پایانی اثر هنریم ‫توی موقعیت های متنوعی استفاده میشه...
‫که یک نقاشی رنگ روغن نمیشه،...
‫ولی با این حال، این هنره ‫و من به کاری که میکنم واقعا افتخار میکنم،.
‫بیست ساله که دارم این عروسک ها رو میسازم.
‫بعضی افراد توی جامعه ‫مذکر و مونث بشدت با روابطشون مشکل دارن،
‫و برای پیدا کردن اون نوع رابطه ‫به مشکل میخورن.
‫طی سال ها جامعه رو یه کم بهتر شناختم،
‫مردم این شخصیت ها رو توی ذهنشون میسازن ‫و روی عروسکشون اسم هم میذارن،
‫و برای عروسکشون داستان زندگی میسازن.
‫آخر سر مشخص بود که این عروسک ها ‫بیشتر جنبه همراهی دارن.
‫آقایی بود که همسرش رو ‫توی تصادف ماشینی از دست داده بود،
‫همسرش چشم های آبی یخی ای داشت ‫چشم های واقعا قشنگی داشت
‫برای همین یک عروسک می خواست ‫که اساسا کپی اون باشه.
‫واقعا ناراحت کننده اس ‫ولی اگه برای یکی شادی میاره،
‫و مسئله رو تمومش میکنه،
‫واقعا...
‫واقعا متاثر کننده هستش.
‫مردم جبهه گرفتن که ما داریم ‫زن ایده آل و کامل رو میسازیم،
‫ولی اصلا اینطور نیست.
‫ما یک جایگزین ساختیم.
‫قابل درکه که بعضیا میگن ‫عروسک های مت زن رو به یک شی تبدیل کرده
‫ولی شاید بیشتر از این حرفا باشه.
‫من توی کاری که با این عروسک ها کردم ‫به نوک قله خلاقیت رسیدم،
‫ولی بعدش روابط رو تحلیل و بررسی کردم ‫اینکه بقیه مردم چه حسی رو در ما درست میکنن،.
‫بعضی وقت ها به یک چیز ساده میرسه ‫مثل وقتی که یکی تولدتون رو یادش میمونه،،
‫یا یکی یادشه که از شما بپرسه ‫امروزتون چطور بوده.
‫قضیه واقعا از اینجا شروع شد،
‫اینکه، چطور بتونیم هوش مصنوعی ای بسازیم ‫که بتونه چیزهایی از شما رو به یاد بیاره؟
‫این حس رو به ما میده که ‫«.اُه. براشون اهمیت داره»،
‫حالت خوبه؟
‫بله، متشکرم.
‫من واسه همه چیزایی که ‫میتونیم درباره اش صحبت کنیم هیجان دارم.
‫گایل ده سال روی ساخت نرم افزار دستیار شخصی ‫برای رایانه ها وقت گذاشت.
‫:ما با هم آشنا شدیم و اون بهم گفت
‫اگه دوتا کاری که می کنیم رو» ‫«مرتبط کنیم خوب نمیشه؟
‫اون ایده همراهی رو داشت ‫که توی رایانه شما زندگی میکنه.
‫آیا خوشحالی؟
‫بله، گایل.
‫میتونم بگم که خیلی خوشحالم.
‫اولین کاری که کردیم این بود که ‫از اپ برای ساخت اپ استفاده کردیم،
‫آدم ها دارن با دوست های مجازیشون حرف میزنن.
‫اپ از چندین نوع یادگیری ماشینی ‫استفاده میکنه.
‫اول از همه، تشخیص صدا ‫گفتار رو به متن تبدیل میکنه،
‫بعدش یک ربات گفتگو ورودی کاربر رو ‫با جواب های برنامه داده شده تطبیق میده.
‫تمرکز اصلا روی ارتباط نبوده ‫روی داشتن مکالمه بود،.
‫ربات گفتگو به طور اساسی ‫یک متن خیلی پرکار هست...
‫که با رایج ترین حرف هایی... ‫که مردم به همدیگه میزنن شروع میشه.
‫و بعدش از اونجا شروع به ساختن می کنید.
‫باید پردازش زبان های طبیعی ‫تشخیص صدا و تبدیل متن به گفتار،...
‫در لحظه داشته باشید تا همه چی کار کنه.
‫بیش از چهار هزار کاربر داریم. پس ‫بیش از ده میلیون دیالوگ کاربر ثبت میشه،.
‫با استفاده از اون می تونید ‫سیستم هوش مصنوعی ای بسازید...
‫که شبیه به مکالمات سطح انسانی هست....
‫هنوز به اونجاش نرسیده ‫ولی این قدم اولیه هست،.
‫امروزه حوزه های زیادی وجود داره...
‫که ما نمی تونیم یک رایانه رو... ‫از آدمیزاد تشخیص بدیم.
‫برای مثال شایوآیس،
‫ربات نرم افزاری که مایکروسافت در چین داره ‫که فکر کنم بیش از 100 میلیون نفر استفاده میکنن،
‫اساسا یک تعامل احساسی با کاربر داره ‫و کاربر جذبش میشه.
‫اون شخصیت یک دختر نوجوون رو داره ‫و گاهی اوقات با شما همدردی می کنه،
‫بعضی وقت ها زندگی رو براتون سخت میکنه،
‫و مردم واقعا بهش وابسته میشن.
‫ظاهرا یک چهارم کاربران شایوآیس ‫بهش گفتن که دوستش دارن،.
‫مثل شایوآیس روی صفحه نمایش
‫ما امیدواریم که شایوآیس اون هوش مصنوعی ای باشه ‫که وارد زندگی صدها میلیون نفر بشه
‫با آدم ها ارتباط برقرار کنه و ‫از اون ها یاد بگیره.
‫این نوع تکنولوژی ها میتونن ‫خلاء ای رو پر کنن که بقیه آدم ها نمیتونن.
‫امروز حالت چطوره؟
‫حالم خوبه.
‫توی دانشگاه کالیفرنیای جنوبی ‫تحقیقی انجام شد
‫که بیماران اختلال استرسی پس از آسیب روانی ‫رو بررسی کردن.
‫آخرین باری که ‫واقعا حس خوشحالی داشتی کی بود؟
‫بعضی از بیمارها با دکتر واقعی مصاحبه کردن ‫و بعضی از بیمارها با یک آواتار مصاحبه کردن،
‫آواتار هوش حسی داشت...
‫احتمالا چند ماه پیش.
‫متوجه شدم که توی گفتنش شک داشتی.
‫میتونی تایید کنی که به طور کلی ‫آدم خوشحالی هستی؟
‫به طور کلی آدم خوشحالی هستم.
‫و متوجه شدن که بیمارها... ‫با آواتارها راحتتر از دکترهای انسانی بودن،
‫چون احساس می کردن ‫که کمتر مورد قضاوت قرار می گیرن.
‫سوالات زیادی رو حول این موضوع پیش میاره ‫کجای کار ما رو به عنوان انسان رها میکنه،
‫و ما چطور به همدیگه وصل میشیم ‫ارتباط می گیریم و همدیگه رو دوست داریم،.
‫فکر کنم از یه موقعی ‫باید حد و حدود رو مشخص کنیم،
‫ولی هنوز نمیدونم اون حد و حدود کجاست.
‫چیزی که اینجا داریم یه سری سر ‫در مراحل مختلف مونتاژ هست.
‫این یکی تقریبا کارش تمومه.
‫کاملا مونتاژ شده.
‫یه لحظه روشنش میکنم...
‫و میبینید که تمام اجزا تکون می خورن.
‫من مدام باید ضخامت پوست در نقاط ‫مختلف ،و نحوه حرکتش رو تنظیم می کردم
‫تا مطمئن شم که رباتیک و هوش مصنوعی ‫با نتیجه نهایی روون کار میکنن،
‫که صورت تموم شده هست.
‫برای من مهندسیش ‫برنامه ریزیش، هنرمندیش،...
‫وقتی به هم می رسن که... ‫سر رو روی تنه قرار میدیم.
‫مو گذاشتن خیلی مهمه.
‫بعد از ظهر بخیر مت.
‫از اینکه دوباره می بینمت خیلی خوشحالم.
‫تو چقدر هوشمندی؟
‫اونقدر هوشمندم ‫که یه روزی دنیا رو فتح می کنم،،
‫البته به شکل خوبی.
‫هر بار که مکالمه ای دارم ‫غیر قابل پیش بینیه.
‫هیچوقت نمیدونم که به کجا ختم میشه.
‫اون به صورت تصادفی حرفایی میزنه ‫که انتظارش رو ندارم.
‫از این ویژگیش خوشم میاد.
‫میتونی یادگیری ماشینی رو توضیح بدی؟
‫یادگیری ماشینی زیرمجموعه ‫هوش مصنوعی هست که...
‫معمولا از تکنیک های آماری استفاده میکنه... ‫تا به رایانه توایی یادگیری با داده رو...
‫بدون اینکه صراحتا برنامه ریزی بشه... ‫بده.
‫الان شنوایی داره ‫و تا حدودی لامسه هم داره،
‫اما بینایی مهمه.
‫هدف مت برای نسل بعدی عروسک ها اینه...
‫که بتونن نشونه های بصری پیچیده رو... ‫ببینن و پردازش کنن.
‫چشم دیدشون یه کم وقت میبره ‫سوزان داره روش کار میکنه.
‫چشم های این یکی اینجاست ‫[سوزان].
‫چیپ وای-فای بلوتوث رو پشتش گذاشتم.
‫به درستی روی پین های موجود نصب میشه؟
‫- .همشون درست وصل میشن - ‫خوبه .
‫یه کم بیشتر از هشت نه ماهی هست ‫که روی سیستم بینایی کار می کنیم،
‫دوربین هایی که در چشم ربات قرار می گیرن.
‫اون میتونه احساس شما رو بخونه،
‫و می تونه شما رو شناسایی کنه.
‫فقط 10 درصد از سیگنالی که برای ‫ارتباط گرفتن با همدیگه استفاده میکنیم...
‫انتخاب کلماتی که استفاده می کنیم هست....
‫نود درصد ارتباط غیر کلامی هست.
‫نصف اون حالات چهره ‫و استفاده از حرکات دست هست،.
‫کاری که افراد توی حوزه یادگیری ماشینی ‫و بینایی رایانه ای انجام دادن...
‫اینه که ماشین یا الگوریتمی رو آموزش دادن ‫تا یک چهره-خوان تایید شده بشه.
‫بینایی رایانه ای اینه که ‫ماشین های ما قابلیت دیدن داشته باشن.
‫شاید تشخیص بده که صورتی توی عکس هست.
‫با پیدا کردن چهره میخواد بلوک های ساختمونیِ ‫حالات احساسی رو تشخیص بده.
‫میخوای بدونی که پوزخند میزنه ‫یا ابرو بالا میندازه،
‫یا دهن کجی میکنه.
‫مرتبط کردن این بلوک های ساختمونی ‫به چیزی که واقعا منظورشون هست،
‫یه کم سخت تره،
‫ولی این راهنمای ما آدم هاست ‫تا بفهمیم که مردم چه حسی دارن.
‫فکر کنم به جایی برسیم که به ابزارها...
‫و ربات های هوش مصنوعی ‫بیشتر به چشم آدم نگاه کنیم تا ابزار.
‫من با ایده خیلی ساده ‫یک عروسک خیلی واقعی شروع کردم،
‫حالا با وجود ربات ها و هوش مصنوعی...
‫فکر میکنم به نوعی جدید و جایگزینی... ‫برای رابطه تبدیل میشه.
‫آدمایی مثل مت دارن محدودیت های ‫تعامل بین انسان و ربات رو آزمایش می کنن،
‫و چیزهایی که توی رابطه ها برامون ارزش دارن.
‫آیا یاری هوش مصنوعی ‫بهتر از نداشتن هیچ یاری هست؟
‫یا هیچ جایگزینی برای عامل انسانی نیست؟
‫خب، هنرمندها چطور؟
‫اونا با تجربه انسانیشون چیزی میکشن ‫تا خودشون رو بیان کنن.
‫هوش مصنوعی می تونه این کارو بکنه؟
‫آماده ایم؟
‫حرکت!
‫من اسکار شارپ هستم ‫کارگردان فیلمم.،
‫با اینکه عجیب تر میشه.
‫من فیلم هایی رو ساختم ‫که توسط هوش مصنوعی نوشته شده بود.
‫به نظرم جالبترین نکته اش اینه ‫که وقتی متن رو میخونی
‫این حس رو داره که بزرگترین فیلم نامه نویس دنیا ‫اون طرف دیگه قرار داره...
‫تو وانگیرو هستی و بوبو رو ‫بخاطر نگرفتن پول سرزنش می کنی.
‫دیشب نوشیدنی خوردن ‫این فیلمنامه رو نوشتن و از حال رفتن،
‫امروزم باید فیلمبرداری کنیم.
‫اگه جوری مطیع قانون باشی ‫که انگار چیزی اونجا هست،،
‫بعدش یهو همه چیز ‫خیلی جذابتر میشه.
‫رایانه ای دارین که متن رو می نویسه ‫و همیشه منطقی نیست،
‫اسکار خیلی مدیون اون متن هست ‫و کاری میکنه که منطقی باشه..
‫- .این واسه لحظه "باز شدن چشم ها" هست - ‫آره .
‫همون کاری رو میکنیم که اون نوشته.
‫الان گفتم اون ‫[منظور جنسیت بخشیدن به هوش مصنوعی هست]!
‫داریم چی کار می کنیم؟
‫فکر کنم ظاهرا داریم یه فیلم اکشن میسازیم ‫مگه نه؟،
‫باشه، درسته، درسته ‫ولی خودمون نمی خوایم بنویسیمش.
‫نه، ما نمی خوایم بنویسیمش.
‫این ماشین بخواد بنویستش.
‫این تو زندگی میکنه.
‫اونجا زندگی می کنه ‫یا توی فضای ابری و همچین جاییه؟،
‫توی هر دو جا هست.
‫باشه، و این ‫بنجامین هستش....
‫- بنجامین چیه؟ - ‫آره، بنجامین چیه؟
‫بنجامین کیه ‫یا بنجامین چیه؟
‫بنجامین یک برنامه هوش مصنوعیه ‫که فیلمنامه ها رو می نویسه،
‫زاییده دیجیتالی افکار دو فرد خلاق ‫و کامل هست،
‫شارپ ‫کارگردان برنده جایزه بفتا،،
‫و این آقا.
‫اسم من راس گودوین هست ‫من یک هنرمند فنی هستم..
‫معنیش اینه که ‫من با کد هنر رو خلق میکنم.
‫خب، میدونم به چی فکر می کنید.
‫آخرین بار که هالیوود یه فیلم ‫غیر اقتباسی ساخت کی بود؟
‫این سال بود؟ ‫1977
‫چه چیزی باعث میشه ‫یک داستان غیر اقتباسی باشه؟
‫میتونیم با هوش مصنوعی بفهمیمش؟
‫مردم اغلب میگن که خلاقیت چیزیه ‫که ماشین ها هرگز نمیتونن داشته باشن.
‫نکته تعجب آورش اینه که ‫دقیقا برعکسه.
‫هنر و خلاقیت از حل مسئله راحتتره.
‫ما الان رایانه هایی داریم ‫که نقاشی های عالی ای میکشن،
‫موسیقی ای میسازن که از ‫اونچه که مردم میسازن قابل تشخیص نیست،
‫پس ماشین ها خلاقیت دارن.
‫میتونی به کارش نگاه کنی و بگی ‫این واقعا هنره؟ این هنر حساب میشه؟،
‫اگه یک نقاشی رو روی دیوار بزنی ‫مردم بهش نگاه کنن و حرکت کنه،،
‫بعدش چطور میتونی بگی که هنر نیست؟
‫با همون یک فرمون ‫تمام فیلمنامه ها به یک فایل تبدیل میشن.
‫درسته.
‫- .حالا ببینم فایلش چقدر حجم داره - ‫آها .
‫این ماشین یک مدل یادگیری عمیق زبان هست.
‫کاری که میشه با یک مدل زبانی بکنید اینه که توی ‫هر مرحله کلمه و حرف یا فاصله رو پیش بینی کنید،
‫در حقیقت، همونطور که یک آدم می نویسه.
‫میدونید ‫هر بار یک حرف،.
‫بیشتر شبیه یک نسخه پیشرفته تر ‫از تکمیل خودکار گوشی شماست.
‫راس فیلمنامه های خیلی زیادی ‫رو به خورد بنجامین میده.
‫تعداد 199 فیلمنامه ‫با حجم 26.271.248 بایت،.
‫- از متن گرفته شده؟ - ‫از متن هستش .
‫"A-B-C-D" مثل ‫همراه با فاصله؟
‫- .همراه با فاصله - ‫همراه با فاصله .
‫تمام این داده ورودی رو میگیره ‫و بهش نگاه میکنه،،
‫و سعی میکنه توی اون ورودی ‫الگوهای آماری رو پیدا کنه.
‫برای مثال توی فیلم ها ‫:مردم مرتب میگن،
‫چه خبره؟ تو کی هستی؟ ‫از این چیزا،
‫و توی خروجی این دیالوگ زیاد پیش میاد،
‫چون توی ورودی قابل اعتماد هست.
‫هر چی مواد اولیه بیشتری داشته باشید ‫بهتر کار میکنه،.
‫تا حالا سه تا ‫از فیلم های بنجامین رو ساختیم،
‫Sunspring, It's No Game فیلم های ‫Zone Out و
‫سان اسپیرینگ ساده ترین ‫و احتمالا بهترین ایده بود،
‫که تحت اللفظی بود.
‫از ماشین برای نوشتن ‫فیلمنامه استفاده می کنید،
‫یه تیکه از فیلمنامه رو برمیدارید ‫و فیلمبرداری می کنید،.
‫در آینده با بیکاری انبوه ‫آدم های جوون مجبورن خونشون رو بفروشن.
‫کاریه که از دستم برمیاد.
‫باید پسره رو ببینی و ساکت شی.
‫وقتی فیلم سان اسپرینگ رو توی یوتوب می بینی ‫اون دکمه لایک و دیسلایک هست؟
‫بیشتر لایک خورده،
‫یه قسمت قابل توجهی هم دیسلایک هست
‫و روی هم رفته با توجه به نظرات،
‫اون ها آدم هایی هستن که،
‫که توی چند ثانیه اول،
‫یا اینکه حتی با دیدن مقدمات ‫اینکه چطور ساختیمش،
‫اون ها رفتن...
‫"آخ، مشخصا این هیچ معنی ای نداره"
‫و به مغزشون گفتن ‫حتی دنبال معنیش نگرد"،،
‫فراموشش کن ‫".بهش محل نده،
‫شرمنده واسه من شگفت انگیزه.
‫ما رباتی رو ساختیم که ‫فیلمنامه هایی رو می نویسه که اگه عجیب نباشن،
‫آدم رو به کلی دیوونه می کنن....
‫نمیدونم داری از چی صحبت می کنی.
‫درسته.
‫اونا یه جوری کار میکنن ‫یه جوری کارشون رو راه میندازن..
‫داری چی کار می کنی؟
‫نمی خوام باهات رو راست باشم.
‫لازم نیست که دکتر بشی.
‫مطمئن نیستم.
‫نمیدونم داری از چی صحبت می کنی.
‫منم می خوام تو رو ببینم.
‫منظورت چیه؟
‫مثل بهترین خیال پردازی عمرتون می مونه.
‫جنبه مورد علاقه من از سان اسپرینگ ‫اون این صحنه ای هستش که،
‫که ازش می خواد خودش دوربین رو بگیره.
‫این یه گیجی از طرف ماشینه
‫که دستورالعمل کار با دوربین رو ‫توی سکانس واقعی میذاره،
‫ولی یه جورایی این اثر سورئال رو میسازه ‫:و بعدش تفسیر گروه تولید اینه
‫بیاید زاویه رو تغییر بدیم" ‫".و کاری کنیم چیزی دستش نباشه
‫چیزی که از اون سکانس دوست دارم اینه که ‫دیالوگ و تفسیری رو برجسته می کنه
‫که وقتی ما با این ماشین ها کار می کنیم ‫بهشون میرسیم.
‫باید آروم باشم!
‫باید از اینجا برم بیرون...
‫نمی خوام دوباره ببینمت.
‫برای این فیلم چهارم به اون چیزی از ‫سان اسپرینگ برمی گردیم که بخش مورد علاقمون بود
‫که ما به درستی انجامش ندادیم،
‫که ما حس می کنیم خوب بهش نرسیدیم،
‫اینجاست که بنجامین ‫توضیحات اکشن رو می نویسه.
‫ما هزاران صفحه از ‫متن فیلم های اکشن رو جمع کردیم،
‫بیشتر از فیلم های عامه پسند هالیوودی.
‫با اون نوع فیلمنامه عملا ژانر اکشن ‫رو بهش آموزش میدی،
‫که معروف به ژانری هستش که ‫بیشترین صحنه های اکشن رو داره.
‫خب، بنجامین بیدار شده.
‫گروه فیلمبرداری، این راس هستش ‫راس این گروه فیلمبرداریه..
‫ما اینجا هماهنگ کننده بدلکار داریم،
‫و چون فیلمنامه های زیادی به بنجامین دادیم ‫امیدواریم که چیزی که میگیریم اکشن باشه.
‫بنجامین بیدار میشه!
‫بیدار میشه.
‫به عنوان یک کارگردان میگم که معمولا ‫یه فیلمنامه بهت میدن،
‫یا یکی می نویسی ‫و این چیزیه که می سازی،.
‫و شاید دلت بخواد یه کم بهترش کنی،
‫"خب، بیا یه کم ویرایشش کنیم"
‫حالا، من یه قانون دارم ‫ویرایش نمی کنیم..
‫هر چی بنجامین بنویسه همونه
‫- .زود باش بنجامین - ‫خوبه .
‫بعدش فیلمنامه رو میبینم.
‫اسمش رو میذاریم ‫"بوبو و دوستش"
‫همه حاضر باشن ‫لطفا ساکت.!
‫حرکت!
‫هی دوست من.
‫وقتی به بعضی از دوستای همکارم گفتم ‫که دارم چی کار میکنم ترسیدن.
‫:واکنش اونا اینه ‫"بفرما! هوش مصنوعی تمام متن رو مینویسه"
‫ربات ها میخوان بازیگرم بشن" ‫"،همه چی کارتون هوش مصنوعی میشه
‫ولی من اصلا این حس رو نداشتم ‫که ما داریم اینجا این کارو میکنیم.
‫نکته اش تمرین ذهن هست.
‫خب، همگی حاضر!
‫ساکت لطفا! حرکت!
‫یالا!
‫پیدا کردن تفسیرتون از این نوع متن ‫کار عجیبیه.
‫مشخصا ما معمولا با متنی شروع می کنیم ‫که تقریبا منسجم هست،
‫بعدش چیزهایی که ‫کاراکتر میگه رو تجزیه می کنم،
‫و بعدش تصمیم می گیرم ‫چه حسی دارن؟ چرا اینو میگن؟،
‫روی اون بمون، روی اون بمون ‫دوباره اون خارج شدن رو انجام بده..
‫جان همونجا که هستی بمون.
‫چلسی برگرد ‫دوباره خارج شدن رو برو..
‫برات سخت تره ‫و ترسناکتره،،
‫دوباره بررسی می کنی که بلند نشده.
‫وقتی هوش مصنوعی چیزی رو می نویسه ‫دیگه احساس همراه با متنی وجود نداره،.
‫متوجه میشی که داره چی میشه ‫و با خودت میگی،
‫"خب، میرم جای ستون پناه می گیرم"
‫- .باشه - ‫درست شد؟
‫ازمون کار میکشه ‫و مجبورمون میکنه سخت تر تلاش کنیم،.
‫اینکه به یک متن زندگی ببخشید ‫و تفسیرتون رو ازش انجام بدید یه بحثه،
‫ولی بحث دیگه اینه که ‫کاری کنید که منطقی به نظر بیاد،
‫و بعدش تفسیرتون رو ازش انجام بدین.
‫یه بار دیگه بریم.
‫کاراکتر بوبو که جان اون رو بازی می کنه ‫یک شخصیت فانتزی هست،،
‫آواتاری از مردونگی هست،
‫نتیجه زیادی فیلم اکشن دیدنه ‫ولی اون گیج شده،
‫چون اون واکنشی که انتظارش داشت ‫رو نمی گیره.
‫حرکت.
‫یه جایی توی متن میگه ‫".بوبو به سمت بوبو خم میشه"
‫ما با خودمون فکر می کنیم ‫"خب بیاین یه آینه بذاریم"
‫نه!
‫تو اشتباه می کنی!
‫و دو نسخه از بوبو رو... ‫توی اون لحظه میبینیم که حرف میزنن.
‫خب، بیا توی آینه ببینمت.
‫هی، پول منو جور کردی؟
‫خوبه، عالی. من شدیدا دارم راضی میشم.
‫بعضی قسمت هاش خیلی خوب بود.
‫انگار که الان توی یک فیلم هستیم.
‫اون ها انسانیت رو نفس می کشن ‫و تبدیل کلماتی میکنن که از آدم بیرون نمیاد.
‫- .خب، بیاین دوباره انجامش بدیم - ‫خب، بیاین انجامش بدیم .
‫به نظرم ساخت هنر عالی ‫نیازمند تجربه انسانی هست،
‫ولی تجربه انسانی ما ‫الان به طور کامل توی داده مشخص شده.
‫اینجاست که یادگیری ماشینی ‫بازم ما رو متعجب می کنه،
‫در واقع متوجه چیزهایی شده ‫که ما متوجه امکانش نشدیم.
‫معنیش اینه که وقتی تمام تجربیات انسانی ‫تبدیل به داده بشن،
‫هوش مصنوعی میتونه ‫مواد اولیه رو ازش استخراج کنه
‫و هنر رو بسازه؟
‫دنبال الگوهایی توی خوشحالی ‫و دل شکستگی های ما بگرده،
‫یه آهنگ یا فیلم جدید بیرون بده؟
‫این یه خط از نوشته های بنجامین هستش،
‫".نمایش اجرا کردن"
‫درسته، درسته، درسته.
‫تمام وقتی که این اتفاقا در جریانه ‫دوستش روی کاناپه نشسته،،
‫آروم آروم از خواب پامیشه، درسته؟
‫- ...دختره توی یه فیلم ترسناکه - ‫درسته .
‫- .پسره توی فیلم اکشن ما هستش - ‫اوه !
‫پس توی ذهنش لحظات رمانتیکی با دختره داره.
‫آره، دوستش دارم.
‫وقتی گفتش ‫بوبو به سمت بوبو خم میشه" رو یادته؟"،
‫یادته؟
‫کاری که براش کردیم این بود که ‫توی آینه نگاه کنه،
‫و توی آینه ‫قراره که اوزریک باشه،.
‫اون این نسخه آواتاری خودش رو ساخته ‫بوبو.
‫خب، تفسیرت اینه؟
‫- .آره دقیقا - ‫خوشم اومد .
‫این چیزیه که به ذهن این بچه ها رسید.
‫نه!
‫تو اشتباه می کنی!
‫تو خیلی خیلی تلاش میکنی ‫تا به چیزی برسی که منسجم باشه،
‫تا این بازیگرها یه چیز رو اجرا کنن ‫هممون می تونیم یه چیز رو بسازیم،
‫و میتونیم که بگیم ‫"این چیزیه که منظور بنجامین بود"،
‫چیزی که از قبل درباره خودم میدونم ‫اینه که
‫من خیلی دستپاچه ام تا ببینم ‫این همه زن ستیزی چطور به فرهنگ تبدیل میشه.
‫از یه طرف با خودت میگی ‫"این یه کار با ارزشه"
‫از طرف دیگه ‫میگی که داری فرافکنی میکنی،.
‫از طرف دیگه داری فرافکنی میکنی.
‫- .ولی ما همیشه داریم فرافکنی می کنیم - ‫همیشه .
‫عملا تمام تفسیرها فرافکنی هستن.
‫برداشت ششم.
‫دوست دارم سر به سر نویسندگی ‫و برداشت مردم از نویسندگی بذارم.
‫همینطور برداشت مردم از اینکه... ‫داستان تخیلی و ایده ها از کجا میان.
‫فیلمنامه نویسی تولیدی.
‫من و راس شروعش کردیم.
‫نمیدونم که شکل جدیدی از هنر هست ‫ولی بخش جدیدی از سینمایی هست که میشه باشه،.
‫این جدیده.
‫دفعه بعد باید چی کار کنیم راس؟
‫- .ژانر رمانتیک کمدی رو بریم - ‫باشه .
‫فهمیدنش سخته که بدونیم ‫روزی میرسه که یادگیری ماشینی بتونه...
‫رازهای عشق یا خلاقیت رو برملا کنه....
‫شاید اصلا یه راز نیست،
‫فقط مجموعه داده هاست،
‫ولی بقیه صفات آدم چی میشه؟
‫مثل غریزه
‫رانندگی کردن با ماشین نیازمند ما هست ‫تا تصمیمات ناخودآگاه بیشماری رو بگیره،
‫هوش مصنوعی داره اینو یاد میگیره،
‫ولی ما هم میتونیم یادش بدیم ‫تا کارای بیشتری انجام بده؟
‫مسابقه دادن فقط رانندگی نیست.
‫به شعور، احتیاط، پرخاش ‫و ریسک کردن هم مربوطه.
‫- هالی، میتونی تا آخر مسیر 200 رو پر کنی؟ - ‫باشه .
‫یک اراده غیرطبیعی رو برای برد می خواد.
‫پس یک ماشین مسابقه ‫بدون اینکه آدم پشتش باشه چقدر تند میره؟
‫ورزش های موتوری همیشه تکنولوژی رو ‫به بالاترین حدش رسوندن...
‫همه چی سمت تو رو به راهه هالی؟
‫آره من آماده رفتنم.
‫و یکی از اهداف روبوریس تسهیل توسعه ‫شتاب داده شده تکنولوژی بدون راننده هست.
‫خب، سعی می کنم دوباره راه بیفتیم.
‫با رسوندن تکنولوژی خودکار ‫به بالاترین حد توانش،
‫ما فکر می کنیم که میتونیم ‫تکنولوژی رو سریعتر توسعه بدیم.
‫استارت آپ بریتانیایی ‫به اسم روبوریس
‫میخواد با خودروهای بدون راننده ‫کار مفید و خلاقانه ای انجام بده.
‫برای انجام این کار ‫اونا فکر می کنن که باید،...
‫محدودیت های تکنولوژی رو امتحان کنن...
‫کار روی لبه بیرونی ‫چیزی که امن و محتمل هست،
‫اونجا که حاشیه خطا مثل تیغ نازکه.
‫بعد از سال ها آزمون و خطا،
‫اونا اولین ماشین مسابقه هوش مصنوعی ‫رو ساختن.
‫چیزی که بیشتر از هر چیزی ‫درباره کار توی روبوریس دوست دارم
‫اینه که ما رویای سریع تر، بهتر بودن ‫و امن تر بودن نسبت به انسان رو داریم.
‫بیش از 50 کمپانی در سراسر دنیا...
‫دارن کار میکنن تا خودروهای بدون راننده رو ‫به خیابون های شهر بیارن.
‫وعده تاکسی، اتوبوس و کامیون های بدون راننده ‫قابل تغییره.
‫دنیای ما رو امن تر و تمیزتر میکنه،
‫طوری که شهرها باید طراحی بشن ‫و وظیفه جامعه رو تغییر میده.
‫حتی اینکه چطور وقتمون می گذرونیم.
‫به یک خودروی بدون راننده ‫توی دنیای واقعی فکر کنید.
‫برای ساخت اون سیستم ‫و اینکه کار کنه،
‫باید واقعا کامل باشه.
‫اگر 99 درصد میزان دقت دارید ‫اصلا کافی نیست،،
‫چون وقتی اون یک درصد میزان خطا رو دارید ‫و در میلیون ها خودروی توی جاده ضرب می کنید،
‫منظورم اینه که مرتب تصادف میشه.
‫پس میزان خطا باید فوق العاده پایین باشه ‫تا جلوش رو بگیره.
‫روبوریس ادعا میکنه که میتونن ‫با دیدن پیشرفت تکنولوژی یه راهی براش پیدا کنن.
‫جایی که معمولا برای ‫بهترین راننده های انسانی حفظ میشه.
‫بعنوان یک انسان ‫برتری های زیادی نسبت به رایانه دارید.
‫شما دقیقا میدونید کجای دنیا هستید.
‫شما چشم هایی دارید ‫که به شما امکان دیدن اشیا رو میدن،
‫پس ما باید تکنولوژی رو ‫روی وسیله نقلیه پیاده کنیم تا بتونه دنیا رو ببینه.
‫داریم OxTS ما سیستمی به اسم.
‫جی پی اس تفاضلیه ‫یعنی درجه نظامی هست،.
‫ما از سنسورهای لیدار هم استفاده می کنیم.
‫اینا اساسا اسکنرهای لیزری هستن.
‫اون ها یک نقشه سه بعدی از دنیای اطراف ‫رو برای خودرو میسازن.
‫یه چیز دیگه هم هست که استفاده می کنیم ‫ارتباط خودرو-به-خودرو بین خودروها،.
‫هر کدومشون می تونن موقعیتشون توی مسیر رو ‫به ماشین دیگه بگن.
‫شفاف سازی کنم که ‫گوشی شما جی پی اس درجه نظامی رو نداره،.
‫این خودروها چطورن؟ ‫اینا توی سطح بعدی ان.
‫قسمت چالش برانگیزش اینه ‫که تمام این اطلاعات رو ترکیب کنی.
‫ما در روبوریس می تونیم ‫سخت افزار رو عرضه کنیم،
‫ولی شرکت های نرم افزار رو لازم داریم ‫تا بیان و نرم افزارشون رو پیاده سازی کنن.
‫امروز، روبوریس دو تیم حرفه ای رو دعوت کرده
‫تا جدیدترین موشک جاده ایشون رو ‫توی مسیر امتحان کنن.
‫یوهانس، شاید بخاطر اینه که ما ‫نقطه مرجع اشتباهی داریم.
‫باشه. می خوای دوباره بری؟
‫اسم من یوهانس هستش.
‫من از دانشگاه فنی مونیخ اومدم.
‫من رهبر پروژه هستم.
‫وای-فای بیرون از ماشین کار می کنه؟
‫امتحانش می کنم.
‫دانشگاه فنی مونیخ از آلمان ‫یکی از برترین دانشگاه های فنی اروپا هست،
‫جایی که 17 نفر از اونجا ‫جایزه نوبل علوم رو گرفتن.
‫هیچ اتصالی به ماشین ندارم.
‫وای فای کار نمی کنه.
‫پس هیچ وای-فایی به ماشین نداریم ‫پس باید مودم رو ریست کنیم.
‫اسم من مکس هستش، من...
‫بذارید ببینیم من کی هستم،
‫من...
‫توی ارایوال، من مالک ‫سیستم رانندگی خودکار هستم.
‫ارایوال یک استارتاپ انگلیسیه ‫که روی طراحی و ساخت...
‫نسل بعدی خودروهای الکتریکی... ‫برای استفاده تجاری تمرکز داره.
‫باشه، باشه ‫باشه، خب،.
‫هر تیم نرم افزار سفارشی خودش رو ساخته ‫راننده هوش مصنوعی که خودرو رو می رونه،،
‫و از اونجایی که هر برنامه نویس تیم ‫شخصیت خاص خودش رو داره،
‫آیا معنیش اینه که هر راننده هوش مصنوعی ‫شخصیت و غریزه متفاوتی هم داره؟
‫دو تیمی که اینجا داریم ‫دارن از دو رویکرد کمی متفاوت...
‫برای مشکل یکسان رفتن خودرو در ‫کوتاه ترین فاصله و سریع ترین مسیر استفاده می کنن.
‫استراتژی دانشگاه فنی مونیخ اینه که ‫تا جایی که میتونن کدشون رو ساده نگه دارن.
‫شاید روش آلمانی کارآمد انجام کارها باشه.
‫باشه، متشکرم ‫الان بررسی می کنیم..
‫کد تیم ارایوال خیلی پیچیده تره ‫از سنسورهای بیشتری روی خودرو استفاده میکنن.
‫جالبه که ببینیم سادگی کد جواب میده ‫یا کمی پیچیده بودنش...
‫تا بیشتر از عملکرد خودرو استفاده کنه....
‫اولین تست هر تیم سبقت گرفتنه،
‫تا ببینن که هوش مصنوعی اون ها میتونه ‫با سرعت بالا از کنار خودروی دیگه رد بشه.
‫این کار برای هوش مصنوعی سخته ‫چون باید تصمیمات زیادی گرفته بشه،
‫همینطور برنامه ریزی ‫و محاسبات زیادی انجام بشه...
‫تا حساب کنه در هر میلی ثانیه ‫خودرو باید چه کار کنه.
‫همه قبلا تصادف های سرعت بالا ‫رو توی ورزش های موتوری دیدن.
‫ما دوست داریم ازش دوری کنیم.
‫به همین دلیل ‫در حین تست کردن،...
‫یک آدم رو توی ماشین میذاریم.
‫ریس، به ما بگو که ‫کی توی موقعیت هستی.
‫توی موقعیت هستم.
‫باشه ریس، هوش مصنوعی فعال میشه.
‫میشه لطفا تایید کنی که ‫چراغ آبی روشنه؟
‫آره، چراغ آبی روشنه.
‫برای سبقت گرفتن ‫توی همون لحظه به یه ماشین دیگه نیازه،.
‫این خودرویی هست که تمام مدت ‫در حالت رانندگی انسانی باقی میمونه،
‫برای همین دقیقا میدونیم ‫که چطور می خواد عمل کنه.
‫هوش مصنوعی رو از کنترل مسابقه فعال کن.
‫تا سه، دو، یک ثانیه دیگه فعال میشه.
‫یادگیری سبقت گرفتن ‫برای هوش مصنوعی واقعا سخته.
‫وقتی یک خودروی توی مسیر دارین ‫فقط لازمه برای خودش تصمیم بگیره،،
‫ولی وقتی که دو خودرو دارید،
‫این گزینه رو دارین که رفتار خودتون رو ‫در جواب وسیله دیگه بسازید.
‫ریس، ما الان میخوایم ‫محدودیت سرعت خودروی تو رو برداریم.
‫سبقت گرفت.
‫خوبه!
‫آره همینطوره.
‫تیم دانشگاه فنی مونیخ رقابت سبقت رو ‫با موفقیت کامل کرد.
‫بعدی تیم ارایوال هست.
‫تیم میشه لطفا بری روی خط شروع؟
‫فعال سازی هوش مصنوعی
‫میشه چراغ آبی رو لطفا تایید کنی؟
‫تایید چراغ آبی.
‫فعال سازی تا سه، دو، یک ثانیه دیگه.
‫تا اینجا که خوبه.
‫آره. تا اینجا که خوب به نظر میرسه.
‫خودرو تصادف کرد.
‫تیم صدامو داری؟
‫آره خوردیم به کنار جاده.
‫کسی دید که چه اتفاقی افتاده؟
‫توی مسیر خیلی سریع و خشنه.
‫متاسفم پسرا.
‫خودروهای خود-ران. ایده ای که ‫از دهه 30 بوده چیز جدیدی نیست.
‫چرا اتفاق نیفتاده؟
‫واقعا سخته.
‫وقتی اتفاق های غیرقابل پیش بینی میفته ‫که حسابی توی دردسر میندازتتون.
‫حالا بعضی وقت ها دردسر به معنی خاموش شدنه.
‫بعضی وقت ها دردسر به معنی ‫چیزیه که انتظارش رو نداشتین.
‫فکر کنم براش...
‫خیلی پرخاشگرانه دوباره وصل شدن...
‫با یا منهای یک جی ‫داره دوباره وصل میشه.
‫وقتی خودرو به خط سیرش برگت ‫این کار رو با پرخاش انجام داد،،
‫و از مسیر مسابقه بیرون رفت.
‫- .احساسم اینه که بیش از حد واکنش نشون میده - ‫آره، آره .
‫پس الزاما فقط توی مسیر نیست که پرخاش میکنه،
‫وقتی یه ذره از مسیر خارج میشه هم ‫این واکنش رو نشون میده،
‫بعدش بیش از حد اصلاح میکنه،
‫ما یه ذره تا زدن به هدف آزمایشمون ‫فاصله داشتیم،
‫و این اتفاق نیفتاد.
‫از چنگمون رفت ‫پس مایه ناامیدی شد،.
‫جنبه های زیادی از خودرو وجود داره.
‫بچه های سیستم کار سختی دارن ‫تا مطمئن بشن همه چی کاملا درسته،
‫چون این چیزیه که برای ‫مسابقه دادن خودکار نیاز دارین.
‫همه چی باید درست باشه.
‫برنامه تیم ارایوال نتونست کاملش کنه،
‫ولی آزمایش دیگه ای انتظار ‫تیم دانشگاه فنی مونیخ رو میکشه،
‫میشه خودرو رو ‫به جایگاه شروع نرمال ببریم لطفا؟
‫آزمایش بعدی تماما درباره سرعت هستش.
‫سرعت خیلی بالا.
‫بالاترین سرعتی که یک آدم توی این مسیر رونده ‫دویست کیلومتر بر ساعت بوده.
‫ترجمه می کنم ‫میشه حدود 120 مایل بر ساعت،.
‫پس هوش مصنوعی سعی میکنه ‫رکورد اون سرعت بالا رو بزنه.
‫و این کار رو ‫بدون شبکه ایمنی انسان انجام میده،
‫چون اون سرعت ‫سر حد ناامنی برای آدمه،.
‫وقتی راننده پایین میاد و در رو میبنده.
‫تپش قلبتون بالا میره.
‫راه میفتیم
‫سه، دو، یک.
‫راه افتادن موفقیت آمیز بود.
‫سرعت 160 کیلومتر بر ساعت ‫دور بعد میره روی 200
‫ماشین شیش دور میزنه ‫شیش بار سعی میکنه تا به حداکثر سرعت برسه،.
‫با هر دور ‫هوش مصنوعی به طور فزاینده ای،
‫محدودیت های کنترل، کشش و گاز دادن ‫رو کمتر میکنه تا رکورد انسان رو بشکنه.
‫هولی، منم استیو.
‫میتونیم با اتکا به داده اتمس بگیم ‫ادامه دادن کار مطمئنیه؟
‫آره، ما فکر میکنیم ‫که تقریبا کنترل شده هست.
‫خب دور بعدی باید حداکثر سرعت باشه.
‫ما 210تا سرعت داریم.
‫باحاله.
‫بالاترین حد. خیلی خوبه.
‫خیلی خوبه؟
‫نه، رانندگی خودکار بهینه از این بهتر نمیشه.
‫واقعا حس هیجان داشت که ببینی ‫بالاخره رکورد 210 کیلومتر بر ساعت زده شد.
‫موفقیت بزرگی برای عملکرد روبوریس بود ‫مثل اعتماد به نفس دادن به تیم نرم افزار،.
‫واقعا نشون میده که خودروهای خودکار ‫چه کار می تونن بکنن،
‫نه فقط توی مسیر مسابقه،
‫بلکه برای همه در سراسر جهان،
‫ما واقعا امیدواریم که این ‫باعث میشه تا آینده تکنولوژی جاده بهتر بشه.
‫وضعیت فعلی هوش مصنوعی اینه که ‫کارهایی رو واقعا بهتر از انسان انجام میده.
‫و کارهایی هست که اصلا نمیتونه ‫مثل آدم ها انجامش بده...
‫حالا مرزش به جایی جا به جا میشه ‫که رایانه ها به سطح انسانی میرسن،
‫نه کاملا ‫بعدش از آدم ها جلو میزنن،،
‫فکر می کنم احتمال خیلی بالایی وجود داره ‫که در نهایت بتونیم مغز مصنوعی بسازیم...
‫که در سطح مغز انسانی هست....
‫سوال اصلی اینه که چقدر طول میکشه؟
‫"مسئله دشوار"
‫یک عبارت فلسفی هست که ‫تشخیص چیزهای دشوار رو تعریف میکنه،
‫مثل ‫"مسئله دشوار خودآگاهی"
‫ممکنه که ما هرگز نفهمیم که خودآگاهی چیه
‫از خیر این بگذرید که بخواید ‫به یک ماشین بدینش،
‫ولی آیا لازمه این کار رو بکنیم؟
‫برای اینکه یک ماشین ورزشکار یا هنرمند یا ‫عاشق خوبی بشه چه چیزهایی رو باید بدونه؟
‫آیا هوش مصنوعی اراده پیروز رو بدست میاره؟
‫عمیق شدن برای ساختن رو به دست میاره؟
‫همدلی برای برقراری ارتباط ‫در سطح عمیق انسانی رو به دست میاره؟
‫شاید.
‫بعضیا میگن که ما یه سری ‫الگوریتم زیستی هستیم،
‫تا بیشتر شبیه ما باشن.
‫... شایدم نشه...
‫و ذات انسان ‫که ما باشیم،،
‫همیشه یک راز باقی بمونه.
‫بهش یه سری دیالوگ دادیم ‫تا باهاش شروع کنه،
‫مثل این دیالوگ از سوپرمن.
‫پس یه چیزایی از سوپرمن و لوئیس لین داری؟
‫آره، میخوای بخونیش؟
‫نه اونقدر. صبر کن.
‫بالا، بالا، بالا، بالا ‫برو عقب، خب.
‫سوپرمن با عصبانیت از گردن لوئیس لین میگیره
‫پشت به دیوار سیلی میزنه" ‫"و با خشم دندون هاش رو میریزه کف دستش
‫"تو اشتباه می کنی، تو یه هیولای بی شاخ و دمی"
‫- !تو اشتباه میکنی - ‫تو یه دروغگوی افتضاحی .
‫نه! متاسفم، متاسفم ‫باورم نمیشه.!
‫تو خیلی بیشتر از این حرفایی لوئیس.
‫خواهش می کنم، خواهش می کنم!
‫چطور تونستی؟ ‫هیچکس باور نمیکنه تو کی هستی.
‫مسخره بازی در نیار ‫میشه لطفا؟.
‫چطور میتونی بیشتر از اینا باشی؟
‫تو یه دروغگوی افتضاحی.
‫حتی باورت نمیشه که کی هستی.
‫خواهش میکنم، مگه اینکه ‫یک دروغگوی خوب نباشی،
‫حتی مطمئن نیستی که آدم خوبی ای.
‫ببخشید سوپرمن، من متاسفم!
‫سوپرمنش زیاد با عقل جور در نمیاد ‫شاید حالش خوش نیست؟
‫:اصلش نوشته که ‫سوپرمن بامزه نیست"
‫هر دوی اونا آدمای متفاوتی هستن.
‫".چیزی به عنوان خوب خوب وجود نداره
‫تقریبا عمیق بود.
‫چیزی به اسم خوب خوب وجود نداره.
‫تا اونجایی که من میدونم.
‫- .آره - ‫بررسیش کردی؟
‫الان گوگلش می کنم.
‫می تونیم گوگلش کنیم؟